บทนำ
"ปล่อยฉัน!" ฉันกัดฟันพูด
"ถ้าฉันอยากตอนนี้" เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาแตะที่ติ่งหูของฉัน
"ฉันสามารถบังคับให้เธอทำตามใจฉันและดูเธอกรีดร้องด้วยเสียงที่ไพเราะของเธอใต้ตัวฉัน" เขากระซิบเสียงแหบ
ฉันอ้าปากค้างและพยายามดึงมือของเขาออกจากเอวของฉัน
"เธอเป็นภรรยาของฉันไม่ใช่เหรอ?" เขาเย้าเล่น ฟันของเขากัดเบาๆ ที่ผิวหนังของฉัน
ฉันรู้สึกถึงความร้อนแปลกๆ ที่กำลังปะทุขึ้นในตัวฉันและพยายามควบคุมมัน
"ดันเต้ ปล่อยฉัน!" ฉันพูดด้วยความโกรธ
ช้าๆ เขายกหัวขึ้นจากคอของฉันและมองมาที่ฉัน
เขาลากนิ้วไปตามริมฝีปากของฉันและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของเขา
ความรัก อาชญากรรม ความหลงใหล หญิงแกร่ง
อลินา เฟโดรอฟ ลูกสาวที่สดใสและกล้าหาญของดอนแห่งมาเฟียรัสเซีย ถูกบังคับให้แต่งงานโดยไม่เต็มใจจากพ่อของเธอ และเจ้าบ่าวของเธอไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ดันเต้ โมเรลลี หัวหน้ามาเฟียอิตาเลียน-อเมริกันที่โหดเหี้ยมและน่ากลัวที่สุด
เขามีฐานปฏิบัติการทั่วทั้งยุโรปและอเมริกาพร้อมกับหัวหน้ามาเฟียและผู้ใต้บังคับบัญชามากมายที่พร้อมรับคำสั่งของเขา การดำเนินงานในโลกใต้ดินของเขาไม่มีหัวใจ เขาพร้อมที่จะกำจัดใครก็ตามที่ขัดคำสั่งของเขา และการฝึกฝนหลายปีทำให้เขาพร้อมสำหรับชีวิตอาชญากรรมที่อันตราย
แต่ทั้งหมดนั้นจะไม่สำคัญเมื่อเขาได้พบกับ อลินา เฟโดรอฟ ที่หุนหันพลันแล่นและเป็นอิสระ
ความรักจะเบ่งบานระหว่างทั้งสองได้หรือไม่ โดยเฉพาะเมื่อดันเต้ต้องการแก้แค้นอลินาเพราะบาปของพ่อเธอ? หรืออลินาจะสามารถทำลายกำแพงความเย็นชาของเขาและทำให้เขาคุกเข่าต่อหน้าเธอได้?
บท 1
ค่ำคืนอบอุ่น สายลมฤดูร้อนพัดผ่านเส้นผมของหญิงสาวทั้งสามที่เบียดเข้าไปในคลับใกล้ๆ
คลับคึกคัก มีชีวิตชีวาและคึกครื้น แสงไฟสลัวสีบูรุนดีและควันขาวหมอกสร้างบรรยากาศของคลับที่มีชีวิตชีวา ขณะที่ผู้คนเต้นตามจังหวะของเพลง
"ฉันว่าเราไม่ควรมาที่นี่นะ" เป็นคำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากสีพีชของน้องสาวคนเล็ก อลินา ดวงตาของเธอกวาดมองรูปลักษณ์ของทุกคนที่เธอเห็นได้ในคลับ
พี่สาวทั้งสองของเธอ วาเนสซ่าและไลล่า จ้องมองเธอด้วยความงุนงง
"อะไรเหรอ?" เธอยักไหล่ใส่พวกเขาแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์
"ทำไมเธอถึงเป็นเด็กนักล่ะ? ฉันเข้าใจว่าเธอเป็นน้องคนเล็ก แต่อย่างน้อยเธอก็กล้าหน่อยสิ!" ไลล่าตะโกนเดินมาหาเธอที่บาร์
"ทำไมเธอต้องกลัวอะไรตลอดเวลาด้วย?" วาเนสซ่าเห็นด้วย
"พ่อแค่บอกว่า..." อลินาพยายามปกป้องตัวเอง แต่ถูกพี่สาวของเธอปัดทิ้งอย่างรวดเร็ว
"ลูกรักของพ่อ เลิกทำตัวเหมือนเธอเป็นคนเชื่อฟังที่สุดได้แล้ว เธอรู้ไหม มันไม่ได้พาเธอไปไหนหรอก" วาเนสซ่าพูดเยาะก่อนจะเดินจากไป
อลินาจ้องมองเงาร่างของเธอหายเข้าไปในคลับและดวงตาของเธอหรี่กลับมาที่ไลล่า
"ไลล่า เธอเข้าใจฉันใช่ไหม? เธอเป็นพี่คนโต ฉันแค่พยายามจะ..."
