บทนำ
ภารกิจครั้งนี้มีเพียงคำสั่งเดียว… ฆ่าเขาให้ตาย!
แต่เมื่อปลายกระบอกปืนกลับต้องเผชิญหน้ากับดวงตาของชายที่อันตรายที่สุดในชีวิต เกมสังหารที่ควรจบลงด้วยเลือดกลับกลายเป็นเกมเดิมพันหัวใจ
เขารู้ว่าเธอถูกส่งมาเพื่อฆ่า
เธอรู้ว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ควรหลงรัก
ท่ามกลางกระสุน การทรยศ และสงครามอำนาจในโลกใต้ดิน ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายเหนี่ยวไกก่อน?
เมื่อเป้าหมายกลายเป็นคนรัก…เธอจะเหนี่ยวไก หรือยอมให้หัวใจตัวเองถูกสังหารแทน!
บท 1
กระสุนเพียงนัดเดียวเจาะทะลุกระจกนิรภัย ก่อนฝังลงกลางหน้าผากชายวัยกลางคนที่กำลังยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ
ร่างใหญ่ทรุดฮวบลงกับพื้น พรมราคาแพงเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงสด ขณะที่แขกในงานเลี้ยงต่างพากันกรีดร้องและวิ่งหนีเอาชีวิตรอด
หญิงสาวบนดาดฟ้าของอาคารฝั่งตรงข้ามไม่ได้แสดงความรู้สึกใดออกมา
เธอเพียงเลื่อนนิ้วออกจากไกปืน ก่อนถอดแม็กกาซีนออกมาตรวจสอบตามความเคยชิน
ภารกิจสำเร็จ
ระยะยิงเจ็ดร้อยเมตร ลมพัดจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ความเร็วกระสุนคำนวณได้แม่นยำตามแผน ไม่มีผู้บริสุทธิ์ได้รับบาดเจ็บจากการลงมือของเธอ
ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
“เป้าหมายเสียชีวิตแล้ว ถอนตัวได้”
หญิงสาวกดอุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็กตรงใบหู น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังรายงานผลการประชุมทั่วไป
“รับทราบ หมายเลขสิบเจ็ด”
เธอเก็บปืนไรเฟิลลงในกระเป๋าอุปกรณ์ จากนั้นถอดถุงมือหนังสีดำออก เผยให้เห็นมือเรียวสวยที่ไม่มีร่องรอยของอาชีพอันโหดร้าย
ชื่อที่ใช้ในองค์กรของเธอคือ เรน่า
นักฆ่าหญิงระดับสูงสุดขององค์กรแบล็กเวน หน่วยปฏิบัติการลับที่รับงานสังหารบุคคลระดับมหาเศรษฐี นักการเมือง และผู้มีอิทธิพลทั่วโลก
ไม่มีใครรู้ชื่อจริงของเธอ
ไม่มีใครรู้ว่าเธอมาจากไหน
แม้แต่คนที่ทำงานร่วมกันมาหลายปีก็ยังไม่เคยเห็นใบหน้าของเธอในเวลาที่ไม่ได้สวมหน้ากาก
สำหรับองค์กร เธอเป็นเพียงอาวุธที่มีชีวิต
อาวุธที่ไม่เคยตั้งคำถามกับคำสั่ง
และไม่เคยทำภารกิจพลาด
จนกระทั่งโทรศัพท์เครื่องหนึ่งสั่นขึ้นหลังจากเธอก้าวลงจากดาดฟ้า
ข้อความเข้ารหัสปรากฏบนหน้าจอสีดำ
BLACK VEIN — CLASSIFIED MISSION
