โอกาสครั้งที่สอง

"เมื่อรู้ตัวว่ากำลังอุ้มท้องสายเลือดของจอมอ๋องทมิฬ นางจึงโยนป้ายชายาเอกทิ้งแล้วหอบครรภ์หนี! สตรีที่ท่านรักเชิญรับจวนไปเถิด ส่วนข้าจะหนีไปเป็นหมอหญิงอันดับหนึ่งในใต้หล้า... ทว่าเหตุใดจอมอ๋องผู้หยิ่งผยอง กลับแทบพลิกแผ่นดินตามล่าข้าอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้!"

นางคือสตรีที่มีดวงชะตาเป็นเครื่องรางมนุษย์คุ้มภัย ส่วนเขาคือฮ่องเต้ที่ได้สมญานามว่าทรราช ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดที่นำพาให้เขาและนางได้มาพบกัน แต่ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดมากเลย ไปนอนสักงีบก่อนค่อยว่ากันเถอะ!

อยู่ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ผู้คนเกลียดชัง เมิ่งอ้ายเยว่ ถึงกับกรีดร้องในใจ แล้วยังต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ ซือหม่าอี้เฉิน ฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนต่างหวาดเกรงนั่น ที่ร้ายไปว่านั้นก็คือนางต้องคอยร...

นำทัพ

แค่เด็กเลี้ยงที่เอาไว้สนองความต้องการของตัวเองเท่านั้น คนอย่างเธอไม่คู่ควรกับคำว่า'รัก'ของเขาเลยสักนิด

มิลิน

เธอมันก็แค่นาง'บำเรอ' ไม่ว่าจะที่ไหนหรือเมื่อไหร่..หากเขาต้องการหน้าที่ของเธอทำได้เพียงแค่นอนครางเท่านั้น!

"มะ มิลินเจ็บ"

"เริ่มพยศแล้วสินะ"

"ลินไม่ไหวแล้ว ฮึก~"

"อย่าลืมสิมิลิน หน้าที่ของเธอคือนอนคราง ไม่ใช่บีบน้ำตา"

"...."

"ครางให้ฟังหน่อยสิเด็กดี อย่าทำให้ฉันต้องหมดควา...

จิตตรานักอ่านตัวยง หนังสือนิยายของเธอเต็มผนังห้องทั้งสี่ด้าน เธออ่านไปก็มักจะก่นด่าพระเอกโง่ นางเอกโง่ ส่วนนางร้ายหากเจอในชีวิตจริงจะจิกหัวตบด้วยเปลือกทุเรียน นั่นเป็นความคิดของเธอในสมัยยังสาว
มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปยังหน้าปกนิยายเล่มโปรด ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากนิยายนักหรอก แต่ชีวิตเธอไม่ได้เหมือนนางเอกในนิยาย กลับเมื่อนางร้ายในนิยายเล่มนี้ หยิ่งผยองคิดว่าตนเหนือกว่าผู้หญิงคนอื่นด้วยเกิดมามีรูปโฉมง...

'หยก' เมื่ออยู่ในมือผู้ที่เห็นค่าย่อมได้รับการถนุถนอมอย่างงดงาม หากเมื่อใดที่ตกไปอยู่ในมือคนที่ไร้ใจ ย่อมไร้คุณค่าจนน่าสงสาร แล้ว ยังไง? นางน่ะเป็นหยกเนื้อดีทนทานจนเขาต้องซู๊ดดปากเชียวล่ะ!!!

ทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายทั้งที แทนที่จะได้เสวยสุข กลับต้องมารับมือกับลูกเลี้ยงที่หวาดกลัวและสามีแม่ทัพที่รอวันหย่า!
สำหรับ ‘หลี่จือถง’ การถูกหย่าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า แต่เป็น ‘หนทางสู่อิสรภาพ’! แผนการเป็น ‘ปลาเค็ม’ รอกินเงินบำนาญก้อนโตจึงเริ่มต้นขึ้น นางหันมาเอาใจใส่ลูกเลี้ยงด้วยของอร่อย วางระบบจวนใหม่เพื่อหาคนทำงานแทน หวังลอยตัวรอวันแยกย้าย
พ่อแม่สามีที่รักและเอ็นดูนางมาตลอดยิ่งรู้สึกผิดที่ล...

