Peat Dote วิศวะหลงรัก

Peat Dote วิศวะหลงรัก

Sweet_Moon · เสร็จสิ้น · 120.0k คำ

462
ยอดนิยม
2.7k
การดู
108
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เพราะตั้งแต่เกิดมาจนเรียนมหาลัย ปี 2 น้ำหวานสาวสวย น่ารัก ลูกคุณหนูไม่เคยเจอกับความรักหรือการมี "แฟน" เลย พวกเพื่อนๆ ที่มีแฟนจึงรวมหัวกันหวังให้เพื่อนสาวมีแฟน จึงแอบเอารูปน้ำหวานไปสมัครแอพหาคู่ จนวันหนึ่งน้ำหวานได้สปาร์กกับบุคคลในแอพ เพื่อนๆ เลยพาน้ำหวานมาหาคู่เดต กระทั่งน้ำหวานต้องตกใจ เมื่อผู้ชายที่อยู่ในแอพหาคู่ คือผู้ชายข้างถนนที่เธอให้เงินเขา เพราะคิดว่าเขาเป็นขอทาน!!

บท 1

Peat Dote วิศวะหลงรัก

จุดเริ่มต้นเกิดจากความเข้าใจผิด สู่ความสัมพันธ์ที่ยากเกินห้ามใจ

ครืด ครืด~

มือถือที่ดังอยู่บนลิ้นชักหัวเตียงทำให้เปลือกตาของผมขยับขึ้นเล็กน้อย พลางควานมือเพื่อหยิบมันมาดูว่าเป็นเสียงของปลายสายที่โทรเข้ามาหรือเป็นเพียงแค่เสียงนาฬิกาปลุก ทว่าพอเปิดตาขึ้นหรี่มองหน้าจอที่สว่างวาบภายในห้องนอนที่แคบและไม่ได้กว้างมากนัก มีเพียงแสงจากบานเกร็ดที่ถูกเปิดทิ้งเอาไว้ตรงประตูหลังเท่านั้นที่พอจะทำให้รู้ว่าเวลานี้เป็นเวลากี่โมง

“ฮัลโหล” กรอกเสียงลงไปและกดหน้าลงบนหมอน ไม่อยากลุกเลยแหะ รู้สึกเมื่อยตัวชะมัด

(“หนักเลยดิเฮีย”) เสียงเข้มแหบพร่าปะปนมากับเสียงหัวเราะ (“ใกล้เข้าคลาสแล้ว อีกครึ่งชั่วโมง”)

“อือ เมื่อคืนซัดหนักไปหน่อย”

(“เฮียมึงโคตรขี้เมาอะ”)

“ไม่ใช่เพราะมึงเหรอไอ้ฟินน์ที่คะยั้นคะยอให้กูดื่ม” ผมบ่นเล็กน้อย รู้สึกคอแห้งจนต้องลุกขึ้นนั่งยีเส้นผมสีดำสนิทของตัวเอง คว้าเอาขวดน้ำที่โยนอยู่ตรงปลายเท้าขึ้นมากระดกดื่ม “เออกูยอมรับว่ากูมันคอเหล้า”

(“เมาได้ทุกวัน ไม่ต้องมาโทษกูเลย”) สรรพนามอาจดูแปลกไปสักหน่อย แต่เชื่อเถอะ มันเป็นแบบนี้มานานแล้ว (“เอากาแฟปะ เดี๋ยวซื้อไว้ให้”)

“อเมริกาโน่” บอกความต้องการจึงลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูพาดบนบ่า “พายแอปเปิ้ลด้วย”

(“เออ กูรอที่เดิมนะเฮีย”)

จบบทสนทนาผมก็วางสายโยนมือถือลงบนเตียงและเปิดประตูเข้าห้องน้ำเพื่อให้น้ำเย็นๆ ช่วยชะล้างให้สร่างเมาสักหน่อย เนื่องจากเมื่อคืนผมถูกไอ้ฟินน์ลากไปสนามแข่งรถด้วยกัน ตอนแรกก็แค่จะให้ไปช่วยดูเรื่องรถให้ สุดท้ายมันดันแข่งรถชนะแล้วพาผมไปเมาที่ผับแถวพัทยา เมาจนปลิ้นทั้งที่คอแข็งมากแต่ดื่มไปขนาดนั้นไม่ช็อกตายก็ดีแค่ไหนแล้ว

เมื่ออาบน้ำจนตัวเองสร่างเมาเรียบร้อย ผมก็คว้ากางเกงยีนส์สีซีดขาดเข่ามาสวมและตามด้วยเสื้อยืดสีขาว พร้อมช้อปสีแดงเลือดหมูมาสวมทับอีกทีเพื่อเตรียมตัวไปมหาลัย มือซ้ายที่ห้อยสร้อยเกียร์เอาไว้คว้ากุญแจรถ ของจำเป็นออกจากห้องปิดประตูล็อกเรียบร้อยจึงก้าวเท้าลงบันไดมาก็ต้องหยุดชะงักที่เห็นใครบางคนนั่งบนเบาะรถมอเตอร์ไซค์คันโปรดของผม

“หลบ”

“พี่พีทขา” ดวงตาคมเฉี่ยวกลอกขึ้นบนพลางยกมือแคะหูของตัวเอง “เหมี่ยวมีเรียน ช่วยไปส่งหน่อยสิคะ”

“ฉันก็ต้องไปเรียน”

“ทางเดียวกัน ไปส่งเหมี่ยวหน่อยนะคะ”

“ไปเอง” ผมไม่ค่อยชอบการที่จะต้องให้ใครมานั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์สักเท่าไหร่ โอเค มันอาจจะเป็นรถเก่าๆ อย่างเวฟ 100 สีน้ำเงินที่พังก็ซ่อมขับใหม่ได้ อย่าหาว่าหยิ่งเลยนะ ผมเป็นพวกที่ไม่ค่อยจะใส่ใจผู้หญิงที่พร้อมพลีกายให้แม้กระทั่งเหมี่ยว ลูกสาวเจ้าของหอที่ตามตื้อผมตั้งแต่มาอยู่จนถึงตอนนี้ “ฉันรีบ”

“ทำไมทียัยขนมพี่พีทให้ซ้อนได้คะ!” โวยวายและถอยห่างผมพลางเท้าเอวอย่างหาเรื่อง ผมจึงตวัดขาขึ้นคร่อมรถหยิบหมวกกันน็อกสวมและหรี่สายตามองหล่อนอย่างไม่สบอารมณ์

“ขนมคือข้อยกเว้น ส่วนเธอไม่ใช่”

“พี่พีท!”

“รำคาญ”

สตาร์ทรถและขับออกมาทันอย่างหงุดหงิด ที่ขนมคือข้อยกเว้นก็เพราะว่าขนมเป็นเหมือนน้องสาวของผมคนหนึ่งไง เป็นคนเดียวที่ผมแคร์มากกว่าผู้หญิงคนไหนด้วยซ้ำ มันอาจจะดูเหมือนกับว่าใครต่อใครมองว่าเราสองคนเป็นมากกว่าพี่น้องที่ผมขีดเส้นเอาไว้ แต่ขอให้เชื่อเถอะผมไม่เคยมองขนมเป็นอย่างอื่นได้เลย อาจจะเพราะชีวิตของเราสองคนคล้ายกันนั่นแหละ

เรื่องที่ ‘จน’ และต้องดิ้นรนหาทางออกให้กับชีวิตแสนเฮงซวยของตัวเอง ตอนนี้ผมไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงขนมอีกต่อไป เธอได้รับความรักที่ดีจากแฟนหนุ่มอย่างคุณภาค (จากเรื่อง เสี่ยภาคหวงรัก) นั่นทำให้หลังจากนี้ชีวิตของผมจะไม่มีขนมเข้ามาวนเวียนอีกต่อไปเหมือนเมื่อก่อนที่เคยมีเธออยู่ข้างๆ

คณะวิศวกรรมศาสตร์

ขับรถมาจอดที่คณะวิศวะ ผมเรียนวิศวะเครื่องกลปี 4 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายของการศึกษาแล้ว อาจดูเหมือนว่างนะแต่จะบอกว่าเรียนหนักมากเพิ่งผ่านการฝึกงานไปตอนปี 3 ดังนั้นปีสุดท้ายก็เน้นเรื่องจบนั่นแหละ ผมเดินล้วงกระเป๋ากางเกงมายังที่ประจำที่ไอ้ฟินน์นั่งรออยู่ มันโบกมือให้ผมที่ลานเกียร์ใต้ต้นไม้

“มึงอาบน้ำแล้วจริงปะเฮีย กลิ่นเหล้ายังหึ่งอยู่เลย” ไอ้ฟินน์โน้มใบหน้ามาพลางยกมือปัดจมูกตัวเอง

“ห่า” ผมสบถทันทีที่ก้มหน้าดมเสื้อช้อปของตัวเอง “หยิบตัวเมื่อคืนมาแน่”

