โบราณ

ซูเจิน นักพฤกษศาตร์ เดิมทีเธอก็ทำงานวิจัยอยู่แต่ในห้องทดลอง แต่เพราะต้องการจะออกนอกพื้นที่ จึงได้เดินทางไปกับทีมสำรวจในป่าใหญ่ทางเหอหนาน ที่ไม่มีผู้ใครเข้าไปถึงมาก่อน งานนี้ก็เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

จะเป็นอย่างไร
เมื่อบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า
ต้องมาเจอกับสตรีตัวเล็กๆ
ที่คิดว่าตนเอง ยิ่งใหญ่กว่า

“จะทำอะไรน่ะ” หลินหลินถามเสียงเบาเมื่อคนตรงหน้าโน้มริมฝีปากเข้ามาหา
“เจ้ารู้อยู่แล้ว” หลี่หงจินหยางตอบเสียงพร่าเมื่อถูกนิ้วเรียวๆของใครบางคนกดปิดริมฝีปากของเขา
“หยุดเลย” หลินหลินปรามอย่างดุดันเบาหวิว
“เมื่อคืนยังบอกว่า อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางปรามอย่างดุดันยิ่งกว่า
“อะไร เมื่อคืนข้าบอกว่า อย่านะ...

“จะ... ทำอะไร...”
คนถูกถามแสยะยิ้ม มองหล่อนด้วยสายตาลุกเป็นไฟ “ก็จะช่วยสอนการจูบที่ถูกต้องให้ยังไงล่ะ” แล้วคนพูดก็ก้มหน้าต่ำลงมาหา ตะโบมจูบลงมาอย่างดุดัน หนักหน่วง เร่าร้อน และแน่นอนว่าร้อนแรงราวกับสุมด้วยไฟ ทั้งลิ้นทั้งปากทั้งฝ่ามือของเขาทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม ลิ้นเกี่ยวรัดรึงกวาดหาความหวานอย่างหิวกระหาย ปากก็ดูดเม้มหนักหน่วง ในขณะที่ฝ่ามือก็ลูบไล้ไปทั่วทั้งกายสาว หล่อนไม่เคยเห็นฟาเดลอารมณ์รุนแรง...

เนตรดาว ดาราสาวที่อยู่ในช่วงประสบความสำเร็จสูงสุดของอาชีพนักแสดง
แต่แล้วอุบัติเหตุก็พาให้เธอต้องกลายมาเป็นสาวใช้ในจวนท่านแม่ทัพ
ฮวาอิงหลง บุตรสาวของขุนนางต้องโทษ
จากคุณหนูสูงศักดิ์ต้องกลายมาเป็นสาวใช้
แผนพิชิตใจท่านแม่ทัพจึงเริ่มต้นขึ้น....
“ท่านแม่ทัพเคี่ยวกรำข้า จนแข้งขาข้าล้าไปหมดเจ้า

ชีวิตก่อนหน้านั้นข้าเลือกท่าน แต่ความเจ็บปวดนั้น....

ในชาตินี้ข้าไม่ขอรับมันเอาไว้อีกแล้ว

ตำแหน่งพระชายาเอกนั่น... เก็บเอาไปให้ผู้ที่ต้องการมันเถิดเพคะท่านอ๋อง!!

"เล่อชุนหลัน" ในชาติก่อนเป็นสตรีที่ลุ่มหลงในความรัก โง่เขลาจนยอมแต่งงานทั้ง ๆ ที่อีกฝ่ายไม่เคยรักนางเลย

"หยางอีเหริน" ชิงอ๋องครองเมืองเหลียงโจว องค์ชายแปดพระโอรสของฮ่องเต้ที่ทั้งเย็นชา บ้าอำนาจเย็นชาไร้หัวใจ

อีกทั้งเขา...ไม่เคยย...

เมื่อนางตามล่า...แต่เขาตามรัก
นางตามล่าเพื่อความแค้นของนางได้รับการสะสาง
เขาตามรักเพื่อความแค้นของนางได้รับการขัดขวาง
หากนางไม่ยินยอม
เขาจะจับนางปล้ำจับกดติดเตียง

หากจะมีบุรุษสักคนหนึ่งที่จะรักปักใจกับใครได้มากมายและยาวนานก็คงต้องยกให้เขาคนนี้
นางเป็นสตรีที่เขารักปักใจมาเนิ่นนาน ความปรารถนาในตัวนางย่อมมีมาแต่ไหนแต่ไร หากแต่เขาก็พยายามข่มกลั้นเก็บกดมันเอาไว้ จนกระทั่งเมื่อเขาได้มีโอกาสใกล้ชิดกับนา...

เสี่ยวไฉทะลุมิติมาเป็น ‘หยุนเมี่ยง’ พร้อมรถม้าซึ่งเป็นร้านสะดวกซื้อในห้วงมิติเวลา ในนิยายเรื่อง ‘วาสนานี้ใครครอง’
แต่เอ๊ะ ช้าก่อน “เจ็บ... ข้าเจ็บ อื้อ จุก!” นี่มันไม่ใช่นิยายรักสุขนิยม แต่นิยายเป็นดร่ามาอีโรติก(แต่แอบขายขำมากๆ) มารดามันเถอะ ใครบังอาจเปลี่ยนบทกัน!!

