เริ่มด้วยร้ายจบด้วยรัก
673 การดู · กำลังอัปเดต · Stamp Mo/อรษิมา
เขาเข้าใจว่าเธอวางแผนจับเขา เมื่อเธอหนีเขายิ่งปักใจเชื่อ เธอสูญเสียความสาวเพราะความเข้าใจผิด จึงเลือกหนีโดยไม่รู้ว่ามีสิ่งหนึ่งติดตัวไปด้วย
“ปล่อยฉันนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”
“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอ โดนฉันทับจนมีลูกมาสองคนนั่นนะ เขาเรียกว่าอะไร”
“อีกอย่างอย่ามาบอกว่าเด็กสองคนนั่นไม่ใช่ลูกฉัน”
“โคลกแบบฉันมาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเชื้อฉันจะแรงขนาดนี้” ร่างบางตวัดมือไปที่หน้าคมเต็มแรง
เพี้ยะ
แรงตบทำให้หน้าคมถึงกลับสะบัด นิ่มเองถึงกับหน้าซีดเมื่อคนตรงหน้าหันมาช้าๆ ด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ ร่างบางที่ค่อยๆ ถอยหลังอย่างหวาดกลัว
ก่อนที่จะได้ทันหันไปเปิดประตูห้องเพื่อหนีจากสถานการณ์ตรงนี้ ก่อนจะกริ้ดสุดเสียงเมื่อมือหนาคว้าเเขนเสลากระชากเข้าหาตัว
“งั้นเรารำลึกความหลังกันหน่อยไหม แม้จะแค่ครั้งเดียวก็ช่างเถอะ”
“ปล่อยฉันนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”
“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอ โดนฉันทับจนมีลูกมาสองคนนั่นนะ เขาเรียกว่าอะไร”
“อีกอย่างอย่ามาบอกว่าเด็กสองคนนั่นไม่ใช่ลูกฉัน”
“โคลกแบบฉันมาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเชื้อฉันจะแรงขนาดนี้” ร่างบางตวัดมือไปที่หน้าคมเต็มแรง
เพี้ยะ
แรงตบทำให้หน้าคมถึงกลับสะบัด นิ่มเองถึงกับหน้าซีดเมื่อคนตรงหน้าหันมาช้าๆ ด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ ร่างบางที่ค่อยๆ ถอยหลังอย่างหวาดกลัว
ก่อนที่จะได้ทันหันไปเปิดประตูห้องเพื่อหนีจากสถานการณ์ตรงนี้ ก่อนจะกริ้ดสุดเสียงเมื่อมือหนาคว้าเเขนเสลากระชากเข้าหาตัว
“งั้นเรารำลึกความหลังกันหน่อยไหม แม้จะแค่ครั้งเดียวก็ช่างเถอะ”
