บทนำ
ไม่ได้สนใจฟังคำถามของฉันเลยหรือไงยะ >O<" แถมเขายังถามคำถามนั้นกลับมาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตา
"..."
"ทำไมต้องคิดนาน!"
"นี่ อื้อ!"
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไปไอ้หมาบ้านี่มันก็กัดปากฉันอีกแล้ว มือใหญ่จับล็อกท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหนี
คุณไมล์บดจูบจนฉันรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งปากก่อนที่เขาจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นของฉัน ยอมรับเลยว่าเขาเป็นคนที่จูบเก่งมากเพราะมันสามารถทำให้ฉันลืมเหตุการณ์ตรงหน้าไปชั่วขณะและเผลอเคลิบเคลิ้มไปกับจูบของเขา
ปากร้อนค่อยๆละออกแล้วพรมจูบไปตามพวงแก้ม ลมหายใจร้อนผะผ่าวเป่ารดอยู่ข้างใบหูก่อนที่เสียงแหบพร่าจะเอ่ยกระซิบ
"เป็นเด็กดีของฉันไม่ได้หรือไง"
ฉันนั่งตัวแข็งทื่อราวกับโดนมนต์สะกด มือของคุณไมล์ลูบไล้ขึ้นมาตามแขนก่อนที่เขาจะค่อยๆเปิดเสื้อกาวน์ของฉันจนมันหลุดออกจากไหล่
"ทำไมชอบทำให้ฉันหงุดหงิดอยู่เรื่อย"
บท 1
ONYX club
ไนต์คลับหรูกลางเมืองหลวง สถานที่ท่องเที่ยวยามราตรีของเหล่าเซเลป ดาราและทายาทเศรษฐีทั้งหลายที่ต่างพากันมาปาร์ตี้อย่างสนุกสนาน
แตกต่างจากแพทย์หญิงเพิร์ล ไมร่า อลิน่า ที่กำลังนั่งร้องห่มร้องไห้อยู่หน้าบาร์โดยมีบาร์เทนเดอร์หนุ่มรับหน้าที่ดูแลเครื่องดื่มและรับฟังเรื่องราวของเธอไปพร้อมๆ กัน
“ไอเหี้ยนั่น! สิบเอ็ดปีของฉัน ฮือๆ มันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย!”
พูดจบก็ยกแก้ว Margarita ขึ้นดื่มรวดเดียวหมด Margarita เป็นค็อกเทลสีใสที่มีเอกลักษณ์คือการเคลือบเกลือบริเวณปากแก้ว เป็นการผสมผสานที่ลงตัวของเหล้า Tequila กับ Triple sec ตามด้วยน้ำมะนาวและน้ำเชื่อม
เคล้ง!
“เอามาอีก”
เพิร์ลกระแทกแก้วลงบนเคาน์เตอร์บาร์และสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม เธออยากจะดื่มให้เมาแล้วลืมเรื่องราวก่อนหน้านี้ไปให้หมด เรื่องราวความบัดซบของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นความรักครั้งแรกของเธอ
ถ้าจะไม่รักกันแล้วก็มาบอกเลิกกันดีๆ สิวะ! แล้วจะลากกันไปกินในน้ำที่ไหนก็ไปอย่ามาสวมเขาให้เธอกลายเป็นควายแบบนี้!
