การเสียสละ

หมอวายุ / Ren เร็น ซาโต้อิชิบะ

ผู้ชายที่ซ่อนอดีตที่แสนเจ็บปวดเอาไว้ภายใต้รอยยิ้มที่แสนอ่อนโยน

ความรัก คือ สิ่งต้องห้ามสำหรับผู้ชายอันตรายแบบเขา

แต่ความเฟียร์สของเธอกลับทำให้เขา❤️หลงรักเธอจนหมดหัวใจ

แก้มใส กมลชนก

เธอหลงรักรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนของเขาตั้งแต่แรกพบ

ผู้ชายอันตรายที่เธอยอมเสี่ยงด้วยการวางชีวิตและหัวใจเป็นเดิมพันเพื่อแลกกับการได้รักเขา❤️

"ให้เฟียร์สแค่ไหนก็ยอม ขอแค่ได้ปกป้องร...

"อาป๊า~" น้ำเสียงสั่นเครืออย่างหนักเรียกชื่อผู้เป็นพ่อ เธอกอดตนเองไว้แล้วถอยออกมาจากหลุมฝังศพ หัวใจดวงน้อยเหมือนจะหยุดเต้นกะทันหันเมื่อมองลูกน้องหลายคนที่เดินเข้ามาแบกโลงศพของพ่อ
"คุณหนูอย่าเสียใจไปเลยครับ คุณท่านคงไม่อยากให้คุณหนูเสียใจแบบนี้" ไคยะลูกน้องคนสนิทของพ่อเอ่ยขึ้นพร้อมกับหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กๆยื่นให้เด็กสาว เธอรับผ้าเช็ดหน้ามาบีบไว้แน่นแล้วค่อยๆใช้มันปาดเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มนวลเบาๆ
"...

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

"เจ้าเคยลั่นวาจาว่ามิใช่สตรีของเรา... แต่จงรู้ไว้เถิดว่า นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป เจ้าจะเป็นสตรีของเราตลอดกาล!"

เพราะพลัดหลงจากการถูกลักพาตัว 'เจ้าหญิงธุวดารา' จึงต้องจับพลัดจับผลูมาเป็น 'องค์ประกัน' ในคราบของเจ้าชายรัชทายาท! เพื่อซื้อเวลาให้แผ่นดินเกิด นางจำต้องกัดฟันสวมรอยเป็นองค์ประกัน ยอมรับทัณฑ์ทรมานจาก 'องค์วิษณุวรกานต์' จอมราชันไร้หัวใจ ทว่าความลับไม่มีในโลก... วันที่เขาล่วงรู้ว่าเชลยหนุ...

"ผมทำงานตามคำสั่งเท่านั้น และคุณไม่ใช่คนออกคำสั่งผมจำไว้ สัญญาพวกนี้ไม่มีความจำเป็นที่ผมจะต้องสนใจ เพราะผมรับภารกิจคุ้มกันคุณ และผมรู้จักงานผมดี" เขาบอกเสียงเข้ม พลางยื่นเอกสารทำสัญญาคืนให้ผู้จัดการสาวสอง วิลลี่มองหน้าเกวลินแล้วยิ้มแหยๆ
"งั้นก็ทำตามที่ดิฉันจะบอกด้วยนะคะ เพราะมันสำคัญมาก" เลิกคิ้วเข้มๆขึ้นเป็นเชิงรอฟัง พลางเหลือบตามองเกวลินที่นั่งไขว่ห้างกอดอกทำหน้าไม่พอใจอยู่ข้างๆวิลลี่
"คุณต้องคุ...

