แฟนเก่า

"อย่าเกร็ง... อ้าขาออกหน่อย... หมอจะตรวจ"

รัก แทนรัก ดีไซน์เนอร์สาว และผู้บริหาร Emmaline Public Company Limited บริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายชุดชั้นในสตรี ภายใต้แบรนด์ EMMALINE
โชน นายแพทย์พันแสง แพทย์ผู้ชำนาญการด้านสูตินรีเวชวิทยาและเวชศาสตร์การเจริญพันธ์ุ

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

‘อคิระ’ ศัลยแพทย์หัวใจมือหนึ่ง ทุกอย่างดีหมดยกเว้นความขี้หึง!
‘รินลดา’ พยาบาลสาวฝึกหัด ที่ถูกกล่าวหาว่าได้บรรจุเพราะเส้นใหญ่
เมื่อคุณหมอหนุ่มรูปหล่อ ต้องการสารภาพความในใจกับ พยาบาลสาวสวย ทว่าในวันที่เขาเตรียมดอกไม้ไว้ขอความรัก กลับพบภาพบาดตา เขาเห็นหล่อนโอบกอดกับผู้อำนวยการโรงพยาบาล
ซ้ำร้ายข่าวเม้าท์มอยที่กระจายไปทั่ว ไม่พ้นเรื่องที่หล่อนได้บรรจุเพราะเส้นใหญ่เต็มชาม
อคิระพยายามแล้วที่จะหักใจ แต่...

เพราะเด็กหนุ่มที่เขาช่วยไว้ในคืนนั้นได้สูญเสียความทรงจำหมอหนุ่มจำต้องรับไว้ดูแลความใกล้ชิดทำให้หัวใจแกร่งของเขาหวั่นไหวจนเกิดเป็นความรัก แต่เมื่อความทรงจำกลับคืนมา เจ้านายกลับจำเรื่องราวของเขาไม่ได้

"กลับมาคบกันไม่งั้นฉันจะบอกพ่อแม่เธอเรื่องคืนนั้นที่ฉันเอาเธอแล้ว"

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

“เอ่อ! มันเป็นของฉัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะมีอะไรกับคุณพ่อนี่”

“งั้นเหรอ! เธอนี่มันหน้าด้านที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย ฉันจะต้องหากล้องที่เธอกับพ่อฉันมีอะไรกันมาเปิดให้เธอดูเลยหรือยังไงเธอถึงจะยอมรับ ว่าเธอมันเลวทรามแค่ไหน ไร้ซึ่งยางอาย กินบนเรือน อึรดบนหลังคา นี่ถ้าแม่ฉันมาเห็น ท่านคงจะช๊อกตายไปเลยมั้ง เธอถึงจะสะใจ”
“คุณกำลังเข้าใจผิด ฉันไม่เคยทำอย่างที่คุณคิด”
“ฉันต้องเชื่อคนไร้ยางอายอย...

เมื่อมาเฟียโหดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสาวใช้ของเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้เธอจะทำอย่างไร ในเมื่อสาวใช้คนนี้นิสัยต่างกับตนเองสุดขั้ว!! แต่แล้วยังไงสาวใช้ก็สาวใช้สิ จากนี้ไปเธอก็ขอเป็นสาวใช้ตัวร้ายแล้วกัน

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับ...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ภาคมองหน้าเลขาบนตัก ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ แต่ตอนนี้กูขอเอาก่อนได้ไหมวะ ตอนนี้เขาแข็งจนทนไม่ไหว อะไรก็ได้ไม่ว่าจะมือ จะรู จะอะไรก็ช่าง..แม่ง! ขอกูแตกก่อน ไม่ได้แตกมานาน คนที่เคยคิดว่าจะไม่กินไก่ของตัวเองชักเริ่มร้อนรน
"ไม่พูดก็ไม่พูด ช่วยหน่อยได้ไหม มือก็ได้" ภาคขออย่างหน้าไม่อายเพราะ ตอนนี้เขาไม่ไหวแล้ว
"ทำยังไงคะ" รริดาหันหน้าไปมองเขา ดูจากอาการปวดร้าวของเขาแล้ว เธอก็สงสารเขาไม่ใช่น้อย แค่ใช้มือก็คงพอได...

