บทนำ
เรื่อง นางร้ายขอไม่ทวงรักคืน
โชคชะตาส่งเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายอย่าง ไอรินลดา มิหนำซ้ำยังแอบคบกับนาธานอย่างลับๆ เขาอยากเลิกกับเธอใจจะขาดในเมื่ออยากเลิกก็เชิญ!! นางร้ายคนนี้จะไม่ทวงเขากลับคืนมา...
เรื่อง นางร้ายขอหย่าสามี
โชคชะตาส่งเธอมาเกิดใหม่ในร่างคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง รวยไม่พอ ยังมีสามีติดมาด้วย! แต่พอฟื้นขึ้นจากความตาย เขากลับยื่นใบหย่าให้... "มีทองท่วมหัวไม่ต้องมีผัวก็ได้!"
บท 1
ขวัญลดา หรือ ลดา วัย 24 ปี ดาราสาวที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงส่วนมากจะรับงานเป็นตัวประกอบมากกว่า ส่วนมากจะไม่มีใครรู้จักเธอเลย แต่หญิงสาวมีความฝันว่าสักวันต้องเป็นดาราที่มีชื่อเสียงให้ได้
“ลดาจ๊ะ”
“ว่าไงคะพี่ดาด้า”
“พอดีวันนี้ทีมงานพี่ลาช่วยไปเสิร์ฟน้ำช่วยพี่ได้มั้ย” ดาด้ารู้ว่ายังไงหญิงสาวไม่มีทางปฏิเสธเท่าได้ เมื่อเห็นว่าขวัญลดาพยักหน้าจึงรีบยกถาดน้ำให้หญิงสาว
“ชอบใจนะ”
“แล้วเราปฏิเสธได้เหรอ ชาติไหนจะดังเหมือนเขากันนะ” ขวัญลดาจึงเดินแจกน้ำทุกคน บางคนเข้าใจว่าเธอเป็นเพียงแค่เด็กเสิร์ฟน้ำ
“หล่อน หล่อนะ”
“เรียกฉันเหรอคะ?”
“เรียกหล่อนนั่นแหละไปซื้อข้าวมาให้หนูไอรินลดาที” เดซี่ผู้จัดการดาราดังเดินมาเห็นไอรินลดา ตอนนี้ไอรินลดาโมโหหิวจนพานจะหนีไปจากกองถ่ายอยู่แล้ว
“แต่ฉันไม่...” เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธข้าวที่กองถ่ายก็มียังจะอยากไปซื้อกินข้างนอก แถวนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองการเดินทางก็ลำบาก
“เร็วเข้าหนูไอรินลดาหิวจะแย่แล้ว”
“ก็ได้ค่ะ” ขวัญลดารับเงินมากำลังจะหมุนตัวออกไป
“เอาอาหารที่มันสะอาดไม่เอาแบบร้านข้างทางนะ” เดซี่หันหลังกลับเข้าไปในห้องพักศิลปิน
“กรี๊ดดดดด พี่เดซี่ดูสิคะคุณโฬมไม่ยอมรับสายลดาเลย” ไอรินลดานางเอกสาวชื่อดังกรีดร้องออกมาอย่างไม่ต้องรักษาภาพพจน์เวลาอยู่กับผู้จัดการตามลำพัง เพราะต่างคนต่างรู้สันดานของกันและกัน
“หนูลดา”
“คิดเหรอว่าหนีไปจากลดาได้” เธอไม่ยอมให้เขาทิ้งเธอไปไหนเด็ดขาด หากวันไหนเขาคิดหนีจากวันนั้นเธอจะเอาให้เป็นข่าวดังเลย
“ขอโทษครับถึงเวลาถ่ายฉากแรกแล้วครับ”
“ไม่เห็นหรือไงว่าฉันไม่พร้อม!!”
“แต่เราเรตมา 1 ชั่วโมงแล้วครับ” นทีไม่เข้าใจว่าทำไมนางเอกดังถึงได้นิสัยเสียขนาดนี้ ทั้งมากองสายทั้งไม่ยอมเข้าฉากแถมยังเรื่องมาก ไม่ยอมแม้กระทั่งกินข้าวร่วมกับคนอื่นคนแบบนี้ก็ดังได้ด้วย
“ฉันยังไม่ถ่าย”
“หนูลดาเดี๋ยวพี่เคลียร์เองใจเย็นๆ นะ” เดซี่เข้ามาเกลี้ยกล่อม ตอนนี้ไอรินลดากำลังเป็นดาวเด่นวงการต้องการตัวทำให้ช่วงนี้มีงานรัดตัว อาจมีบางครั้งที่หญิงสาววีน
“ตกลงจะถ่ายมั้ย!”
