บทนำ
ไม่ได้สนใจฟังคำถามของฉันเลยหรือไงยะ >O<" แถมเขายังถามคำถามนั้นกลับมาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตา
"..."
"ทำไมต้องคิดนาน!"
"นี่ อื้อ!"
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไปไอ้หมาบ้านี่มันก็กัดปากฉันอีกแล้ว มือใหญ่จับล็อกท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหนี
คุณไมล์บดจูบจนฉันรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งปากก่อนที่เขาจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นของฉัน ยอมรับเลยว่าเขาเป็นคนที่จูบเก่งมากเพราะมันสามารถทำให้ฉันลืมเหตุการณ์ตรงหน้าไปชั่วขณะและเผลอเคลิบเคลิ้มไปกับจูบของเขา
ปากร้อนค่อยๆละออกแล้วพรมจูบไปตามพวงแก้ม ลมหายใจร้อนผะผ่าวเป่ารดอยู่ข้างใบหูก่อนที่เสียงแหบพร่าจะเอ่ยกระซิบ
"เป็นเด็กดีของฉันไม่ได้หรือไง"
ฉันนั่งตัวแข็งทื่อราวกับโดนมนต์สะกด มือของคุณไมล์ลูบไล้ขึ้นมาตามแขนก่อนที่เขาจะค่อยๆเปิดเสื้อกาวน์ของฉันจนมันหลุดออกจากไหล่
"ทำไมชอบทำให้ฉันหงุดหงิดอยู่เรื่อย"
บท 1
ONYX club
ไนต์คลับหรูกลางเมืองหลวง สถานที่ท่องเที่ยวยามราตรีของเหล่าเซเลป ดาราและทายาทเศรษฐีทั้งหลายที่ต่างพากันมาปาร์ตี้อย่างสนุกสนาน
แตกต่างจากแพทย์หญิงเพิร์ล ไมร่า อลิน่า ที่กำลังนั่งร้องห่มร้องไห้อยู่หน้าบาร์โดยมีบาร์เทนเดอร์หนุ่มรับหน้าที่ดูแลเครื่องดื่มและรับฟังเรื่องราวของเธอไปพร้อมๆ กัน
“ไอเหี้ยนั่น! สิบเอ็ดปีของฉัน ฮือๆ มันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย!”
พูดจบก็ยกแก้ว Margarita ขึ้นดื่มรวดเดียวหมด Margarita เป็นค็อกเทลสีใสที่มีเอกลักษณ์คือการเคลือบเกลือบริเวณปากแก้ว เป็นการผสมผสานที่ลงตัวของเหล้า Tequila กับ Triple sec ตามด้วยน้ำมะนาวและน้ำเชื่อม
เคล้ง!
“เอามาอีก”
เพิร์ลกระแทกแก้วลงบนเคาน์เตอร์บาร์และสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม เธออยากจะดื่มให้เมาแล้วลืมเรื่องราวก่อนหน้านี้ไปให้หมด เรื่องราวความบัดซบของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นความรักครั้งแรกของเธอ
ถ้าจะไม่รักกันแล้วก็มาบอกเลิกกันดีๆ สิวะ! แล้วจะลากกันไปกินในน้ำที่ไหนก็ไปอย่ามาสวมเขาให้เธอกลายเป็นควายแบบนี้!
