เลขาบนเตียง

เลขาบนเตียง

เค้กมัฟฟิ่นn · เสร็จสิ้น · 166.7k คำ

688
ยอดนิยม
938
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

" วันนี้วันสุดท้าย ที่เราจะเป็นคู่สัญญากัน น้ำตาลรู้ใช่ไหม "
เธอพยักหน้า แล้วมองดูกระดาษที่อยู่ในมือ
" ฉันฉีกเลยนะ " เขาฉีกมันออก เป็นแผ่นเล็กๆแล้วเข้ามากอดเธอ
" ตั้งแต่พรุ่งนี้ น้ำตาลเป็นอิสระจากฉันแล้ว น้ำตาลจะกลับดึกก็ได้ จะทำอะไร ไปไหน ไม่มีใครคอยตามน้ำตาลแล้วนะ "
เธอเงยหน้ามองเขา แล้วน้ำตาไหลออกมา
" คุณทรงพล จะทำแบบนี้กับคนอื่นอีกไหมคะ "
สิ่งที่เธอกลัวที่สุด ถูกถามออกไปแล้ว
" ไม่ ไม่ทำ ฉันคิดว่า ฉันคงไม่ทำแบบนี้กับใครอีกแล้ว "
" น้ำตาล อยากอยู่กับคุณทรงพลนะคะ "
" น้ำตาลอยู่กับฉัน ฐานะแบบนี้ไม่ได้ อีกหน่อยก็จะมีคนรู้ แล้วน้ำตาลนั่นแหละ จะเสียหาย ฟังฉันให้ดีนะ น้ำตาลกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง
ไปทำธุระ ส่วนตัวให้เรียบร้อย ทำเรื่องเรียนจบ แล้วก็มองอนาคต ว่าอยากทำอะไร ค่อยๆคิด อย่าเพิ่งรีบร้อน
ฉันเชื่อมั่นในตัวน้ำตาล ว่าน้ำตาลจะรักษาสัญญา และเป็นเด็กดี "
เธอไม่ได้อยากเป็นเด็กดี แต่อยากเป็นเด็กเขา เพียงคนเดียว
“คุณทรงพล กอดน้ำตาลได้ไหมคะ “

บท 1

เสียงเครื่องมือทางการแพทย์ ดัง ปี้ป ปี้ป เป็นจังหวะ มือเหี่ยวย่นของหญิงชรา มีเข็มเจาะ อยู่หลายจุด ด้านข้างมีสายห้อย ระโยงระยาง ทั้งยา น้ำเกลือ

ใบหน้าขาวซีดเซียวจนแทบไม่มีสีเลือด นอนหลับตาอยู่ไม่ได้สติ พยาบาลในห้องฉุกเฉิน มองดู อาการ แล้วจดบันทึก ตลอดทุกชั่วโมง

" สวัสดีค่ะ คุณน้ำตาล "

พยาบาลหน้าห้อง ทักทายญาติคนไข้ ที่คุ้นหน้าคุ้นตา กันมา หลายเดือน แล้วรับ ของฝาก ที่เจ้าตัว ติดมือมาเสมอ เป็นสินน้ำใจ

"รบกวนพี่ๆ มาตลอดเลย น้ำตาลเกรงใจมากเลยค่ะ " เจ้าหน้าที่พยาบาล ส่ายหน้า แล้วจับมือบาง ของคนตรงหน้าเอาไว้

" อดทนนะคะ น้องน้ำตาล คุณยายสู้ น้องน้ำตาลก็ต้องสู้ "

หญิงสาวยิ้มทั้งน้ำตา แล้วยืนเกาะกระจก มอง คุณยาย ที่ตอนนี้ หลับไม่ได้สติ อาการเส้นเลือดในสมองที่ตีบ ทำให้คุณยายวัยหกสิบกว่าปี น้อคไปกระทันหัน

" สวัสดีครับ ญาติคนไข้ " เสียงทักทาย ทำให้เธอต้องหันมามอง

ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาแพทย์ เดินตรงเข้ามาหา

" เข้าไปไหม เดี๋ยวเราพาเข้าไป "

เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ที่บังเอิญมาเจอกันที่นี่ ช่วยมาดูแล คุณยายให้เสมอ ใบหน้าหล่อเหลา ยิ้มอย่างสุภาพ อ่อนโยน และ ให้กำลังใจเธอ ในยามท้อแท้

