ความรุนแรง

“จะไปไหน!” ออร์แลนโด้เอ่ยถามเสียงเย็น
“ขอหนังสือเดินทางกับเอกสารคืนด้วยค่ะ”
แพณาราเอ่ยแต่ไม่หันมามองหน้าอีกฝ่าย
“ถามว่าจะไปไหน!” ออร์แลนโด้เอ่ยถามเสียงดังขึ้นกว่าเดิม
แพณาราถึงกับสะดุ้งนิดๆ อย่างคนเสียขวัญ
“ก็จะไปจากที่นี่ไง!” แพณาราบังคับน้ำเสียงให้เรียบที่สุด เพราะตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ แล่นขึ้นมาจุกอยู่ตรงต้นคอ
“แล้วใครอนุญาตฮะ!” ออร์แลนโด้ดึงแขนของร่างบางมาบีบเอาไว้แน่น
“ปล่อยนะ!” แพ...

สายตาของอเล็กซิโอร้ายกาจ แต่หล่อนมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าภายในร่างกายสมบูรณ์แบบทรงพละกำลังของเขาจะต้องซ่อนบางสิ่งบางอย่างที่ร้ายกาจยิ่งกว่าดวงตาเอาไว้อย่างแน่นอน และหล่อนก็อดใจแทบไม่ไหวที่จะได้พิสูจน์มัน หญิงสาวหน้าแดงก่ำจนถึงไรผม เมื่อความคิดที่ไม่มีทางอยู่ในหัวของผู้หญิงดีๆ ผุดขึ้นมาในสมองบานเบอะ

“คุณ... จะอยู่ถึงเช้าฉันก็... ไม่เดือดร้อน”

คนตัวโตยิ้มบางๆ และถอยออกห่าง ด้วยท่าทางเยือกเย็นจนน่า...

ฉันเคยวิ่งตามเขา แผ่นหลังของผู้ชายคนนั้นไม่เคยหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน แต่ในวันที่ฉันหมดรัก เขาก็กลับมาทวงสิทธิ์ของความเป็นพ่อของลูก... ทวงสิทธิ์ของสามี...

เมื่อผู้ชายที่ฉันวิ่งตาม ไม่เคยหันกลับมามอง

ฉันก็ได้แต่ใช้วิธีที่โง่งม เรียกร้องความสนใจด้วยการกรีดข้อมือตัวเอง

ผลคือ.. คนที่เสียใจที่สุดไม่ใช่เขา แต่เป็นครอบครัว พ่อแม่ และก็ตัวฉันเอง

ในขณะที่เขาไล่ตามผู้หญิงอีกคน ผู้หญิงที่มีค่า และสูงส่งเกินกว...

"ไม่คิดเลยว่าคนที่นอนด้วยกันทุกคืน ที่แท้จะเป็นนางนกต่อขายความลับให้ศัตรู!"

ชีวิตของ 'สายป่าน' เปลี่ยนไปเมื่อต้องเข้ามาพัวพันในวงจรมาเฟียทรงอิทธิพลอย่าง 'ไตรพัฒน์'
เขายื่นสถานะเด็กในปกครอง...แต่ก็ถีบหัวส่งเมื่อรู้ว่าเธอเป็น 'นางนกต่อ' ให้กับศัตรู!

“ถ้าที่ฉันอยากรับผิดชอบหลานด้วยตัวเอง เป็นเพราะอยากมีลูก ฉันคงจับเธอกดตั้งแต่ที่เธอก้าวเข้ามาในห้องนี้แล้ว”
#รวมเรื่องสั้น หลากหลายแนว กดเพิ่มเข้าชั้นได้เลยครับ ไรท์อัพเรื่อยๆ ครับ

" ยิ่งเห็นเธอทุรนทุรายมากเท่าไหร่ฉันยิ่งสะใจมากเท่านั้น"
" ในเมื่อเตือนพวกแกดีๆแต่พวกแกไม่ถอยจากนี้ไปแกก็เตรียมรับผลกรรมที่ทำไว้กับแม่และน้องฉันได้เลย"

เพราะทนความปากดีของยัยเชยตัวแสบไม่ไหว เมื่อห้าปีก่อน มาร์เวล ดิมิเทียส มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลของฝรั่งเศส จึงกำราบแม่ตัวดีด้วยการบดขยี้จุมพิตดุดันดิบเถื่อน และจูบนั้นก็ทำให้เขาไม่สามารถจูบกับผู้หญิงหน้าไหนได้อีกอย่างน่าบัดซบ มณีญา อัศวโพคิน จองจำเขาด้วยรสจูบ ฉะนั้นเมื่อสบโอกาสเขาจึงบังคับให้แม่ตัวดีแต่งงานด้วย และตอบแทนเธอด้วยรสสวาทร้อนฉ่าอย่างสาสม!