“คุณผู้หญิงไม่ไหวแล้วนะครับ”
บาร์เทนเดอร์มองสภาพหญิงสาวตรงหน้าพลางโคลงศีรษะเบาๆ เพราะเธอกำลังนั่งหันหลังจึงทำให้มองไม่เห็นว่ามีสายตาอีกหลายสิบคู่กำลังจับจ้องมาที่เธอราวกับเสือเจอเหยื่ออันโอชะ
ผิวขาวเนียนตัดกับชุดเดรสเกาะอกสีดำเข้ารูปที่ทำให้มองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน ผมสีน้ำตาลปล่อยยาวสยายถึงกลางหลังและส่วนสูงเพียงหนึ่งร้อยหกสิบสามทำให้เธอดูตัวเล็กกะทัดรัดง่ายต่อการหิ้วกลับบ้านเสียเหลือเกิน
“ไหว! เอามาๆๆๆ”
ปากบอกว่าไหวแต่ใบหน้าสวยกับฟุบลงบนแขนเรียวของตัวเอง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่เหมือนจะแห้งเหือดก็ไหลลงมาอีกทุกครั้งที่นึกถึงภาพบาดตาบาดใจที่เธอเพิ่งเจอมา
ทำไมกันนะ ทั้งๆ ที่เธอเป็นคนรักที่ดีและซื่อสัตย์ต่อเขามาตลอด ทำไมเขาถึงกล้านอกใจเธอ กล้าทำในสิ่งที่เธอไม่แม้แต่จะมีเรื่องนั้นโผล่เข้ามาในความคิดสักเสี้ยววินาทีเลย
“ฮือๆๆๆ ฉันเพิ่งรู้นะ ฮึกๆ ว่าการอกหักมันเจ็บแบบนี้นี่เอง”
อีวาน วิศวกรหนุ่มไฟแรงที่กำลังมีชื่อเสียงในตอนนี้ เขาคือความรักครั้งแรกของเธอและเป็นความรักที่ยาวนานมาถึงสิบเอ็ดปี เส้นทางความรักที่เธอคิดมาตลอดว่ามันโรยด้วยกลีบกุหลาบจึงหลับหูหลับตาเดินตามเขามาโดยไม่รู้เลยว่าเขาโรยเศษแก้วเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
รู้ตัวอีกทีเท้าทั้งสองข้างของเธอก็เต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์เสียแล้ว ความฉลาดที่ใช้ในหน้าที่การงานไม่ได้นำมาปรับใช้ในชีวิตคู่เลยสักนิด
“แก้วสุดท้ายแล้วนะครับ”
บาร์เทนเนอร์พูดพร้อมวางแก้วเครื่องดื่มที่เธอสั่งลงตรงหน้า ดวงตาคู่สวยที่ตอนนี้บอบช้ำจากการร้องไห้มาอย่างหนักช้อนตาขึ้นมองหน้าบาร์เทนเดอร์เล็กน้อยก่อนจะคว้าแก้วเครื่องดื่มมากระดกจนหมดแก้วอีกครั้ง
“ชีวิตมันเศร้ามากเลยใช่มั้ยครับ”
เสียงทุ้มจากบุคคลที่เข้ามาใหม่เอ่ยถามพลางส่งรอยยิ้มบางๆ ให้เธอ เพิร์ลหันไปมองตามเสียงก่อนจะระบายยิ้มหวานออกมา
“ใช่ค่าาาาา~ ทั้งเศร้า ทั้งเจ็บจี๊ดดดดด”
สภาพของเพิร์ลตอนนี้มองมาจากดาวอังคารก็รู้ว่าเธอเมา ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหันไปมองหน้าบาร์เทนเดอร์ของคลับ
“คนนี้ไม่ได้ครับ”
บาร์เทนเดอร์รีบปฏิเสธทันที เขาไม่สามารถให้ความร่วมมือกับผู้ชายตรงหน้าได้เพราะเขาไม่อยากโดนบุคคลที่ยืนมองเธออยู่จากชั้นVVIPฆ่าปาดคอเสียก่อน
“อะไรวะ มึงจะเก็บไว้กินเอง?”
“ไม่ใช่ครับ แต่ผมขอเตือนว่าคุณไม่ควรยุ่งกับเธอ”
เพิร์ลในตอนนี้นั่งฟังทั้งคู่คุยกันพลางขมวดคิ้ว เหมือนว่าพวกเขาจะคุยกันเรื่องของเธอแต่เธอฟังยังไงก็ไม่เข้าใจว่าเขาคุยเรื่องอะไร
“มึงรู้มั้ยกูลูกใคร”
ชายหนุ่มพูดพร้อมขยับเข้าไปใกล้ร่างบางแล้วยื่นแขนโอบไหล่ของเธอเบาๆ ไอ้บาร์เทนเดอร์กระจอกนี่ไม่รู้เหรอว่าเขาเป็นใคร อะไรที่เขาอยากได้ก็ต้องได้
“กลับไปจำชื่อพ่อมึงก่อนมั้ย”
แกร๊ก!
“อ๊ากกกก”
เสียงกดต่ำดังขึ้นพร้อมกับมือของไมล์ที่ยื่นมาจับแขนลูกชายคนใหญ่คนโตไขว้หลังด้วยความรวดเร็ว
“ว้าวว~ เก่งจัง”
เพิร์ลมองภาพตรงหน้าพลางทำตาโตแถมยังปรบมือแปะๆ ด้วยความตื่นเต้นราวกับเด็กสามขวบ
“ปล่อยกู!”
