เข้าใจผิด

จากภารกิจลวงหลอกเพื่อแก้แค้น กลายเป็นความรักที่ถอนตัวไม่ขึ้น
ณาลัลน์ ดาวคณะนิเทศฯ ปี 4 ก้าวเข้ามาในชีวิตคินวา เด็กวิศวะปี 1 สุดฮอต
เพียงเพราะเธอแค่อยากแก้แค้นแทนเพื่อนซี้
แต่เธอไม่รู้เลยว่าหมาเด็กตัวนี้…ดุเกินกว่าจะหลอกได้ง่าย ๆ


แนะนำตัวละคร
คินวา - คริชพล วาตะภาคิน - 18 ปี สูง 187 CM. คณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 1 หนุ่มฮอต ติดอันดับหนุ่มหล่อของมหาลัย นิสัย ไทป์หมาเด็กตอนต้นเรื่อง ส่วนตอน...

นายแพทย์คณิน ภักดีพิศุทธิ์ (หมอวาคิน) สุภาพบุรุษที่ซ่อนความบ้าคลั่งไว้ภายใต้หน้ากาก เขาทนทุกข์กับความวิปริตที่ต้องแลกความสุขด้วยความเจ็บปวด และต้องการใครสักคนที่ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น
ญาณินท์ (ลูกตาล) หญิงสาวที่ทุ่มเทเพื่อครอบครัว แต่กลับตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น และยอมเป็น "ทาสอารมณ์" ของเขาอย่างเต็มใจ เพื่อให้เขาได้ระบายความคลั่งแค้น และไม่ต้องไปอยู่กับใครอื่น เธอทนได้...ขอแค่ได้อยู่ใกล้หมอที่...

"เกิดใหม่ชาติหน้าไม่ว่า
แต่ทำไมต้องตื่นขึ้นมาในร่างเด็กหนุ่มหน้าจิ้มลิ้ม
ที่มีแฟนเป็นผู้ชายด้วย ผมจะบ้า !!"

"เมื่อความตายพรากชีวิตหนึ่งไป แต่โชคชะตากลับเหวี่ยงวิญญาณของเขามารับช่วงต่อในร่างของคนอื่น"
'ปรวีร์' นายตำรวจสายสืบที่ถูกยิงจนสิ้นใจ กลับตื่นขึ้นมาในร่างของ 'หลิว' เด็กหนุ่มหน้าหวานที่เพิ่งจมน้ำปางตาย จากคนที่เคยถือปืน ไล่ล่าคนร้าย กลับต้องมาถูกโอบกอดด้วยอ้อมกอดอุ่น ๆ และเสียงหวานหูที่เรีย...

เขาตั้งใจกักขังเธอเอาไว้..ด้วยคำว่าบุญคุณ...ที่ตอบแทนทั้งชีวิต..ก็ไม่มีวันหมด

นักปราชญ์ ดิษกรพล โครเชอร์ มั่นใจว่าเขาไม่เคยไปไข่ทิ้งเอาไว้ที่ไหนแน่ๆ จู่ๆ ก็ถูกยัดเยียดความเป็นพ่อมาให้ ครั้นจะปฏิเสธ เจ้าหนูนั่นก็หน้าตาถอดสำเนาเขามาได้เป๊ะทุกกระเบียดนิ้วจนพูดไม่ออก ที่สำคัญแม่ของลูกยังสวยเช้งน่าเจี๊ยะขั้นสุด มองมุมไหนก็ไม่น่าเป็นแม่ลูกอ่อนไปได้ อกก็ออกจะอึ๋มแต่ดันไม่มีน้ำนมให้ลูก เอวก็เอสสุดๆ ไม่น่าเชื่อว่าเพิ่งคลอดลูกออกมาได้แค่สี่เดือน และเขาแน่ใจว่าไม่เคยโซเดมาคอมกับเจ้าหล...

“ เสียใจด้วยนะ พี่ไม่ชอบกินผักครับ” “ นี่ก็ไม่ชอบกินหมาเหมือนกันค่ะ”

เขาอยากให้บทเรียนหล่อน นั่นคือความตั้งใจของเขา
ไม่คิดจะเข้าหาหล่อนอีกจนกว่า... เขาจะเคลียร์ตัวเอง นั่นคือความตั้งใจที่สอง หลังพรากพรหมจารีจากหล่อน
แต่ดูเหมือนเขาจะทำตามความตั้งใจไม่ได้สักอย่าง
เขาหยุดความต้องการที่มีต่อเรือนกายงามอวบอิ่มที่เคยลิ้มรสไม่ได้
เกือบสองสัปดาห์นับแต่เขาได้ชิมรสหวานจากกายสาว ทุกค่ำคืนของเขา คือความทรมานอย่างแท้จริง
เขาถวิลหาอกอวบขาวน่าฟัด สะโพกงอนงามที่เขาเคยเข้าประกบหลัง...

เธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่เคยสนใจ แต่ก็ยังดึงดันอยากจะอยู่ใกล้ ต่อให้เธอเป็นเมียแต่งเขาก็คงไม่มีวันเปลี่ยนใจ เพราะเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจจากไปในคืนแต่งงาน
"จากนี้ไปเราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก" 🥀

บุรุษผู้มีดวงตาสีไพลินชวนหลงใหล ที่ได้ชื่อว่าเป็นคนใจเย็นดั่งสายน้ำแห่งท้องทะเลทราย ต้องกลับกลายมาเป็นคนใจร้อนดั่งไฟเมื่อหัวใจถูกปลุกเร้าด้วยเสน่หาจากคุณหมอสาว

ชีคซาลซาเอล อัล จารีออัล อินทาจ รัชทายาทอันดับสองของรัฐคูเวอร์ประเทศดารานห์ บุรุษผู้มีใบหน้าหล่อเหลา และที่สำคัญเป็นผู้ที่มีนัยน์ตาสีไพลินทรงเสน่ห์ล้นเหลือ อีกทั้งยังเป็นชีคที่ใจดีและใจเย็นดุจสายน้ำกลางทะเลทราย
จนกระทั่งได้เจอคุณหมอศัลยแพท...

"ลูกของฉัน ฉันก็ต้องรับผิดชอบ แม้ว่าจะไม่อยากได้เธอเป็นเมียก็ตาม"
"แล้วคุณเคยถามฉันไหมว่า อยากได้คุณเป็นเมียหรือเปล่า ผัวอย่างคุณน่ะ...ผัวเฮงซวย"
................

“วายุ คมพิทักษ์” เขาคลั่งแค้นนางแบบสาว อินทุอร
หล่อนคือสาเหตุให้ลูกน้องในไร่ของเขาเสียผู้เสียคน ถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว
ไม่สนใจทำการทำงาน พึ่งพาเหล้าเป็นสรนะ วายุสาบานกับตัวเองไว้เด็ดเดี่ยว
ต้องลากตัวผู้หญิงสารเลว แพศยา ดีแต่หลอกล่อผู้ชายให้หลงเสน่ห์
ให้มาชดใช้สิ่งที่หล่อนได้กระทำกับผู้ชายดีๆคนหนึ่ง ให้จงได้...

เพราะในอดีตเธอเคยร้าย...ปัจจุบันก็เลยไม่ได้หัวใจ

นอนกอดทะเบียนสมรสทั้งน้ำตา ส่วนตัวเขานอนกอดคนอื่น

การแต่งงานที่ไม่ได้มาจากความรัก

สุดท้าย 'ทิชากร' ก็เป็นได้เพียงเมียชังของสามี

ตัวอย่างบางช่วง

"ชาตินี้เธอก็ไม่มีวันได้หัวใจของฉันหรอกทิชากร!"

"ไม่ได้หัวใจก็ไม่เป็นไร แต่อย่างน้อยคุณก็คือสามีของฉัน ฮึก...ฮื้อๆๆ"

"ร้องไห้ทำไมครับคุณหนูทิชากร หรือที่ร้อง...เพราะไม่อยากให้ฉันออกไปหาคนอื่น"

"อดี...

“สนุกมากมั้ย ที่ได้ปั่นหัวฉัน และโบนิตาเล่น”

“หึ...” คำแรกที่เขาทักทายฉันในรอบหลายวัน

“เธอใช่ไหม เป็นคนปล่อยคลิปบ้าๆ นั้น”

“ฉันไม่ได้ทำ”

“ถ้า พี่ใช้สมองคิด พี่จะไม่ปรักปรำฉันแบบนี้”

“เธอ...” เจเลอร์กัดฟันแน่นด้วยอารมณ์เดือดจัด

“ฉันไม่ได้ทำ”

“ในเมื่อห้องนั้นมีแค่ฉัน โบนิตา แล้วก็เธอ ถ้าไม่ใช่เธอแล้ว หมาตัวไหนเป็นคนปล่อยคลิปฉัน”

“ฉันจะรู้เหรอ”

“จู่ๆ พี่ก็มากล่าวหาฉัน มีหลักฐานเหรอ...

'หยก' เมื่ออยู่ในมือผู้ที่เห็นค่าย่อมได้รับการถนุถนอมอย่างงดงาม หากเมื่อใดที่ตกไปอยู่ในมือคนที่ไร้ใจ ย่อมไร้คุณค่าจนน่าสงสาร แล้ว ยังไง? นางน่ะเป็นหยกเนื้อดีทนทานจนเขาต้องซู๊ดดปากเชียวล่ะ!!!

ก่อนโบ้ : “อย่าคิดว่าเป็นคนของฉันแล้วจะได้สิทธิพิเศษ เธอมันก็แค่อีตัวที่ฉันยังไม่เบื่อ หัดเจียมตัวหน่อย” | หลังโบ้ : “ฉันเคยมีสิทธิ์อะไรในตัวเธอบ้างไหม หรือเธอเห็นฉันเป็นแค่ธาตุอากาศ..”

"ไสหัวไปให้พ้นจากบ้านฉันเลยยัยเด็กอ้วน ขวางหูขวางตาว่ะ"
"ระวังจะได้คนอ้วนแบบมีนาเป็นเมียนะคะ"
"สวยและหุ่นดีกว่าเธอล้านเท่าฉันก็ปฏิเสธมาแล้ว จะออกไปดีๆหรือจะให้คนของฉันมาช่วยกันหามเธอไปโยนที่กองขยะ"

เดวิดค้อมตัวคร่อมร่างของเธอเอาไว้แล้วสัมผัสได้ถึงความกลัวของหญิงสาว เดือนนาราสะอื้นไห้ไม่หยุด ดวงหน้าขาวใสตกใจสุดขีดเมื่อถูกเขาเลิกกระโปรงขึ้นไปกองอยู่เหนือเอว จากนั้นดึงแพนตี้สีฟ้าอ่อนลงมาจนถึงปลายหัวเข่าที่ตั้งฉากกับพื้น

เสียงหวานหวีดร้องสุดเสียงด้วยความตระหนก ปะปนความกระดากอาย “ปล่อยนะ ทำบ้าอะไร”

เดือนนารายิ่งดิ้นแรงเพียงแต่ว่าเดวิดไม่คิดจะฟาดก้นขาวเนียนให้เกิดรอยแดงเป็นปื้นนั้นอีกแล้ว ดวงตาค...

ชีวิตที่ต้องพลิกผันไปเพราะมัน คนทรยศคนนั้น จากชายหนุ่มรุปงามราวกับเจ้าชาย ต้องกลับกลายเป็นน่าเกลียดราวอสูรร้ายเพียงข้ามคืน ทุกอย่างเกือบต้องพังทลาย เมื่อได้โอกาสที่จะแก้แค้นมัน มีหรือเขาจะปล่อยให้หลุดลอยไป

เธอคือกุหลาบงามที่พลัดหลงเข้าไปในเงื้อมมือของอสูรร้าย เธอจะทำอย่างไรในเมื่อหัวใจกลับหลงรักผู้ชายที่เห็นเธอเป็นเพียงเครื่องมือผลิตลูก

เรื่อง...ดวงใจท่านประธาน (พี่ชาย)
คำโปรย
เมื่อโชคชะตากลั่นแกล้งให้คนที่เธอรักจากไปถึงสี่ปีเต็มโดยที่เขาไม่รู้เลยว่า...ได้ฝากชีวิตน้อยๆไว้ในท้องของเธอ
'เธอจำเขาได้ไม่มีวันลืม'
'เขาจำอะไรเกี่ยวกับเธอไม่ได้เลย'

แนะนำตัวละคร
ธันวา (คุณธัน) อายุ 32 ปี
เขาตกหลุมรักผู้หญิงในฝัน จนลืมไปว่ามีตัวจริงอยู่บนโลก จนกระทั่งเขาเกือบจะเสียดวงใจของเขาไป
เขมิกา (เขม) อายุ 26 ปี
คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอายุน้อย เธอไม่เคย...

*บางครั้งชีวิตจริงมันก็ยิ่งกว่านิยาย เมื่อครอบครัวส่งเธอให้มาอยู่กับคู่หมั้นของน้องสาว มีแต่นางเอกไม่ใช่หรือที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้ แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น นางร้ายอย่างเธอทำไมถึงต้องมารับกรรมแทน
เผ่าเพชรเงยหน้าขึ้น มองสบตากับตากลมโตที่จ้องมองเขานิ่ง ก่อนจะรู้สึกขัดใจ เมื่อเห็นความหวาดกลัวที่ปนอยู่ในดวงตาคู่นั้น
“ถอดเสื้อผ้าออก!”คำพูดง่ายๆ แต่กลับทำให้คนฟัง สะดุ้งสุดตัว
“คะ! คุณว่าอะไรนะ!”ลลนาถามย้ำ...