“หกปีก่อนเธอทิ้งเขาไปเพราะไม่อยากเป็นภาระ... หกปีต่อมาเธอกลับมาเพื่อเป็นของตายของเขา”

เมื่อหญิงสาวยุคปัจจุบันตื่นขึ้นมาในร่างตัวประกอบที่กำลังจะถูกกำจัด เธอกลับพบว่าตนเองกลายเป็น “ชายารัชทายาท” ผู้มีชะตาต้องตายอย่างอนาถในตอนจบ
แต่ในเมื่อสวรรค์ส่งนางมาให้แล้ว...
นางจะไม่ยอมเดินตามบทเดิมเด็ดขาด!
จากหญิงสาวที่ไม่มีใครเห็นค่า นางจะใช้สติปัญญาเอาตัวรอดจากวังหลัง เปิดโปงแผนร้ายของเหล่าสนม และเปลี่ยนชะตาของตนเอง
ทว่าเรื่องที่นางคาดไม่ถึงที่สุดกลับเป็น...
รัชทายาทผู้เย็นชาที่ในนิยายไม่เคยร...

“ด่าอีกสิ... ยิ่งเธอเกลียดฉันตอนใส่เสื้อผ้า เธอก็ยิ่งครางชื่อฉันดังขึ้นตอนไม่ได้ใส่อะไรเลย...
อ้าขาออกกว้างๆ มิลา แล้วมองในกระจกว่าตอนนี้เธอเป็นของใคร”

หนุ่มสาวที่พลาดมีลูกด้วยกันตอนมอปลาย ทำให้ทั้งสองคนกลายเป็นพ่อแม่วัยใสและแต่งงานกันโดยปราศจากความรัก
ปากก็บอกว่าไม่เคยรักภรรยา ครอบครัวของเขาก็คิดว่าเธอทำให้เขาเสียอนาคต แต่เขาก็ไม่ยอมหย่า

เมื่อรักของเธอ มันก็แค่การเดิมพันระหว่างเขากับเพื่อนของเขาเพียงเท่านั้น

เขาเป็นคนอันตรายสำหรับหัวใจของเธอ เดิมที่ก็ไม่คิดหวังสูงยุ่งกับผู้ชายคนนี้แต่จู่ๆ หนุ่มฮอตอย่างรุ่นพี่วิศวะคนนี้ก็เข้ามาหาเธอ เขาทำดีกับเธอดูแลเอาใจใส่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอหวั่นไหวจนกระทั่งเธอยอมปล่อยตัวปล่อยใจเพราะคิดว่านั้นคือความรักจนมารู้ความจริงว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันก็แค่การเดิมพันเพียงเท่านั้น

ช่วยเหลือเขาจนขึ้นสู่อำนาจอย่างที่เขาปรารถนา แต่เมื่อถึงฝั่งฝัน ท่านโหวผู้นั้นก็รีบแต่งสตรีในดวงใจของเขาแทบจะในทันที เมื่อรักที่นางมอบให้ ถูกตอบแทนด้วยการหักหลัง นางจึงตัดสินใจจากลา เมื่อจากเป็นไม่ได้ ก็จากตายกันไปเสียเถิด

“ถ้าไม่คิดจะรักกันสักนิด! แล้วทำไมถึงเลือกฉันเป็นภรรยา!”

อันดาที่ทนไม่ไหวกับความเย็นชาของสามีตะโกนถามทั้งน้ำตา 2 ปีที่แต่งงานมา เขาไม่เคยเข้านอนพร้อมกันกับเธอ แม้แต่ร่วมทานอาหารสักมื้อยังไม่ทำ ชีวิตหลังแต่งงานที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากการสร้างภาพ เดินควงคู่ออกงานเพียงให้สังคมรู้ว่ามีคู่ชีวิตทางนิตินัยแล้ว

“ถ้าถามว่าทำไมถึงเลือกเธอ คำตอบก็ง่ายนิดเดียว เพราะความ ‘อาภัพ’ ของเธอไง เพราะเป็นลูกเมียน้อยถึง...