“คุณนทีขาน้องยังไม่ได้ทานข้าวเลยค่ะ ขอเวลาน้องอีกสักพักนะคะ”
“สักพักนี่คงไม่ได้หมายถึงพรุ่งนี้หรอกนะ”
“เดี๋ยวเดซี่เคลียร์ให้ค่ะ”
อีกด้านขวัญลดาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในกองถ่ายอีกครั้ง ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องลงทุนไปซื้อข้าวให้แม่ดาราดังนิสัยเสียคนนั้น
ไอรินลดา ที่มีชื่อเล่นเหมือนกับเธอแถมชื่อของเราก็ยังคล้ายๆ กันและอายุเท่ากันเสียด้วย ไอรินลดาทั้งสวยทั้งดังหยิบจับอะไรก็เป็นข่าวแต่นิสัยของเจ้าหล่อนนี่ไม่มีใครอยากจะร่วมงานด้วย
ในจอเป็นนางเอกไร้เดียงสาแต่นอกจอกลับเป็นนางแม่มอดเรียกว่านิสัยนั้นแย่มากๆ เอาแต่ใจตัวเองมักจะมากองสายเสมอ หากใครทำอะไรไม่พอใจมักจะถูกเจ้าหล่อนไล่ออกอยู่เสมอ
“มาแล้วค่ะ”
“หล่อนนี่มาช้านักนะ หนูลดาของมาแล้วจ้ะ”
“คิดว่าจะได้กินพรุ่งนี้” ไอรินลดานั่งกินข้าวอย่างสบายใจไม่สนใจว่านอกกองใครจะวุ่นวาย หรือรอเธอเพียงคนเดียว เธอไม่สนใจอยู่แล้วอยากจะถ่ายตอนไหนก็จะถ่ายไม่อยากถ่ายก็จะกลับบ้านไปนอนพักผ่อน
“โอ๊ยยย เมื่อไหร่แม่นางเอกดังจะมาเข้าฉาก!” ผู้กำกับเริ่มโวยวายเพราะอีกไม่นานตะวันก็จะลาลับขอบฟ้าไปแล้ว แถมวันนี้ต้องถ่ายฉากที่สำคัญ อาจต้องใช้เวลาอย่างมากและต้องใช้ความระมัดระวัง
“แม่คนนี้เป็นดาราได้ยังไงนิสัยแย่มาก”
“มาเป็นดาราได้ยังไงมากองก็สาย”
“เขาว่ากันว่าหล่อนแอบไปเป็นเมียน้อยเขาถึงได้กล้าเชิดหน้าชูตาอยู่ในสังคม”
“ไม่กลัวเมียเขามาตามตบหรือไง”
“นางร้ายในคราบนางเอก” ทุกคนต่างกันตั้งฉายานี้ให้ไอรินลดาเพราะหญิงสาวเป็นนางร้ายในชีวิตจริง ไม่เหมาะสมกับบทนางเอกเลย
ขวัญลดานั่งฟังอยู่พร้อมกับส่ายหน้าเรื่องของคนอื่นทำไมคนเหล่านี้ถึงได้รู้ดีนัก ในความคิดของเธอไอรินลดาเป็นไอดอลเลยก็ว่าได้เพราะหญิงสาวนั้นดังมากแถมดังภายในชั่วข้ามคือ ไม่เหมือนกับเธอที่พยายามแค่ไหนก็ไม่ดัง
ชาติหน้ามีจริงขอให้หนูมีเงินมีผัวรวยจะได้ไม่ต้องมานั่งทำงานงกๆ แบบนี้
“เลิกกองเลยมั้ยครับดูท่าจะอันตราย” ฉากที่ต้องถ่ายทำให้วันนี่คือฉากตกน้ำซึ่งใช้สถานที่จริงในการถ่ายทำ และไม่ได้ใช้สแตนอินใดๆ
“เลิกกอง!!”
