บทนำ
เวลาทำให้เธอเปลี่ยนแปลง และทำให้เขาจดจำเธอไม่ได้
จุดมุ่งหมายของเธอ คือ การเอาคืนที่เขาเคยทำให้เธออับอาย
จุดมุ่งหมายของเขา คือ การทำให้เธอรักเขาหมดใจ
บท 1
ภาพสะท้อนบนกระจกเงาเบื้องหน้าของเธอคือหญิงสาวที่สวยเลิศเลอเพอร์เฟ็ค หล่อนคนนี้มีรูปร่างสุดแสนเซ็กซี่ประมาณที่ไม่ว่าผู้ชายแท้หน้าไหนได้เห็นล้วนต้องแอบคิดอกุศลจนน้ำลายหกเรี่ยราดเลอะพื้นเหมือนสุนัขเชื่อง ๆ
วีนัสยืดไหล่ตรง เธอแอ่นอกคัพดีที่ตั้งเต้ากลมได้รูปทรงสวยเพราะผ่านการออกกำลังกายอย่างถูกวิธี การทานอาหารคลีนและไม่ยอมตามใจปากช่วยให้แขนขาเรียวสวย ทุกสัดส่วนอันพึงมีของหญิงสาวกระชับแน่น พลางเบี่ยงกายซ้ายขวาสำรวจความไร้ที่ติเพื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเองอีกครั้งแล้วคว้ากระเป๋าชาแนลนายเบรียลใบเล็กคู่ใจเดินออกจากห้องน้ำจุดบริการเติมน้ำมันข้างทาง
เหลือเพียงห้าสิบกิโลเมตรเธอก็จะไปถึงจุดหมาย แค่ขับรถขึ้นเรือข้ามฟากจากท่าเรือชายฝั่งภาคตะวันตกของประเทศไทยไปยังเกาะพาราไดซ์ บ้านเก่าซึ่งวีนัสเคยอาศัยอยู่กับมารดาสองคนก่อนที่จะย้ายสำมะโนครัวไปพำนักอยู่ที่ฝรั่งเศสหลังจากมารดาของเธอแต่งงานใหม่และวีนัสเรียนจบมัธยมต้น
เธอตัดสินใจกลับมาที่เกาะพาราไดซ์อีกครั้งเพื่อจะลบปมอดีตอันขมขื่นเมื่อเจ็ดปีให้หลัง สมัยที่ใคร ๆ เรียกวีนัสว่ายัยอ้วนบ้างยัยซาลาเปาบ้าง เพราะตอนเป็นเด็กเธอมีรูปร่างอ้วนกลม ผิวขาวซีดเซียว ตาเรียวหยี ไม่มีสักคนที่เรียกชื่อเล่นของเธอ แม้กระทั่งนิลเนตรเพื่อนรัก(จอมปลอม) บอยเด็กอันธพาลแฟนของนิลเนตรกับหลุยส์เด็กหนุ่มที่เป็นรักแรกของวีนัสซึ่งไม่เคยเหลือบแลเธอแม้แต่หางตา
สามคนนั้นเคยเป็นเพื่อนที่เธอหลงไว้วางใจตลอดเวลาสามปีที่เรียนอยู่ในรั้วโรงเรียนมัธยม กว่าวีนัสจะรู้ว่าถูกหลอกใช้และถูกมองเหมือนตัวตลกก็เมื่อวันสุดท้ายที่มีงานพิธีฉลองสำเร็จการศึกษา