“หากเจ้ากล้าขยับแขนออกไปเพียงนิดละก็…”
“นี่ก็แทบจะสิงร่างของพระองค์แล้วนะเพคะ”
“เจ้าเลือกจะทำเช่นนี้เอง เช่นนั้นก็อย่าบ่น”

"จ้าวเฟยเฟย แพทย์สนามยุคปัจจุบันถูกศัตรูสังหารกลางสนามรบระหว่างรักษาทหารที่ป่วย"

ข้ามมิติกลับมายุคโบราณสวมร่างแฝดคนน้องของคหบดีที่ร่ำรวยที่สุด "หลินเฟยเย่" ที่ถูกพิษจนตาย

เรื่องราวดำดิ่งจนกลายเป็นความแค้นระหว่างสตรีในตำหนักอ๋อง....

นางเอกสายเหวี่ยง กลับเข้าตำหนักอ๋องค...

#พ่อสามีนางร้ายจะอุ้มท้องลูกของท่านเอง
มารดาพวกท่านเถอะ!
เป็นหญิงแพศยาแต่งกับลูกแต่ปีนขึ้นเตียงพ่อสามี
ไร้ยางอายเยี่ยงไร ในเมื่อชาติภพใหม่ นางร้ายผู้นี้จะเปลี่ยนบทเอง
ฮึ... ยกที่หนึ่ง ก็เริ่มจากการปล่อยท้องไปเลยสิคะ
หมายเหตุ ระวังตกหลุมรักหนุ่มรุ่นพ่อโดยไม่รู้ตัว!#หลัวที่ดีคือสามีรุ่นพ่อ

องค์หญิงผู้สูงศักดิ์จึงต้องแสร้งความทรงจำเสื่อม
“ฮึ คนเขลาเป็นเมียโจรสลัดได้หรือไม่” จู่ๆ เขาก็ถามคำนั้น และลู่ซินเหว่ยไม่อาจตอบ นางแค่แสร้งหัวเราะคิกคักราวกับคนโง่


ริมฝีปากชื้นๆ สัมผัสความขึงขังของบุรุษที่อุ่นจัด ชวนให้ร่างกายลู่ซินเหว่ยระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ เสียจริง
“อื้อ... อ๊ะ...” นางพยายามส่ายหน้าปฏิเสธ ทว่าเขาหรือจะปล่อยนางไปง่ายๆ
“อ้ำสิ...อ้า...แล้วก็อ้ำ...จ๊วบๆ มะเส็งของ...

เผิงฟู่หลิน บุตรสาวราชครูเผิงผู้ยิ่งใหญ่
นางทั้งรูปงาม ทั้งเพียบพร้อมด้วยความสามารถ
แต่ผู้คนกลับตราหน้าว่านางเป็นคุณหนูใจโฉด ทั้งร้ายกาจ ทั้งเอาแต่ใจ
ในเมื่อนางรักมั่นทั้งหัวใจ แต่กลับได้รับเพียงความว่างเปล่า
เช่นนั้นนางจะหันหลังให้บุรุษทุกคน....

ข้ามมิติ ข้ามห้วงเวลา ย้อนเวลา ไม่!! ข้าแค่ขอเวลาเพื่อกลับมาใช้ชีวิตให้ดีกว่าเดิม กลับมาครานี้ข้าจะฟาดคนตอแหลให้ราบเลยคอยดู รวมทั้งท่านด้วย ท่านอ๋อง!!

นางเอกที่ชอบเที่ยวเล่นเอาแต่ใจและเป็นนางร้ายในสายตาคนทั้งเมือง กับพระเอกที่เย็นชา ปากร้ายและไม่สนใจสตรีโดยเฉพาะสตรีเช่นนางเขายิ่งอยากหนีห่าง แต่ผู้ใดจะคิดว่าเมื่อยามที่ทั้งคู่พบภัยประชิดตัว นางกลับเผยอีกด้านหนึ่งออกมาจนเขาประทับใจและเปลี่ยนความคิดท...

ร่างเล็กของเด็กหญิงวัยแปดขวบถูกฉุดกระชากอย่างแรงจนแขนเสื้อขาด
แขนขาที่ถูกเกาะกุมด้วยชายร่างใหญ่หลายคนที่ล้อมตัวนางอยู่
ร่างของนางถูกยกขึ้นเหนือพื้นแขนสองข้าง
ขาสองข้างถูกมือสกปรกจับยกขึ้น
แม้น้ำตาไหลอาบแก้มแต่นางยังมองเห็นเปลวเพลิง
ผู้คนที่ถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหด บนพื้นนองไปด้วยเลือดสีแดงสด ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีแดงของเปลวเพลิง
แสงวาบหนึ่งผ่านมา ศีรษะของชายคนนั้นหลุดออกจากร่างอย่างรวดเร็ว เลือดสีสดพุ่ง...

เป็นเพราะข้าเผลอสบตาหญิงงามนางหนึ่งแต่ด้วยความขัดแย้งจึงไม่อาจบอกว่าข้ามีใจภายนอกที่เห็นจึงดูเหมือน..ไร้ซึ่งหัวใจ..