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

“รามิล!”

หญิงสาวร้องเรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญคงไม่กล้าแบกหน้ามาหาเขาถึงที่นี่
“มีอะไร?”

“ขอคุยด้วยได้ไหม?”

“ถ้าจะคุยก็คุยตรงนี้ มีอะไรก็พูดมา” เขาพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปพูดคุยสังสรรค์กับพวกเพื่อนๆ โดยไม่ได้สนใจท่าทางกระวนกระวายใจของเธอเลยสักนิด

“ปรางทะ…ท้อง”

เสียงบริเวณโดยรอบสงบลงเมื่อสิ้นสุดประโยคนั้น สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมองไปยังคนตัวเล็กที่กำลังก้...

ชาติก่อนเขาสังหารนาง แต่สวรรค์นั้นไม่ทิ้งคนดี นางจึงมีโอกาสได้ย้อนกลับไปก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้าย แต่โชคชะตาก็ยังนำพาให้นางได้พบเขาอีกครา
ปิงเฉิงเหยา รัก อู่จางหมิ่น นั่นคือความจริงที่มิอาจปฏิเสธได้เลย
สามคราที่ได้ชีวิตใหม่ ชีวิตครั้งที่สามนี้นางจะใช้ให้ดี
ใช่ว่ารักเขาแล้วนางจะต้องยอมเขาเรื่อยไป
มีคำกล่าวไว้ว่า ที่ไม่กลับไปหาคนรักเก่า เพราะว่าการพบต้นไม้ต้นเดิมสองรอบในป่า นั่นหมายความว่าเจ้ากำลังหล...

เธอ...จำใจต้องแต่งงานกับเขาเพราะถูกบังคับ โดยอ้างเรื่องบุญคุณไร้สาระจากพ่อผู้ให้กำเนิด
เขา...ยินดีที่จะเปลี่ยนตัวเจ้าสาว โดยไม่สนใจเงื่อนไขบ้าบออะไร ในทันทีที่รู้ว่าเจ้าสาวคือเธอ
การแต่งงานคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้คนสองคนได้รู้จักและเรียนรู้กัน ผ่านวันเวลา ผ่านปัญหา จนก่อให้เกิดเป็นความรักที่ศจีมาศไม่เคยพานพบ และไม่เคยเชื่อว่าตนเองจะได้มีโอกาสสัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่า ‘รักแท้’

“เมื่อก่อนฉันโง่มาก ที่เคยหลงรักผู้หญิง ‘สารเลว’ อย่างเธอ”

ใครจะไปคิด…ว่าผู้หญิงที่ถ่างขายั่วเย้าเขาผ่านหน้าจอทุกคืน จะเป็นยัยเฉิ่มเพื่อนสนิทที่คอยเป็นเบ๊ให้ตั้งแต่สมัยมัธยม

ชาติที่แล้ว นางรังแกเขาอยู่หลายปี ดูหมิ่นเขา กลั่นแกล้งเขา และยืนมองผู้อื่นเหยียบย่ำเขาโดยไม่คิดยื่นมือช่วย หลายปีต่อมา เด็กหนุ่มที่นางเคยเหยียบไว้ใต้เท้ากลับกลายเป็นขุนนางหนุ่มอนาคตไกล และเป็นคนเดียวกันกับที่บังคับให้นางดื่มยาพิษจนสิ้นใจในวัยสิบแปด

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางกลับมาอยู่ในวัยสิบเอ็ด เบื้องหน้า เด็กหนุ่มวัยสิบสามกำลังคุกเข่ารอรับโทษจากนาง ชาติที่แล้วนางสั่งโบยเขาห้าสิบไม้ ชาตินี...