" หมอโอ้ต "

" เรียกโอ้ต ก็ได้มั้ง ยังไม่จบหมอเลย " เจ้าตัวบอกเขินๆ แล้วช่วยสวมชุด คลีน ให้เธอ ก่อนจะเดินนำเข้าไป

" อาการโดยรวมทรงตัว ไม่แย่ลง ตอนนี้ ต้องประคับประคอง รักษากันไปทีละสเตป แต่น้ำตาล ไม่ต้องห่วงนะ ถ้ามีอะไร เราจะรีบมาเลย "

นักศึกษาแพทย์ที่อยู่เวรโรงพยาบาล แทบจะทุกวัน บอกกับหญิงสาวตรงหน้า สองยายหลานมีกัน เพียงสองคนเท่านั้น และตอนนี้ เธอไม่เหลือใครแล้ว

" รบกวนด้วยนะโอ้ต " คนที่เกรงใจ บอกเสียงสั่น

" ถ้าเกรงใจ เลี้ยงข้าวเราสักจานได้ไหม ที่โรงอาหารโรงพยาบาลก็ได้ " ว่าที่คุณหมอหนุ่ม บอกกับหญิงสาวที่ตัวเอง แอบชอบ

" ทานที่ไหนก็ได้ ตามใจหมอโอ้ตเลย วันไหนที่ว่าง เรายินดีนะ "

" น้ำตาลพูดแล้ว ห้ามคืนคำเด็ดขาด เราจำแม่นนะ "

คุณหมอหนุ่มบอก ระหว่างที่เดินออกมาส่งเธอที่หน้าตึก มองหญิงสาวตัวบาง เดินกลับออกไป จนลับสายตา

" รับ พายลูกเกด เพิ่มไหมคะ " พนักงานสาวถามลูกค้า ที่นำถาดขนมมาวาง เพื่อชำระเงิน

" ไม่รับ " เสียงที่ตอบกลับมา ดุดัน ไม่มีคำสร้อย มือบางใช้ตะเกียบคีบขนมใส่กล่อง แล้วนำกล่องขนม ใส่ถุงกระดาษ ยื่นให้ลูกค้า

" ขอบคุณค่ะ ขอให้ทานขนมอย่างมีความสุขนะคะ "

พนักงานสาว บอกกับลูกค้า อย่างสุภาพ แล้วรับออร์เดอร์ต่อไป ตลอดสี่ชั่วโมง ที่ยืนทำงานพาร์ทไทม์ ได้เงินค่าแรง กลับมา เพียงสองร้อยกว่าบาทเท่านั้น

" เฮ้อ " เสียงถอนหายใจ ดังออกมา ระหว่างปิดร้าน กับ รุ่นพี่ที่เป็นพนักงานประจำ

" ทำงานเอาเงินเค้า มันก็เหนื่อยแบบนี้ ถ้าอยากได้เงินดี ไม่เหนื่อย ก็ต้องมีคนเลี้ยง "

เสียงพูดไม่ได้ประชดประชันอะไร แต่เป็นการบอก อย่างตรงไปตรงมา

" ขนมเหลือ เอาไปกินสิน้ำตาล " ขนมปังที่เหลือ ส่วนมาก จะมีไม่กี่ชิ้น พี่ๆที่ทำงานประจำ จะแบ่งให้เธอเสมอ

" ขอบคุณนะคะ "

มือบางรับถุงขนมมา แล้วเดินออกจากห้างสรรพสินค้า ในช่วงดึก รถรายังคงวิ่งขวักไขว่ อยู่บนถนน นักศึกษาสาว นั่งบนรถเมล์ แล้วมองดูรอบๆ

สองข้างทาง มีคลับ มีบาร์ มีร้านอาหาร ที่มีผู้คนจำนวนมาก ไปใช้บริการ

" ชาตินี้คงได้แต่มองแหละ น้ำตาล วาสนาคงไม่ถึง จะได้นั่งรถแพงๆ ได้กินอาหารหรูๆ แบบนั้น "

คนที่น้อยใจในโชคชะตา บ่นกับตัวเอง เด็กหญิงที่เกิดมา มีเพียงยายคนเดียวเท่านั้น พ่อกับแม่ ทิ้งเธอเอาไว้ให้ยาย แล้วหนีหายไป ไม่เคยติดต่อกลับมา

ชั่วชีวิตของเธอ จนอายุยี่สิบสองปี ไม่เคยจับเงินหมื่น เงินแสน เงินหลักพัน ที่หาได้ ในแต่ละเดือน ถูกจ่ายเป็นค่าเช่าบ้าน ค่าไปโรงเรียน และ ตอนนี้ มีค่าใช้จ่ายของยาย ที่โรงพยาบาล เพิ่มขึ้นมาอีก

น้ำเต้าหู้ถุงละสิบบาท ที่ซื้อติดมือมา เป็นอาหารมื้อดึก ทานพร้อมกับขนมปังของเหลือของที่ร้าน บ้านไม้หลังเก่า ที่อาศัยอยู่มานานนับสิบปี ผุพัง จนดูไม่ได้ น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ ถูกปลดปล่อยออกมา เมื่ออยู่ที่ที่ของตัวเอง เสียงร้องไห้ แผ่วเบา พร้อมกับ ใบหน้าที่เปียกปอนไปด้วยน้ำตา เธอจะทำยังไงต่อไป

" สวัสดีครับ คุณทรงพล "

ชายหนุ่มในชุดสีดำสนิท เดินเข้ามาในโรงแรมหรู พร้อมกับ ลูกน้องคนสนิท

" ห้องสวีท ริมแม่น้ำครับท่าน "

ชายหนุ่มขึ้นห้องไปพร้อมกับพนักงาน ที่เปิดห้องรออยู่แล้ว ก่อนจะเดินตรงไป ที่ห้องสวีทสุดหรู ราคา หมื่นกลางๆ สำหรับหนึ่งคืน

นักแสดงสาว ที่สวมบทตัวรอง ในละครหลายเรื่อง สวมเดรสสีหวาน นั่งจิบไวน์ รออยู่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลา ยิ้มนิดเดียวเท่านั้น แล้วเทไวน์ ที่วางอยู่ แล้วยกขึ้นจิบช้าๆ

" คุณทรงพล " หญิงสาวยิ้มหวาน แล้วเดินเข้ามาหาเค้า อย่างมีจริต ชายหนุ่มสุดฮอต ที่มีทรัพย์สิน หลักพันล้าน นัดพบเธอ

" ผมไม่จีบใคร สนุกกันบนเตียง แล้วจ่ายเงิน ถ้าคุณโอเค ก็อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่ ผมมีค่าเสียเวลา "

คนที่ชัดเจนตรงไปตรงมา บอกกับเธอ อีกครั้งเพื่ออยากทำความเข้าใจ ให้ตรงกัน

" ห้าหมื่น สำหรับคืนนี้ " เค้าบอกจำนวนเงิน แล้วหยิบเงินสด ออกมาจากกระเป๋า

" ดีลค่ะ " หญิงสาวตอบรับทันที

ชายหนุ่มวางแก้วไวน์ แล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้น เสื้อเชิ้ตสีดำ กับ กางเกงพอดีตัว หลุดร่วงไปแล้ว หญิงสาวที่สวมเดรสตัวสวย มองร่างกาย เปลือยเปล่า แล้วเดินตรงเข้ามาหา ก่อนจะทรุดตัวนั่งลง แล้วจัดการ ถอดกางเกงชั้นในออก แล้วสัมผัส อวัยวะอวบใหญ่ ทันที

บทรักเร่าร้อนรุนแรง จบลงเมื่อก่อนฟ้าสางไม่นาน ชายหนุ่มลุกขึ้น จากเตียง แล้วอาบน้ำชำระล้างร่างกาย เมื่อคืนเค้าอิ่มจากบทรัก ที่เธอมอบให้มา มือหนาหยิบเงินสด อีกปึกหนึ่ง วางเอาไว้ให้บนหัวเตียง ก่อนจะกลับออกมา

ทำดีต้องมีรางวัล

รถหรู ราคาเกือบยี่สิบล้าน ขับออกจากโรงแรมตอนเช้า ตรงดิ่งไปที่ตึกสูง ที่เป็นที่ทำงาน และ บ้านพักของตัวเอง

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

1.9m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

763.2k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

587.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

563.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

458.4k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

630.1k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

242.2k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

367.4k การดู · กำลังอัปเดต · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

220.8k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

362.2k การดู · กำลังอัปเดต · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

352.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด