แฟนตาซีระดับสูง

"เขาหาว่าผมร้าย ผมก็แค่บีบน้ำตานิดหน่อยเขาก็ยอมสยบแทบเท้า แล้วแบบนี้จะให้ผมเลิกเป็นตัวร้ายสายดอกบัวขาวได้ยังไงกันล่ะ"

เธอทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่เขาซื้อมาจากครอบครัวที่เก็บขยะขาย ในยุคปัจจุบันก็ทำงานจนตัวตาย มาอยู่อดีตก็กลายเป็นคนอัตคัดขัดสน ชีวิตจะลำบากซ้ำซ้อนไปถึงไหน

องค์ชายหลีเจี๋ยตอบรับข้อเสนอแต่งงานกับธิดาของลุงตัวเอง
หากแต่มิเคยปรารถนาองค์ชายาผู้ซึ่งเขา
ตั้งปณิธานไว้ว่าจะฆ่านาง
องค์ชายหลี เจี๋ย
องค์ชายใหญ่แห่งแคว้นหลู่ ผู้เก็บความคั่งแค้นที่พระบิดาต้องสังเวยพระชนม์ชีพด้วยถูกคำสั่งประหารจาก
ฉีหวนกง พี่ชายแท้ๆ เมื่อครั้งแย่งชิงราชบัลลังค์ระหว่างรัฐ
เขาตอบรับข้อเสนอแต่งงานกับธิดาของลุงตัวเอง
หากแต่มิเคยปรารถนาองค์ชายา
จางลี่ ธิดาเกิดแต่สนมของพระเจ้าฉีหวน...

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย
"ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย" ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง
"หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ"
"พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ"
"ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง"
"อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ"
-...

เสี่ยวไฉทะลุมิติมาเป็น ‘หยุนเมี่ยง’ พร้อมรถม้าซึ่งเป็นร้านสะดวกซื้อในห้วงมิติเวลา ในนิยายเรื่อง ‘วาสนานี้ใครครอง’
แต่เอ๊ะ ช้าก่อน “เจ็บ... ข้าเจ็บ อื้อ จุก!” นี่มันไม่ใช่นิยายรักสุขนิยม แต่นิยายเป็นดร่ามาอีโรติก(แต่แอบขายขำมากๆ) มารดามันเถอะ ใครบังอาจเปลี่ยนบทกัน!!

ไม่ได้อยากเป็นราชินี ไม่ได้อยากมีสามีตัวเท่าควาย เเต่อยากเป็นคนหล่อที่มีฮาเร็มเป็นของตัวเอง
ทว่า...การกลับชาติมาเกิดใหม่ของเขา อะไรที่ไม่อยากพบเจอเขาก็ได้มันมาทั้งหมด ไม่รู้ว่าพระเจ้าไม่ฟังคำอ้อนวอนหรือสวรรค์ลงโทษกันเเน่!!

เมื่อนักเขียนมือทอง ต้องมาเกิดใหม่ในนิยายตัวเอง นิยายนับสิบที่เขียนจบแล้วไม่ไปเกิด ดั๊นไปเกิดในนิยายที่ดองไว้ จะใช้ชีวิตในนิยายเรื่องนี้ได้อย่างไร ก็ขนาดคุยกันยังคุยไม่รู้เรื่อง เจอครั้งแรกก็ถูกจับมัดมือเท้าหามกลับเผ่า หมายจะเอาไปเป็นทาส!!!

เขียนพระเอกทั้งโหดทั้งเหี้ยม ไม่เผื่อว่าจะหลุดเข้าไปใช้ชีวิตในนั้น

ก็แน่ละสิ ใครจะคิดว่าจะซวยเข้าไปติดอยู่ในนิยายกับพระเอกที่เป็นคนป่าโคตรเถื่อน!!!

“ยึด!! เ...

'หลินหว่านอี' ยอมทิ้งตัวตน ทนเป็นภรรยาที่แสนดีและแม่บ้านที่ต่ำต้อยให้กับ 'ฟู่ซือเยว่' มาถึงสามปีเต็ม เธอใช้ทั้งเลือดเนื้อและเส้นสายลับๆ ช่วยกอบกู้บริษัทของเขาจนกลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ 'ใบหย่า' และการเปิดตัว 'ป๋ายรั่วซี' หญิงขี้โรคผู้เป็นรักแรกของเขา พร้อมคำดูถูกจากแม่สามีว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงชั้นต่ำ

ใช่สิ พวกตระกูลฟู่คงลืมไปแล้วว่า ก่อนที่เธอจะยอมลดตัวมาเป็นสะใภ้แสนดี เธ...

นางเป็นหมอที่ไม่เคยรักษาคนมาก่อน แต่กลับหลอมยาได้นิดหน่อย ส่วนเขามีรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิด อีกทั้งยังมีดวงกินภรรยา แล้วนางผู้เป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนเขาได้สักกี่สิบวัน

เซียวอู๋จี้ จอมเทพอสุราผู้ครองนรกภูมิสามพันปี ถูกคนรักและสหายรักร่วมกันสังหารในวันที่เขากำลังจะบรรลุเป็นมหาเทพ
​
สวรรค์ให้โอกาสเขาอีกครั้ง...ให้กลับมาเกิดใหม่ในร่างขยะของตระกูลเซียว เด็กหนุ่มเส้นลมปราณพิการที่ถูกทิ้งให้ตายในสุสานศพ

ชาติก่อนเขาเป็นพระเอกผู้โง่เขลา เชื่อในความรักและมิตรภาพ
ชาตินี้...เขาจะเป็นจอมมารที่เหยียบย่ำกฎสวรรค์ให้แหลกคาเท้า
​
ใครเคยทรยศเขา เขาจะเอาคืนร้อยเท่า
ใครเคยดูถูกเขา ...

: คุณฌ็อง ถ้าอยากจะฆ่าเรามาก จะรีรออะไร?

: ข้าไม่ได้รีรอ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้

: ทำไม?

: เพราะข้าอยากจะสัมผัสเจ้าเสียก่อน

: ...

: อยากจะรู้นัก ว่ากายเปลือยเปล่าของเจ้า จะหอมหวานเพียงใด

: ไม่ว่าท่านจะประสงค์สิ่งใด ข้าจะไม่มีวันให้ท่าน..

ฟ่านรั่วเจี๋ย รู้ดีว่าบ้านเมืองกำลังอยู่ในภาวะคับขัน แผ่นดินถูกรุกรานโดยอีกฝ่ายมีแม่ทัพใหญ่ เขาเป็นถึงชินอ๋องแห่งแคว้นต้าหลาง มู่ชิงซาน และถูกขนานนามว่า ‘อ๋องปีศาจหรือหมาป่าแห่งรัตติกาล’ คนผู้นี้กระหายสงคราม เป็นบุรุษที่ผีเห็นยังหวั่น ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน เมื่ออ๋องปีศาจต้องตกอยู่ในกำมือหญิงอัปลักษณ์ เขากลายเป็น ‘เจ้าเป็ดน้อย’ ความคิดอ่านเหมือนเด็กที่ยังไม่รู้ความ และเรียกฟ่านรั่วเจี๋ยว่า ‘มารดา’...