ดราม่า

“จะเลิกกันงั้นเหรอปาย แล้วลูกล่ะ ถ้าเลิกกันแล้วลูกจะทำยังไง ไหนบอกว่าความรู้สึกลูกสำคัญที่สุดไง”

"อย่าทำเป็นลืมเลยฉาย แม้วันที่ฉันคลอด นายก็ไม่ได้อยู่กับฉัน และถ้าตัวนายคิดถึงลูกจริงๆ นายจะไม่มีวันทำแบบนี้เป็นอันขาด..."

"...ต่อไปนี้หน้าที่ใครหน้าที่มัน มีคนอื่นไปแล้ว ก็ไม่ต้องมีฉัน เพราะสำหรับฉัน หากผัวมีคนอื่นทั้งที่มีฉัน ผัวแบบนั้น ฉันไม่จำเป็นต้องมี!"

ในสายตาของเขา เธอคงเป็นได้แค่เพียง เศษธุลีดินที่ไร้ค่า
+++
“คุณเหม พอก่อนค่ะ พลับพลึงไม่ไหวแล้ว” เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาว่าคุณ แทนคำว่า ‘พี่’ ในอดีต เพราะความห่างเหินเย็นชาที่เขามีให้เธอมันมากมายหลายร้อยเท่านัก หญิงสาวร้องบอกเสียงแหบพร่า ดันหน้าท้องแกร่งของเขาออกห่าง แต่เหมือนผลักหินผาหนักอึ้งที่ไม่ยอมขยับเลยแม้แต่น้อย
“คนอย่างเธอกล้าหืออือกับฉันเหรอ...” เขาก้มมองร่างน้อยที่ล้มซุนไปกับกองฟาง พลั...

พี่สาวครับ... HAREM12P

เคยมีคนบอกว่า เนื้อคู่บทจะมาก็มาไม่ทันตั้งตัว

เหมือนกับเธอ ที่เป็นพี่เลี้ยงทีมฟุตบอลมหาลัยอยู่ดีๆก็ได้ผัว

แล้วไม่ใช่คนเดียวด้วยนะ แต่มาทั้งทีม!!

...

"ชะเอม" นักศึกษาสาวปีสอง ผู้รับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัย

หน้าที่ของเธอก็มีแค่จัดตารางซ้อม เตรียมน้ำดื่ม คอยประสานงานการแข่งขัน

ชีวิตควรจะเรียบง่ายแบบนั้น

แต่ใครละจะรู้ว่าวันหนึ่ง เธอจะเสียท่า...

“รดาได้ข่าวว่าพี่พีทจะไปเรียนต่อเมืองนอกเหรอคะ” เธอถามในสิ่งที่อยากรู้ทันที

“ใช่ เรื่องแค่นี้น่ะเหรอที่เราอยากรู้” พีรวัสถามแม้จะไม่แปลกใจที่หญิงสาวถามเรื่องนี้

รินรดาเม้มปากเล็กน้อยแล้วพูดออกมา “ทำไมอยู่ ๆ ถึงจะไปเรียนต่อเมืองนอกล่ะคะ”

“ไม่มีเหตุผล ถึงจะมีแต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวพี่คงไม่จำเป็นต้องบอกเราล่ะมั้ง”

“แล้วพี่พีทถึงจะทิ้งคุณป้าให้อยู่เดียวเลยเหรอคะ” รินรดาพูดออกมา

“เลิกเอาแม่พี่มา...

กว่าจะทำให้เขาสนใจฉันมันไม่ง่ายเลย กว่าฉันจะเป็นที่สนใจฉันต้องใช้ความพยาบามอย่างหนัก และหลังจากนี้เขาจะต้องมองมาที่ฉัน แค่ คน เดียว!

ใครๆ ก็รู้ว่าหนังสือเล่มเดิม อ่านกี่ครั้งมันก็จบแบบเดิม แล้วถ้าหนังสือเล่มนั้นมันมีภาคต่อล่ะ ตอนจบมันจะยังเหมือนเดิมอยู่ไหม
'พี่เธีย' ผู้ชายที่ใครต่อใครเตือนฉันว่าอย่าเข้าใกล้... ฉันไม่เคยเข้าใจความหมายของคำว่าอันตรายจากตัวเขาเลย จนกระทั่ง...ได้ก้าวพลาดเข้าไปอยู่ในพื้นที่ของเขา

"อย่าคิดที่จะหนีไปจากพี่อีก! รู้ไว้ว่าไม่ว่าเธอจะพยายามยังไง พี่ก็ไม่มีทางปล่อยเธอไปหรอก ... อัญมณี!"

เราแต่งงานกันเพราะผู้ใหญ่จัดการให้มันเกิดขึ้น

เจตน์ไม่เคยรักเธอมาก่อน มีแต่หญิงสาวไร้เดียงสาอย่างเธอที่หลงรักเขาตั้งแต่แรก

และทั้งที่คิดไว้ ว่าคนที่อยู่ตามป่า ตามไร่ คงไม่มีเรื่องที่ทำให้เธอปวดหัวใจ

แต่ด้วยระยะเวลาเพียงไม่กี่เดือน อัญมณีก็ต้องช็อกตาตั้ง เมื่อเจอศึกจากผู้หญิงที่รายล้อมเขาจนแทบป...

นางคือสตรีที่มีดวงชะตาเป็นเครื่องรางมนุษย์คุ้มภัย ส่วนเขาคือฮ่องเต้ที่ได้สมญานามว่าทรราช ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดที่นำพาให้เขาและนางได้มาพบกัน แต่ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดมากเลย ไปนอนสักงีบก่อนค่อยว่ากันเถอะ!

อยู่ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ผู้คนเกลียดชัง เมิ่งอ้ายเยว่ ถึงกับกรีดร้องในใจ แล้วยังต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ ซือหม่าอี้เฉิน ฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนต่างหวาดเกรงนั่น ที่ร้ายไปว่านั้นก็คือนางต้องคอยร...

"ในวันที่เขาเข้ามาในชีวิต... เขาบอกว่าเธอคือ 'เหยื่อรองรับความแค้น' ที่ต้องชดใช้แทนคนอื่นแต่ในวันที่เธอตัดสินใจจะหันหลังและเดินจากไป... มาเฟียใจร้ายคนเดิมกลับคุกเข่าลงแทบเท้า'วาวา... พี่ขอโทษ ห้ามเลิกรักพี่เด็ดขาดนะ'"

กรุงโรม (มาเฟียหนุ่มเจ้าอารมณ์ ปากแข็ง) และ วาวา (สาวสวยเรียบร้อย)

กรุงโรมต้องการแก้แค้นคนที่ทำร้ายพี่สาว แต่หาตัวไม่เจอ จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาที่วาวาซึ่งเป็นน้องสาวแทน จากปากที่บอกว...

เมื่อสาวสายอ่อยสิบแปดมงกุฎได้รับข้อเสนอของมาเฟียหนุ่ม
เธอจะต้องทำอย่างไร
เพราะเงินเป็นสาเหตุที่ทำให้หนีไม่พ้นจากพันธนาการเขา !

โผล่เข้ามาให้เห็นทุกทีที่เรียกหา คอนโดเธอก็แทบไม่ได้กลับไปนอน พักหลังนอนด้วยตลอดเลย ตามใจทุกอย่าง อยากกินอะไรเธอก็ทำให้ ก็ไม่เห็นว่าเธอจะสำคัญตรงไหน กล้าตอบโดยไม่คิดว่าไม่เอาเธอเป็นแฟน

พระเอกเป็นเจ้าของโมเดลลิ่งแห่งหนึ่งและถูกเรียกตัวกลับมาด่วนเพื่อกลับมาดูแลน้องสาว (นอกไส้) ที่ไม่ได้เจอกันนานนับหลายปี แต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าน้องสาวนอกไส้คนนั้นเติบโตขึ้นแถมยังยั่วเขาเก่งอีกต่างหาก

เมื่อนางฟ้าตกจากสวรรค์..ใยนายหัวแห่งเกาะมุกแห่งนี้จะไม่รีบเก็บมาเป็นสมบัติของตัวเองละ!

“เออ...คุณ..เป็นใครหรอคะ?”

“หึ...อยากรู้หรอ..ก็เป็นผัวของเธอไง”

................................................
“ไม่ต้องกลัว..พี่สัญญาจะ ‘รัก’ แป้งเบาๆครับ”

-กราฟ-
คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ?
ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น

-ปั้นหยา-
อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

เธอเป็นเพียงคู่หมั้นที่ถูกเขาย่ำยีทำลายศักดิ์ศรีครั้งแล้วครั้งเล่า
เพราะรู้สึกว่าถูกหยามเกียรติที่รู้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อยกเลิกการหมั้นหมาย
ยามค่ำคืนเขาก็เรียกหาและตักตวงความสุขจากเรือนร่างของเธอจนพอใจ
แต่พอได้สมใจอยาก ก็ผละจากไปอย่างไม่ไยดี
หรือนี่คือการแก้แค้น…ที่เขาใช้กับเธอ

เขาเป็นดาราดังแห่งยุค เป็นดาวค้างฟ้าที่ไม่มีวันดับ....ส่วนผม ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้บนโลกใบนี้ "อย่าคิดว่านี่คือจุดต่ำที่สุดในชีวิตคุณแล้ว เพราะผมสามารถกดคุณให้ต่ำได้มากกว่านี้อีก"

"รักยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณป้าเลยค่ะ"

"ก็ไปบอกซะ ยัยบ้านั่นจะได้จุดพลุฉลอง... อ้อ หรือที่ไม่บอกเพราะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก เพราะคนอย่างเธอ มันคงมั่วผู้ชายไปทั่ว"

"รักไม่เคยมีคนอื่น..." แทนรักตั้งท่าจะอธิบายอีกครั้ง แต่จำเป็นต้องหยุดเมื่อมองเห็นแววตาดูถูกเหยียดหยามของอีกฝ่าย "คุณหมอบอกว่ารักกำลังแย่เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ กินอาหารก็ไม่ได้... ระหว่างนี้พี่ธุช่วยไปอยู่บ้านเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมค...

ในเมื่อนางมีโอกาสกลับมามีลมหายใจ นางจะทวงคืนความเป็นธรรมให้ตัวเอง

คำโปรย
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สวี่ชิงเหยากลับพบว่าตัวเองอยู่ในเมืองหนานเฉิงยุค 80 พร้อมความทรงจำของเด็กสาวที่ตายอย่างโดดเดี่ยวบนเขาซีหลาน
บ้านดอกเหมยที่ใครต่างพูดถึงว่าเป็นสถานสงเคราะห์สำหรับเด็กกำพร้า แท้จริงกลับซ่อนความลับดำมืดเอาไว้ เด็กหลายคนหายตัว คนตายเมื่อสิบปีก่อนกลับมีชื่ออยู่ในสมุดบัญชีและชายหนุ่มผู้เย็นชาที่ทุกคนลือว่าโหดเหี้ยมอย่าง “เฉินเย่สิง” กลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเ...

ผมมันก็แค่...."ของเหลือเดน” ชีวิตและร่างกายแปดเปื้อนด้วยมลทิน ราคีและกลิ่นคาว ใครล่ะจะอยากลดตัวลงมาเพื่อยุ่งเกี่ยวกับคนอย่างผม ?