วรรณกรรม

"ข้าแค่ป้อนข้าวประทังชีวิตให้เด็กขาเป๋ท้ายจวน ไฉนวันดีคืนดีเขาถึงกลายเป็นพญามัจจุราชที่คอยจ้องจะ 'กลืนกิน' ข้าเสียเอง!"
นางคืออดีตแพทย์ทหารและมือพิษระดับพระกาฬที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างคุณหนูใหญ่กาลกิณี ที่ถูกขังลืมไว้ท้ายจวนเสนาบดี
เขาคือองค์ชายสี่ผู้ตกอับ ที่ถูกพิษทำลายจนขาพิการ เนื้อตัวเน่าเฟะ ถูกโยนทิ้งไว้กลางกองขยะไม่ต่างจากเศษเดน
ในเมื่อดวงชะตาอนาถพอกัน นางจึงใช้ ‘มิติสมุนไพร’ และ ‘เนตรโอสถ’ ย...

เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันไย! ก็ชีวิตมันดราม่า เธอจึงกะจะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่ทำม้าย-ย-ย-ย สามีคืนเดียวต้องจับเธอไปขังด้วย!!

"พี่ชาย..ฉันไม่ใช่พี่ชายของเธอและก็ไม่เคยคิดอยากจะเป็น..อย่าคิดว่าวันนี้เธอจะดวงดีรอดไปเหมือนวันก่อน"

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

"พี่โต..."
"เคยบอกแล้ว ว่าอย่าคิดรั้งกันด้วยวิธีนี้" สิปปกรมองเจ้าของร่างบางด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไม่สนแม้แต่คำพูดที่เปรียบเสมือนปลายมีดแหลมคมที่กรีดเข้ากลางใจคนฟัง
"เธอเสนอ ฉันก็แค่สนองกลับ อย่าตีความหมายผิดๆ"
กานต์รวีได้แต่นิ่งงันกับความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา แม้ว่าการแต่งงานของเราจะเริ่มต้นไม่สวยนัก แต่ระยะหลังความสัมพันธ์ระหว่างเราเหมือนจะดีขึ้นเรื่อยๆ
ดีจนเธอแอบหวังว่าตัวเองสามารถเปลี่ยนใจเขาไ...

ก็แค่เด็กที่ฉันเก็บมาเลี้ยง จะให้เชิดหน้าชูตาทางสังคมก็คงสูงไป แค่ให้เดินตามฉันก็บุญของเธอแล้ว

"ปกติกรงนี้ฉันเอาไว้ใช้ขังหมา" .... แต่ผมไม่ใช่หมา.... "นายคือหมา จำเอาไว้ให้ขึ้นใจเคลย์ตัน...นายมีค่าแค่นั้น"

"อื้อ! พี่คิม จะทำอะไรหนู"
"ก็ถ้าหนูยังแกล้งหลับต่อ พี่จะถอดเสื้อผ้าปลุกหนูน่ะสิ"
"หนูตื่นแล้ว พี่คิมทำหนูเปียกหมดเลย ทำไมไม่เป่าผมให้แห้งล่ะคะ" พริกหวานยู่ปากต่อว่าเขาอย่างน่ารัก กลบเกลื่อนที่ถูกเขาจับได้ว่าแกล้งหลับ ทำไมเขาถึงได้รู้ทันเธอไปซะทุกเรื่อง
"ไม่เนียนเลยเด็กน้อย" เขาหัวเราะออกมา ก่อนจะโน้มตัวไปคร่อมร่างบางที่นอนราบอยู่
"พี่คิม อย่าแกล้งหนู" พริกหวานเอามือดันหน้าท้องแกร่งไว้ ก็เขานุ่ง...

เธอคือภรรยาจำยอมที่มีใจ ส่วนเขาก็คือสามีจำเป็นที่ไร้ใจ
แต่เพราะรัก ‘ลดา’ จึงยอมที่จะแต่งงานกับ ’พ่อเลี้ยงโอบ’ แม้ว่าเขาจะหมางเมินใส่เธอสักแค่ไหนก็ตาม

พ่อเลี้ยงโอบให้สัญญากับ ‘ปีใหม่’ คนรักที่คบหาอยู่ว่าจะไม่แตะต้องภรรยาในนามอย่างลดาเป็นอันขาด
แต่ทว่าเขากลับผิดสัญญา…
ความเร่าร้อนในคืนนั้น….ยังคงทำให้เขาคิดถึง
ความวาบหวามในคืนนั้น….มันกระตุ้นให้เขาบุกเข้าหาผู้หญิงที่หมายจะ...

เพียงแค่ไม่อยากเห็นเพื่อนสนิทของเธอเสียใจ เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อความสบายใจของเขา แม้แต่การใช้ร่างกาย ตัวเองปลอบโยนเขา..... แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นจากความรักของเธอเพียงฝ่ายเดียว อย่างน้อยเธอก็ทำมันได้อย่างเต็มที่แล้ว.....

"ที่ไหนมีเธอ ที่นั่นคือบ้านของเราทั้งนั้นแหละ”

หัวใจดวงน้อยของหญิงสาวเต้นระส่ำราวกับจะหลุดออกจากอก เธอเคยอ่านคำบอกรักมามากมายทั้งแบบที่บอกตรง ๆ และทางอ้อม พลางนึกจินตนาการนับครั้ง...

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย
"ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย" ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง
"หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ"
"พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ"
"ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง"
"อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ"
-...

อดีตที่เธอไม่อยากจดจำ แต่เขากลับจำเธอไม่ลืม เมื่อเขาได้เจอเธออีกครั้ง เขาจึงจองจำเธอด้วยสถานะ 'เมีย '
“ปล่อย!..”
“ไหนเธอบอกกับพี่ว่าอยู่คอนโด แล้วทำไมถึงได้มายืนแรด อ่อยผู้ชายคนอื่นอยู่ที่นี่ได้!”
“ฉันจะแรดอยู่ที่ไหน หรือจะอ่อยใครมันก็สิทธิ์ของฉัน พี่ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันได้ป่ะ”
“เธอเป็นเมียพี่ ถ้าจะให้พี่เลิกยุ่งกับเมียตัวเอง พี่คงทำไม่ได้”
“สถานะเมียของพี่...ฉันไม่ต้องการและไม่อยากเ...

"อิจฉาผมเหรอ?" ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มหยัน "อิจฉานักก็ท้องสิ"

เพลงเพลินก้มหน้างุด เขาเองก็ 'ท้องได้' แต่จะให้ท้องกับสามีที่ไม่เคยแม้แต่แตะตัวเขาเลย มาตลอดสองปี...มันน่าขันไหมล่ะ

"ไม่เคยคิดบ้างเหรอ ว่าสักวันเธอจะตั้งท้องลูกของฉัน"