ภารกิจระดับ SSS
เรน่าหยุดฝีเท้า ดวงตาคมกริบกวาดอ่านข้อความที่ปรากฏทีละบรรทัด
เป้าหมาย: อเล็กซานเดอร์ วอล์กเกอร์
อายุ: 29 ปี
ตำแหน่ง: ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลวอล์กเกอร์
สถานะ: ประธานกลุ่มธุรกิจวอล์กเกอร์ และผู้สืบทอดอำนาจสูงสุดของเครือข่ายมาเฟียฝั่งยุโรป
สถานที่ปฏิบัติการ: ฮ่องกง
กำหนดเวลา: ภายใน 30 วัน
คำสั่งสุดท้าย: สังหารเป้าหมายโดยไม่มีข้อยกเว้น
ภาพถ่ายชายหนุ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
ใบหน้าคมคาย ดวงตาสีเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากได้รูป เขาสวมชุดสูทสีดำสนิทและกำลังเดินออกจากอาคารสำนักงาน โดยมีชายชุดดำติดตามอยู่หลายคน
เรน่าจ้องภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง
“อเล็กซานเดอร์ วอล์กเกอร์…”
เธออ่านชื่อซ้ำอย่างช้า ๆ
ตระกูลวอล์กเกอร์ไม่ใช่มาเฟียธรรมดา แต่เป็นหนึ่งในเครือข่ายอาชญากรรมที่ทรงอิทธิพลที่สุดในยุโรป มีธุรกิจถูกกฎหมายกระจายอยู่หลายประเทศ ตั้งแต่บริษัทขนส่ง ท่าเรือ โรงแรม ไปจนถึงสถาบันการเงิน
เบื้องหลังธุรกิจเหล่านั้นยังมีเครือข่ายใต้ดินที่แข็งแกร่งจนแม้แต่รัฐบาลบางประเทศยังต้องระมัดระวังในการรับมือ
การสังหารหัวหน้าตระกูลอาจสร้างสงครามได้
แต่การสังหารทายาทที่กำลังจะขึ้นมาครองอำนาจกลับเป็นเรื่องที่เสี่ยงยิ่งกว่า
“ทำไมต้องเป็นฉัน?”
คำถามหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ
ปกติองค์กรจะส่งรายละเอียดเป้าหมายมาให้เธอพร้อมค่าจ้างและกำหนดเวลาเท่านั้น แต่ภารกิจนี้มีข้อมูลประกอบมากผิดปกติ ทั้งประวัติส่วนตัว ตารางการเดินทาง เครือข่ายธุรกิจ รวมถึงรายชื่อบุคคลที่ใกล้ชิดกับเป้าหมาย
ราวกับมีใครบางคนต้องการให้เธอเข้าไปอยู่ในชีวิตของชายคนนี้อย่างละเอียดที่สุด
โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง
คราวนี้เป็นข้อความจากผู้ควบคุมภารกิจโดยตรง
อาร์เชอร์: ผู้ว่าจ้างระบุชัดเจนว่าต้องการให้เป้าหมายเสียชีวิตภายในสามสิบวัน ห้ามใช้วิธีที่ทำให้เกิดสงครามระหว่างตระกูล
เรน่าพิมพ์ตอบกลับ
เรน่า: ต้องการให้ฉันเข้าไปใกล้ตัวเขา?
อาร์เชอร์: ถูกต้อง การสังหารจากระยะไกลมีความเสี่ยงสูงเกินไป เป้าหมายมีระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด และมีประสบการณ์เอาตัวรอดจากการลอบสังหารมาแล้วสามครั้ง
เรน่า: แล้วคนที่ส่งนักฆ่าไปก่อนหน้านี้ล่ะ?
