GRAY ZS | GENTLE GUY สุภาพบุรุษรัก NC

GRAY ZS | GENTLE GUY สุภาพบุรุษรัก NC

อะพอลโล่_ · เสร็จสิ้น · 144.5k คำ

984
ยอดนิยม
4.9k
การดู
450
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ฉันใช้มือดันแล้วทุบที่หน้าอกของเดฟแรงๆแต่ไม่เป็นผลใช้มือข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยฉันไม่ให้สบัดหนีเขาแขนอีกข้างแค่เท้าไว้ที่โต๊ะข้างตัวก็เท่านั้น แล้วเขาก็ค่อยๆใช้ปากเขาเปิดให้ริมฝีปากฉันเผลอขึ้นเพียงเล็กน้อยแล้วดันน้ำที่มีรสชาติเหมือนน้ำแดง.. มันก็น้ำแดงไง!
เดฟค่อยๆดันน้ำแดงเข้ามาผ่านริมฝีปากของฉัน ทำเอาฉันหยุดทุบตีเเล้วเปลี่ยนเป็นจิกไปที่เสื้อหนาๆของเขาแทนแล้วเผลอกลืนน้ำแดงรสหวานๆที่เขาเป็นคนส่งมาให้อย่างไม่ได้ตั้งใจ
ฉันยืนเหวออึ้งทำอะไรไม่ถูก เมื่อกี้เขา! ทำบ้าอะไรเนี่ย!!
"...อะ.." >ฉันนน เอ๋อแดกไปแล้วจ้า
"ได้กินแล้วนิ พอใจแล้วนะ" ไอ้บ้า! ดูพูดเข้า!!! แล้วพูดนิ่งๆแบบนี้คือ!!!

บท 1

GRAY ZONE STORIES

GENTLE GUY สุภาพบุรุษรัก

( DEF & HYE )

DEF [เดฟ]

"ได้กินแล้วนิ พอใจแล้วนะ"

"....!"

"ถ้าไม่มากพอก็ไปซื้อใหม่ ฉันแบ่งให้เธอได้แค่นั้นแหละ"

………💍………

HYE [เฮ]

"...นายทำแบบนี้ทำไม"

"ฉันแค่อยากรู้.. ว่ามันจะกินได้หรือเปล่า"

"แต่ฉันก็กินให้นายดูแล้วนิ"

"..แต่ฉันว่ากินแบบนี้.. มันอร่อยกว่า;)"

………💍………

มหาวิทยาลัย

บรื้นนนนนน~

'กรี๊ดดด~'

'แกๆๆๆดูพี่บีดิ ถอยรถใหม่มาอีกแล้วง่าาา~'

'โห้ย มากับพี่เทมป์ด้วยว่ะ ให้ตายเถอะแก๊งค์นี้มันแก๊งค์ฆาตกรชัดๆ!'

'ห๊ะ! ฆาตกร? พี่เขาฆ่าคนเหรอ!!!'

'ใช่!'

'พูดจริง!'

'ใช่~ ฆ่าฉันตายวันละหลายๆรอบเลยอ๊าาา><'

'นั่นนะสิ งื้อออ><'

ฉันเดินง่วงๆเข้ามอมายังไม่ทันได้ถึงคณะของฉันก็เจอพวกผู้หญิงพวกนี้มุงอะไรกันสักอย่างแล้วก็กรี๊กกร๊าดวี๊ดว๊าดหน้าคณะวิศวะเต็มไปหมด ฉันเลยหยุดเดินมือก็นวดคอตัวเองไปพลางเมื่อคืนดันนอนตกหมอนซะได้ เคล็ดไม่หายเลยเนี่ย--*

"มีอะไรกันเหรอ"

"อุ๊ย! พี่เฮ~ ตัวจริงพี่สวยมากเลยค่าา ขอถ่ายรูปคู่ได้ไหมคะ~><"

"อ้อ...อื้ม ได้สิ:)"

แช๊ะ! แช๊ะ!! รู้สึกว่า.. คนที่ฉันถามเมื่อกี้กับที่ถ่ายรูปอยู่ตอนนี้น่าจะเป็นรุ่นน้องปี1ละมั้ง เพราะฉันอยู่ปี2แล้วส่วนใหญ่ทุกคนก็ชินกับความเป็นฉันกันซะส่วนใหญ่ เลยไม่ออกอาการมากเหมือน2คนนี้..