“เอาไปเก็บ”
ไมล์ปรายตามองมือขวาของเขาก่อนจะออกคำสั่ง ลุคพยักหน้ารับแล้วรีบเดินเข้ามาพาตัวผู้ชายคนนั้นออกไปทันที แม้จะมีเสียงร้องโวยวายดังมาเป็นระยะแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งเพราะทุกคนในนี้ต่างรู้ดีว่าเขาเป็นใคร
ไมล์ อะสึชิ ฮารุมะ หัวหน้ากลุ่มอิทธิพลฮารุมะ แม้ว่ากลุ่มของเขาจะดูแลเมืองมัวร์แต่เขาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของภาคีและไนต์คลับแห่งนี้เป็นไนต์คลับของสมาชิกภาคีด้วยเช่นกัน
“กลับ!”
“ว๊ายยยย!”
ฝ่ามือใหญ่กระชากข้อมือของเพิร์ลให้เดินออกมาข้างนอกร้าน แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาขายาวหรือเธอขาสั้นกันแน่จึงทำให้เพิร์ลต้องวิ่งตามเขาแทน
“โอ๊ยย ปล่อยน้าา~ จาพาไปหนาย คุณเป็นคายยยย”
เสียงร้องโวยวายของเพิร์ลไม่ได้ทำให้คนร่างสูงหยุดเดิน เขายังคงกระชากเธอเดินตรงไปที่ลานจอดรถอยู่ดี
ปึก!
“โอ๊ยย!”
ไมล์เหวี่ยงร่างบางกระแทกกับรถ Lamborghini Centenario สีดำด้านของตัวเองเล่นเอาคนโดนเหวี่ยงถึงกับร้องออกมาด้วยความจุก
“เป็นบ้าอะไรของนาย!”
เพิร์ลแทบจะสร่างเมาในทันทีจากการกระทำของคนตรงหน้า คนอะไรไม่รู้แรงเยอะอย่างกับควาย แถมเป็นใครเธอก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ จู่ๆ ก็ลากเธอออกมาจากร้านไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคำ
ใบหน้าสวยเงยขึ้นไปจ้องตากับดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ดูดุดันและน่ากลัวเพิ่งสังเกตว่าคนตรงหน้านี่ก็หล่อมากเลยทีเดียว ผมสีน้ำเงินเข้มตัดกับผิวขาวทำให้เขาดูโดดเด่น ดวงตาเฉี่ยวคม จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากสีพีช
“อุ๊บ!”
ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ เธอก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะรู้สึกเหมือนเครื่องดื่มที่อยู่ภายในร่างกายจะตีกลับออกมา
ไมล์ปรายตามองร่างบางพลางถอนหายใจ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ากำลังทำอะไรลงไปแต่ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยอะไรออกมา อารมณ์ที่คุกรุ่นในช่วงแรกก็พุ่งปรี๊ดขึ้นทะลุปรอททันที
“อ้วกกกกกกกก!”
O.O
มาเฟียหนุ่มค่อยๆ ก้มลงมองเสื้อของตัวเองที่ตอนนี้กำลังเปียกชุ่มและเต็มไปด้วยเศษอาหารที่ออกมาจากปากของคนตรงหน้า
“ยัยหมออออออออ!”
ยัยเพิร์ลเปิดตอนมาก็เอาเลยเหรอ
แล้วคุณไมล์จะโหดไปไหนจ๊ะพ่อ
จะบอกว่ามันบ้ามากกว่านี้อีกค่ะ
บ้าสุดในกลุ่มแล้วคนนี้
บทล่าสุด
#59 บทที่ 59 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก 4
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#58 บทที่ 58 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก 3
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#57 บทที่ 57 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก 2
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#56 บทที่ 56 Specail | Lover รอเธอ(กลับ)มารัก
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#55 บทที่ 55 Special 5 | เสือหมอบ NC20+
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#54 บทที่ 54 Special 4 | เหยื่อเลือกเสือ
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#53 บทที่ 53 Special 3 | ครอบครัวตัว พ.
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#52 บทที่ 52 Special 2 | น้ำตาลูกผู้ชาย
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#51 บทที่ 51 Special 1 | อาการแปลกๆ
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#50 บทที่ 50 EP 49 | ลงเอยด้วยรัก
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