"พอเถอะ" ไลล่าบึ้งตึงทันทีก่อนจะทิ้งอลินาไว้ตามลำพัง
อลินามองพี่สาวของเธอแยกย้ายกันไปและความเจ็บปวดอย่างรุนแรงเริ่มก่อตัวขึ้นภายในตัวเธอ
อลินา
ฉันมองพี่สาวของฉันทิ้งฉันไปเหมือนเคย และฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างจุกที่คอ ทำไมพวกเขาถึงมองทุกอย่างที่ฉันทำเป็นภัยคุกคามล่ะ?
มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เราเด็กๆ แล้ว พวกเขาไม่เคยนับฉันเป็นน้องสาวและมักจะรีบชี้นิ้วกล่าวหาฉันเสมอ
พ่อรักลูกทุกคนเท่าเทียมกัน และฉันไม่ได้พยายามพิสูจน์ว่าฉันเป็นคนที่เชื่อฟังและขยันที่สุดเพื่อให้พ่อโปรดปรานฉัน พวกเขาเป็นพี่สาวของฉันเพื่อพระเจ้า
ฉันจะได้อะไรจากการทำให้พวกเขาดูไม่ดี? ความเจ็บปวดของฉันทำให้ฉันทนไม่ไหว และฉันรีบวิ่งไปที่ทางออกทันที
ฉันเพิกเฉยต่อพี่สาวของฉันที่ก็เพิกเฉยต่อการจากไปของฉันเช่นกัน ขณะที่พวกเขาส่ายร่างกายรอบๆ ผู้ชาย คลับมีกลิ่นของเซ็กซ์และแอลกอฮอล์ลอยอยู่ในอากาศ ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้ามีคนกำลังมีเซ็กซ์กันในห้องน้ำ
เมื่อเอื้อมไปที่ประตูกระจกของคลับ ฉันบังเอิญชนเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาในคลับพอดีกับที่ฉันเอื้อมมือไปจับที่จับประตู
"ขอโทษค่ะ" ฉันพึมพำผ่านเขาไปโดยไม่อยากหยุดยืนและขอโทษเพิ่มเติม ฉันแทบจะมองไม่เห็นใบหน้าของเขาเพราะแสงไฟในคลับมืดสลัวมาก
ขณะที่กำลังลูบหน้าผาก ฉันเดินออกมาข้างนอกเมื่อจู่ๆ ก็มีแขนข้างหนึ่งหมุนตัวฉันกลับมาจากด้านหลัง
สายตาของฉันสบกับชายสามคนที่มีกล้ามเนื้อเท่ากัน และความสับสนปรากฏบนใบหน้าของฉัน พวกเขาจับสีหน้าของฉันด้วยสายตาที่ดุดัน พวกเขาดูอันตรายมาก เป็นประเภทที่คุณไม่ควรยุ่งด้วย
"คุณต้องการอะไร?" ฉันถามพร้อมกับทำสีหน้าเรียบเฉย
"เวลาคุณขอโทษ ทำให้มันถูกต้อง" หนึ่งในนั้นประกาศ จ้องฉันด้วยสายตาคมกริบ
คิ้วของฉันขมวดเข้าหากัน เขาไม่ใช่คนที่ฉันชนเข้าเลยด้วยซ้ำ แล้วเขามีปัญหาอะไร?
ฉันบอกได้ว่าเขาไม่ใช่คนนั้น ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เห็นหน้าของคนที่ฉันชน แต่เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็แตกต่างกันชัดเจน
"ฉันไม่ใช่คนที่ชนนายด้วยซ้ำ" ฉันโต้กลับไป
ความหงุดหงิดของฉันเพิ่มขึ้นและขาฉันอยากจะรีบออกจากบริเวณนี้ให้เร็วที่สุด
"บอสของผมโดน" อีกคนตอบพร้อมก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว
ฉันถอยหลังโดยสัญชาตญาณและล้วงหาสเปรย์พริกไทยในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตอย่างมีชั้นเชิง
พระอาทิตย์กำลังตกดิน ท้องฟ้าสีชมพูและส้มที่ทอดยาวเป็นแนวนอนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินประดับดวงดาว พระจันทร์ยังไม่ปรากฏ แต่ดวงดาวเริ่มส่องแสงประดับท้องฟ้าแล้ว
สภาพแวดล้อมเช่นนี้ทำให้ถนนกลายเป็นที่อันตราย และใครก็ตามอาจถูกคุกคามได้ง่าย
ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายพวกนี้เป็นใคร และทำไมพวกเขาถึงสนใจนักหนาที่ฉันไม่ได้ขอโทษบอสของพวกเขาให้ถูกใจ
"บอกบอสของนายสิว่าฉันขอโทษแล้ว ฉันพึมพำตอนที่ชนเขาไปแล้ว เขาต้องการงานเลี้ยงเพื่อการขอโทษรึไง?" ฉันตะโกนคำสุดท้ายออกไปแล้วหมุนตัวออกทันที
"เขาคงไม่พอใจกับคำขอโทษแบบนั้นหรอก" ฉันได้ยินเสียงจากด้านหลัง ฉันฟังไม่ออกว่าใครพูด และฉันก็ไม่สนด้วย
"งั้นก็ช่างหัวคำขอโทษไปเลย" ฉันสบถก่อนจะขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่
น้องสาวของฉันคงหาทางกลับบ้านเองได้
ดันเต้ มอเรลลี่ นั่งอยู่บนโซฟากว้างในห้องวีไอพีของคลับ ดวงตาสีมรกตของเขาจับจ้องไปที่บรรดาลูกน้องที่เดินกลับเข้ามาในคลับ
สาวๆ ในชุดวาบหวิวยืนล้อมรอบเขา หวังจะได้รับการตอบสนองจากเขา ในขณะที่สาวผมแดงคนหนึ่งกำลังส่ายสะโพกบดเบียดกับหว่างขาของเขา แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเขาเลย เพราะมีเรื่องอื่นที่กำลังรบกวนจิตใจเขาอยู่
"เธออยู่ไหน?" เขาถาม
ทอมมาสโซ หนึ่งในลูกน้องตอบว่า "เธอปฏิเสธที่จะขอโทษคุณครับ"
ดันเต้รู้สึกเดือดพล่านอยู่ภายใน ผู้หญิงคนนั้นคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงได้กล้าไม่ให้เกียรติเขาแบบนั้น
"ใจเย็นๆ ดันเต้" เปโตรแนะนำเมื่อสังเกตเห็นว่าดันเต้เริ่มเครียด เขานั่งลงตรงข้ามกับดันเต้
"พวกแกสามคนปล่อยให้เธอเดินหนีไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ?" ดันเต้พยายามไม่ตะโกน แต่ความโกรธทำให้เขาผลักสาวผมแดงออกจากตัว
เสียงร้องดังออกมาจากริมฝีปากสีแดงของเธอ แต่เธอไม่กล้าบ่น
"เอานี่ไปแล้วออกไป" ดันเต้โยนเงินมัดใหญ่ให้เธอจากกระเป๋าเอกสารที่เปิดอยู่
"ทุกคนออกไป!" เขาตะโกนพร้อมโยนเงินมัดอื่นๆ ให้กับสาวๆ ที่อยู่รอบตัวเขาและลูกน้องของเขา
ดวงตาของพวกเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจกับการที่เขาปฏิบัติต่อพวกเธออย่างหยาบคาย แต่ภาพของเงินสดทำให้พวกเธอน้ำลายไหลและรีบทำตามคำสั่งของเขา
"ก็คุณบอกว่าไม่ให้ทำร้ายเธอนี่ครับ" สเตฟาโนเตือนเขา พลางจิบเตกีล่าที่วางอยู่ตรงหน้า
ดันเต้ใช้มือที่มีรอยสักลูบผมสีดำของตัวเอง ยุ่งเล็กน้อย
"เฮ้ย พวกแกน่าจะลากตัวเธอเข้ามาที่นี่! เธอรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร?" เขาพ่นคำพูดอย่างเดือดดาล
"ผมไม่คิดว่า---" เปโตรตอบอย่างลังเล "คุณเห็นหน้าเธอไหม?" เขาถามดันเต้
รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏที่มุมปากอันเย้ายวนของเขา "แน่นอนว่าเห็น แต่ฉันเดาว่าเธอคงมองหน้าฉันไม่ชัดเจนหรอก"
"แล้วแผนต่อไปคืออะไรครับ?" สเตฟาโนถามพร้อมยกคิ้วขึ้น
ดันเต้มองลูกน้องคนสนิททั้งสามคน "โลกนี้แคบนัก เราต้องได้เจอกันอีกแน่ๆ และครั้งหน้าฉันจะทำให้เธอขอโทษอย่างถูกต้องและชดใช้สำหรับความไม่สุภาพของเธอ ไม่ว่าจะด้วยวิธีที่ยากหรือง่ายก็ตาม"
บทล่าสุด
#75 บทสรุปของครอบครัว - การรวมตัวของครอบครัว
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#74 มันสมบูรณ์แบบของฉันฉันรักมัน
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#73 ความสุขบริสุทธิ์
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#72 การโทรความตาย
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#71 การทะเลาะปืน
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#70 แดนเต้ต้องการเลือด
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#69 ประหยัดเธอได้ทุกค่าใช้จ่าย
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#68 ชาวอิตาลีที่แท้จริง
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#67 ผู้ชายลึกลับ
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#66 การหลบหนี
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักไม่หลอก
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