เชนทร์ สตีเวนสัน วัย 35 ปี

ชายหนุ่มลูกเสี้ยวไทย-อเมริกัน

"มนุษย์" บนโลกรู้จักเขาในฐานะนักเขียน Bestseller

"อมนุษย์" ผู้สิงสถิตย์ในมิติเบื้องต่ำอันมืดมิดเกรงกลัวเขาเป็นที่ยิ่ง เขามีฤทธิ์และ Sixth Sense เขารู้และเห็นในสิ่งที่คนธรรมดาไม่อาจสัมผัสได้

เขาคือผู้ท่องไปในพิภพแดนสนธยาเพื่อภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ได้รับมอบหมาย

ซารีน่า แม็คเคนซี่ หญิงสาววัย 25 ปี

เธอคือสิ่งที่อยู่นอกเหนือจากภารกิจที่ได้ร...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ชะตาร้ายกลายรัก
เพียงดื่มน้ำชาจอกแรกที่ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมอบให้ซุนฮวาก็กลายเป็นสตรีร้ายกาจ ปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องผู้เป็นคู่หมายของน้องสาวจำใจกล้ำกลืนสถานะพระชายาตัวแทนเป็นเพียงเงาของผู้อื่นในสายตาของสวามี

ชะตาร้ายชะตารัก
ในขณะที่เขาเฝ้ารักสตรีผู้นั้น ทว่าในขณะเดียวกันนางก็เฝ้ารอความรักจากเขาอย่างมีความหวัง 'ความรักทำให้คนโง่งม'
คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมกับนางยิ่ง หรือชั่วชีวิตนี้ของนางจะเป็นได้เพียงอาก...

ถูกตราหน้าเป็นนักโทษว่าเจ็บเเล้ว การได้ 'รัก' คนที่สร้าง 'ตราบาป' ให้เธอกลับเจ็บยิ่งกว่า

พ่อฉัน ‘เวียงพิงค์’ ยกฉันให้มาเฟียที่ร่ำรวยที่สุดเจ้าของบ่อนที่พ่อฉันเสียพนันได้อุปการะฉัน ฉันแอบชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแต่ป๋า
‘เจ้าสัว’มีคู่หมั้นอยู่แล้ว….

'เธอ' เป็นเพียงเด็กสาวที่มีพ่อ เป็นผีพนัน
ส่วน 'เขา' ก็เป็นแค่คนธรรมดาที่อยู่ๆ ก็อยากช่วยเหลือ 'เธอ' ตั้งแต่วันแรกที่พบกันเท่านั้นเอง

ที่ยอมเพราะมีเหตุผล เมื่อวันหนึ่งไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล เธอเลยไม่จำเป็นต้องยอมอีกต่อไป!!

หวนกลับมาเป็นชายาอ๋องกบฏ
ความผิดพลาดเดียวของนางในชาติก่อนคือการปล่อยให้ความรักบดบังตาจนส่งเสริมบุรุษชั่วช้าให้ได้ครองบัลลังก์ หวนคืนกลับมาคราวนี้นางไม่มีวันยอมถูกทรยศอีก รสชาติของความเจ็บปวดเป็นเช่นไรนางจะสนองคืนให้อย่างสาสม!!!...
หวนคืนมิลืมรักนางเคยมอบความรัก ความภักดี ให้เขาด้วยความจริงใจ แต่เขากลับตอบแทนนางด้วยการทรยศ หักหลัง สกุลของนางต้องล่มสลาย ยามที่สวรรค์มอบโอกาสให้นางได้หวนคืนชะตา นางจึง...

“เอาปืนจ่อหัวฉันขนาดนี้คิดดีแล้วใช่ไหม เธอกล้าฆ่าผัวตัวเองเหรอมุกดา” ทีแบบนี้มาเรียกร้องความเป็นผัว ใครอยากได้เฮียเป็นผัวไม่ทราบ!

‘มุกดา’ ทนอยู่ในความสัมพันธ์ลับๆ ของ ‘คิเรย์’ ไม่มีสถานะ ไม่มีชื่อเรียกมานานถึงสามปี เจ็บแค่ไหนไม่เคยคิดเดินออกมา เธอไม่ได้โง่ เธอก็แค่รักเขามากกว่ารักตัวเอง

สุดท้ายแล้วทุกคนล้วนมีขีดจำกัด ของเธอมีมากไปหน่อยถึงได้ยืดเยื้อมานานจนหัวใจเป็นแผลเรื้อรัง แต่ต่อไปนี้มันจะไม่...