นิลเนตรมักจะขอลอกการบ้านวีนัสเป็นประจำ จนบังเอิญเห็นข้อความสารภาพรักที่วีนัสเขียนถึงหลุยส์ นิลเนตรรบเร้าให้เธอส่งมันให้หลุยส์เด็กหนุ่มสายเลือดผสมไทยญี่ปุ่นอเมริกันที่ป๊อบปูล่าที่สุดในโรงเรียน แต่วีนัสปฏิเสธเพราะกลัวว่าจะถูกเขารังเกียจ ซึ่งการถูกเพื่อนในโรงเรียนเรียกว่าอ้วนหรือซาลาเปาก็ขมขื่นเกินพอแล้วสำหรับเธอ
ในวันที่เสื้อนักเรียนปกทหารเรือสีขาวของเด็กสาวทุกคนถูกระบายด้วยสีสันของข้อความอำลาจากปลายปากกาเมจิกของเพื่อน ๆ เธอถูกนิลเนตรเขียนบนด้านหลังเสื้อว่า ‘วีนัสรักหลุยส์’ และให้บอยเอาจดหมายสารภาพรักของเธอไปอ่านผ่านเครื่องกระจายเสียงบนเวที
เสียงหัวเราะเยาะก้องกังวาลหอประชุมโรงเรียนในวันนั้นกลายเป็นฝันร้ายที่คอยหลอกหลอนวีนัสทุกค่ำคืนจนกระทั่งถึงปัจจุบัน
อดีตอันขมขื่นเป็นทั้งชนักติดหลังและแรงผลักดันที่ทำให้เธอตั้งใจมั่นเพื่อเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ วีนัส หรือ ‘วรรณิศา อุดมสุข’ กลายเป็นสาวสวยสมบูรณ์แบบ ที่เติบโตในเมืองแห่งแฟชั่นของโลกและสำเร็จการศึกษาระดับสูงด้วยผลการเรียนอันดับหนึ่งของสถาบัน
พอกันทีเจ็ดปีอันขมขื่น ตอนนี้ได้เวลาที่เธอจะชำระแค้นกับสามคนนั้นให้สาสม!
วีนัสระบายความอัดอั้นตันใจด้วยการฟาดฝ่ามือลงบนพวงมาลัยอย่างแรง ทำให้สัญญาณแตรรถยนต์ดังสนั่นเหมือนฟ้าฝ่าและเป็นจังหวะเดียวกันที่ไฟหน้าของรถยนต์ที่ขับสวนทางมาจากฝั่งตรงข้ามสาดเข้าตาของวีนัส ซึ่งรถคันนั้นพึ่งโผล่ออกมาจากทางโค้งด้วยความเร็วสูงและวิ่งล้ำเส้นแบ่งเลนถนนมายังเลนที่เธอขับรถอยู่
วีนัสตกใจแทบช็อค หญิงสาวรีบหักพวงมาลัยหลบเข้าข้างทางและเหยียบเบรคแบบกระทันหัน ทว่ารถของเธอได้เสียหลักไถลลื่นลงคลองน้ำเอียงกะเท่เร่ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที
เดชะบุญที่รถไม่ชนเข้ากับหลักกิโลเมตรหรือต้นไม้และเธอไม่มีบาดแผลเลือดตกยางออกหรือแม้แต่รอยถลอกเท่าแมวข่วน
โอ... เบรค ABS ช่วย!
