กลับชาติมาเกิด

ชาติก่อนนางคือคุณหนูตัวร้ายที่ผู้คนต่างไม่อยากคบหา แม้กระทั่งมารดายังท้อแท้ใจ มักใหญ่ใฝ่สูงไม่เห็นหัวใคร แต่ในชาตินี้นางจะเป็นคนใหม่ที่น่ารักกว่าเดิม แต่ถ้าใครหาเรื่องนางก่อนก็อย่าหาว่าไม่เตือน!

ท่านช่างใจดำยิ่งนัก ท่านกับข้าเปรียบดั่งเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ ข้าเชื่อว่าสักวันท่านจะกลับมาเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับข้า แต่ใยท่านจึงพาสตรีอื่นกลับมา แล้วถอนหมั้นข้าอย่างไร้เยื่อใย

‘ในขณะที่กำลังจมดิ่ง เจ้าอาจต้องชนหลายสิ่งกว่าจะถึงก้นเหว’
คงมิต่างสิ่งใดกับชีวิตของข้าในเวลานี้ แม้จะได้แต่งเข้าจวนเป็นถึง ฮูหยินเอก แต่เขานั่นหาได้รักนางไม่ ตัวนางเองก็เช่นกัน
‘ข้าไม่ได้รักเขา’
ไม่เคยคิดจะรักบุรุษเย็นชาเช่นนั้น เผยอิงหลอกหัวใจของตนเองซ้ำ ๆ ทุกคืนวัน ว่าตัวนางนั้นไม่เคยรักสามีที่แต่งงานด้วยสักครา ในใจนางไม่เคยมีเขาเหมือนที่ภายในใจเขาไม่เคยมีนาง
เขาเพียงต้องการยึดครองทรัพย์สินข...

ทูลพระสนมฝ่าบาทเสด็จมาแล้วเพคะ /โอ้วว เช่นนั้นหรือ ทรงถามพระองค์ทีว่าคืนนี้นำของกำนัลติดมือมาด้วยหรือไม่ หากไม่ได้นำมาด้วยก็กลับไปเถิดข้ามิชอบหลับนอนกับบุรุษขี้งก!

นางคือสตรีที่มีดวงชะตาเป็นเครื่องรางมนุษย์คุ้มภัย ส่วนเขาคือฮ่องเต้ที่ได้สมญานามว่าทรราช ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดที่นำพาให้เขาและนางได้มาพบกัน แต่ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดมากเลย ไปนอนสักงีบก่อนค่อยว่ากันเถอะ!

อยู่ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ผู้คนเกลียดชัง เมิ่งอ้ายเยว่ ถึงกับกรีดร้องในใจ แล้วยังต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ ซือหม่าอี้เฉิน ฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนต่างหวาดเกรงนั่น ที่ร้ายไปว่านั้นก็คือนางต้องคอยร...

"อยู่ที่นี่ ทำเจ้าเศร้าโศกขนาดนั้นเลยหรือ หลิวอี้เฟย" แววตาขี้เล่น เจ้าเล่ห์ ทำเค้าสนใจในตัวนาง ตอนอยู่จวนราชครูแล้วก็ตอนที่อยู่ในห้องหอด้วยกัน ทำไมตอนนี้มีแต่ความเศร้า

หลิวอี้เฟย ไม่รู้ถึงคนที่มายืนข้างหลัง เนื่องจากนางเหม่อมองจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พอหันหลังจะกลับเรือน ก็ปะทะเข้ากับอกแข็ง กำลังจะร้องกรี๊ดพอหงายหน้าขึ้น" ท่านอ๋อง" ซวยจริงๆ อี้เฟยเอ้ย แถมหยางชงอวี้ยังกอดนางเอาไว้ไม่ยอมปล่อยอี...

