5 Book(s) Related to grey stairs

เซธ หรือ เซเธอร์
เทพเจ้าแห่งการคุ้มครองและปกป้องสรรพชีวิตบนพื้นโลก ลงมาจุติตามคำสั่งของนายเหนือหัวผู้สร้างโลก
ด้วยคำสั่งที่ว่า "จงดูแลและปกป้องสิ่งมีชีวิต ให้อยู่รอดปลอดภัย จนเมื่อพวกเขาเหล่านั้นเข้มแข็งเพียงพอที่จะพึ่งพาตนเอง"

ไวท์ หรือ ไวท์มอลต์
อดีตชาติคือมาร จิ้งจอก 3 หางผู้ถูกทอดทิ้ง แต่แล้วความทรงจำหวนคืน ปักใจรักเพียงผู้เดียว แต่กลับถูกขับไล่ไสส่ง ปฏิเสธความรักที่มอบให้ ต้องทำยังไง? ต้องทำแบบไหน? จึงจะเรียกร้องขอความรักกลับคืน......

White
“ข้ารักเจ้า ยอดดวงใจของข้า”
“ข้าขอให้เราเกิดมา ฮึก ได้ครองคู่กันอีก อึก!”
“รักเราจะคงอยู่นิจนิรันดร์”
“ดวงใจของข้า แม้แต่ร่างยังไม่มีให้ข้าได้คิดถึง......”

Black
“ทำไมคุณต้องไล่ผมอยู่ตลอดเวลา!”
“เพราะข้าไม่ต้องการอยู่ใกล้เจ้า”
“ทำไมต้องขับไล่ไสส่งผมด้วย!”
“ข้าไม่อยากสูญเสียอีก.... จงไปซะเถอะ”
“ไม่!!!”

Gray
“ท่านแม่ พี่ชายคนนั้นประหลาดสุดๆเลย”
“จงหุบปากของเจ้าเสีย เพราะความสามารถของเจ้า ทำให้เราต้องหนีหัวซุกหัวซุนขนาดนี้”
“แต่-”
“ไม่มีแต่!! เก็บปากของเจ้าซะ ถ้าไม่อยากตายเพราะความสามารถของตัวเจ้าเอง”

ความรักยาวนาน 3ชาติ 3ภพ ที่ยังคงพันผูกร้อยเรียงพวกเขาไว้ด้วยกัน
หนักแน่นและมั่นคง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป.......

"ฉันชักสนใจ.. ผู้หญิงอย่างเธอแล้วดิ" สิ่งที่ตามมาหลังคำพูดนี่ คือสายตาที่แทบจะละลายฉันได้ ท่าทางที่ดูแข็งแรงแฝงไปด้วยเสน่ห์นี่ก็ด้วย อันตราย อันตรายกับหัวใจมากๆ หลังจากพากันนิ่งไปสักพัก เขาก็พูดอีกด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล
"ยินดี ที่ได้เป็นคนแรกของเธอ"
"... และนั่นคือความผิดพลาดของฉัน" อ่อนแอให้เห็นไม่ได้ผู้ชายแบบนี้ ฉันต้องแข็ง เพราะลางสังหรณ์มันกระซิบฉันว่า.. เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น มันกำลังจะส่งผลกระทบถึงฉันไปยันอนาคตแน่ๆ

ฉันใช้มือดันแล้วทุบที่หน้าอกของเดฟแรงๆแต่ไม่เป็นผลใช้มือข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยฉันไม่ให้สบัดหนีเขาแขนอีกข้างแค่เท้าไว้ที่โต๊ะข้างตัวก็เท่านั้น แล้วเขาก็ค่อยๆใช้ปากเขาเปิดให้ริมฝีปากฉันเผลอขึ้นเพียงเล็กน้อยแล้วดันน้ำที่มีรสชาติเหมือนน้ำแดง.. มันก็น้ำแดงไง!
เดฟค่อยๆดันน้ำแดงเข้ามาผ่านริมฝีปากของฉัน ทำเอาฉันหยุดทุบตีเเล้วเปลี่ยนเป็นจิกไปที่เสื้อหนาๆของเขาแทนแล้วเผลอกลืนน้ำแดงรสหวานๆที่เขาเป็นคนส่งมาให้อย่างไม่ได้ตั้งใจ
ฉันยืนเหวออึ้งทำอะไรไม่ถูก เมื่อกี้เขา! ทำบ้าอะไรเนี่ย!!
"...อะ.." >ฉันนน เอ๋อแดกไปแล้วจ้า
"ได้กินแล้วนิ พอใจแล้วนะ" ไอ้บ้า! ดูพูดเข้า!!! แล้วพูดนิ่งๆแบบนี้คือ!!!

​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่จะได้เจอเขา เพราะรุ่นพี่ต้องกลับประเทศไทยแล้ว แล้วเราอาจไม่มีทางได้พบกันอีกเลย....