“เลิกได้ยังไงคะลดายังไม่ถ่ายเลย” ไอรินลดาเดินเข้ามาในกองใบหน้าไม่แสดงความทุกข์ร้อนอะไร ก็แค่เรตไปสองชั่วโมงจะโมโหอะไรขนาดนั้น
“พายุกำลังเข้าเราถ่ายฉากนี้ไม่ได้หรอก” ผู้กำกับไม่อยากให้ทุกคนต้องมาตกอยู่ในอันตราย แถมแม่น้ำแห่งนี้ก็ลึกมาก
“ลดาจะถ่ายวันนี้ค่ะเตรียมตัวมาแล้ว”
“ถ้าคุณลดาไม่เข้าฉากช้าป่านนี้เราถ่ายเสร็จกันไปนานแล้วครับ” นทีส่ายหน้าเบื่อหน่ายกับไอรินลดามาก ไม่เข้าใจว่าทำไมค่ายถึงดันแต่คนนี้
“ถ้าไม่ถ่ายวันนี้ก็ไม่ต้องถ่ายอีก!!” สายแค่สองชั่วโมงทำเป็นจะตาย เธอไม่มากองพรุ่งนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว จะให้เสียเวลาข้ามฉากไปมาทำไม
“พอๆ ทุกคนไปเตรียมตัวเอาเรือออก” ผู้กำกับเหนื่อยที่ต้องมาทะเลาะกับไอรินลดา จึงสั่งให้ทุกคนเตรียมความพร้อมในการถ่ายฉากตกน้ำ
ขวัญลดาที่ยืนฟังอยู่ไม่ฟังถึงกับถอนหายใจเพราะพายุกำลังมา แต่เธอไม่มีทางปฏิเสธได้เพื่อเงินเพื่องานก็ต้องทำ หญิงสาวจึงเตรียมตัวจะขึ้นเรือเพื่อถ่ายทำฉากตกน้ำ
ฉากที่ต้องถ่ายวันนี้คือนางเอกของเรื่องต้องจมน้ำซึ่งเธอเป็นบ่าวรับใช้ต้องตกน้ำไปด้วย เธอเองก็ว่ายน้ำไม่ค่อยเก่งแม้ในใจจะกลัวแต่ก็พยายามปลอบใจตัวเอง ทีมงานต้องเซฟนักแสดงทุกคนอยู่แล้ว
“พร้อมนะ แอคชั่น!!”
ในระหว่างที่กำลังถ่ายทำเกิดเม็ดฝนค่อยๆ ปรอยลงมาและพายุกำลังพัดผ่านมาทางนี้ทำให้เกิดลมแรง และสายฝนที่เทลงมาทำให้มีคลื่นลมแรงมากกว่าเดิมหลายเท่า ผู้กำกับเห็นท่าไม่ดีจึงประกาศหยุดการถ่ายทำ
“ว้ายยย ช่วยด้วยฉันเป็นตะคริว”
“คุณไอรินลดา!!” ขวัญลดาตกใจเพราะเห็นดาราสาวจมน้ำหายไปต่อหน้าต่อตา เธอที่เธอในน้ำจึงรีบว่ายน้ำเข้าไปใกล้เพื่อหาตัวหญิงสาว
“เกิดอะไรขึ้น”
“คุณไอรินลดาจมน้ำครับ”
“ลงไปช่วยดิวะ! เกิดเรื่องจนได้”
“แม่งเอ๊ย!” ผู้กำกับหน้าเครียดขึ้นมาหากใครเกิดเป็นอันตรายหรือได้รับบาดเจ็บขึ้นมา เขาต้องเป็นคนไปตอบคำถามกับต้นสังกัดเผลอๆ อาจจะถูกไล่ออกอีก
ทั้งกองแตกตื่นเพราะเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันตรงหน้า พร้อมกับพายุฝนที่เทกระหน่ำลงมาจนมองไม่เห็นว่าคนอยู่ตรงไหน
“โดดลงไปดิวะ!”
“ไอ้นทีโทรเรียกรถพยาบาล!”
ขวัญลดาดำน้ำลงไปจนเห็นจนเห็นดาราสาวกำลังจมน้ำเธอจึงรีบว่ายน้ำเข้าไปช่วย เธอพยายามจะเอี้อมมือเข้าไปช่วยดึงหญิงสาวขึ้นมาจากผิวน้ำแต่พายุฝนกลับไม่เป็นใจ
“แฮ่กๆๆๆ ฉันจะตามคนมาช่วยนะ”
ลมที่พัดผ่านเข้ามาทำให้ขวัญลดาแทบจะเอาชีวิตไม่รอดเพราะเธอเองก็ว่ายน้ำไม่เก่งเช่นกัน หญิงสาวจึงตัดสินใจว่ายน้ำขึ้นมาคนเดียวพยายามตะโกนเรียกให้คนมาช่วย แต่เสียงฝนกับดังกว่า
“ช่วยด้วยค่ะ ทางนี้”
ตู้มมมม
ทีมงานต่างพากันกระโดดลงน้ำและว่ายน้ำเข้ามาช่วยแต่ไม่ทันเสียแล้วไอรินลดาได้จมน้ำลงไป ส่วนขวัญลดาเองพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำที่ตอนนี้เธอกำลังจะหมดแรงลงจึงว่ายน้ำจะขึ้นฝั่ง
แต่มีมือหนาของคนใต้น้ำคว้าขาของเธอไว้แน่น ทำให้ขวัญลดาหมดแรงและร่างค่อยๆ จมหายไปพร้อมกันทั้งคู่ ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามว่ายน้ำขึ้นมาแต่ดาราสาวกลับไม่ยอมปล่อยขา สุดท้ายทั้งสองก็จมดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำอันแสนหนาวเหน็บ
ขวัญลดาเหมือนยังมีสติอยู่จึงพยายามเพ่งเล็งมองดาราสาว ไอรินลดาเริ่มห่างออกไปและออกไปทำให้เธอหลับตาลงและจิตสุดท้ายขอภาวะนาให้ไปเกิดเป็นลูกคุณหนูมีเงินมีทองใช้แบบไม่ต้องทำงาน
ผืนน้ำอันหนาวเหน็บค่อยๆ โอบกอดตัวเธอและลมหายใจเฮือกสุดท้าย คนเราก่อนจะตายทำไมถึงได้ทรมานขนาดนี้กัน
“ฉันขอโทษนะฝากดูแลเขาด้วย” เหมือนว่าขวัญลดาจะได้ยินเสียงใครบางคน ใต้ผืนน้ำนี้ใครจะพูดได้แต่เป็นน้ำเสียงที่เศร้ามากแต่เธอคุ้นน้ำเสียงนี้มาก ต้องเป็นเสียงดาราสาวคนนั้นแน่
เสียงสีขาวเกิดขึ้นรอบๆ ตัวเธอและดาราสาวก่อนที่ทั้งสองจะหมดสติ กว่าจะมีคนมาช่วยก็ทำให้ขวัญลดาหมดลมหายใจไปก่อนแล้ว ส่วนดาราสาวทุกคนพยายามที่จะยื้อชีวิตไว้อย่างสุดความสามารถ แต่เหมือนว่าโชคชะตาจะไม่เข้าข้างเพราะหัวใจหยุดเต้นไปถึงสองครั้ง
บทล่าสุด
#61 บทที่ 61 ตอนพิเศษ 2 คุณพ่อลูกสาม
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#60 บทที่ 60 ตอนพิเศษ 1 คุณพ่อลูกสาม
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#59 บทที่ 59 นางร้ายขอหย่าสามี - ไม่หลง...ไหวเหรอ
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#58 บทที่ 58 นางร้ายขอหย่าสามี - พ่อลูกอ่อน
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#57 บทที่ 57 นางร้ายขอหย่าสามี - กำเนิดเสือร้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#56 บทที่ 56 นางร้ายขอหย่าสามี - ไม่ยอมใจอ่อน
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#55 บทที่ 55 นางร้ายขอหย่าสามี - เพียงเพราะต้องการหย่า
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#54 บทที่ 54 นางร้ายขอหย่าสามี - รักแรกกับความเข้าใจผิด
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#53 บทที่ 53 นางร้ายขอหย่าสามี - ไม่อยากแพ้
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#52 บทที่ 52 นางร้ายขอหย่าสามี - ความเลวปิดไม่มิด
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













