10 Book(s) Related to charlotte linlin one piece

ครอบครัวนางเอกถูกฟ้องล้มละลาย ก็เลยจำเป็นต้องไปอาศัยอยู่กับเพื่อนและนั่นเองทำให้นางเอกต้องปวดหัว เมื่อถูกยืมมือไปใช้เพื่อแก้แค้นพระเอกที่ดันไปฟันเพื่อนเธอแล้วทิ้ง!

นิโคลัสเขาแค่ไปเที่ยวสนุกกับเพื่อนๆ ไม่คิดว่าจะได้รับบทบาทเป็นแฟนของสาวสวยในคืนนั้น พริมโรสเธอแค่ต้องการประชดแฟนเก่า จึงขอให้ชายหนุ่มที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนอย่างนิโคลัสมาเป็นแฟน แค่วันไนท์สแตนด์..

เธอผิดนักเหรอที่เกิดมาเป็นผู้หญิงหัวโบราณ

หวงเนื้อหวงตัวไม่ยอมให้ใครแตะต้อง แม้แต่คนรักของเธอเองก็ตาม

ถ้ามันผิดมากนักต่อไปนี้เธอก็จะแรด จะอ่อยให้ดู เธอจะไม่เก็บซิงไว้ชิงโชคอีกแล้ว...

อ่อยให้สุดแล้วไปหยุดที่ใครดี...

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับแขนเพราะเป็นส่วนที่ขยับง่ายที่สุดเนื่องจากเธอเริ่มปรับภาพโฟกัสได้แล้วและรับรู้แล้วว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอหรือห้องของเพื่อนสนิท
แขนกลมกลึงขยับไปเรื่อยๆ ด้วยความยากลำบากจากอาการปวดเมื่อยคล้ายคนโหมออกกำลังกายอย่างหนักจนกล้ามอักเสบแต่เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเพราะอยากพิสูจน์ว่าความวาบหวามที่อยู่ในห้วงคำนึงนั้นมันเป็นเรื่องจริงหรือแค่ฝันไป
พิมพ์นาราสะดุ้งเฮือกเมื่อฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอสัมผัสเข้ากับอะไรที่มันตึงๆ แน่นๆ และเธอก็เดาได้ไม่ยากว่ามันคงจะเป็นแถวช่วงเอวของผู้ชายเพราะตอนนี้มือเล็กของเธอนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนไปยังตำแหน่งต่อไปอย่างรู้ทิศทางเพราะความอยากรู้อยากเห็น
หมับ! มือเล็กคว้าเข้ากับอะไรที่ใหญ่ๆ แข็งๆ แถมยังตั้งชันรออยู่แล้วอีกต่างหาก
‘โอ้ มาย ก็อตตตต มันใหญ่มาก!”
เธออุทานในใจ และตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าเรื่องวาบหวามเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ ไม่ใช่แค่เพียงฝันไป

เขาคือผู้ชายที่เย็นชากับทั้งโลก ยกเว้นเธอคนเดียว "ปล่อยยัยนั่น ถ้าอยากมีอวัยวะครบสามสิบสอง"
#เพลิงคลั่งเซียน

เพลิงกัลป์

สมัยเป็นเด็กเขาไม่ชอบการต่อยตี

ครั้นถูกพ่อที่เป็นมาเฟียให้เรียนต่อสู้มักอู้และหาข้ออ้างหนีตลอดเวลา

แต่ด้วยวันหนึ่งเขาต้องสูญเสียคนที่รักสุดหัวใจไปต่อหน้าต่อตาด้วยวัย 18 ปี

ความคิดที่จะไม่ยุ่งกับวงการมืดของครอบครัวเลยต้องเปลี่ยนความคิดใหม่

เริ่มฝึกการต่อสู้และเก่งกาจเพียงเวลาไม่กี่ปีจนได้นั่งตำแหน่งแทนพ่อในอายุเพียงแค่ 25

ภายนอกเขาไม่ยุ่งกับใคร เย็นชากับทุกคน จนวันหนึ่ง

เพียงแค่แผ่นหลังของผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเผลอมอง นำพาให้เขาลืมเธอไม่ลง

และด้วยความบังเอิญหรือพรมลิขิต ทำให้เขาเจอเธออีกครั้ง 

"จัดการพวกมัน แล้วพาตัวเธอมา!"

 

:: ฟางเซียน ::

สาวน้อยลูกครึ่ง ไทย-จีน ที่แสนจะอาภัพ ไม่มีพ่อแม่ไม่พอ

ยังต้องอยู่อย่างขี้ข้ากับป้าที่แสนใจร้าย 

เธอดูแลป้าแท้ ๆ กับลูกสาวเขาอย่างถวายหัว

แต่ใครเลยจะรู้ว่าสองคนที่เธอเหลืออยู่จะชั่วร้ายถึงขั้นขายเธอได้ลงคอ 

"ช่วยด้วย!"

อุบัติเหตุนำพาให้เธอมาพบกับศัตรูคู่อาฆาตหนุ่มหล่ออีกครั้ง
เวลาทำให้เธอเปลี่ยนแปลง และทำให้เขาจดจำเธอไม่ได้

จุดมุ่งหมายของเธอ คือ การเอาคืนที่เขาเคยทำให้เธออับอาย
จุดมุ่งหมายของเขา คือ การทำให้เธอรักเขาหมดใจ

[ดูแรด ดูกร้านโลกขนาดนี้ เธอคนนี้เป็นผู้หญิงแบบที่ "คิมหันต์" ไม่คิดจะเฉียดใกล้] นิยามคำว่าหมาเด็กของคนอื่นเป็นยังไงไม่รู้ แต่สำหรับแพรไหม หมาเด็กตัวนี้=เด็กเปรตชัดๆ

จากสาวสายแพทย์แผนไทยที่เสียชีวิตอย่างกะทันหันมาเข้าร่างของ ฟู่หยวนเพ่ย ญาติผู้น้องของสนมคนโปรดของหวงตี้ นางมิอยากถูกตระกูลหลักบงการชีวิตดั่งหุ่นกระบอกตัวหนึ่ง จึงตัดสินใจเสนอนวดถวายแทนการถวายตัว

“เดี๋ยว เรามีคำถามอีกข้อ” พระองค์ทรงยกนิ้วพระหัตถ์ขึ้นประกอบ

“เพคะ?”

“เราสงสัยเรื่องที่เจ้าสวด เจ้าบอกได้ไหมว่าสวดอะไร”

“...พระองค์อยากทราบจริงๆ หรือเพคะ”

พระองค์พยักพักตร์ “บอกเราหน่อย แล้วสัญญาว่าจะเข้านอนแต่โดยดี”

“...เพคะ” ฟู่หยวนเพ่ยสูดลมหายใจลึกก่อนเอ่ย

“กรรมใดๆ ไม่ว่าจะเป็นกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ที่ข้าพเจ้าได้ทำล่วงเกินแก่ผู้ใด ทั้งโดยตั้งใจก็ดี ไม่ได้ตั้งใจก็ดี ขอโปรดยกโทษอโหสิกรรมแก่ข้าพเจ้า อย่าได้จองเวรจองกรรมต่อกันเลย แม้แต่กรรมใดที่ใครๆ ทำแก่ข้าพเจ้าก็ตาม ข้าพเจ้าขออโหสิกรรมให้ทั้งสิ้น ยกถวายพระพุทธเจ้าเป็นอภัยทาน”

หวงตี้ทรงกะพริบตาปริบๆ หนึ่ง เป็นนางพูดรัวเร็วจนฟังไม่ถนัด สอง เป็นภาษาที่พระองค์ไม่รู้จัก “เจ้าช่วย อธิบายให้ข้าเข้าใจได้ไหม”

“ถ้าจะให้เปรียบก็คงเป็นคาถาวัชสัตว์หฤทัยธารณี กระมังเพคะ”

หวงตี้ขนลุกชันทั่ววรกาย พลางลุกพรวดมองเด็กสาวที่ยังคงยิ้มโง่งมไร้เดียงสา

“...ฟู่หยวนเพ่ย เจ้าบอกเรามาตามตรง เจ้าเคยนวดใครตายคามือหรือไม่!?”

หยวนเพ่ยอมยิ้ม พลางเอ่ยตอบไปอย่างสบายๆ ว่า

“เท่าที่จำได้...ไม่มีเพคะ”

ในคืนวันเกิดอายุครบ 26 ปี เธอได้ล่วงรู้ความจริงว่า แฟนหนุ่มที่คบหากันมาถึงสามปีนั้น มองเธอเป็นเพียงเครื่องประดับบารมีเอาไว้อวดใครต่อใคร ด้วยความต้องการที่จะปลุกพรสวรรค์ในการประเมินค่าสมบัติที่สืบทอดทางสายเลือดของตระกูล เธอจึงตัดสินใจหลับนอนกับผู้ชายที่อันตรายที่สุดในบาร์แห่งนั้น

สิ่งที่เธอคิดว่าเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนอันแสนเร่าร้อน กลับกลายเป็นเรื่องราวพลิกผันอันน่าตกตะลึง เมื่อชายคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'ไซลัส มอนต์โกเมอรี' คุณอาผู้ทรงอิทธิพลและแสนเย็นชาของแฟนหนุ่ม! เมื่อเธอพยายามจะหนี เขากลับรั้งตัวเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนา พร้อมกระซิบด้วยน้ำเสียงอันตรายว่า "นอนกับฉันแล้ว คิดจริงๆ หรือว่าจะเดินจากไปได้ง่ายๆ"

จุดเริ่มต้นอันแสนยุ่งเหยิงนี้... จะกลายเป็นคมมีดแห่งการแก้แค้น หรือเป็นกับดักอันแสนหรูหราเย้ายวนกันแน่?

ชาติก่อนหานฉงหรงงมงายในรัก ขนาดสามีแต่งงานมีหญิงอื่นเชิดหน้าชูตาจนยอมตกเป็นรอง สุดท้ายถูกชิงบุตรชายสุดรัก แม้กระทั่งชีวิตก็รักษาไว้ไม่ได้ แต่เมื่อได้โอกาสกลับมาแก้ไข จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว...

//ตอนนี้ในลำคอของหานฉงหรงแสบร้อนดั่งถูกกรอกด้วยน้ำทองแดงร้อนลวก แม้แต่จมูกที่พยายามสูดลมหายใจก็ยังทำได้ลำบาก สุดท้ายนางก็ค่อยๆ ทรุดร่างลง ในขณะที่สองแขนยังโอบอุ้มลูกน้อยไว้ไม่ปล่อย นางเงยหน้ามองไปยังคันฉ่องทองเหลืองที่สะท้อนเงาร่างที่ใกล้จะแตกดับในไม่ช้าของตนเอง

ตัวตนของนางในตอนนี้ ช่างน่าสมเพช...ช่างโง่เขลา สมควรแล้วที่ต้องมีจุดจบที่อเนจอนาถเช่นนี้

'ถ้าการกลับชาติมาเกิดใหม่มีจริง ข้าขอให้ตนเองจำเรื่องราวในชาติภพนี้ให้ขึ้นใจ ให้สลักเสลาไปจนถึงจิตวิญญาณ ติดตามไปจนถึงชาติภพใหม่...'

"อย่าได้ทำเรื่องผิดพลาดเช่นนี้อีก"//