อคติ

เธอหวังไป ‘ยั่ว’ ให้เขาตื่น แต่กับดักสวาทที่สร้างขึ้น เธอดันติดเสียเอง
เมื่อ ‘ดอกเตอร์’ หนุ่มสุดเคร่งขรึม
ถูกล้วงความลับจาก ‘สาวใช้’ สุดอึ๋มกระแทกใจ
ในข้อหาแสนจะโหดร้ายกับความหล่อ ‘เกย์’ หรือเปล่าที่เขาเป็น
การพิสูจน์ในสิ่งที่ธรรมชาติเรียกร้อง ‘ทั้งวันและทั้งคืน’
คงเป็นคำตอบสำหรับเธอ

เขาคือเจ้านายขี้โมโห ไม่มีสาวใช้คนไหนทนทำงานอยู่ร่วมบ้านกับเขาได้
ส่วนเธอ…คือสาวใช้คนใหม่ที่มาเพื่อปฏิวัติผู้ชายนิสัยเสีย
ระหว่างสาวใช้ต่ำต้อยกับเจ้านายสุดหล่อจึงเปิดศึก
ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้…
เขาเสียทั้งนามสกุลและหัวใจยกให้เธอ
ส่วนเธอก็เสียทั้งตัว แถมหัวใจยังโดนขโมยไปอีก

เธอ เกลียดเด็กที่สุด โดยเฉพาะเด็กนิสัยเสียแบบเขา "ฮันเตอร์"

-- ฮันเตอร์ --
หล่อ รวย (เอา)แต่ใจเก่ง

-- พระพาย --
สวย เก่ง เกลียดเด็กที่สุด


"ฉันเป็นพี่นายนะ!"
"พี่น้องท้องชนกันน่ะเหรอ"
"เด็กปากเสีย!"
"รู้ได้ไงเคยลองแล้วเหรอ ทำไมผมจำไม่ได้ล่ะลองอีกสักทีก็คงไม่เสียหายหรอกมั้ง"
"อื้อ!~ ฮันเตอร์!"


"ฉันไม่ชอบเด็ก"
"โตพอจะเป็นผัวเธอได้แล้ว ทบทวนหน่อยไหม"
"นี่! นายมันเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย"
...

ดลรวีไล่สายตามองณิชารีย์ หลานสาวของภรรยาใหม่บิดาที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้านชยางกูลด้วยแววตาเย็นชา แฝงความดูถูกไว้นิดๆ เจ้าหล่อนสวมเสื้อยืดสีเทาคอกลม กางเกงยีนส์ขายาวขาดตรงหัวเข่าและรองเท้าผ้าใบมอซอ

เด็กกะโปโล... กิริยามารยาทน่าเกลียดน่าชัง เหมือนไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน และไม่รู้จักมารยาททางสังคมเอาเสียเลย...

เขาค่อนข้างจะหงุดหงิดและรำคาญใจทุกครั้งที่เห็นเธออยู่ในบ้าน และยิ่งหงุดหงิดมากไปกว่าเดิมเม...

ในอดีต กานต์ธรคือมหาเศรษฐีหนุ่มผู้เย่อหยิ่งที่เคยเหยียบย่ำหัวใจของพริมาจนแหลกสลาย ทว่าในวันที่เธอเดินจากไป เขากลับยอมแลกชีวิตเพื่อปกป้องลมหายใจของเธอ!
เมื่อสามีใจร้ายต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา พริมาจึงต้องหวนกลับสู่อาณาจักรธนกิจโกศลอีกครั้งพร้อมใบหย่าที่ไร้ลายเซ็น เธอไม่ได้กลับมาเพื่อสวมมงกุฎนายหญิง แต่เธอกลับมาเพื่อทวงคืนทุกสิ่งจากบอร์ดบริหารจอมหักหลัง สั่งสอนแม่สามีใจร้าย และปกป้องมรดกชิ้นสุดท้ายข...

ที่สุดของข่าวฉาว...กลิ่นคาววงการบันเทิง เมื่อดารินทร์ถูกสังคมพิพากษาให้อยู่ในฐานะ "ชู้" ชีวิตนักแสดงต้องย่อยยับพังทลาย ไปพร้อมกับหัวใจที่แตกสลายยับเยิน

“ใคร ๆ ก็เรียกผมว่า ‘เฮีย’ แต่ไอ้หน้าหล่อนี่มันชอบเรียกผมว่า ‘เมีย’ อยู่เรื่อยเลย”

“แค่หวง ไม่ได้รัก อย่าคิดไปเอง”