ข้อความถูกอ่าน แต่ไม่มีคำตอบกลับมาในทันที
ผ่านไปเกือบหนึ่งนาที อาร์เชอร์จึงส่งข้อความใหม่
อาร์เชอร์: พวกเขาทำงานไม่สำเร็จ เธอไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียด
เรน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย
นักฆ่าที่ทำภารกิจระดับสูงไม่สำเร็จมีอยู่สองประเภท หนึ่งคือคนที่ฝีมือไม่ถึง และสองคือคนที่ถูกกำจัดก่อนจะมีโอกาสกลับมารายงานผล
เธอไม่คิดว่าตระกูลวอล์กเกอร์จะปล่อยให้คนประเภทแรกมีชีวิตกลับไปได้ง่าย ๆ
“น่าสนใจ…”
หญิงสาวล็อกหน้าจอ ก่อนเดินตรงไปยังลิฟต์โดยไม่ถามอะไรอีก
ไม่ว่าเป้าหมายจะเป็นใคร ไม่ว่าจะมีอำนาจมากแค่ไหน สุดท้ายทุกคนก็มีจุดอ่อน
และหน้าที่ของเธอคือค้นหาจุดอ่อนนั้นให้เจอ
สามวันต่อมา
สนามบินนานาชาติฮ่องกงเต็มไปด้วยผู้โดยสารที่เดินสวนกันอย่างเร่งรีบ
หญิงสาวในชุดสูทสีครีมลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กออกจากประตูผู้โดยสารขาเข้า ผมยาวสลวยถูกรวบเป็นหางม้าต่ำ ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางเพียงบางเบา
เธอดูเหมือนนักธุรกิจสาวที่เดินทางมาทำงานต่างประเทศมากกว่าจะเป็นนักฆ่าที่ได้รับภารกิจสังหารทายาทมาเฟีย
เรน่าใช้ชื่อปลอมว่า ลินดา เวลส์ สำหรับการปฏิบัติการครั้งนี้
หนังสือเดินทาง เอกสารประวัติการทำงาน และข้อมูลส่วนตัวทุกอย่างผ่านการตรวจสอบมาแล้ว ไม่มีช่องโหว่ให้สงสัย
จุดหมายแรกของเธอคือโรงแรมหรูใจกลางเมือง ซึ่งอยู่ห่างจากสำนักงานใหญ่ของกลุ่มวอล์กเกอร์ไม่ถึงสิบห้านาที
เมื่อเข้าห้องพักเรียบร้อย หญิงสาวก็วางกระเป๋าลงบนพื้น ก่อนเปิดคอมพิวเตอร์ที่ซ่อนอยู่ในช่องลับของกระเป๋า
ข้อมูลของอเล็กซานเดอร์ปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอ
ชายหนุ่มเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของอดีตหัวหน้าตระกูลวอล์กเกอร์ บิดาของเขาเสียชีวิตจากเหตุระเบิดเมื่อห้าปีก่อน ส่วนมารดาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก
หลังจากบิดาจากไป อเล็กซานเดอร์เข้ารับช่วงบริหารธุรกิจทั้งหมดด้วยวัยเพียงยี่สิบสี่ปี
ภายในห้าปี เขาสามารถขยายอาณาจักรธุรกิจออกไปได้มากกว่าสองเท่า ขณะเดียวกันก็จัดการคู่แข่งที่พยายามแย่งชิงผลประโยชน์ออกจากเส้นทางอย่างเด็ดขาด
ชายคนนี้ไม่ได้มีดีแค่ชาติกำเนิด
เขามีความสามารถในการบริหารคนและอ่านเกมอำนาจได้อย่างน่ากลัว
เรน่าเลื่อนดูข้อมูลต่อไปจนกระทั่งพบรายงานการลอบสังหารสามครั้ง
ครั้งแรก เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางไปประชุมที่สิงคโปร์ รถยนต์ของเขาถูกวางระเบิด แต่เขาเปลี่ยนรถก่อนออกเดินทางเพียงสิบห้านาที
ครั้งที่สอง มือปืนซุ่มยิงจากอาคารฝั่งตรงข้าม ทว่ากระสุนกลับพลาดเป้าหมายเพราะอเล็กซานเดอร์เปลี่ยนเส้นทางเดินกะทันหัน
ครั้งที่สาม มีคนแฝงตัวเข้าไปในทีมรักษาความปลอดภัยของเขา แต่ถูกจับได้ก่อนลงมือ
ทั้งสามครั้งมีรูปแบบแตกต่างกัน
สิ่งที่เหมือนกันคือเป้าหมายยังมีชีวิตอยู่
“ระวังตัวเก่งจริง ๆ”
เรน่าพิงพนักเก้าอี้ สายตาจับอยู่ที่ภาพถ่ายล่าสุดของชายหนุ่ม