“คุณผู้หญิงไม่ไหวแล้วนะครับ”
บาร์เทนเดอร์มองสภาพหญิงสาวตรงหน้าพลางโคลงศีรษะเบาๆ เพราะเธอกำลังนั่งหันหลังจึงทำให้มองไม่เห็นว่ามีสายตาอีกหลายสิบคู่กำลังจับจ้องมาที่เธอราวกับเสือเจอเหยื่ออันโอชะ
ผิวขาวเนียนตัดกับชุดเดรสเกาะอกสีดำเข้ารูปที่ทำให้มองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน ผมสีน้ำตาลปล่อยยาวสยายถึงกลางหลังและส่วนสูงเพียงหนึ่งร้อยหกสิบสามทำให้เธอดูตัวเล็กกะทัดรัดง่ายต่อการหิ้วกลับบ้านเสียเหลือเกิน
“ไหว! เอามาๆๆๆ”
ปากบอกว่าไหวแต่ใบหน้าสวยกับฟุบลงบนแขนเรียวของตัวเอง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่เหมือนจะแห้งเหือดก็ไหลลงมาอีกทุกครั้งที่นึกถึงภาพบาดตาบาดใจที่เธอเพิ่งเจอมา
ทำไมกันนะ ทั้งๆ ที่เธอเป็นคนรักที่ดีและซื่อสัตย์ต่อเขามาตลอด ทำไมเขาถึงกล้านอกใจเธอ กล้าทำในสิ่งที่เธอไม่แม้แต่จะมีเรื่องนั้นโผล่เข้ามาในความคิดสักเสี้ยววินาทีเลย
“ฮือๆๆๆ ฉันเพิ่งรู้นะ ฮึกๆ ว่าการอกหักมันเจ็บแบบนี้นี่เอง”
อีวาน วิศวกรหนุ่มไฟแรงที่กำลังมีชื่อเสียงในตอนนี้ เขาคือความรักครั้งแรกของเธอและเป็นความรักที่ยาวนานมาถึงสิบเอ็ดปี เส้นทางความรักที่เธอคิดมาตลอดว่ามันโรยด้วยกลีบกุหลาบจึงหลับหูหลับตาเดินตามเขามาโดยไม่รู้เลยว่าเขาโรยเศษแก้วเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
รู้ตัวอีกทีเท้าทั้งสองข้างของเธอก็เต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์เสียแล้ว ความฉลาดที่ใช้ในหน้าที่การงานไม่ได้นำมาปรับใช้ในชีวิตคู่เลยสักนิด
“แก้วสุดท้ายแล้วนะครับ”
บาร์เทนเนอร์พูดพร้อมวางแก้วเครื่องดื่มที่เธอสั่งลงตรงหน้า ดวงตาคู่สวยที่ตอนนี้บอบช้ำจากการร้องไห้มาอย่างหนักช้อนตาขึ้นมองหน้าบาร์เทนเดอร์เล็กน้อยก่อนจะคว้าแก้วเครื่องดื่มมากระดกจนหมดแก้วอีกครั้ง
“ชีวิตมันเศร้ามากเลยใช่มั้ยครับ”
เสียงทุ้มจากบุคคลที่เข้ามาใหม่เอ่ยถามพลางส่งรอยยิ้มบางๆ ให้เธอ เพิร์ลหันไปมองตามเสียงก่อนจะระบายยิ้มหวานออกมา
“ใช่ค่าาาาา~ ทั้งเศร้า ทั้งเจ็บจี๊ดดดดด”
สภาพของเพิร์ลตอนนี้มองมาจากดาวอังคารก็รู้ว่าเธอเมา ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหันไปมองหน้าบาร์เทนเดอร์ของคลับ
“คนนี้ไม่ได้ครับ”
บาร์เทนเดอร์รีบปฏิเสธทันที เขาไม่สามารถให้ความร่วมมือกับผู้ชายตรงหน้าได้เพราะเขาไม่อยากโดนบุคคลที่ยืนมองเธออยู่จากชั้นVVIPฆ่าปาดคอเสียก่อน
“อะไรวะ มึงจะเก็บไว้กินเอง?”
“ไม่ใช่ครับ แต่ผมขอเตือนว่าคุณไม่ควรยุ่งกับเธอ”
เพิร์ลในตอนนี้นั่งฟังทั้งคู่คุยกันพลางขมวดคิ้ว เหมือนว่าพวกเขาจะคุยกันเรื่องของเธอแต่เธอฟังยังไงก็ไม่เข้าใจว่าเขาคุยเรื่องอะไร
“มึงรู้มั้ยกูลูกใคร”
ชายหนุ่มพูดพร้อมขยับเข้าไปใกล้ร่างบางแล้วยื่นแขนโอบไหล่ของเธอเบาๆ ไอ้บาร์เทนเดอร์กระจอกนี่ไม่รู้เหรอว่าเขาเป็นใคร อะไรที่เขาอยากได้ก็ต้องได้
“กลับไปจำชื่อพ่อมึงก่อนมั้ย”
แกร๊ก!
“อ๊ากกกก”
เสียงกดต่ำดังขึ้นพร้อมกับมือของไมล์ที่ยื่นมาจับแขนลูกชายคนใหญ่คนโตไขว้หลังด้วยความรวดเร็ว
“ว้าวว~ เก่งจัง”
เพิร์ลมองภาพตรงหน้าพลางทำตาโตแถมยังปรบมือแปะๆ ด้วยความตื่นเต้นราวกับเด็กสามขวบ
“ปล่อยกู!”