ฟรานเชเซียส โบลาโกนี เจ้าพ่อค้าอาวุธสงครามรายใหญ่ของโลก คำรามกัมปนาทเมื่อได้ทราบข่าวจากลูกน้องว่ามีคนลอบเข้ามาล้วงคองูเห่าถึงในคลังอาวุธของตัวเอง ทันทีที่รีบรุดไปดูตัวถึงรู้ว่าเป็นแม่สาวใจกล้าตัวเล็กทว่าพยศเหลือใจ เจ้าพ่อหนุ่มเค้นคอจนจะปากเปียกปากแฉะ นางนกต่อก็ยังไม่ยอมคลายความลับออกมาว่าใครอยู่เบื้องหลัง แต่คนอย่างฟรานเชเซียสมีหรือจะยอมรามือ จากที่เค้นกันด้วยวาจาไม่ได้ผล เขาก็จัดการเด็ดปีก ฉีกแข้...

“กลับไปอยู่บ้านเรานะลูก กลับบ้าน...เรา”
น้ำเสียงอ้อนวอนกึ่งขอร้องของมารดาที่พูดตอกย้ำคำเดิมๆ พร้อมกับร่างที่ยืนอยู่ข้างเตียงซึ่งเห็นชัดเจนก่อนหน้าค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตา จนพิมพกานต์ต้องผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมกับร้องเรียกเสียงหลง
“แม่!”
ข้างเตียงที่เมื่อครู่มีร่างอวบท้วมยืนอยู่บัดนี้หลงเหลือเพียงความว่างเปล่า ราวกับเรื่องเมื่อครู่คือความฝันหรือไม่เธอก็ตาฝาดไป หญิงสาวยกมือขึ้นขยี้ตาพลางบ่นพึมพำกับตัวเอ...

ความเข้าใจผิดทำให้ 'ศิลา' ทำลายชีวิต 'แก้วดารา' จนไม่เหลือชิ้นดี
เธอเป็นเพียงเครื่องมือในเกมแค้น ไร้ชีวิต ไร้จิตใจ ไร้ความรู้สึก...
แต่วันที่เธอหายไปพร้อมกับลูกในท้อง กลับเป็นเขาเสียเองที่ตายทั้งเป็น



"ถอดมันออกมา"
ศิลาตลบชายเสื้อที่เธอสวมแล้วถลกออกทางศีรษะ จึงทำให้ตอนนี้เธอเปลือยกายอยู่ใต้ร่างใหญ่
คนตัวเล็กยกมือขึ้นมาปิดทรวงอกแต่ก็ถูกเขาแกะออกไปได้แม้ไม่ยินยอม ทำให้อกชูชันท้าสายตาคนใจร้ายอ...

" ถ้าฉันยังไม่เบื่อเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ...นอกจากเธอจะนอนถางขาให้ฉันเอาจนกว่าฉันจะเบื่อไปเอง! "

"เรียวมีเสื้อไหม..หนูอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าน่ะ มันเหม็นเหงื่อ" มีแอลลุกขึ้นในท่าคุกเข่า เธอกัดปากเบาๆเมื่อเขาใช้สายตามองเธอและสายตาเขาหยุดตรงขาอ่อน
"เธอคิดว่าเธอกำลังเล่นอะไรอยู่เด็กน้อย"
"ก็คิดว่าเล่นเกมส์ชิงหัวใจมั้งคะ ตอนนี้ยังอยู่ด่านแรก"
"คิดว่าตัวเองเก่งแค่ไหนถึงได้มาต่อกลอนกับคนที่ไม่เคยรู้จักนิสัยใจคอ...ฉันไม่ใช่คนที่เธอจะมาเล่นลิ้นด้วยนะสาวน้อย" เขาเตือนเธอด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม หากแต่รอยย...

รัก...ไม่มีถูกไม่มีผิด มีแต่รักหรือไม่รัก

ความรัก...ไม่ใช่รางวัลของความดี

ทำดีหรือไม่ดี คนไม่รักก็คือไม่รัก

คุณเชื่อในเรื่อง ‘รักแท้’ ไหม
เคยคิดหรือเปล่าว่าจะมีใครสะกดหัวใจของคุณไว้ แค่เพียงครั้งแรกที่เจอในช่วงเวลาสั้นๆ
และหวั่นไหวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องราวประทับใจเหล่านั้น
แต่เขาไม่เคยจำ...
ผ่านไปเนิ่นนาน...
ในวันหนึ่งเมื่อฝันของคุณเป็นจริงขึ้นมา คุณได้อยู่...

“พวกแม่หม้าย ล้วนแต่ร่านร้อน เป็นได้แค่คู่นอนชั่วคราวเท่านั้น”

นี่คือความคิดของเพลย์บอยหนุ่มปากร้ายไร้หัวใจอย่าง อัคคี จงบริบูรณ์ไพศาล เพราะครอบครัวของเขาเคยแตกร้าวเพราะหญิงหม้าย ทำให้เขาจงเกลียดจงชังบรรดาแม่หม้ายทั้งหลาย และไม่เคยคิดจะรัก ต้องการหรือแต่งงานกับหญิงหม้ายคนใด และพวกหล่อนเหล่านั้นเป็นได้แค่ของเล่นแก้เบื่อของเขาเท่านั้น จนกระทั่งเขาได้มาพบกับ อโนมา แม่หม้ายลูกหนึ่งผู้มีใบหน้าสวยหวาน ...

แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปาก...

อลัน ซาวันเดอร์(พี่อลัน)
อายุยี่สิบเจ็ดปีลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ไปอยู่และเติบโตที่ประเทศไทย โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวเลี้ยงดูจนถึงอายุสิบห้า แต่ตอนที่อลันอายุได้เจ็ดขวบพ่อและแม่ทูนหัวได้ให้กำเนิดบุตรสาว ผู้ซึ่งที่จะมาครอบครองหัวใจของเขา

ปิ่นมุก อัครถาวรกุล(หนูมุก)
อายุยี่สิบปีเกิดมาท่ามกลางความรักของคนรอบข้างและรวมถึง ‘พี่อลัน’ ชายเพียงคนเดียวที่เธอต้องรักเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข ต้องเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูล...

เรื่องราวของคุณหนูใหญ่ตระกูลเฉิน ที่จำต้องแสร้งเป็นคนจิตวิปลาสเพื่อเอาตัวรอดจากการใช้ชีวิตในบ้านของตนเอง อยู่มาวันหนึ่ง บิดาผู้เป็นแม่ทัพจากชายแดน ได้ส่งจดหมายมาบอกให้นางเตรียมตัวแต่งงาน ซึ่งข่าวนี้ก็เป็นประดุจดังสวรรค์ประทานพร ในที่สุด วันที่นางจะได้ก้าวออกจากจวนหลังนี้ก็มาถึง แม้จะได้เป็นเพียงพระชายารองของท่านอ๋องจอมโหด แต่สำหรับนางแล้วก็เป็นเรื่องที่ดีมาก ไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ ใช้ชีวิตอยู่อย่างส...

"อือ" เสียงครางดังออกมาเล็กน้อย

"น้ำเยอะเลยนะเรา" ริมฝีปากหนากระซิบพูดใกล้ก่อนที่จะฝังจูบลงซอกคอระหง ที่เขาบอกว่าน้ำเยอะเพราะตอนนี้นิ้วเปรอะไปด้วยน้ำในร่องเล็กนั่น

ขาเรียวขยับออกจากกันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าตอนนี้แม้แต่ไฟในร้านก็มืดสนิท

ใบหน้าคมไซร้ต่ำลงมาจนถึงร่องหน้าอกแล้วก็ดูด วันจันทร์ยังคงปล่อยให้เขาเชยชมเรือนร่างของเธอถึงแม้จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชควาสนา เธอก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงที่เขาเรียก...

“ในหัวคุณก็คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้น บอกได้เลยว่ามันไม่มีประโยชน์ คุณก็เห็นว่าแม่ไม่ได้รักฉันเลย ต่อให้ฉันตายไปต่อหน้าเขาก็ไม่สนใจ” เธอสะอื้นฮักอย่างกลั้นไม่อยู่
“ถึงคุณจะแย่งลูกไปจากฉัน ก็มีเพียงฉันเท่านั้นที่เจ็บปวด ไม่ใช่แม่หรือใครทั้งนั้น”
เรณุการะบายความเจ็บปวดในใจออกมาจนหมดสิ้น ตั้งแต่เล็กจนโต มารดาไม่เคยพูดกับเธอด้วยคำที่อ่อนโยน ไม่เคยให้ความรักความอบอุ่น มีแต่ดุด่า ทุบตีสารพัด
พ่อเลี้ยงหนุ่มได...

เสียงกระแทกยามเนินเนื้อจากคนทั้งสองปะทะกัน ดังอย่างต่อเนื่อง เสียงโหยหวลของผู้หญิงอีก หนูอัญต้องอดทนต่อความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองอย่างมากอีกคืนและอีกครั้ง เขาไม่เคยห้ามเธอเขาเต็มใจให้เธอได้เห็นได้ยินอยู่แล้ว แต่เธอมียางอายมากพอที่จะไม่ยอมเปิดตาขึ้นมามองจนกระทั่ง...
ปัง! เสียงประตูถูกปิดลง และความสงบก็กลับคืนมาแล้วในค่ำคืนนี้
“ไม่ศึกษาไว้บ้าง เมื่อถึงเวลาของหนูอัญ ระวังนะฉันจะไม่ประทับใจ” เสียงกร...