เธอไม่ชอบเป้าหมายที่เปลี่ยนแผนตลอดเวลา เพราะนั่นหมายถึงการทำงานที่ยากขึ้น แต่ยิ่งยากก็ยิ่งท้าทายความสามารถของเธอ
หญิงสาวเปิดแฟ้มข้อมูลอีกชุดหนึ่ง
รายชื่อบุคคลที่ทำงานใกล้ชิดกับอเล็กซานเดอร์มีอยู่หลายสิบคน ทว่ามีเพียงสามคนที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงตารางส่วนตัวของเขา
หนึ่งในนั้นคือ วิกเตอร์ ฮาร์เปอร์ รองประธานกลุ่มวอล์กเกอร์และเป็นญาติผู้ใหญ่ที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งของตระกูล
อีกคนคือ ลีออน หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนตัว
ส่วนคนสุดท้ายคือ แดเนียล เลขานุการที่ทำงานกับอเล็กซานเดอร์มานานกว่าสิบปี
เรน่าจดจำใบหน้าของทุกคน ก่อนปิดแฟ้มลง
เธอยังไม่ต้องการลงมือ
ขั้นแรกต้องเข้าใกล้เป้าหมายให้ได้ก่อน
เช้าวันถัดมา
บริษัทวอล์กเกอร์กรุ๊ปตั้งตระหง่านอยู่กลางย่านธุรกิจ อาคารกระจกสูงหกสิบชั้นสะท้อนภาพเมืองที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้า
เรน่าก้าวเข้าไปในล็อบบี้พร้อมแฟ้มเอกสารสมัครงาน
วันนี้เธอไม่ได้มาในฐานะนักธุรกิจสาว
แต่เป็นผู้สมัครตำแหน่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยส่วนตัว
ตำแหน่งที่เปิดรับแบบไม่เป็นทางการ และมีผู้สมัครเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
เธอใช้ข้อมูลปลอมที่เตรียมไว้อย่างละเอียด ประวัติการฝึกต่อสู้ ประสบการณ์ทำงานในบริษัทรักษาความปลอดภัยต่างประเทศ รวมถึงใบรับรองความสามารถด้านการใช้อาวุธ
ทุกอย่างถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เหมาะสมกับตำแหน่งนี้
“คุณลินดา เวลส์ใช่ไหมคะ?”
พนักงานต้อนรับเอ่ยถาม
“ใช่ค่ะ ฉันมีนัดสัมภาษณ์ตอนสิบโมง”
“เชิญขึ้นไปที่ชั้นสามสิบแปดได้เลยค่ะ เจ้าหน้าที่จะรอรับอยู่ด้านบน”
เรน่าพยักหน้ารับ ก่อนเดินไปยังลิฟต์
เธอกดหมายเลขชั้นตามที่ได้รับแจ้ง และยืนมองตัวเลขบนหน้าจอเปลี่ยนไปทีละชั้น
เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก หญิงสาวก็พบกับชายร่างสูงในชุดสูทสีเทาที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว
“คุณลินดา?”
“ค่ะ”
“ผมลีออน รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยของท่านประธาน เชิญทางนี้ครับ”
เขาพาเธอเดินผ่านโถงทางเดินยาว ก่อนเข้าสู่ห้องทดสอบที่จัดเตรียมไว้
ด้านในมีผู้ชายอีกสามคนนั่งอยู่หลังโต๊ะ พวกเขามองหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างพิจารณา
“คุณเคยทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาก่อน?”
ชายวัยกลางคนถามขึ้น
“เคยค่ะ”
“มีประสบการณ์คุ้มกันบุคคลสำคัญหรือเปล่า?”
“เคยคุ้มกันผู้บริหารบริษัทต่างชาติเป็นเวลาสองปี”
“ทำไมถึงลาออก?”
“สัญญาจ้างสิ้นสุดลงค่ะ ฉันต้องการหางานที่มีความมั่นคงและความท้าทายมากกว่าเดิม”
คำตอบของเธอราบรื่น ไม่มีอาการลังเล
ชายวัยกลางคนพลิกเอกสารในมือ ก่อนเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง
“งานนี้ไม่เหมือนการรักษาความปลอดภัยทั่วไป คุณต้องพร้อมรับความเสี่ยง และอาจต้องแลกด้วยชีวิตของตัวเอง คุณเข้าใจใช่ไหม?”
“เข้าใจค่ะ”
“คุณมั่นใจแค่ไหนว่าจะปกป้องท่านประธานได้?”
เรน่ายิ้มบาง
“ฉันไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะไม่มีใครเข้ามาทำร้ายท่านประธาน แต่ฉันรับประกันได้ว่าจะไม่มีใครผ่านฉันไปง่าย ๆ”
คำตอบนั้นทำให้ชายทั้งสามหันมาสบตากัน
ลีออนยกมุมปากเล็กน้อย
“ดีครับ งั้นเรามาทดสอบกัน”
สนามฝึกจำลองตั้งอยู่ในชั้นใต้ดินของอาคาร
เรน่าถูกพาเข้าไปในห้องขนาดใหญ่ที่มีอุปกรณ์ฝึกต่อสู้ครบครัน ทั้งสนามยิงปืน หุ่นจำลอง และพื้นที่จำลองสถานการณ์โจมตี
ชายหนุ่มสองคนยืนรออยู่ด้านใน
“นี่คือการทดสอบสุดท้าย” ลีออนอธิบาย “คุณต้องต่อสู้กับเจ้าหน้าที่สองคนพร้อมกัน โดยใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ในห้องนี้เท่านั้น”
เรน่ามองคู่ต่อสู้ทั้งสอง
คนแรกมีรูปร่างสูงใหญ่ กล้ามเนื้อแข็งแรง ส่วนอีกคนมีรูปร่างเพรียวและเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว
ทั้งคู่เป็นนักต่อสู้ที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี
“ถ้าฉันทำให้พวกเขาบาดเจ็บล่ะคะ?”
“ไม่ต้องกังวล เรามีอุปกรณ์ป้องกัน”
หญิงสาวถอดเสื้อสูทออก พับวางไว้บนเก้าอี้ ก่อนขยับข้อมือเบา ๆ
“เริ่มได้เลยค่ะ”
ชายร่างใหญ่พุ่งเข้าหาเธอเป็นคนแรก
เรน่าเบี่ยงตัวหลบเพียงเล็กน้อย ใช้แรงของอีกฝ่ายดึงให้เสียหลัก ก่อนหมุนตัวเข้าประชิดและล็อกแขนจนชายคนนั้นต้องทรุดเข่าลงกับพื้น
คู่ต่อสู้คนที่สองไม่ปล่อยให้เธอได้พัก เขาอาศัยจังหวะที่หญิงสาวกำลังจัดการคนแรกเข้าประชิดจากด้านหลัง
ทว่าก่อนที่มือของเขาจะแตะถึงไหล่ เรน่าก็หมุนตัวกลับ ใช้ข้อศอกปัดแขนของอีกฝ่าย ก่อนเตะตัดขาจนเขาล้มลงบนเบาะ
ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องฝึก
ชายร่างใหญ่พยายามลุกขึ้นอีกครั้ง แต่เรน่ากลับยกมือห้าม
“พอแล้วค่ะ ฉันคิดว่าเราคงไม่จำเป็นต้องทดสอบต่อ”
ลีออนมองเธอด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“คุณฝึกมาจากที่ไหน?”
“หลายแห่งค่ะ”
“ศิลปะการต่อสู้ที่คุณใช้เมื่อครู่ไม่ใช่หลักสูตรทั่วไป”
เรน่ายิ้มรับ
“ฉันเคยมีครูที่เข้มงวดมากค่ะ”
คำตอบไม่ได้ช่วยคลายความสงสัยของเขาเลยแม้แต่น้อย
ลีออนมองหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนหันไปพูดกับเจ้าหน้าที่คนอื่น
“ผลทดสอบผ่าน”
เรน่าหยิบเสื้อสูทขึ้นมาสวม
เธอคิดว่าทุกอย่างคงจบลงเพียงเท่านี้ แต่ลีออนกลับพูดประโยคหนึ่งขึ้นมา
“มีอีกเรื่องครับ”
“อะไรคะ?”
“ท่านประธานต้องการพบคุณด้วยตัวเอง”
มือของหญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย
เธอไม่ได้คาดคิดว่าจะได้พบเป้าหมายเร็วขนาดนี้
“ตอนนี้เลยหรือคะ?”