“ขนมไม่ได้อยู่ช่วยซักเสื้อผ้าให้เหมือนก่อน ทำเองก็คงจะลำบากอะดิ”

“หนมไม่ทำให้ ก็ใช่ว่ากูจะเป็นง่อยทำเองไม่ได้” มองค้อนไอ้ฟินน์ที่ยกยิ้มมุมปาก ดูดกาแฟอเมริกาโน่ของตัวเอง ส่วนของผมก็คือละลายจนกลายเป็นน้ำ รสชาติคงจืดชืดแน่เลย “พายแอปเปิ้ลกูล่ะ”

“ร้านยังไม่ได้อบ”

“พี่พีท” ผมเอี้ยวหน้าไปมองตามเสียงเรียกจึงเห็นว่ามีนักศึกษาผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาดี สวยและดูเซ็กซี่มากๆ ฉีกยิ้มกว้างให้ผมวางถุงแบรนด์เนมห้าถุง “เอาไปสิคะ เสื้อผ้าแล้วก็ของใช้ดีๆ กิ๊กให้ค่ะ”

“ฉันไม่ใช่ขอทาน”

“กิ๊กเปล่ามองพี่พีทแบบนั้นนะคะ อยากให้เพราะอยากให้”

“ให้เพราะหวังให้เฮียพีทมันล่อหรือเปล่า เอาดีๆ” คำพูดที่เสียดสีและดูหยาบคายเป็นของไอ้ฟินน์ แน่นอนว่าทุกคนรู้สรรพนามของไอ้ฟินน์ดีว่ามันค่อนข้างปากแซ่บ พูดจาหยาบคาย แบดบอยดูไม่เหมาะกับหน้าตาหล่อๆ ของมันสักนิด หากผมเป็นแบบมันได้สักครึ่ง ผู้หญิงที่ชอบผมก็คงไม่พร้อมใจกันเปย์เพื่อเอาตัวมาล่อผมหรอก “อยากโดนเฮียพีทเยสขนาดนั้นเชียว”

“...” หล่อนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ส่วนผมก็ดูดกาแฟและไม่คิดจะแตะต้องของพวกนี้สักนิด

“ถึงเฮียมันจะหล่อลากดิน มันก็เลือกผู้หญิงที่อยากจะเยสนะ” ไอ้ฟินน์กระตุกยิ้มมุมปาก “อีกอย่างมันไม่ใช่แมงดา แต่ถ้าเธออยากโดนเยสขนาดนั้น ลองมาเยสกับฉันไหมล่ะ ฉันก็เยสถึงใจเหมือนกัน”

“อ้อไม่อะค่ะ” เธอปฏิเสธไอ้ฟินน์ “เพราะอยากโดนเฮียพีท ไม่ได้อยากโดนคนอื่น”

“งั้นก็กลับไปนอนฝันถึงฉันก่อนก็แล้วกัน” ผมตวัดสายตามองหล่อนที่ยกยิ้มมุมปาก ราวกับไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรหากโดนผมปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า “เพราะได้แค่ฝัน ให้เอาฟรีฉันยังไม่เอาเลย”

“หูย แรงฉิบหาย”

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมถูกผู้หญิงที่ชอบตามจีบแบบคล้ายกับถูกคุกคาม เหมือนศิลปินที่มีแฟนคลับเอาของมาเปย์เพื่อจะได้ใกล้ชิด ผมไม่ใช่ดาราไม่ใช่คนดัง ผมเป็นแค่พีท วิศวะเครื่องกลปีสี่ที่จน ขับเวฟเก่าๆ และรักศักดิ์ศรีของตัวเอง ไม่ยอมเกาะผู้หญิงเป็นแมงดาให้ผู้หญิงเลี้ยงแน่นอน หากยิ่งปฏิเสธก็ต้องรีบถอยห่าง ผู้หญิงบางคนก็ชอบที่จะก้าวมาเล่นกับไฟอย่างผม คล้ายกับการอยากเอาชนะมากกว่าชอบกันจริงๆ

“ผู้หญิงมาจีบมึงมีแต่ระดับท็อปทั้งนั้น มึงตายด้านเกินไปปะวะเฮีย”

“กูไม่ได้ตายด้าน กูแค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับชีวิตกู”

“จะบอกว่ามึงไม่คบใครไม่ได้ดิ มึงเคยมีแฟนแต่เลิกกันไปแล้ว” เลิกกันด้วยดีนะ ไปด้วยกันไม่ได้ก็จบไม่ได้เลิกกันแบบมองหน้ากันไม่ติด ไม่นับนะอันนั้นตั้งแต่สมัยเรียนปีหนึ่งแล้ว “เฮียพีทขี้เมา ยาจก หน้าหล่อ สาวที่ไหนเห็นก็อยากได้”

“หึ” ฉายาส้นตีนที่พวกมันตั้งให้ผมอะนะ จะบอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ถูกทุกอย่างที่พูดมาตรงกับผมหมดนั่นแหละ

“พีท” ดูดกาแฟเกือบหมดแก้วก็เหลือบตามองร่างบอบบางของผู้หญิงคนหนึ่งสวมกระโปรงทรงเอสั้นแหวกข้าง เสื้อนักศึกษาสีขาวรัดหน้าอกหน้าใจใหญ่โต ทับด้วยช้อปสีแดงเหมือนกับผมล้วงมือลงกระเป๋าเสื้อพลางแบมือ “เมื่อวานยืมไอแพดไป เอามาเลยฉันต้องใช้”

ลอบมองใบหน้าสวยเก๋ ผมสีส้มมัดรวบไว้ตรงท้ายทอยและยัยนี่ไม่ใช่ใครที่ไหน ดาวคณะวิศวะสุดฮอตเหมือนกับผมนั่นและ “ลืม”

“ได้ไงอะพีท”

“เมื่อคืนไอ้ฟินน์พาไปเมา รีบมาเลยไม่ได้หยิบมาให้” คนตรงหน้าแสดงออกด้วยสีหน้าบูดบึ้งก่อนจะเอื้อมมือมาผลักศีรษะผม รู้ว่าอายุของเราสองคนห่างกันถึงสองปี ใช่ ผมอายุ 25 ส่วนยัยนี่เพิ่งจะ 23 มันถูกต้องแล้วไงเรียนปีสี่อายุประมาณนี้คือถูกต้อง ที่ไม่ถูกคือผมเข้าเรียนช้ากว่าชาวบ้านเขาก็เท่านั้น แต่ไม่มีใครรู้ยกเว้นเพื่อนสนิทกันในกลุ่ม

“มึงไปผลักหัวเฮียทำห่าอะไรเนี่ยวาด”

“จะผลักหัวมึงด้วยนั่นแหละฟินน์ พากันไปเมาทุกวันจนลืมของกู” ผมไม่ได้สนิทกับวาดดาวขนาดขึ้นมึงกูแบบที่ไอ้ฟินน์กับวาดดาวใช้นะ สองคนนี้จะสนิทกันมากกว่าตั้งแต่สมัยรับน้องปีหนึ่งแล้ว

“เดี๋ยวนี้ขึ้นมึงขึ้นกูกับกู?” ไอ้ฟินน์ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

“แล้วแต่อารมณ์ วันนี้รมไม่ดีเพราะไม่ได้ของคืนก็โดนกูขึ้นมึงขึ้นกูนั่นแหละ!” วาดดาวแยกเขี้ยวใส่ไอ้ฟินน์และสะบัดหนีไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนวิศวะคนอื่น

“เฮียพีท!” วันนี้มันเป็นวันเหี้ยอะไรของผมนักหนาวะ มีแต่คนเรียกเฮียแม่งทั้งวันจริงๆ ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ขณะยกมือสางเส้นผมขึ้น มองเด็กวิศวะเครื่องกลปีหนึ่งอย่างไอ้บาส ลูกชายเจ้าของอู่รถที่ผมทำงานหอบแฮ่กเหมือนหมาและคว้าเอาแก้วกาแฟที่ผมดูดไม่หมดไปดื่มแก้กระหายบ้าง “พ่อโทรมาบอกว่าลูกค้าประจำรถเสียหน้ามหาลัย”

“แล้ว?”

“จะให้เฮียไปดูให้ก่อนกว่ารถลากที่อู่จะมาถึง” คลาสเรียนก็ต้องเข้า งานก็ดันมาเข้าอีก เอาไงดีพีท

“บอกจารย์ให้กูด้วยว่ากูป่วย”

“เดี๋ยวดิเฮีย มึงจะให้กูบอกแบบนั้นได้ไงวะ!”

