ถูกทารุณ

รัก...ไม่มีถูกไม่มีผิด มีแต่รักหรือไม่รัก

ความรัก...ไม่ใช่รางวัลของความดี

ทำดีหรือไม่ดี คนไม่รักก็คือไม่รัก

คุณเชื่อในเรื่อง ‘รักแท้’ ไหม
เคยคิดหรือเปล่าว่าจะมีใครสะกดหัวใจของคุณไว้ แค่เพียงครั้งแรกที่เจอในช่วงเวลาสั้นๆ
และหวั่นไหวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องราวประทับใจเหล่านั้น
แต่เขาไม่เคยจำ...
ผ่านไปเนิ่นนาน...
ในวันหนึ่งเมื่อฝันของคุณเป็นจริงขึ้นมา คุณได้อยู่...

เขาตราหน้าว่าเธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เป็นสาเหตุที่ทำให้คนรักของเขาต้องจากไป...

“สุดท้ายน้ำตามันก็คือสิ่งสุดท้ายที่เธอจะทำมันสินะ”

“......มันก็สาแก่ใจคุณไม่ใช่หรือคะ ที่ได้เห็นน้ำตาของฉัน ที่มันเกิดจากคุณ”

“ที่ไหนมีฉัน ที่นั่นจะต้องไม่มีเธอ ถ้าฉันอยู่ที่ไหนก็ตาม จำไว้ว่าที่นั่นคือสถานที่ ‘ต้องห้าม’ สำหรับกรวดทรายไร้ค่าอย่าง...เธอ... และถ้าเธออยู่ที่ไหนก็ตาม ฉันจะไม่ขอเหยียบย่างเข้าไปที่นั่นเป็นอันขาดเช่นกัน... ”

นั่นคือประกาศิตแสนเลือดเย็นจากปากของผู้ชายที่เธอแอบหลงรักและเฝ้าคิดถึงมาตลอด 10 ปี!!

ประกาศิตที่ทำให้ชีวิตของคนทั้งสองกลายเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบได้ แม้ว่าจะอยู่ในอาณาบริเวณบ้านเดีย...

ถูกตราหน้าเป็นนักโทษว่าเจ็บเเล้ว การได้ 'รัก' คนที่สร้าง 'ตราบาป' ให้เธอกลับเจ็บยิ่งกว่า

เพราะโรงแรมและร้านขนมบุษบาพาฝัน ของเธอกำลังย่ำแย่หากไม่มีเงินไปปรับปรุงคงต้องเลิกกิจการของครอบครัวชลลัมพีจึงยัดเยียดข้อเสนอให้เธอพิจรณา เงิน 10 ล้านบาท แลกกับการแต่งงานเพียง 1 ปี แล้วจากนั้นก็ทางใครทางมัน
ชลลัมพีกระหยิ่มยิ้มย่องกับแผนการของตนแต่เหตุไฉนยัยมนุษย์ป้าหน้าป่วยกลายเป็นสาวสวยเป๊ะเวอร์พร้อมกับเสน่ห์เหลือร้ายขนาดกลายเป็นที่ต้องตาของคอลัมนิสต์ชื่อดังลูกครึ่งไทย – อิตาลี่ ‘อเล็กซานโดร อบาเต้...

พ่อฉัน ‘เวียงพิงค์’ ยกฉันให้มาเฟียที่ร่ำรวยที่สุดเจ้าของบ่อนที่พ่อฉันเสียพนันได้อุปการะฉัน ฉันแอบชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแต่ป๋า
‘เจ้าสัว’มีคู่หมั้นอยู่แล้ว….

"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เ...

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’
สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก
เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ
แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก
“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน
“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

นางเป็นสตรีร้ายกาจ หน้าตาดุดัน นิสัยไม่เหมือนใคร
ส่วนเขาเป็นถึงโอรสแห่งมังกร ทั้งสูงส่งงามสง่า เป็นที่หมายปองของเหล่าสตรี


เขาขอบคุณทุกสรรพสิ่งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ส่งสตรีนางนี้ให้เกิดมา
ขอบคุณที่ทำให้เขาได้พบเจอกับนาง
ได้รักนาง...
นางเป็นหนึ่งเดียวในดวงใจของเขา
เป็นสตรีนางเดียวที่เขาจะรักตลอดไป...

"โทษฐานที่ทำให้ตราตรึง ต่อให้มึงเปลี่ยนชื่อใหม่ หรือตายตกนรกขุมไหน! กูก็จะตามไปรังควานไม่เลิก!!

..แต่ถ้าวันไหนกูเบื่อหรือไม่อยากเอาต่อแล้ว ต่อให้ร้องไห้หรือคลานตามเหมือนหมากูก็กล้าเขี่ยทิ้ง"

-Ahmartino Kirvic Elvanov-
อาร์มาติโน่ เคอวิซ เอลวานอฟ

"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้"

"แต่กิเป็นเจ้าของของเล่น กิมีสิทธิ์สั่งอะไรก็ได้!" เธอเป็นฝ่ายลุกขึ้นมาอย่างเหนือกว่า มือเรียวบีบแก้มสากเบาๆ "ขอสั่งให้ถอยออกไปตอนนี้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว" ก๊วยเจ๋งยอมถอยออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นเหนือศีรษะเป็นการยอมแล้วหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไป

"..." มิกิก้าวลงจากเตียงนอน แล้วเดินไปที่ห้องแต่งตัวเมื่อนึกอะไรออก เธอหยิบสร้อยคอที่มีจี้ปีกนกขึ้นมามองอย่างพิ...

“ในเมื่อสร้างสวรรค์ดีๆ ให้แล้วไม่ชอบ งั้นฉันจะพาเธอไปทัวร์นรกเอง” เขาเคยพูดว่าจะไม่มีวันเอาเด็กกะโปโลแบบเธอมาเป็นเมีย แล้วทำไมถึงกลืนน้ำลายตัวเองได้อย่างน่ารังเกียจล่ะ

ในวันที่หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ ‘ต้นหยง’ ตัดสินใจทำบางอย่างที่นำพาชีวิตให้ต้องตกอยู่ใต้อาณัตของมาเฟียหนุ่มราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา

สัตว์เลี้ยงตัวโปรดที่ ‘พายัพ’ ใช้อำนาจกักขังไม่ให้หนีไปจากเขาได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนเธอก็ต้องจำ...

เรื่องราวของคุณหนูใหญ่ตระกูลเฉิน ที่จำต้องแสร้งเป็นคนจิตวิปลาสเพื่อเอาตัวรอดจากการใช้ชีวิตในบ้านของตนเอง อยู่มาวันหนึ่ง บิดาผู้เป็นแม่ทัพจากชายแดน ได้ส่งจดหมายมาบอกให้นางเตรียมตัวแต่งงาน ซึ่งข่าวนี้ก็เป็นประดุจดังสวรรค์ประทานพร ในที่สุด วันที่นางจะได้ก้าวออกจากจวนหลังนี้ก็มาถึง แม้จะได้เป็นเพียงพระชายารองของท่านอ๋องจอมโหด แต่สำหรับนางแล้วก็เป็นเรื่องที่ดีมาก ไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ ใช้ชีวิตอยู่อย่างส...

เขาจำต้องแต่งงานกับเธอเพราะมารดาขอร้อง

เธอแต่งงานกับเขาด้วยความรัก

แล้วเธอก็กลายเป็นเมียรักของคนเถื่อน...

เสียงกระแทกยามเนินเนื้อจากคนทั้งสองปะทะกัน ดังอย่างต่อเนื่อง เสียงโหยหวลของผู้หญิงอีก หนูอัญต้องอดทนต่อความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองอย่างมากอีกคืนและอีกครั้ง เขาไม่เคยห้ามเธอเขาเต็มใจให้เธอได้เห็นได้ยินอยู่แล้ว แต่เธอมียางอายมากพอที่จะไม่ยอมเปิดตาขึ้นมามองจนกระทั่ง...
ปัง! เสียงประตูถูกปิดลง และความสงบก็กลับคืนมาแล้วในค่ำคืนนี้
“ไม่ศึกษาไว้บ้าง เมื่อถึงเวลาของหนูอัญ ระวังนะฉันจะไม่ประทับใจ” เสียงกร...

เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงแพศยาสารเลว เบอนันเดส มิโลสลาฟ จึงลากคอตัวต้นเหตุมารับผลของการกระทำสุดระยำ ด้วยการหอบความแค้นทั้งหมดมาลงที่ โรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาท หญิงสาวผู้แสนอาภัพ โดยไม่คิดจะไต่สวน แต่กลับลงความเห็นว่าเธอนั้นเลวชาติเกินให้อภัย และในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะยัดเยียด ‘นรก’ ให้เธอจดจำไปจนวันตาย ‘พ่ออสูรร้าย’ กักขังเธอให้เป็น ‘จำเลยสวาท’ ผู้แสนต...

หลี่เสี่ยวหรูทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีที่ชื่อและแซ่เดียวกัน นางเป็นฮูหยินของหวงจื่อหานราชครูหนุ่ม แต่งงานมาปีกว่าสามีไม่เคยมองหน้า เอาแต่ตั้งท่ารังเกียจ นางได้รู้จักกับซุนเฟิงย่า จ้าวหลาน ซุไห่ถิง และจางลี่อิน พวกนางล้วนเป็นอูหยินที่สามีรังเกียจ จนกระทั่งพวกนางรวมตัวกันทำขนมที่เรือนของหลี่เสี่ยวหรู กลับถูกใช้เป็นข้ออ้างไม่สำรวม นางถูกโบยสิบไม้อีกทั้งบรรดาสามีทั้งหลายก็ลงโทษฮูหยินของตนให้คุ...

สิงหรัตน์ ไกรวรานนท์
โชคชะตาทำให้เขาต้องรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เขากลับรักเธอสุดหัวใจ

พิณทิรา ไตรสุรเดช
เพราะต้องตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ เธอจึงยอมตกกระไดพลอยโจนไปเป็นภรรยาเขา ผู้ชายเถื่อนๆ ที่เธอเผลอรักเขาอย่างไม่มีข้อแม้

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบ...

มธุรสค่อยๆ ใช้มือบรรจงพับผ้าทีละชิ้นเพื่อจัดใส่กระเป๋าตามคำสั่งของเจ้าของบ้าน หลังจากณกรอุ้มจันทร์ฉายไปแล้วหญิงสาวก็ได้แต่นั่งร้องไห้กับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่เธอไม่ได้ทำ สิ่งที่เธอถูกยัดเยียดให้รับผิด และณกรไม่แม้จะถามเธอสักคำว่าจริงหรือเปล่า เขาเชื่อในสิ่งที่จันทร์ฉายพูดจนหมดตัวหมดใจ
กาฝากที่ไร้ค่าคงถึงเวลาแล้วที่จะต้องแห้งเหี่ยวพลัดหล่นจากต้นไม้ใหญ่ หญิงสาวก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดมาด้วยความอ่อนแร...