เนื้อคู่

"...ยะ..อย่าทำอะไรฉะ..ฉันเลยนะคะ ฉะ..ฉันสัญญาจะไม่พูดเรื่องที่เห็น แล้วจะลืมทุกอย่างดะ..ได้โปรด" ความกลัวทำให้เธอพูดไม่เป็นคำ พร้อมขยับตัวถอยหลังไปจนหลังชนกับหัวเตียง ในขณะที่มือเรียวยกขึ้นมาผสานกัน อ้อนวอนชายหนุ่ม
มาเฟียหนุ่มมองท่าทางน่าสมเพชด้วยใบหน้าเย็นชา เขาเห็นใบหน้าของเธอขัดเจน แต่ถึงไม่เห็นเธอก็ไม่มีทางหลุดพ้นไปจากเงื้อมมือเขาได้

"อ้อนวอนเหรอ? น่าสมเพชจริงๆ" เขาส่ายหน้าน้อยๆ มองเธอด้วยคว...

ทูลพระสนมฝ่าบาทเสด็จมาแล้วเพคะ /โอ้วว เช่นนั้นหรือ ทรงถามพระองค์ทีว่าคืนนี้นำของกำนัลติดมือมาด้วยหรือไม่ หากไม่ได้นำมาด้วยก็กลับไปเถิดข้ามิชอบหลับนอนกับบุรุษขี้งก!

เธอตายในวัย 25 ปีโดยที่ยังโสดยังซิง คำขอสุดท้ายก่อนตายจึงอยากได้สามีในโลกใหม่ ขอทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งตัวสูงใหญ่กำยำเเต่พอได้มาเกิดใหม่จริงๆ ดันได้สามีเป็นกษัตริย์อสุรามากเมียเเทนซะงั้น!

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

++++++++++++

“ถ้าเธอไม่อยากป่อง แล้วโดนทิ้งก็ไปถอนหมั้นกับมันซะ”

“ไม่...มีทาง คนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยคือออสติน ไม่ใช่คนเลว...อย่างนาย”

“แต่มันเป็นผัวน้องสาวฉัน” เขาตะคอกเธอเสียงดังลั่น

“หรือเธอ จะไปเป็นชู้มัน”

“น้องสาวนายสิชู้ คนเป็นชู้คือน้องสาวนาย ไม่ใช่ฉัน”

“เหมือน เธอกับฉันน่ะเหรอ”

“เพี๊ยะ” ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบจนหน้าหัน เขาเดาะลิ้น

“นายมันเลว”

“ถือเสียว่า เป็น...

มิเกลไม่เคยคิดว่าการเดินชนผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งในวันแรกของการเข้าเรียนมหาวิทยาลัย จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล

“ไคล์” ชายหนุ่มผมดำยาวปรกบ่า ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเย็นชา และรูปร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว มิเกลมักรู้สึกแปลกประหลาดราวกับเคยรู้จักเขามาก่อน ทั้งที่เธอมั่นใจว่าไม่เคยพบเขาที่ไหน

ไคล์เองก็ไม่ได้สนใจเธอมากนัก เขาเพียงทำตามหน้าที่ท...

"หากคำสัตย์ที่ให้ไว้เป็นเพียงลมปากที่ลวงหลอก... ชาตินี้และชาติไหน น้องก็มิขอจดจำ มิขอรัก และมิขอเชื่อใจบุรุษใดอีก..."

เธอชื่อหรรษาแต่ชีวิตเธอกลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลายแห่งความสุข ส่วนเขาชื่อเปรมปรีดิ์ ท่านประธานหนุ่มที่ค้นพบว่าความสุขของเขาคือการได้ครอบครองผู้หญิงที่ชื่อหรรษา แม้ความสัมพันธ์แรกจะเกิดขึ้นจากความผิดพลาดในค่ำคืนที่เมามาย สู่พันธนาการที่ซ่านเสียวกับผู้หญิงเย็นชาแต่เซ็กซี่อย่างร้ายกาจอย่างหรรษา และเธอจะจัดการกับเรื่องที่เกิดอย่างไรเมื่อเพื่อนสาวที่เป็นทนายอย่างนลินขอร้องให้นักวิเคราะห์ความเสี่ยงขององ...

“ที่นี่มันบ้านป่านะ….ไม่ใช่เหมือนโลกสมัยใหม่ที่เอ็งมา…” “โลกสมัยใหม่ที่ผมมาหรือครับ?” “เอ็งคงจะกลัวข้าและรังเกียจข้าสินะ…ที่ข้ามันเป็นตัวประหลาด…” “มันไม่ใช่เสือโคร่ง…” "แต่มันคือเสือสมิง…"