การไถ่บาป

เธอยอมทนอยู่กับคนไร้หัวใจ ใช่แค่เพราะรัก แต่เพราะพันธะที่ผูกไว้ แม้ต้องจมหยาดน้ำตาหรือสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างเธอก็ยอม

หยาดพิรุณ เตมีย์สกุล หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี จนมองไม่เห็นด้านมืดของโลกที่มัวหมอง ตราบาปที่ใครบางคนมอบไว้ทำเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน "ลูกชายสุดที่รัก คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้"
​​​“คิโด้ไม่ใช่ลูกของคุณ ได้ยินใช่มั้ย! ว่าเค้าไม่ใช่ คิดเหรอ! ว่าฉันจะเก็บเลือดชั่วๆ แบบนั้นของคุณเอาไว้ ถ้าฉันรู้...ว่ามีลูกกับคนอย่างคุณ ฉันจะรีบเอาเด็กคนนั้นออกทันทีเลย จะไม่ยอมปล่อยให้ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก...

“อยากให้ผมแต่งงานนักเหรอ” มาวินส่งเสียงถามพร้อมหัวเราะลงคอยามมองใบหน้าซีดเซียวของมารดา ชายหนุ่มละสายตาจากผู้ให้กำเนิดมายังร่างเล็กข้างกายของท่าน
“ได้!”
ร่างสูงโปร่งขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เชิดหน้าด้วยความเย่อหยิ่ง หางตาเหลือบมองมารดากับเด็กของท่านด้วยแววตาเย็นชาระคนปวดร้าว
“ผมจะแต่งงานให้สมใจคุณแม่!”
เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางเดินเข้าไปกระชากร่างเล็กที่กำลังประคองร่างของมารดาเข้าหาตัว จ้องมองอี...

"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง"...

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

เธอ.. เป็นเพียง 'นางร้าย'
ที่อยู่ในสายตาของเขา
เรื่องราวที่เธอเคยทำพลาด
มันทำให้เขามองเธอ..
เป็นผู้หญิงแย่ๆ ไปตลอดกาล
แม้ว่าวันหนึ่ง..
ความสัมพันธ์ระหว่าง
'เธอ และ เขา'
มันจะเกินเลยขนาดไหน
แต่ 'นางร้าย' อย่างเธอ
ก็ยังเป็น 'นางร้าย'
ในสายตาของเขาอย่างเดิม

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันทำให้เธอได้รู้ความจริงว่า กำลังถูกเพื่อนสนิทและคนที่ตัวเองรักกำลังหลอกเธออยู่ นั่นจึงทำให้เธอตาสว่าง และเธอก็ยอมตัดใจปล่อยให้ทั้งสองได้สมสู่กันต่อไป เพราะเธอจะต้องได้เจอคนที่ดีกว่านี้!

นิยายโรมานซ์อีโรติกสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปนะคะ

เด็กๆ ที่อายุต่ำกว่านี้ ถ้าแอบอ่านไรท์ขอให้สอบตกนะเออ

รอให้อายุถึงก่อนนะคะ

3 คู่ 3 สไตล์

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

รอยรักสลักไว้ในห้วงคำนึง...


“ออกไปจากชีวิตของฉันซะ ฉันจะถือว่าเธอตายไปแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันกับลูกอีก”
ได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วเธอก็อยากจะคิดว่าตัวเองแค่ฝันไปหรือไม่เปลวก็คงไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนี้ แต่ดูจากท่าทางแล้วเขาตั้งใจ
“คุณยังมีหัวใจอยู่หรือเปล่า” ถามผ่านความรู้สึกรวดร้าวทำให้น้ำเสียงยิ่งสั่นบาดหัวใจคนฟัง “คุณรักลูก ต้องการลูก ฉันก็ต้องการไม่แพ้คุณ คุณ...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

“ที่ไหนมีฉัน ที่นั่นจะต้องไม่มีเธอ ถ้าฉันอยู่ที่ไหนก็ตาม จำไว้ว่าที่นั่นคือสถานที่ ‘ต้องห้าม’ สำหรับกรวดทรายไร้ค่าอย่าง...เธอ... และถ้าเธออยู่ที่ไหนก็ตาม ฉันจะไม่ขอเหยียบย่างเข้าไปที่นั่นเป็นอันขาดเช่นกัน... ”

นั่นคือประกาศิตแสนเลือดเย็นจากปากของผู้ชายที่เธอแอบหลงรักและเฝ้าคิดถึงมาตลอด 10 ปี!!

ประกาศิตที่ทำให้ชีวิตของคนทั้งสองกลายเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบได้ แม้ว่าจะอยู่ในอาณาบริเวณบ้านเดีย...

วรธันย์เกลียดที่ฉันเป็นใบ้ เขาเตรียมเอกสารหย่าไว้แล้วหลังจากงานแต่งงานของเราไม่นาน
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล

ถูกตราหน้าเป็นนักโทษว่าเจ็บเเล้ว การได้ 'รัก' คนที่สร้าง 'ตราบาป' ให้เธอกลับเจ็บยิ่งกว่า

“พวกแม่หม้าย ล้วนแต่ร่านร้อน เป็นได้แค่คู่นอนชั่วคราวเท่านั้น”

นี่คือความคิดของเพลย์บอยหนุ่มปากร้ายไร้หัวใจอย่าง อัคคี จงบริบูรณ์ไพศาล เพราะครอบครัวของเขาเคยแตกร้าวเพราะหญิงหม้าย ทำให้เขาจงเกลียดจงชังบรรดาแม่หม้ายทั้งหลาย และไม่เคยคิดจะรัก ต้องการหรือแต่งงานกับหญิงหม้ายคนใด และพวกหล่อนเหล่านั้นเป็นได้แค่ของเล่นแก้เบื่อของเขาเท่านั้น จนกระทั่งเขาได้มาพบกับ อโนมา แม่หม้ายลูกหนึ่งผู้มีใบหน้าสวยหวาน ...

สำหรับณภัทร ธนวัทร ผู้หญิงคนเดียวในดวงใจของเขาคือ ‘พลอยไพลิน’
เขาจึงกลับมาทวงสัญญาในวัยเด็กกับน้องน้อยที่เขาหมายปองไว้
ทว่านอกจากสาวเจ้าจะไม่จำ ไม่สน ไม่ใส่ใจ เธอยังสะบัดหน้างามเชิดใส่
ซาตานหนุ่มพันธุ์เสือซ่อนเล็บ ผู้ร้อนแรงไปทุกองศาจึงต้องวางกับดักเสน่หาเพื่อมัดทั้งตัวและ
หัวใจของเธอให้อยู่หมัด และเก็บกักเรือนร่างอันน่าปรารถนาของเธอไว้ในกรงพิศวาสของเขาตลอดไป

สำหรับนาซิม บิน คาดาร์ ผู้หญิงคือของเ...

อดีตทำให้เธอต้องหนีเขามาพร้อมหนึ่งชีวิตคือ ‘ลูก’ เพราะเซ็กส์ที่แสนรุนแรงและการตีค่าเธอเป็นเพียง ‘สัตว์เลี้ยงตัวโปรด’ จนกระทั่งวันหนึ่ง ‘เขา’ และ ‘เธอ’ มาเจอกันอีกครั้ง เขาใช้พันธนาการผูกมัดเธอตลอดกาล

“พะ...พี่เพชร” ฟ้ารดาร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับที่แขนของเธอ
“ไปคุยกับพี่” เพชรดนัยบอก พร้อมกับดึงสาวเจ้าให้ลงจากรถ ท่ามกลางสีหน้ามึนงงของชื่น ที่ไม่รู้ว่าหนุ่มสาวมีเรื่องอะไรกัน
“ไม่ค่ะ ฟ้าจะเข้าเมือง” ฟ้ารดาพยายามแกะมือหนาออก แต่ทว่า...มันกับบีบรัดแน่นขึ้นอีกเท่าตัว
“ไม่ต้องไปไหนสักที่ ถ้าวันนี้ยังคุยกับพี่ไม่รู้เรื่อง” เพชรดนัยบอกด้วยสีหน้าดุดัน ทำเอาคนที่กำลังจะอ้าปากห้ามทัพ ถึงกับพ...

ภพพลอย นักข่าวสาวไฟแรงต้องเก็บงำความรักที่มีต่อ พันตรีรอยสยาม ไว้ในใจเพราะนายทหารหนุ่มผู้ภักดีต่อแผ่นดินมอบหัวใจให้กับรตี ดาราสาวพราวเสน่ห์หมดหัวใจ แต่โชคชะตาชักพาคนทั้งสองให้เกี่ยวพันกัน ณ บ้านอรรถสุนทร บ้านที่เต็มไปด้วยความรัก ความผูกพัน และดวงวิญญาณที่รอการแก้ไขสิ่งผิดพลาดในอดีต คราใดที่มาเยือนบ้านอรรถสุนทร ภพพลอยมักเห็นภาพในอดีตของสามีภรรยาคู่หนึ่ง พันตรีหลวงสีหราชเดโช ผู้มีใจรักมั่นในภรรยาทุก...

ปราณเสียทั้งเมียและลูกที่ยังไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกไป
ในขณะที่พิมฐาผู้ลงมือพรากชีวิตอันบริสุทธิ์ของทั้งสองไปยังคงลอยหน้าลอยตา
ในเมื่อเวรกรรมทำงานช้าขนาดนี้ เขา... ก็จะเป็นเวรกรรมให้เธอมันเสียเอง!



"ต่อจากนี้ไม่ว่าเธอจะพาตัวเองไปเป็นของใคร จำไว้ว่าครั้งหนึ่ง กลางดงกล้วยกลางวันแสก ๆ อย่างนี้
ฉันเป็นคนแรกที่ได้เห็นและครอบครองเธอทุกสัดส่วน เธอสวยสะอาดไม่แพ้ผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยผ่านมา
แต่ความสวยของ...