ฉัน เฮริน เรียกสั้นๆก็ เฮ นี่แหละง่ายดี ฉันเป็นนักศึกษาคณะนิเทศปี2 เป็นนางแบบรับจ๊อบเล็กๆทั่วไปด้วย ไม่ได้โด่งดังอะไรมากหรอก แค่พอเป็นที่รู้จักอยู่บ้าง

"เออ! เมื่อกี้พี่ถามว่าอะไรนะคะ" รุ่นน้องคนเดิมหันมาถามฉัน

"เห็นมุงกันซะเยอะ มีอะไรเหรอ" ฉันถามกลับไปปกติ ฉันไม่ใช่คนที่แบบมีชื่อเสียงแล้วเย่อหยิ่งวางตัวสูงกว่าคนอื่น ฉันก็เป็นฉันแบบนี้ คุยง่าย เข้าถึงไม่ยาก น่าจะประมาณนั้น

"อ้อ! ก็พวกรุ่นพี่สมาคมเกรย์ค่ะ^^ หล่อเนอะพี่ว่าป่ะ"

"สมาคม.. เกรย์? คืออะไร"

"ห๊ะ! พี่ไม่รู้จักสมาคม เกรย์ โซน ได้ยังไง เขาดังในมอเรามากนะพี่!" รุ่นน้อง2คนทำหน้าเหวอเมื่อฉันถามออกไปแบบนั้น.. ก็ฉันไม่รู้จักนิ สมาคมชื่อแปลกๆนั้นมีที่มอเราด้วยหรือไง.. หรืออาจจะเป็นเพราะฉันไม่ค่อยได้มาเรียนเพราะทำงานช่วงเทอมที่ผ่านมาละมั้งก็เลยไม่รู้ว่ามอเราไปถึงไหนกันแล้ว

"โทษนะ.. แต่พี่ไม่รู้จักจริงๆ" ฉันส่ายหัวเบาๆแล้วยิ้มบางๆส่งไป

"พี่คงไม่ค่อยได้ติดตามข่าวสารของมอแน่ๆเลยใช่ไหม ก็เทอมที่แล้วเขาลงคะแนนคัดเลือกให้คนที่มีอำนาจและชื่อเสียงในมอเราเข้าสู่สมาคมเกรย์ โซน ของมอนะ”

"..อ้อ ถึงว่า เทอมที่แล้วพี่ไม่ค่อยได้มาเรียนด้วย เลยไม่รู้" ฉันตอบแล้วไม่ได้ถามอะไรต่อเป็นพิเศษ

"...แต่พี่สวยจังเลย สวยกว่าในหนังสือ กว่าในรูปที่หนูเห็นอีก"

"ใช่ๆๆๆค่ะ สวยมากกก แถมไม่หยิ่งด้วย^^" รุ่นน้อง2คนตรงหน้าจับไม้จับมือฉันไม่ปล่อย ดวงตาเป็นประกายเชียว

"ฮ่าๆไม่หรอก เราก็สวยนะ^^"

"โห้ สู้พี่ไม่ได้เลยยย"

"สวยๆอย่างพี่ ถ้าได้ยืนคู่กับใครสักคนในสมาคมเกรย์นะ มันจะแบบ..คือดีมากแน่ๆอ่ะ" นี่ท่าทางจะคลั่งสมาคมอะไรนี่มากแน่ๆอ่ะ ซึ่งฉันไม่ได้สนใจยิ้มให้เฉยๆก่อนจะขอตัวไปที่คณะก่อนเพราะกลัวว่าจะเข้าเรียนไม่ทัน แต่เจ้ารุ่นน้องทั้ง2คนนี้ก็ยื้อให้ฉันดูใครสักคนในสมาคมอะไรนี่แหละ

"พี่อยู่ดูพวกรุ่นพี่ก่อนสิคะ จะได้รู้ว่าหล่อแค่ไหน^^"

"อ้อ ไม่ดีกว่าจ๊ะ พี่ต้องรีบเข้าเรียนนะ"

"แปบเดียวนะพี่ แปบเดียว นั่นไง! พวกเขาเดินมาแล้ว" รุ่นน้องคนหนึ่งดึงมือฉันโย๊งๆ แต่ฉันต้องไปแล้วจริงๆ

"ขอโทษนะพี่ต้องไปกะ..! มีอะไรอีก" ในตอนที่ฉันบอกว่าฉันต้องไปแล้วจริงๆ ตอนแรกรุ่นน้อง2คนนี้ไม่มีท่าทีว่าจะยอมปล่อยแขนฉันง่าย จู่ๆตอนนี้กลายเป็นยืนนิ่งอึ้งๆแล้วค่อยๆคลายมือที่จับแขนฉันไว้ สายตาจ้องมองไปด้านหลังฉันอย่างเบิกโต

"อะ...."