อดีตทำให้เธอต้องหนีเขามาพร้อมหนึ่งชีวิตคือ ‘ลูก’ เพราะเซ็กส์ที่แสนรุนแรงและการตีค่าเธอเป็นเพียง ‘สัตว์เลี้ยงตัวโปรด’ จนกระทั่งวันหนึ่ง ‘เขา’ และ ‘เธอ’ มาเจอกันอีกครั้ง เขาใช้พันธนาการผูกมัดเธอตลอดกาล

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัต...

" วันนี้วันสุดท้าย ที่เราจะเป็นคู่สัญญากัน น้ำตาลรู้ใช่ไหม "
เธอพยักหน้า แล้วมองดูกระดาษที่อยู่ในมือ
" ฉันฉีกเลยนะ " เขาฉีกมันออก เป็นแผ่นเล็กๆแล้วเข้ามากอดเธอ
" ตั้งแต่พรุ่งนี้ น้ำตาลเป็นอิสระจากฉันแล้ว น้ำตาลจะกลับดึกก็ได้ จะทำอะไร ไปไหน ไม่มีใครคอยตามน้ำตาลแล้วนะ "
เธอเงยหน้ามองเขา แล้วน้ำตาไหลออกมา
" คุณทรงพล จะทำแบบนี้กับคนอื่นอีกไหมคะ "
สิ่งที่เธอกลัวที่สุด ถูกถามออกไปแล้ว
" ไม่ ไม่ทำ ...

แม้หลิ่วเหวินอี้จะได้กลับมาเกิดในยุคใหม่ที่ไม่รู้จัก ทว่าความทรงจำในอดีตยังคงตามหลอกหลอน ประสบการณ์ในภพก่อนและภพปัจจุบันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ
แต่แล้วปราการน้ำแข็งที่สร้างขึ้นกลับสั่นคลอนเมื่อจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ลั่วเหยียนเจิ้งตามก่อกวน
แม้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์จะแย้มยิ้มเป็นนิจ ทว่ากลับหาความจริงใจได้ไม่ แล้วความรู้สึกที่มีให้คือนิรันดร์หรือแค่ชั่วขณะหนึ่ง?

ณ โรงแรมสุดหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองใหญ่ ซึ่งหนึ่งในห้องบอลรูมภายในได้ถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงเพื่อการกุศลของมูลนิธิเพื่อเด็กด้อยโอกาส เหล่าดวงดาราทั่วฟ้าเมืองไทยต่างตบเท้าเข้างานกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง หนึ่งในนั้นก็คือ ละอองดาว หญิงสาวไม่ใช่ดารา ไม่ใช่ไฮโซหรือผู้ดีมีสกุล แต่เธอก็อยู่ในงานคืนนี้ด้วย ร่างอรชรในชุดราตรีสีฟ้าครามสามารถสะกดสายตาบรรดาหนุ่มๆ ได้ตั้งแต่ก้าวแรกที่ก้าวผ่านประตูเข้ามา แม้แ...

เมื่อ ความตายของน้องชาย ถูกแลกมาด้วยมารยาของผู้หญิงหน้าเงิน... มัจจุราชอย่างเขาจึงขีดเส้นตาย ลากเธอมาลงทัณฑ์แค้นให้สาสม

"พ่อฉันเป็นหนี้ไอ้พวกมาเฟียเลือดเย็นนั่น..พวกมันโหดร้าย"
"มาเฟียงั้นเหรอ หรือว่า.." มิลินทำหน้าตกใจสุดขีดเมื่อนึกถึงบุคคลอันตรายคนหนึ่งซึ่งใครๆก็ขนานนามเขาว่าปีศาจร้าย
"มันชื่อ..ภารัน"
"แก! ห้ามเอ่ยถึงชื่อผู้ชายคนนี้นะ"
"ทำไมเหรอ" พะพายผละออกจากอ้อมกอดของมิลินเธอมองหน้าเพื่อนด้วยความอยากรู้ ขณะที่มิลินทำหน้าลำบากใจที่ต้องพูดชื่อผู้ชายอันตรายคนนั้น พะพายเม้มริมฝีปากแน่นเก็บซ่อนความอยากรู้ไว้ภายใต้ใ...