เขาผลักไสนางอย่างเย็นชา เหยียบย่ำความรักนั้นด้วยวาจาอันเฉียบคมและสายตาไร้เยื่อใย แต่นางกลับยิ้มรับทุกบาดแผล คล้ายยินยอมจ่ายทุกราคาหากปลายทางคือหัวใจของเขา แต่ในวันที่นางตาสว่าง เขากลับวิ่งตามหาหัวใจตนเอง

จิตตรานักอ่านตัวยง หนังสือนิยายของเธอเต็มผนังห้องทั้งสี่ด้าน เธออ่านไปก็มักจะก่นด่าพระเอกโง่ นางเอกโง่ ส่วนนางร้ายหากเจอในชีวิตจริงจะจิกหัวตบด้วยเปลือกทุเรียน นั่นเป็นความคิดของเธอในสมัยยังสาว
มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปยังหน้าปกนิยายเล่มโปรด ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากนิยายนักหรอก แต่ชีวิตเธอไม่ได้เหมือนนางเอกในนิยาย กลับเมื่อนางร้ายในนิยายเล่มนี้ หยิ่งผยองคิดว่าตนเหนือกว่าผู้หญิงคนอื่นด้วยเกิดมามีรูปโฉมง...

เจียวเอินจวิ้น ฮองเฮาผู้เลอโฉม การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในวังหลังนั้นเป็นมาทุกสมัย และเจียวเอินจวิ้นคือผู้กุมอำนาจนั้น

ฮึก!! กระบี่เรียวยาวบักลงที่กลางอกพระนาง ผู้ที่ถือกระบี่นั้นไม่ใช่ใคร องค์รัชทายาท โอสรพระองค์เดียวของนางอำนาจมันหอมหวานขนาดนั้นเลยเหรอ บุตรถึงลงมือสังหารมารดาได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้

เหนื่อยเหลือเกินกับการแย่งชิง เหนื่อยเหลือเกินกับการยื้ออำนาจเอาไว้ในมือ หาได้มีใครรักนางด้วยความ...

เพราะถูกคนรักชั่วหลอกใช้จนต้องตกตายยกตระกูล ความคับแค้นใจอัดแน่นเสียจนแทบกระอักโลหิต หากมีโอกาสอีกครานางจะแก้แค้นคืนให้สาสม แม้จะต้องอยู่ในร่างสตรีนางอื่นยอมสิงศพคืนชีพ แลกด้วยทั้งหมดของชีวิตนางก็จะทำ

เธอตายในวัย 25 ปีโดยที่ยังโสดยังซิง คำขอสุดท้ายก่อนตายจึงอยากได้สามีในโลกใหม่ ขอทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งตัวสูงใหญ่กำยำเเต่พอได้มาเกิดใหม่จริงๆ ดันได้สามีเป็นกษัตริย์อสุรามากเมียเเทนซะงั้น!

วิญญาณต้องสาป นำพาหญิงสาวผู้หนึ่งกลับไปยังห้วงเวลาที่พวกเขาเคยอยู่ หวังว่านางจะช่วยถอนคำสาปร้ายนี้ เพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากการจองจำนับพันปี และเขาที่เฝ้ารอนางมาตลอดพันปี

ชาติก่อนเขาสังหารนาง แต่สวรรค์นั้นไม่ทิ้งคนดี นางจึงมีโอกาสได้ย้อนกลับไปก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้าย แต่โชคชะตาก็ยังนำพาให้นางได้พบเขาอีกครา
ปิงเฉิงเหยา รัก อู่จางหมิ่น นั่นคือความจริงที่มิอาจปฏิเสธได้เลย
สามคราที่ได้ชีวิตใหม่ ชีวิตครั้งที่สามนี้นางจะใช้ให้ดี
ใช่ว่ารักเขาแล้วนางจะต้องยอมเขาเรื่อยไป
มีคำกล่าวไว้ว่า ที่ไม่กลับไปหาคนรักเก่า เพราะว่าการพบต้นไม้ต้นเดิมสองรอบในป่า นั่นหมายความว่าเจ้ากำลังหล...

'หลินซี' ซีอีโอสาวสายสตรองแห่งยุค 2026 ผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ต้องมาจบชีวิตลงเพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก ส่งวิญญาณของเธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ 'มู่หรงซี' คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพที่ถูกตราหน้าว่าเป็น "สตรีไร้ค่าและร้ายกาจที่สุดในเมืองหลวง"

มิหนำซ้ำ ร่างนี้ยังเพิ่งถูกบังคับให้แต่งงานกับ 'อ๋องเซียวหยาง' ชายผู้ได้ฉายาว่า 'พญายมราชหน้าหยก' ซึ่งเกลียดชังชิงชังเธอยิ่งกว่ากิ้งกือไส...

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

'เทียนหอม' พลัดตกลงไปในแม่น้ำเย็นเฉียบ เคยคิดว่าโลกหลังความตายมันน่ากลัว แต่ไม่คิดว่าโลกหลังความตายของเธอจะกลายเป็นยุคสมัยและภูมิประเทศที่ไม่คุ้นเคย ทั้งยังอยู่ในร่างของ 'แม่หม้ายลูกติด' อีกต่างหาก

ทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายทั้งที แทนที่จะได้เสวยสุข กลับต้องมารับมือกับลูกเลี้ยงที่หวาดกลัวและสามีแม่ทัพที่รอวันหย่า!
สำหรับ ‘หลี่จือถง’ การถูกหย่าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า แต่เป็น ‘หนทางสู่อิสรภาพ’! แผนการเป็น ‘ปลาเค็ม’ รอกินเงินบำนาญก้อนโตจึงเริ่มต้นขึ้น นางหันมาเอาใจใส่ลูกเลี้ยงด้วยของอร่อย วางระบบจวนใหม่เพื่อหาคนทำงานแทน หวังลอยตัวรอวันแยกย้าย
พ่อแม่สามีที่รักและเอ็นดูนางมาตลอดยิ่งรู้สึกผิดที่ล...

"ในเมื่อบทเขียนให้ข้าเป็นนางร้าย ข้าก็จะร้ายให้ถึงที่สุด... แต่เรื่องอะไรจะยอมตายตามบทห่วยๆ นั่นกันเล่า!"
เซี่ยหลัวเยี่ยน คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพผู้หยิ่งทะนง ท่ามกลางเกมอำนาจที่รุมเร้าและการใส่ร้ายป้ายสีที่หมายมั่นจะทำลายตระกูลเซี่ย นางไม่ได้มีดีแค่ใบหน้าโฉมสะคราญที่พิชิตใจคนทั้งวังหลวง แต่มาพร้อมกับมันสมองระดับอัจฉริยะที่พร้อมตอกหน้าทุกคนที่ดูแคลน
สตรีที่กล้าดื่ม ‘ถ้วยเปล่า’ ต่อหน้าฮองเฮา และประกา...

หนึ่งสตรีสิ้นเพียง เพราะบุรุษมากรัก หนึ่งสตรีสิ้นด้วย น้ำมือบุรุษที่รัก เมื่อหนึ่งในสอง ได้ลืมตาในร่างใหม่ ชะตาต่อจากนี้ นางจะลิขิตเอง มิเว้นแม้แต่พันธนาการ ที่เรียกสามีภรรยา

ในวันที่โลกทั้งใบพังทลายเพราะถูกคนรักและเพื่อนสนิทร่วมมือกันทรยศ จ้าวลั่วหนาน สิ้นใจไปพร้อมอุบัติเหตุ...
ทว่านั่นกลับเป็นจุดเริ่มต้น เมื่อวิญญาณของเชฟสาวจากอนาคตก้าวเข้ามาสวมร่างแทน!
พร้อมภารกิจเด็ดหัวคนชั่ว ทวงคืนความยุติธรรม
และพลิกฟื้นภัตตาคารตระกูลจ้าวให้มั่งคั่งเกินกว่าที่ใครจะกล้าเอื้อมถึง