"..นี่เป็นอะไรหรือเปล่าเรา" ฉันถาม แต่รุ่นน้อง2คนส่ายหน้าพร้อมกันก่อนจะค่อยๆชี้ไปทางด้ายหลังของฉัน ฉันเลยหันหลังกลับไปตามทางที่รุ่นน้องชี้ ก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งสูงมาก ยืนล้วงกระเป๋ากางเกง กระดุมเสื้อนักศึกษาถูกปลด1เม็ดจากคอเสื้อ เขายืนอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่

"..." ฉันนิ่ง

"..." เขาก็นิ่ง

"พะ..พี่เดฟ!" เสียงเรียกของรุ่นน้องเรียกสติฉันกลับมา ฉันหันกลับไปมอง2คนนั่นที่ยิ้มอย่างเฟ้อฝัน ฉันเลยหันกลับมามองคนตรงหน้า เขายังยืนเหมือนเดิม ท่าเดิม.. และยังคงมองมาที่ฉัน

"ขอทางหน่อย" ในที่สุดเขาก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ ที่แท้ฉันก็ขวางทางเขาอยู่นี่เอง ฉันขยับหลบทางให้กับเขาแล้วทัดผมที่หล่นปรกมาที่หน้าไปไว้หูตัวเองโดยไม่ได้มองหน้าผู้ชายที่กำลังจะเดินผ่านฉันไป สูงชะมัด ไหล่กว้าง หน้าตาดีมาก ผิวพรรณคือออร่ามากๆ นี่คือสิ่งที่ฉันประมวลผลได้เพียงเห็นเขาในแวบเเรก

ซุบซิบ~ ซุบซิบ~

'หล่อมากกกกก'

'แก~ฉันไม่ไหวแล้ววว'

บลาๆๆๆ~

เสียงผู้หญิงที่ยังอยู่แถวนี้ดังพอที่ฉันจะได้ยิน แล้วในจังหวะที่ฉันหันหลังจะเดินไปที่คณะตัวเอง

"เดี๋ยว" ใครสักคนพูดขึ้นฉันเลยหันกลับไปโดยปริยาย ผู้ชายคนเดิม.. ผู้ชายร่างสูงเมื่อกี้เรียกฉัน

ฮือฮาาา~ ฮือฮาา~

ตามมาด้วยเสียงซุบซิบ

"..ค๊ะ?"

เขาก้มลงเก็บอะไรสักอย่างขึ้นมาแล้วยื่นมาที่ฉัน ใบหน้าเขาไม่มีรอยยิ้ม แต่ก็ไม่ได้ดุดัน

"มันตก" ฉันก้มมองสิ่งที่เขายื่นมา.. มันคือสร้อยข้อมือรูปดาวของฉัน ฉันมองที่ข้อมือตัวเอง มันหลุดไปตั้งแต่ตอนไหนฉันไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

"..ขอบคุณค่ะ" แต่ฉันก็รีบรับสร้อยข้อมือคืนมาแล้วเก็บมันใส่กระเป๋าสะพายตัวเอง แล้วก็เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็เห็นว่าผู้ชายคนเมื่อกี้เดินเข้าไปหาผู้ชายอีก2คนที่อยู่ข้างรถหรูนั่นแล้ว

"นั่นพี่เดฟค่ะ เป็นหนึ่งในสมาชิกสมาคมเกรย์ เป็นนักแข่งรถด้วย โครตเท่ห์เลยง่าาาา"

"..หมอนั่นนะเหรอ?"

"ใช่ค่ะ เก่งมากด้วย" ฉันมองไปที่ผู้ชาย3คนตรงนั้น ไม่แปลกที่ผู้หญิงในมอจะพากันคลั่งไคล้พวกเขา ก็มีดีทั้งรูปลักษณ์และโปรไฟล์แบบนั้นนิเนอะถึงอีก2คนนั้นฉันจะเห็นแค่ข้างหลังก็เถอะ

..........

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เกลียดรัก

เกลียดรัก

468.6k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

339.8k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

675.9k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

466.6k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

494.4k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น

ลิขิตรักนายสุดหื่น

461.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

140.3k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

328.1k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

676.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย

ร้อนรักคุณอามาเฟีย

169k การดู · เสร็จสิ้น · รดามณีนัฐฐ์
เมื่อพี่ชายเสียชีวิต มาเฟียหนุ่มต้องกลายเป็นคุณอาอย่างกะทันหัน! และสาวน้อยวัยย่างเข้า18ปี ลูกสาวบุญธรรมของพี่ชาย ต้องมาเป็นหลานสาวมาเฟียแบบไม่ทันตั้งตัว จะเป็นยังไง? เมื่อคุณอาคิดจะกินหลานสาวนอกไส้!
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

450.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง