บทนำ
เขาหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที เพราะรังเกียจเด็กสาวที่ "ทั้งอ้วนและดำ ขี้เหร่เอามาก ๆ" ส่วนเธอทำตามคำสั่งแม่ใหญ่ทุกอย่างทั้งที่ไม่เคยรู้จักเขา
เจ็ดปีต่อมา... เนยไม่ใช่เด็กหญิงคนนั้นอีกแล้ว เธอคือดาวมหาวิทยาลัย สวยสะพรั่ง เก่งกาจด้านเทคโนโลยี
โชคชะตาพาให้เธอกลับมาพบกับท่านประธานหนุ่ม เจย์เดน อีกครั้ง ในฐานะเด็กฝึกงานที่บริษัทของเขาเอง! เขาไม่รู้เลยว่าหญิงสาวผู้เลอโฉมคนนี้คือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา
เมื่อความเมาทำให้เธอเสียความบริสุทธิ์ให้กับสามีที่ไม่รู้จักกัน และความใกล้ชิดเริ่มก่อเกิดความหึงหวงและเร้าอารมณ์ สถานะ "เมียลับในนาม" ที่เปลี่ยนไปเป็น "เมียลับในชีวิตจริง" จะจบลงอย่างไร? เขาและเธอจะสานต่อความรัก หรือเลือกเดินตามทางที่ตัวเองเลือก ติดตามบทสรุปของความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากพันธะที่ถูกกำหนด!
บท 1
‘เนย’ เด็กหญิงกำพร้าที่ถูก ‘ธัญสินี’ หรือที่ชาวบ้านเรียก แม่ใหญ่นี เจ้าของไร่ธัญสินี ที่มีเนื้อที่กว่า 1,000 ไร่ รับเลี้ยงเธอมาตั้งแต่อายุ 5 ขวบ
แม่ใหญ่นีแต่งงานอยู่กินกับสามี มีลูกชาย 1 คน ก่อนจะแยกทางกัน โดยที่ลูกชายไปอยู่กับสามีที่อเมริกา
แต่ด้วยเพราะตัวเองเจ็บออด ๆ แอ๊ด ๆ กลัวจะไม่มีใครดูแลเนย ลูกสาวสุดที่รัก แม่ใหญ่นีตัดสินใจสั่งให้ลูกชายคนเดียวกลับมาแต่งงานกับเนยที่ตอนนั้นอายุเพียง 15 ปี เนยด้วยความที่ยังเด็กจึงทำตามที่แม่สั่งทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้าและไม่เคยรู้จัก
ทั้งสองแต่งงานจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งมีคนรู้เห็นและร่วมยินดีด้วยไม่กี่คน แต่ด้วยความที่เนยยังเด็ก เธอทั้งอ้วนและดำ ขี้เหร่เอามาก ๆ ทำให้เจย์เดนไม่ชอบหน้าและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งงานทันที
แต่แม่ใหญ่นีก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะแค่อยากให้เนยมีคนดูแล ขอเพียงแค่เธอโตพอที่จะดูแลทุกอย่างได้ ถึงตอนนั้นถ้าตัวเองยังไม่ตาย เนยก็จะเป็นอิสระจากเจย์เดน และสามารถแต่งงานมีครอบครัวกับคนที่ตัวเองรักได้ เพราะอย่างไรที่เนยกับเจย์เดนแต่งงานกันก็เป็นแค่ในนาม แต่แม่ใหญ่นีกลัวว่าตัวเองจะเป็นอะไรไปก่อน เลยตกลงกับลูกชายตัวดีไว้อย่างนั้น
ขอแค่เนยอายุครบ 25 ปี ถึงตอนนั้นถ้าทั้งสองคนไม่ได้รักหรืออยู่ด้วยกันไม่ได้ สมบัติจะถูกแบ่งเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน ให้เนยและเจย์เดน ซึ่งเป็นลูกที่เธอรักสุดดวงใจ
แต่เมื่อเวลาเปลี่ยนทุกอย่างมันก็เปลี่ยน เมื่อเด็กสาววัย 15 ที่ทั้งอ้วนและดำในวันนั้น วันนี้เธอกลับเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยชื่อดังในเมืองย่าโม ด้วยวัย 22 ปี ที่แม่ใหญ่นีภูมิใจนักภูมิใจหนาที่เนยเป็นเด็กดีเรียนเก่ง ถึงเธอจะไม่เรียนด้านการเกษตรเพื่อมาดูแลไร่ เพราะเนยสนใจในเทคโนโลยี เธอจึงเลือกที่จะเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหากับการดูแลไร่ เพราะแต่ละปีเนยจะจัดการโปรโมตไร่ลงเว็บไซต์ จนมีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศมาเยี่ยมชมไร่เกือบหมื่นคนต่อปี
ส่วนเจย์เดนต้องย้ายกลับมาอยู่เมืองไทย เพราะร่วมลงทุนกับเพื่อนจัดทำบริษัทเกี่ยวกับเทคโนโลยีและกำลังไปได้สวย เลยต้องมานั่งแท่นเป็นผู้บริหารเอง เหมือนโชคชะตากำหนดไว้ เมื่อ พลอย เพื่อนของเนยที่พี่ชายเธอทำงานอยู่ที่บริษัทของเจย์เดน เปิดรับเด็กฝึกงาน ได้เอาชื่อตัวเองและเพื่อน ๆ ในกลุ่ม รวมถึงชื่อเนยที่ยังไม่รู้ตัวว่าเพื่อนแอบเอาชื่อไปสมัคร ให้ติดไปด้วย และทุกคนก็ผ่านด้วยคุณสมบัติที่ทางบริษัทต้องการ
เนยโวยวายต่อว่าพลอยยกใหญ่ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมเพื่อนเข้าไปฝึกงานในกรุงเทพฯ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้อยากไปเท่าไหร่ แต่แม่ใหญ่กลับเห็นด้วย เพราะเนยจะได้เปิดโลกหาประสบการณ์ และหลังจากเรียนจบ เธอจะได้ดูแลไร่ต่อจากแม่ใหญ่ที่เตรียมทุกอย่างไว้ให้เธอเรียบร้อย
แม่ใหญ่นี่เองก็พอจะรู้ว่าเจย์เดนกลับมาอยู่ที่ไทย แต่ไม่รู้ว่ามาทำอะไร เพราะไม่ได้สนใจเรื่องส่วนตัวของลูกชาย ถึงเจย์เดนจะโทรหาและมาเยี่ยมแม่ใหญ่บ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยเจอกับเนยสักที...
จุดเริ่มต้นของการแต่งงานครั้งนี้จะจบลงยังไง? เขาและเธอจะสานต่อความรักนี้ไว้ หรือจบความสัมพันธ์แล้วเดินตามทางที่ตัวเองเลือก เพราะอย่างไรต่างคนก็ต่างไม่ได้รัก และเป็นคนแปลกหน้าสำหรับกันและกันมาตั้งแต่แรก
บทล่าสุด
#64 บทที่ 64 Special episode 8
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#63 บทที่ 63 Special episode 7
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#62 บทที่ 62 Special episode 6
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#61 บทที่ 61 Special episode 5
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#60 บทที่ 60 Special episode 4
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#59 บทที่ 59 Special episode 3
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#58 บทที่ 58 Special episode 2
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#57 บทที่ 57 Special episode 1
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#56 บทที่ 56 Special episode
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#55 บทที่ 55 ครอบครัว END
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













