3 Book(s) Related to edwin bryant donner party

"ถ้าฉันไม่มา! เธอจะตอบตกลงมันมั้ย!"
ไม่ได้สนใจฟังคำถามของฉันเลยหรือไงยะ >O<" แถมเขายังถามคำถามนั้นกลับมาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตา
"..."
"ทำไมต้องคิดนาน!"
"นี่ อื้อ!"
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไปไอ้หมาบ้านี่มันก็กัดปากฉันอีกแล้ว มือใหญ่จับล็อกท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหนี
คุณไมล์บดจูบจนฉันรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งปากก่อนที่เขาจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นของฉัน ยอมรับเลยว่าเขาเป็นคนที่จูบเก่งมากเพราะมันสามารถทำให้ฉันลืมเหตุการณ์ตรงหน้าไปชั่วขณะและเผลอเคลิบเคลิ้มไปกับจูบของเขา
ปากร้อนค่อยๆละออกแล้วพรมจูบไปตามพวงแก้ม ลมหายใจร้อนผะผ่าวเป่ารดอยู่ข้างใบหูก่อนที่เสียงแหบพร่าจะเอ่ยกระซิบ
"เป็นเด็กดีของฉันไม่ได้หรือไง"
ฉันนั่งตัวแข็งทื่อราวกับโดนมนต์สะกด มือของคุณไมล์ลูบไล้ขึ้นมาตามแขนก่อนที่เขาจะค่อยๆเปิดเสื้อกาวน์ของฉันจนมันหลุดออกจากไหล่
"ทำไมชอบทำให้ฉันหงุดหงิดอยู่เรื่อย"

"ฉันชักสนใจ.. ผู้หญิงอย่างเธอแล้วดิ" สิ่งที่ตามมาหลังคำพูดนี่ คือสายตาที่แทบจะละลายฉันได้ ท่าทางที่ดูแข็งแรงแฝงไปด้วยเสน่ห์นี่ก็ด้วย อันตราย อันตรายกับหัวใจมากๆ หลังจากพากันนิ่งไปสักพัก เขาก็พูดอีกด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล
"ยินดี ที่ได้เป็นคนแรกของเธอ"
"... และนั่นคือความผิดพลาดของฉัน" อ่อนแอให้เห็นไม่ได้ผู้ชายแบบนี้ ฉันต้องแข็ง เพราะลางสังหรณ์มันกระซิบฉันว่า.. เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น มันกำลังจะส่งผลกระทบถึงฉันไปยันอนาคตแน่ๆ

เธอ..แค่เด็กปีหนึ่งที่โดนเพื่อนท้าดื่มจนเมาหนัก

เขา...มาเฟียเจ้าของคลับหรูบ้านเลขที่0 ที่ไม่มีใครกล้าย่างกรายขึ้นมาถึงชั้นบน

ในคืนที่ทุกอย่างควรเป็นแค่ความบังเอิญ เธอดันเดินหลงเข้ามาในโซนวีไอพี เมาจนลืมตัวว่าไม่ควรเปิดประตู “ห้องวีไอพีหมายเลข 1”

เขานั่งอยู่ในนั้น คนที่ใคร ๆ เรียกว่า “คิง”

และเธอก็เดินเข้าไปหาเขา..ในสภาพเหมือนแมวน้อยเมาเหล้า

“ห้องน้ำอยู่ทางไหนคะ..?”

คำพูดอ้อน ๆ ที่หลุดออกมาจากปากเด็กสาว ทำให้มาเฟียเย็นชาถึงกับนิ่งงัน

เพราะนับตั้งแต่วันนั้น...

เธอก็ไม่ใช่แค่ “เด็กที่หลงเข้ามา”

แต่กลายเป็น “เด็กดื้อ” ที่เขาไม่อยากปล่อยไปอีกเลย

“อย่าดื้อให้มาก...ไม่งั้นำพี่จะจับไว้ทั้งตัวทั้งใจ”