คนสองคนแม้จะอยู่ห่างกันแสนไกลกันเพียงใด แต่สักวันหนึ่งด้ายแดงแห่งรักจะชักใยพันผูกพาคนทั้งคู่มาพบกัน เพื่อครองรักกันไปจนตราบชั่วนิจนิรันดร์

“คุณกล้าดียังไง ถึงขัดคำสั่งผมต่อหน้าคนอื่น”

“ฉันจะทำอีก ถ้าคุณคิดจะหยามฉัน ด้วยการเอาผู้หญิงคนนั้นมายุ่งในห้องนี้”

“ผมจะทำอะไรก็เป็นสิทธิ์ของผม”

“งั้นการที่ฉันไม่ยอมทำตามคำของคุณ ก็ช่วยคิดว่ามันเป็นสิทธิ์ของฉันด้วย เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณล้ำเส้นมากเกินไป ฉันก็จะจัดการตามวิธีของฉัน เข้าใจตรงกันนะ”

“ร้ายนักนะตัวแค่นี้! มานี่เลย!!!”

“ปล่อยฉันนะ!!!!”

“ไม่ปล่อย! ปากดีแบบนี้สงสัยผมคงต้องจัดหนักแล้วม...

"สโรชา นี่มันห้องทำงานคุณอย่าทำให้ผมต้องเสียคนที่นี่ " รามีนเอ่ยออกไปแล้วทำหน้านิ่ง ที่สโรชาเดินมาหาเขาพร้อมกับสายตายั่วยวน แล้วปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดช้าๆอย่างยั่วยวน
"เสียคนที่ไหนคะก็แค่เสียตัวให้เอย จะที่ไหนสำคัญด้วยหรอคะ" สโรชาพูดไปก็เดินเข้าไปหาร่างหนา แล้วนั่งบนโต๊ะทำงานของเขาพร้อมกับโชว์เต้างามที่ถูกปลดปล่อยออกมา จะดูสิจะเย็นชาใส่เธออยู่รึเปล่า สโรชาคิดในใจ
"หยุด ก่อนที่ผมจะหมดคว...

เมื่อหนุ่มสาวแปลกหน้า ต้องสวมบทบาท "คู่รัก" เรื่องราวสนุกๆ จึงเริ่มต้นขึ้น

“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก

“เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที” สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ

“เปิดใจให้จีบดิ เดี๋ยวจะทำให้รู้ว่าเลิกโง่จนลืมคนเก่าได้มันดียังไง”

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’
สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก
เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ
แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก
“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน
“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

"โทษฐานที่ทำให้ตราตรึง ต่อให้มึงเปลี่ยนชื่อใหม่ หรือตายตกนรกขุมไหน! กูก็จะตามไปรังควานไม่เลิก!!

..แต่ถ้าวันไหนกูเบื่อหรือไม่อยากเอาต่อแล้ว ต่อให้ร้องไห้หรือคลานตามเหมือนหมากูก็กล้าเขี่ยทิ้ง"

-Ahmartino Kirvic Elvanov-
อาร์มาติโน่ เคอวิซ เอลวานอฟ

“เพื่อนพี่ไม่ได้ใจร้ายกับคนสวยขนาดนั้นหรอกนะคับ” รามเอ่ย

“ใช่ไหมวะ ไอ้มอส” รามถามเจ้าตัว

“พี่ไม่เอาเรื่องฉันแล้วใช่ไหม...” เชอลิตาเอ่ยด้วยสีหน้ามีความหวังอีกครั้ง เธอมองเขาตาพริบๆ อย่างลูกแมวอ้อนเจ้าของ

“ในเมื่อเธอไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายให้ฉัน ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”

“ข้อแลกเปลี่ยน...” คนตัวเล็กใจเต้นตุบๆ ตับๆ

“น่ารักอย่างน้อง ทำอะไรได้บ้างเอ่ย...” รามถาม น่ารักงั้นเหรอ ผู้ชายหล่ออย่างพี...

2 เรื่องค่ะ

1.Destiny Love หลงกลรัก
“คุณเข้าใจความหมายการแต่งงานของเราหรือเปล่า?”
“เข้าใจค่ะ”
“เข้าใจว่า?”
“ฉันต้องการเงิน ส่วนคุณต้องการอิสรภาพจากแม่ของคุณ”


2.กลร้ายกลรัก
เมื่อเธอโตขึ้นเธอจะรู้ว่าบางครั้งเราต้องเสียสละบางสิ่งเพื่อบางอย่าง แม้ว่าเราจะไม่อยากทิ้งมันเลยก็ตาม...