ไอ้บาสวิ่งตามผมมาซ้อนมอเตอร์ไซค์เหมือนลิง ขณะที่ผมขับรถออกจากมหาลัยตามที่ไอ้บาสบอก ลูกค้าประจำรถเสียอยู่หน้ามหาลัยจริงด้วย เป็นลูกค้าประจำตรงไหนกันวะ ไอ้บาสพูดซะทำให้ผมต้องยกเลิกเข้าคลาสจำต้องหันไปมองค้อนมันที่หัวเราะแห้งๆ

“ไหนมึงบอกว่าลูกค้าประจำ” ผายมือไปหาลูกค้าผู้หญิงที่กำลังยืนคุยสายกับใครบางโวยวายเสียยกใหญ่

“พ่อบอกว่าให้ช่วยดูแปบเดียว ลูกค้าโทรไปโวย คงคิดว่าใช้หน้าตาหล่อๆ ของเฮียพีทสยบลูกค้าได้มั้ง”

“ไอ้ควาย” ไม่อยากจะสรรหาคำด่ามันจริงๆ ไอ้บาสมันกวนส้นตีนผมได้ตลอดเวลา ถอนหายใจพลางเดินสาวเท้าไปหยุดด้านหลังลูกค้าสาวที่กำลังคุยสายกับพ่อไอ้บาส พอหันมาเห็นผมจากที่แหกปากอยู่ก็หยุดทันที “ผมเป็นช่างที่อู่ครับ กว่ารถลากจะมา ผมจะดูรถให้ก่อน”

“อะ เอ่อ ค่ะ”

ทันทีที่ผมพูดดูเธอจะเย็นลงและคุยกับปลายสายหรือที่อู่ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ขยับมายืนดูเครื่องยนต์ที่กระโปรงหน้ารถทว่าไม่มีอุปกรณ์จึงทำได้เพียงจับไปตรงนั้นตรงนี้เพื่อหาสาเหตุ ด้วยอาการที่ร้อนระอุ เสียงรถที่สัญจรไปมาทำให้เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มกรอบหน้า ฝ่ามือหนาเสยเส้นผมขึ้นอย่างลวกๆ โดยไม่รู้เลยว่าหน้าของผมจะมีคราบดำๆ จากเครื่องยนต์ติดบนใบหน้าตัวเองไปด้วย ผมถอดเสื้อช้อปสีแดงออกโยนให้ไอ้บาสพาดบ่า

ยืนรอเพียงไม่นานช่างที่อู่ก็มา แต่รถลากต้องใช้เวลาเนื่องจากรถค่อนข้างติด ดังนั้นพอมีอุปกรณ์ผมก็เลยลงมือซ่อมรถให้ลูกค้าก่อนชั่วคราว เสื้อยืดสีขาวเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำมัน เปียกชุ่มฉ่ำไปด้วยเหงื่อราวกับเพิ่งผ่านการอาบน้ำมาหมาดๆ ผมก้มหน้าลงใช้ชายเสื้อยืดเช็ดคราบบนใบหน้า

“พักกินข้าวกินน้ำก่อนสิคะ ฉันซื้อมาฝากค่ะ” เจ้าของรถคนสวยมาหยุดข้างๆ ผมพลางยื่นถุงกล่องข้าวกับน้ำเปล่าพร้อมแก้วกระดาษมาให้ “นี่ก็เที่ยงกว่าแล้วด้วย”

[50%]

------------------------------------------------

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

746 การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด

เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++

คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++

279k การดู · เสร็จสิ้น · Me'JinJin
กฤษฎิ์ พิสิฐกุลวัตรดิลก

"อาหมอกฤษฎิ์"

หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️

"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"

นลินนิภา อารีย์รักษ์

"ที่รัก"

สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️

"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"

หนูน้อยแก้มใส

กมลชนก อารีย์รักษ์

สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง

"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"

หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ

หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

42.6k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

447.6k การดู · เสร็จสิ้น · Nanaกะหอยทาก
เมื่อ พฤกษา ต้องแต่งงานกับ น่านบงกช จากเงื่อนไขที่ผู้ใหญ่ตั้งขึ้น และต้องแต่งโดยไม่มีข้อแม้
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
เกลียดรัก

เกลียดรัก

556k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
คลั่งรักลูกหนี้

คลั่งรักลูกหนี้

43.6k การดู · เสร็จสิ้น · ฟินน่า
เพราะถูกแม่แท้ๆ หลอกมาใช้หนี้ขัดดอก
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
แด๊ดดี้คนคูล

แด๊ดดี้คนคูล

11.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชื่อเนม นิยายของเนม
"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น

"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"

"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"

เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย

ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้

วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

193.1k การดู · เสร็จสิ้น · นรานิณ
เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

525.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลินญาร์
​"เปลี่ยนพยาบาลมากี่คนก็ทนฉันไม่ได้สักคน เธอก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าได้เลย!"
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
​ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

828.6k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

622.2k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน