มาเฟีย

เมื่อการตายของ 'คูซมารส์ เคอวิช เอลวานอฟ' น้องชายของเขา เต็มไปด้วยข้อกังขามากมาย

การส่งพวกมันไปลงนรก เป็นหนทางเดียวที่พี่ชายอย่างเขาจะทำได้

เธอคือเป้าหมายสุดท้าย เขาจะเลือก เหนี่ยวไก หรือ เหนี่ยวรั้ง ?

เขาคือ Amborato de danilo ผู้มีชีวิตเป็นเงาของน้องชายฝาแฝดคอยคุ้มกันภัยอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด
แต่เหตุการณ์ความสูญเสียเป็นชนวนแห่งความตาลปัตรให้เงาอย่างเขาต้องออกมาหาความจริงบางอย่าง ทว่าในระหว่างทางแห่งการแก้แค้นนั้นได้พบกับ อลิน ทำให้หัวใจของมัจจุราชหนุ่มผู้เงียบขรึมและเยือกเย็นปั่นป่วน
เธออาจจะทำให้การค้นหาความจริงล่าช้า ทว่า เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปจากชีวิตอย่างแน่นอน..

"นาย! นายเห็นไหมว่ารถฉันถลอกเพราะรถเน่าๆของนายน่ะ!" จูนี่หันไปแวดเสียงใส่ชายหนุ่ม เธอเหลือบตามองจักรยานคันเก่าที่พังไม่เป็นท่าเพียงนิด ล้อมัน..ล้อมันบิดเบี้ยวเป็นเลขแปดขณะที่รถของเธอแค่สีถลอกเท่านั้น แต่ถ้าเทียบกับราคาซ่อมแล้วมันเทียบกันไม่ได้เลย
"แต่รถผมพังเพราะความมักง่ายของคุณ ถึงมันจะเก่าจะเน่า แต่มันไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร" คำพูดเชิงเหน็บแนมของชายหนุ่มทำเอาจูนี่ถึงกับชะงัก เธอขมวดคิ้วอ...

"ปะ..แป้งปั้น แป้งปั้นไปไหน" ผ่านเหตุการณ์ชุลมุนไปแล้วพริกแกงที่เมื่อได้สติก็รีบร้องเรียกหาเพื่อนรัก เธอลนลานมองไปรอบๆกาย แต่ก็ไร้วี่แววแป้งปั้น เห็นเพียงรองเท้านักเรียนข้างเดียวที่วางอยู่บนฟุตปาธ เธอรีบคลานไปหยิบรองเท้าเพื่อนแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะมีคนมาช่วย
"ป้าเห็นเพื่อนหนูถูกไอ้พวกอันธพาลนั้นลากตัวไป" หัวใจดวงน้อยเหมือนหยุดเต้นทันทีที่ได้ฟังแบบนั้น
"แป้งปั้น.."
กลุ่มนักศึกษาชายใส่เสื้อช็อปวิศวะ...

เพราะแค้นมากมาย ..จึงโหดร้ายเกินมนุษย์!!

เธอกำลังตกหลุมพรางอันดำมืดที่เขาเป็นคนสร้างและผลักให้ชีวิตเธอรับโทษทัณฑ์อันโหดร้าย ดิบเถื่อน เชือดเฉือนหัวใจให้แตกสลาย
เขา คือหายนะครั้งใหญ่ในชีวิตเธอ
และเธอ คือจุดเปลี่ยนให้ชีวิตดิบเถื่อนกลับตาลปัตร หวั่นไหว

ความรักที่ก่อตัวบนความแค้นจะลงเอยเช่นไร?

ชีวิตที่เรียบง่ายของ 'พิมรภา' กลับผกผันขั้นสุด เมื่อเธอต้องกลายเป็นผู้ร้ายและตกอยู่ในเงื้อมมือของเขา
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!

"พี่ดีแล่นคะ"
"อย่ามายุ่งกับฉัน เธอไม่มีวันแทนปอได้จำใส่สมองเอาไว้ เธอไม่ได้ครึ่งปอแก้ว ไม่มีวันที่เธอจะแทนได้"
"ป่านรู้ดีว่าไม่มีวันแทนพี่ปอได้ ป่านรับรู้มาตลอดว่าป่านไม่มีวันได้ครึ่งพี่ปอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ช่างในชีวิต ป่านไม่เคยสู้พี่ปอได้เลย แต่ตอนนี้พี่ดีแล่นคือสามีตามกฎหมายของป่าน ป่านดูแลพี่ดีแล่นตามหน้าที่ภรรยา"
"ภรรยาเหรอ? หึ! เธอไม่มีสิทธิ์ใช้คำนี้ด้วยซ้ำ"
"ในทะเบียนสมรส นางสาวป่านทอทอง...

ยอมเป็นของพี่ได้ไหม พี่จะลบรอยบ้าๆพวกนั้นออกให้เอง
(เพราะความใจดีทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย หลังจากที่ยื่นมือเข้าไปช่วยนายน้อยแห่งตระกูลยากูซ่า)

“อาหลาง... หึ นายมันก็แค่ที่ระบายอารมณ์ของฉัน”
หลิวเฟยหลง มาเฟียหนุ่มหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากของทาสรักหนักๆ ทีหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนอย่างเดียวดายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยทำ
“คุณหลิว จะมีสักวันไหมที่ผมจะเป็นคนสำคัญของคุณบ้าง...”
ไป่หลางลืมตาขึ้นมองร่างหนาที่เดินพ้นประตูไปพึมพำเสียงแผ่วพร่าด้วยความเจ็บช้ำ หัวใจปวดปร่าร้าวรานไม่เคยจางหาย
เมื่ออีกฝ่ายยังคงทำร้...

เอ็นโซคือวัยรุ่นอายุสิบเจ็ดปีผู้เป็นที่รู้จักในเรื่องการพูดจาแดกดันอย่างเจ็บแสบและหัวใจอันเย็นชา เขาเกลียดการถูกเนื้อต้องตัวกับคนแปลกหน้า และจะเก็บงำความรู้สึกไว้สำหรับคนในครอบครัวเท่านั้น ชีวิตของเอ็นโซดำเนินไปอย่างเงียบสงบและคาดเดาได้ จนกระทั่งข่าวที่ไม่คาดฝันข่าวหนึ่งเข้ามาเปลี่ยนโลกของเขาไปโดยสิ้นเชิง นั่นคือเขาต้องเดินทางไปอิตาลีกับพ่อแม่ในทริปที่ถูกบังคับ

สิ่งที่ควรจะเป็นเพียงการไปเยี่ยมครอ...

เฟอร์ดาโร่ แอลเดรียโน่ (Ferdaro Andreano.)

เขาคือมาเฟียหนุ่มเจ้าสำราญหนึ่งในกลุ่มดาร์ค มองผู้หญิงเป็นเพียงของเล่น จะซื้อหรือเขีี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้
และ เธอ คือหนึ่งในผู้หญิงเหล่านั้น

"ฉันจะไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆหรอก มลชนก แม่ตุ๊กตายางของฉัน"
.
.
"ถ้าสมมติว่าปาฏิหาริย์ได้เกิดขึ้นกับฉัน ฉันจะย้อนเวลาและบอกกับใจว่าอย่าได้เข้าใกล้ .คนอย่...

“มะ..แม่คะ เราวิ่งทำไมเหรอ” เป่าเป้ยหันมาถามแม่เสียงติดหอบและมองไปทางด้านหลัง เธอทำหน้าตกใจไม่น้อยที่มีกลุ่มชายฉกรรจ์วิ่งตามมา ทุกคนมีดาบในมือดูน่ากลัวมาก “คุณแม่ พวกเขาวิ่งตามเราทำไม” ด้วยความที่เธอยังเด็กและไม่รู้ประสาจึงหยุดวิ่งและรั้งมือแม่ไว้
“ไม่ได้นะลูก หนี เราต้องหนีไปจากที่นี่”
“ค่ะ” เด็กน้อยตั้งหน้าวิ่งต่อจนหลุดพ้นสายตาชายกลุ่มนั้นได้ แต่เธอถูกแม่พามาที่ที่หนึ่ง “มะ..แม่คะ แม่ทำอะไรคะ”
...

“ตำแหน่งพี่เลี้ยงไม่ค่อยเหมาะกับเธอสักเท่าไหร่ ลองมาอยู่ในตำแหน่งเมียของฉันไหมล่ะ รับรองว่าจะติดใจจนไม่อยากลงจากเตียง
.............
ฟรานเซสโก้ เดอมาร์ชี มาเฟียหนุ่มกลัดมันรักอิสระ ไม่ชอบการผูกมัด ไม่คิดมีใจให้หญิงใด เขาคิดเสมอว่า “ผู้หญิงคือเครื่องบรรณาการทางเพศ” มีไว้เชยชม แต่ไม่ได้มีไว้รักใคร่ เมื่อเสร็จกิจทุกอย่างก็จบ แต่แล้วจู่ๆ ความรักก็หล่นโครม ใส่แบบไม่ทันตั้งตัว เขาจึงคิดอยาก “ผูกมัด” แม่ห...

‘พีชญา’ หรือ ‘พีช’
กำลังจะเข้ารั้วมหาวิทยาลัย อายุ18ย่าง19ปี
“ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า
“แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้อง
ความสุขสบายใครมันก็อยากได้กันทั้งนั้นแหละวะ
แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือ ‘อิสรภาพ’
‘อิสรภาพ’ สิ่งนี้หายไปตั้งแต่เขาย่างกายเข้ามามีบทบาทในชีวิตของฉัน!

‘ธนภพ’ หรือ ‘เสี่ยภพ’
ผู้ชายที่ปิดกั้นหัวใจ...

ความรักที่เกิดจากความแค้นของมาเฟียหนุ่มชื่อเทวิน เขามีความแค้นต่อพี่ชายนางเอกคือมิลิน ความแค้นเป็นเหตุทำให้พระเอกต้องจับตัวนางเอกมาเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้น

มือเหล็กของเขาจับรอบเอวฉันแน่นและเขากดฉันติดกับผนัง
"ปล่อยฉัน!" ฉันกัดฟันพูด
"ถ้าฉันอยากตอนนี้" เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาแตะที่ติ่งหูของฉัน
"ฉันสามารถบังคับให้เธอทำตามใจฉันและดูเธอกรีดร้องด้วยเสียงที่ไพเราะของเธอใต้ตัวฉัน" เขากระซิบเสียงแหบ

ฉันอ้าปากค้างและพยายามดึงมือของเขาออกจากเอวของฉัน
"เธอเป็นภรรยาของฉันไม่ใช่เหรอ?" เขาเย้าเล่น ฟันของเขากัดเบาๆ ที่ผิวหนังของฉัน
ฉันรู้สึกถึงความร้อน...

มาเฟียเถื่อน นิสัยรวย ในร่างกายมีแต่ความ ดุดัน เกรี้ยวกราด เขาหล่อฟาดมาจากตระกูลดังแห่งอิตาลี
เขาไม่เคยมีหัวใจที่อ่อนโยน คำว่าอ่อนโยนในตัว “เซบาสเตียน”
ไม่ต้องพูถึงโยนทิ้งไปได้เลย เพราะเขาคือไฟร้อน ที่จะเผาผลาญทุกสิ่ง โดยเฉพาะ ยายตัวเล็ก ที่ช่างโดนใจจนเขาไม่อาจปล่อยมือ เธอทำให้มาเฟียดุกร้าวเช่นเขา ต้องเรียนรู้ความอ่อนโยน เพื่อให้ได้ใจและตัวเธอมาครอบครอง

“เธอคือภรรยา ฉันคือสามี ร่างกายเธอเป็นของฉัน อย่าได้มอบมันให้ใคร”
“ เธอถูกฉันตีตราเอาไว้แล้วจงยิ้มรับความจริงนี้ให้ได้
แล้วเธอจะปลอดภัย .. ภายใต้การควบคุมของฉัน!”

ป.ล. วิวาห์ร้ายนายมาเฟียทมิฬเป็นนิยายที่ถ่ายทอดเรื่องราวแรกเริ่มของกลุ่มdark

ประเด็นสำคัญในปัจจุบันเลยก็คือ ความจริงเราต่างรู้ว่าเกิดมาต้องตาย แต่ที่พิสูจน์ไม่ได้คืออนาคต และเวลาตายจะถึงเราเมื่อไหร่ ฉะนั้นความต้องการของผมก็คือ..ใช้ชีวิตอย่างไรก็ได้ แต่ไม่มีเธอไม่ได้!

"อื้อ~ พี่พันไมล์ ลินเจ็บ"
"ฉันสั่งให้เธอพูดเมื่อไหร่ค่อยพูด!" กลับกลายเป็นว่าลินลดาถูกอีกฝ่ายตะคอกใส่ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ร่างกำยำยังไม่หยุดเคลื่อนไหว พันไมล์อัดแรงกระแทกตัวตนเข้ามาในกายลินลดาด้วยความสะใจ เขาไม่จำเป็นต้องรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเธอ เพราะเธอมีหน้าที่สนองความใคร่และเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น!
"อื้อ~" เธอกล่ำกลืนความเจ็บปวดและยอมรับโชคชะตา
สัมผัสหยาบโลนยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ไ...