“ใช่ครับ”
ลีออนเดินนำออกไปโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ
เรน่าก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนเดินตามเขาไปอย่างสงบนิ่ง
โอกาสมาถึงเร็วกว่าที่คิด
ชั้นห้าสิบแปด
ห้องทำงานของประธานกลุ่มวอล์กเกอร์ถูกตกแต่งอย่างเรียบหรู เฟอร์นิเจอร์สีดำตัดกับผนังกระจกสูงที่เปิดมุมมองให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองทั้งเมือง
ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำกำลังยืนอยู่หน้ากระจก มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกข้างล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกง
“ท่านประธานครับ ผู้สมัครที่ผ่านการทดสอบมาถึงแล้ว”
“ให้เข้ามา”
น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นโดยที่เจ้าของเสียงยังไม่หันกลับมา
เรน่าก้าวเข้าไปในห้อง
ประตูปิดลงด้านหลังอย่างเงียบเชียบ
เธอหยุดยืนห่างจากโต๊ะทำงานประมาณสามเมตร ก่อนเอ่ยทักทายตามมารยาท
“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน”
ชายหนุ่มวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ
เมื่อเขาหันกลับมา ดวงตาคมเข้มก็สบเข้ากับดวงตาของหญิงสาวโดยตรง
อเล็กซานเดอร์ วอล์กเกอร์
เป้าหมายของเธอ
ตัวจริงของเขาดูอันตรายกว่าในภาพถ่ายหลายเท่า ใบหน้าหล่อเหลาปราศจากรอยยิ้ม ท่าทางสงบนิ่งแต่แฝงด้วยแรงกดดันที่ทำให้คนรอบข้างไม่กล้าขยับตัวตามใจ
“ลินดา เวลส์?”
“ค่ะ”
“ประวัติคุณน่าสนใจดี”
“ขอบคุณค่ะ”
“ผ่านงานรักษาความปลอดภัยมาหลายแห่ง แต่กลับไม่มีข้อมูลอ้างอิงจากนายจ้างเก่าเลย”
หัวใจของเรน่ายังคงเต้นเป็นจังหวะปกติ
“บริษัทเดิมของฉันปิดกิจการไปแล้วค่ะ”
“โชคร้ายจังนะ”
“ค่ะ”
อเล็กซานเดอร์เดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาเธอ
ระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่ลดลงเรื่อย ๆ จนหญิงสาวสามารถมองเห็นรายละเอียดบนใบหน้าของเขาได้ชัดเจน
“คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงต้องการบอดี้การ์ดเพิ่ม?”
“เพราะท่านประธานมีศัตรูจำนวนมากค่ะ”
“แล้วคุณคิดว่าตัวเองจะรับมือกับศัตรูเหล่านั้นได้หรือ?”
“ถ้าได้รับมอบหมายหน้าที่ ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ”
ชายหนุ่มมองเธออย่างพิจารณา
“คำตอบฟังดูดี แต่ผมไม่ชอบคนที่พูดเก่ง”
เรน่าเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
“ถ้าอย่างนั้นท่านก็ไม่ต้องเชื่อคำพูดของฉันค่ะ ให้ดูจากผลงานก็พอ”
มุมปากของอเล็กซานเดอร์ขยับขึ้นเล็กน้อย
เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ทำให้ใบหน้าของเขาดูเป็นมิตรขึ้นเลยแม้แต่น้อย
“กล้าดีนี่”
“ฉันแค่พูดตามความจริงค่ะ”
เขาเดินกลับไปนั่งหลังโต๊ะทำงาน ก่อนหยิบแฟ้มประวัติของเธอขึ้นมาอีกครั้ง
“คุณเริ่มงานได้เมื่อไหร่?”
“ทันทีที่ท่านต้องการค่ะ”
“ดี พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้า มารายงานตัวกับลีออน”
“รับทราบค่ะ”
“แล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง”
หญิงสาวหยุดมือที่กำลังจะหยิบกระเป๋า
“คะ?”
“ผมไม่ชอบคนที่เข้ามาในชีวิตแล้วสร้างปัญหาให้ผม ถ้าคุณคิดจะทำอะไรนอกเหนือจากหน้าที่ ผมจะเป็นคนจัดการคุณด้วยตัวเอง”
ประโยคนั้นถูกกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
แต่กลับมีความหมายชัดเจนจนไม่ต้องตีความ
เรน่าสบตาเขา ก่อนคลี่ยิ้มอย่างสุภาพ
“ฉันมาที่นี่เพื่อทำงานค่ะ ท่านประธานไม่จำเป็นต้องกังวล”
“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น”
หญิงสาวโค้งศีรษะเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้อง
ทันทีที่ประตูปิดลง รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็ค่อย ๆ จางหาย
ชายคนนี้ระแวดระวังทุกอย่าง แม้กระทั่งคำพูดธรรมดาของคนที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก
การเข้าใกล้เขาอาจยากกว่าที่เธอประเมินไว้
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นไปไม่ได้
ภายในห้องทำงานที่ปิดประตูสนิท
อเล็กซานเดอร์ยังคงมองแฟ้มประวัติของหญิงสาว
“ลีออน”
เขาเรียกผ่านอุปกรณ์สื่อสารบนโต๊ะ
“ครับท่านประธาน”
“ตรวจสอบประวัติของผู้หญิงคนนี้อีกครั้ง”
“มีอะไรผิดปกติหรือครับ?”
“เธอเก่งเกินไป”
ลีออนเงียบไปครู่หนึ่ง
“แต่เธอผ่านการทดสอบทุกอย่างนะครับ”
“นั่นแหละที่ผมสงสัย”
อเล็กซานเดอร์หยิบภาพจากกล้องวงจรปิดในสนามฝึกขึ้นมาดูอีกครั้ง
หญิงสาวเคลื่อนไหวอย่างแม่นยำ ไม่มีท่าทีลังเลแม้ต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้สองคนพร้อมกัน
คนที่เคยผ่านการฝึกจริงย่อมมีความแตกต่างจากคนที่ฝึกเพื่อป้องกันตัวทั่วไป
เขามองออกตั้งแต่ครั้งแรก
“จับตาดูเธอไว้ อย่าให้รู้ตัว”
“รับทราบครับ”
หลังจากวางสาย ชายหนุ่มก็เอนหลังพิงเก้าอี้
ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา มีคนพยายามแทรกซึมเข้ามาในบริษัทหลายครั้ง บางคนต้องการข้อมูลธุรกิจ บางคนต้องการชีวิตของเขา และบางคนอาจมีเป้าหมายที่ซับซ้อนกว่านั้น
เขาไม่คิดจะเชื่อใจใครง่าย ๆ อีก
โดยเฉพาะผู้หญิงที่เพิ่งปรากฏตัวพร้อมประวัติสวยหรูเกินจริง
อเล็กซานเดอร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหมายเลขที่บันทึกไว้ในรายชื่อส่วนตัว
“วิกเตอร์”
“ว่าไง อเล็กซ์”
“ช่วงนี้คุณมีแผนอะไรหรือเปล่า?”
ปลายสายหัวเราะเบา ๆ
“ถามแปลกนะ ฉันก็ทำงานของฉันเหมือนทุกวัน”
“งั้นก็ดี”
“มีอะไรเกิดขึ้น?”
ชายหนุ่มมองออกไปนอกกระจก
“เปล่า แค่รู้สึกว่าช่วงนี้มีคนสนใจชีวิตฉันมากเป็นพิเศษ”
“นายคิดมากไปหรือเปล่า?”
“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น”
อเล็กซานเดอร์วางสาย ก่อนหยิบปากกาขึ้นมาหมุนเล่นระหว่างนิ้ว
เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงที่เพิ่งรับเข้าทำงานเป็นใคร
ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไร
และไม่รู้เลยว่าในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไปเพราะผู้หญิงคนนั้น
เวลาเดียวกัน
ห้องพักชั้นยี่สิบเจ็ดของโรงแรมหรู เรน่ากำลังนั่งอยู่หน้าโน้ตบุ๊ก
ภาพถ่ายของอเล็กซานเดอร์ปรากฏขึ้นบนหน้าจออีกครั้ง
หญิงสาวเปิดช่องสื่อสารเข้ารหัสขององค์กร
เรน่า: ฉันเข้าถึงตัวเป้าหมายได้แล้ว
อาร์เชอร์: เร็วกว่าที่คาดไว้
เรน่า: ฉันได้รับตำแหน่งบอดี้การ์ดส่วนตัว เริ่มงานพรุ่งนี้
อาร์เชอร์: ดี อย่าทำให้เขาสงสัย และจำไว้ว่าเป้าหมายต้องตายภายในสามสิบวัน
เรน่า: รับทราบ
อาร์เชอร์: เรน่า
หญิงสาวหยุดนิ้วที่กำลังจะปิดหน้าจอ
เรน่า: มีอะไร?
อาร์เชอร์: ภารกิจนี้สำคัญมาก ผู้ว่าจ้างไม่ต้องการความผิดพลาด หากเธอทำไม่สำเร็จ คนที่จะถูกกำจัดต่อไปคือเธอ
ข้อความสุดท้ายทำให้เรน่านิ่งไปชั่วขณะ
องค์กรไม่เคยขู่เธอแบบตรง ๆ มาก่อน
เธออ่านประโยคนั้นซ้ำอีกครั้ง ก่อนพิมพ์ตอบกลับไปเพียงสั้น ๆ
เรน่า: ฉันไม่เคยทำให้คุณผิดหวัง
หญิงสาวปิดหน้าจอแล้วลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่าง
เบื้องล่าง เมืองฮ่องกงยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟจากอาคารนับร้อย ชีวิตของผู้คนดำเนินต่อไปโดยไม่มีใครรู้ว่ามีใครบางคนกำลังถูกกำหนดชะตาให้ต้องตาย
เรน่าหยิบปืนพกสีดำจากกล่องนิรภัยออกมาตรวจสอบ
เธอถอดแม็กกาซีน ตรวจดูจำนวนกระสุน และประกอบทุกอย่างกลับเข้าที่อย่างคล่องแคล่ว
ปลายนิ้วเรียวลูบผ่านตัวปืนเบา ๆ
อาวุธชิ้นนี้เคยพรากชีวิตคนมานับไม่ถ้วน
และอีกไม่นานมันจะถูกใช้กับอเล็กซานเดอร์ วอล์กเกอร์
ชายหนุ่มที่เพิ่งยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วยท่าทางเย็นชา
ชายที่มองเธอเหมือนกำลังประเมินภัยคุกคามมากกว่าผู้หญิงคนหนึ่ง
“สามสิบวัน…”
เธอพึมพำกับตัวเอง
สำหรับนักฆ่าที่ไม่เคยพลาดภารกิจ ระยะเวลาเท่านี้ถือว่าเหลือเฟือ
เรน่าปิดกล่องนิรภัย ก่อนเดินกลับไปยังเตียงนอน
เธอยังไม่รู้เลยว่าเป้าหมายครั้งนี้จะไม่ใช่เพียงชายคนหนึ่งที่ต้องถูกปลิดชีพ
แต่จะเป็นคนแรกที่ทำให้เธอต้องเลือกระหว่างคำสั่งขององค์กรกับหัวใจของตัวเอง
และเมื่อถึงเวลานั้น…
กระสุนที่เคยไม่เคยสั่นไหว อาจกลายเป็นสิ่งที่เธอไม่กล้าลั่นไกอีกต่อไป
บทล่าสุด
#40 บทที่ 40 King & Queen — ราชาและราชินี
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#39 บทที่ 39 Betrayal's End — จุดจบคนทรยศ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#38 บทที่ 38 The Last Key — กุญแจดอกสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#37 บทที่ 37 Deadly Harbor — กับดักท่าเรือ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#36 บทที่ 36 Power Struggle — ชิงบัลลังก์
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#35 บทที่ 35 Final Chase — ไล่ล่าครั้งสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#34 บทที่ 34 Project Eve — โครงการลับ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#33 บทที่ 33 Under the Snow — ใต้เงาหิมะ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#32 บทที่ 32 The Pursuit — ไล่ล่า
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#31 บทที่ 31 War Begins — เปิดฉากสงคราม
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’