“เอาไปเก็บ”
ไมล์ปรายตามองมือขวาของเขาก่อนจะออกคำสั่ง ลุคพยักหน้ารับแล้วรีบเดินเข้ามาพาตัวผู้ชายคนนั้นออกไปทันที แม้จะมีเสียงร้องโวยวายดังมาเป็นระยะแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งเพราะทุกคนในนี้ต่างรู้ดีว่าเขาเป็นใคร
ไมล์ อะสึชิ ฮารุมะ หัวหน้ากลุ่มอิทธิพลฮารุมะ แม้ว่ากลุ่มของเขาจะดูแลเมืองมัวร์แต่เขาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของภาคีและไนต์คลับแห่งนี้เป็นไนต์คลับของสมาชิกภาคีด้วยเช่นกัน
“กลับ!”
“ว๊ายยยย!”
ฝ่ามือใหญ่กระชากข้อมือของเพิร์ลให้เดินออกมาข้างนอกร้าน แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาขายาวหรือเธอขาสั้นกันแน่จึงทำให้เพิร์ลต้องวิ่งตามเขาแทน
“โอ๊ยย ปล่อยน้าา~ จาพาไปหนาย คุณเป็นคายยยย”
เสียงร้องโวยวายของเพิร์ลไม่ได้ทำให้คนร่างสูงหยุดเดิน เขายังคงกระชากเธอเดินตรงไปที่ลานจอดรถอยู่ดี
ปึก!
“โอ๊ยย!”
ไมล์เหวี่ยงร่างบางกระแทกกับรถ Lamborghini Centenario สีดำด้านของตัวเองเล่นเอาคนโดนเหวี่ยงถึงกับร้องออกมาด้วยความจุก
“เป็นบ้าอะไรของนาย!”
เพิร์ลแทบจะสร่างเมาในทันทีจากการกระทำของคนตรงหน้า คนอะไรไม่รู้แรงเยอะอย่างกับควาย แถมเป็นใครเธอก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ จู่ๆ ก็ลากเธอออกมาจากร้านไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคำ
ใบหน้าสวยเงยขึ้นไปจ้องตากับดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ดูดุดันและน่ากลัวเพิ่งสังเกตว่าคนตรงหน้านี่ก็หล่อมากเลยทีเดียว ผมสีน้ำเงินเข้มตัดกับผิวขาวทำให้เขาดูโดดเด่น ดวงตาเฉี่ยวคม จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากสีพีช
“อุ๊บ!”
ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ เธอก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะรู้สึกเหมือนเครื่องดื่มที่อยู่ภายในร่างกายจะตีกลับออกมา
ไมล์ปรายตามองร่างบางพลางถอนหายใจ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ากำลังทำอะไรลงไปแต่ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยอะไรออกมา อารมณ์ที่คุกรุ่นในช่วงแรกก็พุ่งปรี๊ดขึ้นทะลุปรอททันที
“อ้วกกกกกกกก!”
O.O
มาเฟียหนุ่มค่อยๆ ก้มลงมองเสื้อของตัวเองที่ตอนนี้กำลังเปียกชุ่มและเต็มไปด้วยเศษอาหารที่ออกมาจากปากของคนตรงหน้า
“ยัยหมออออออออ!”
ยัยเพิร์ลเปิดตอนมาก็เอาเลยเหรอ
แล้วคุณไมล์จะโหดไปไหนจ๊ะพ่อ
จะบอกว่ามันบ้ามากกว่านี้อีกค่ะ
บ้าสุดในกลุ่มแล้วคนนี้
บทล่าสุด
#59 บทที่ 59 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก 4
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#58 บทที่ 58 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก 3
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#57 บทที่ 57 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก 2
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#56 บทที่ 56 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#55 บทที่ 55 Special 5 | เสือหมอบ NC20+
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#54 บทที่ 54 Special 4 | เหยื่อเลือกเสือ
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#53 บทที่ 53 Special 3 | ครอบครัวตัว พ.
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#52 บทที่ 52 Special 2 | น้ำตาลูกผู้ชาย
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#51 บทที่ 51 Special 1 | อาการแปลกๆ
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#50 บทที่ 50 EP 49 | ลงเอยด้วยรัก
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
Dangerous มาเฟียกุมรัก
การเริ่มต้นจากความเข้าใจผิด สุดท้ายแล้วจะจบด้วยความเข้าใจได้จริงไหม…
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
(ของหวง) มาเฟีย BAD
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-
เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’