‘เควิน เบเน็ตตั้น’ นั่งกึ่งนอนบนเก้าอี้โยกที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งในคอนโดหรูหราของ หลุยส์ ‘วีระเชษฐ์ ใจสะอาด’ ลูกชายคนเดียวของน้องชายของพ่อของเควิน หรือเรียกง่ายๆ ก็ลูกชายคุณอาหรั่ง นายวีระชาติ ใจสะอาด เจ้าของกิจการอู่ซ่อมรถยนต์ยักษ์ใหญ่ที่มีสาขาเกือบทั่วทุกจุดบริการเติมน้ำมันของประเทศไทย
‘คริสโตเฟอร์ เบเน็ตตั้น’ พ่อของเขา เป็นอดีตมาเฟียที่ล้างมือมาทำธุระกิจด้านการลงทุนซึ่งบริษัทเบเน็ตตั้นคอร์ปฯ มีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่งบนเกาะญี่ปุ่น เขากับน้องชายเหมือนลูกที่เกิดสลับท้องมารดา เพราะเควินชื่นชอบเทคโนโลยีและเครื่องยนต์กลไก ส่วนหลุยส์ดันสนใจเรื่องสร้างรากฐานธุรกิจการลงทุน เงินตรา และอสังหาริมทรัพย์
นั่นเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้วันนี้สองครอบครัวต้องประชุมสายวิดีโอคอลข้ามประเทศ
“แลกลูกกันเลยดีไหม” คริสโตเฟอร์ พ่อของเควินพูดประชด
“ไอเดียบรรเจิดมากพี่ชาย” หรั่ง ทำหน้าตาเอาจริงเอาจัง
อู่ซ่อมรถที่เป็นเฮดออฟฟิศบนเกาะพาราไดซ์ขาดคนดูแลหลังจากเขากับภรรยาย้ายสำมะโนครัวกลับมากรุงเทพฯ เพื่อดูแลพ่อวีระชัยกับแม่นอมผู้เลี้ยงดูหรั่งแทนแม่แท้ๆ ซึ่งเสียชีวิตตั้งแต่เขาเกิด
และลูกชายหัวฝีหัวหนองของเขายังดันเกิดมาชอบความสำรวยและรังเกียจคราบเขม่าน้ำมัน ผิดกับหลานชายคนโปรดซึ่งเป็นลูกของพี่ชายต่างมารดา เควินชื่นชอบรถยนต์มากและพอโตเป็นหนุ่มก็หันมาเอาจริงเอาจังกับเรื่องเทคนิคเครื่องยนต์กลไก
“ให้ผมไปทำงานแทนพี่เควิน ส่วนพี่ก็มาทำงานแทนผม เป็นอะไรที่ลงตัวที่สุด” หลุยส์พูดเหมือนไม่แยแสคนเป็นแม่ที่หยิบเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา
“ถ้าเอ็งมาจริงๆ ลุงจะยกสมบัติทั้งหมดให้เลย ช่างหัวไอ้เควินมัน” คริสโตเฟอร์ยังไม่หายเคืองที่ลูกชายตัวดีหนีไปอยู่ประเทศไทยกับหรั่ง
“ลูกเสือถือคติพจน์พูดจริงทำจริงนะพ่อ”
เควินตะโกนข้ามหัวน้องชาย
“ไอ้ลูกเวร” พ่อของเควินตะโกนด่าเขาทันที
“เฮ้ย! หลานรักใจเด็ดแบบนี้ น่าจะเกิดมาเป็นลูกอา” หรั่งตบเข่าฉาด พลางหัวเราะร่าด้วยความชอบใจ
“ผมไม่อยากได้สมบัติพี่ ขอแค่เก้าอี้นุ่มๆ ห้องทำงานเจ๋งๆ ก็พอครับ” หลุยส์หมุนเก้าอี้มาทางเควินแล้วยักคิ้วให้พี่ชาย
บทล่าสุด
#84 บทที่ 84 ตอนจบ หัวใจกระซิบรัก
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#83 บทที่ 83 พี่โปรดตอนเธอไม่ใส่อะไรมากกว่า
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#82 บทที่ 82 สวมแหวนแล้วก็จูบพี่สิ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#81 บทที่ 81 ฉันรักพี่ รักมาตลอด
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#80 บทที่ 80 ไม่มีใครยอมลงให้ใคร
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#79 บทที่ 79 ไอ้พี่ชายงี่เง่าปากสวะ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#78 บทที่ 78 จะไม่ยอมให้ใครมาซ้ำหรือแทนที่เขา
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#77 บทที่ 77 ขอโทษที่ขวางทาง
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#76 บทที่ 76 เลิกหวังเลิกฝัน แล้วลืมเขาซะ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#75 บทที่ 75 เขาเปลี่ยนไปแล้วแทบทุกอย่าง
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