พระเอกหึงหวงโหดจัด ๆ

“วิธีเดียวที่จะทำให้เธอได้อยู่กับเอวาตลอดไปนั่นก็คือ...”
นัยน์ตาสีเขียวจัดของเขามืดลึกมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เท้าแกร่งก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าของหล่อน กลิ่นไอนักล่าจากกายหนุ่มมีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจสาวยิ่งนัก ตัวหล่อนสั่นเทา ดวงใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากขั้วเสียให้ได้
“จดทะเบียนสมรสกับฉัน”
“ห๊า...?!”
นี่หล่อนหูฝาดไปหรือเปล่านะ
“คุณ... คุณพูดว่าอะไรนะคะ”

สถานะคู่หมั้นของเธอกับเขา เป็นเพียงสิ่งที่คนสนิทรับรู้และเรียกขานต่อหน้ากัน แต่หากออกสู่สาธารณะ สำหรับเขาเธอก็แค่น้องสาวที่เติบโตมาด้วยกัน
ทั้งหมดนี้ก็เพราะความเกลียดที่เขามีต่อเธอ เลือกจะผูกมัดเธอด้วยสถานะ แต่ทำร้ายความรู้สึกของเธอด้วยคำพูดและการกระทำสารพัดเพื่อให้เธอเสียใจ
แต่สุดท้าย เมื่อความจริงบางอย่างเปิดเผย คนที่เสียใจกลับไม่ใช่เธอ แต่มันเป็นเขา...

เพราะคำลวงโลกและละครฉากใหญ่ที่จัดขึ้นด้วยถุงเลือดสัตว์โง่ๆ เพียงถุงเดียว ทำให้อติภพ ประธานบริหารหนุ่มผู้หยิ่งยโสและหูเบา ตัดสินใจโยนมนต์มีนา ภรรยาตีทะเบียนที่กำลังอุ้มท้องลูกแฝด ออกไปเผชิญพายุฝนและอุบัติเหตุปางตายกลางถนนอย่างไร้ความปราณี เขาย่ำยีความรักที่บริสุทธิ์ของเธอจนแหลกสลาย เพียงเพื่อปกป้องผู้หญิงแพศยาที่เขาคิดว่าแสนดี
สี่ปีต่อมา มนต์มีนาไม่ได้ตายอย่างที่เขาคิด เธอได้รับการช่วยเหลือจากมหาเศ...

"เวลาอยากมีอะไรกับผู้ชายขอแบบนี้เหรอ ?"

(นางเอกเรื่องนี้รุกจีบพระเอกนะคะ)

อี้เฟยทะลุมิติไปปี 1975 สวมรอยเป็น จ้าวอี้เฟย แม่เลี้ยงที่ไม่ทำอะไร เพื่อมีชีวิตต่อเธอต้องเลี้ยงดูลูกสาวของสามี และขัดเกลาลูกชายของตัวเอง

อะไรคือคะแนนสะสมจากภารกิจเทียบเท่าแต้มทำงานของสามี คูปองใบหนึ่งใช้คะแนน 100 แต้มในการแลก ทำงานขั้นต่ำครึ่งเดือน

อะไรคือหากไม่ยอมทำภารกิจตัวตนของจ้าวอี้เฟย รวมถึงอี้เฟยอย่างเธอก็ต้องหายไปเช่นกัน

นี่มันระบบแม่เลี้ยงที่เอาไว้ใช้เลี้ยงลูกหรือระบบแม่เลี้ยงเอาไว้ใช...

พราวมุกหญิงสาวผู้ซื่อสัตย์ในรักแรกและรักเดียว ในทุกเทศกาลปีใหม่เธอไปนั่งรอเขาที่เดิมหวังว่าชายคนรักจะกลับมาหาตามที่เขาเคยสัญญากับเธอเอาไว้ แต่รอแล้วรอเล่า เวลาผ่านไปสิบกว่าปีก็ไม่มีแม้แต่เงาของเควิน

"ยัยลูกหมา..." คือชื่อเรียกหล่อน จากปากสามีไร้ใจ
...
เขาหมายตาน้องสาว แต่ดันได้พี่สาวมาเป็นแม่ของลูก
ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของลัดดา ทำให้เขากับครอบครัวไม่พอใจ
แล้วนำความรู้สึกมาลงที่หล่อน หน้าที่หลักของหล่อนคือ
อุ้มท้องลูกของเขา คลอดมาเมื่อไหร่ ถูกเฉดหัวออกจากบ้านเมื่อนั้น
....
ธรรม์บดีมองรองเท้าที่วางเรียงหน้าประตู เขาสวมรองเท้าคู่ซ้ายมือสุด ก้าวเท้าเดินไปยังโรงจอดรถ เพื่อขับรถออกจากบ้าน อีกไม่กี่ก้าวจ...