5 Book(s) Related to warning nyx is missing

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉัน 'ฟิล์ม' เด็กเฟรชชี่ปีหนึ่ง เผลอไปเหยียบเท้า 'พี่เฟียต' เจ้าของฉายา 'ขาโหดของคณะวิศวะ' เข้าโดยบังเอิญ ขณะที่กำลังเดินหาตึกเรียน ถ้าดูจากหน้าตาที่ไม่เถื่อน(?)ก็ดูเหมือนพี่เขาจะเป็นคนดีระดับหนึ่ง แต่คำพูดที่หลุดออกจากปากกลับห่ามเกินหน้าตาไปหลายขุม

"เหยียบตีนพี่..อยากลองดีเหรอครับน้อง"

ประโยคที่พี่เฟียตส่งมาให้ฉันล้วนมีรอยยิ้มพิฆาตมาด้วยทุกครั้ง ขนาดรุ่นพี่ปีเดียวกันยังไม่กล้าต่อกรกับพี่เฟียต แล้วเฟรชชี่ตัวน้อยนิดอย่างฉันจะไปเหลืออะไรล่ะเนี่ย T^T

"อยู่กับคาร่าต้องใช้ความอดทนด้วยเหรอคะ"
คนตัวเล็กยู่ปากขึ้นเล็กน้อย จู่ๆ ความน้อยเนื้อต่ำใจก็แล่นขึ้นมาจุกอยู่ในอก เธอรู้ว่าเธอเป็นเด็กดื้อ เธออยากให้เขามองเธอในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง
"ใช้สิครับ...ใช้มากๆ เลยด้วย"
"ไม่อดทนได้มั้ยคะ"
เธอถามพลางช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างออดอ้อน ใบหน้าหวานยังคงอิงซบอยู่บนฝ่ามือของเขาและมือเล็กของเธอก็ยังคงจับไว้อย่างหวงแหน
"คาร่าไม่อยากให้คุณโรมใช้ความอดทนอยู่กับคาร่า"
มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย สังเกตความผิดปกติของเด็กสาวตรงหน้าหรืออาจจะเป็นเพราะความเมาจึงทำให้เธองอแงใส่เขากว่าปกติ
"คาร่า...เป็นอะไรครับ"
ถามพลางยกมืออีกข้างลูบศีรษะของเธอก่อนมือหนาจะชะงักเมื่อได้รับคำตอบกลับมา
"คาร่าไม่อยากให้คุณโรมไปเป็นของคนอื่น"
ปากเล็กเชิดขึ้นเล็กน้อยบวกกับประโยคเอาแต่ใจที่เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้หัวใจของมาเฟียหนุ่มกระตุกและเต้นผิดจังหวะไปทันที
เธอคงจะจำมาจากประโยคกำกวมของแฟรงค์และคิดไปว่าเขาจะแต่งงานกับจูเลียถึงได้แสดงท่าทางหวงเขาแบบนี้
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ก็ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาระบายยิ้มออกมาอัตโนมัติ การที่เธอหวงเขาแปลว่าเธอกำลังมีความรู้สึกที่ตรงกับความรู้สึกของเขา
"งั้นก็ทำให้พี่ตกเป็นของคาร่าสิครับ"

"ในวันที่เขาเข้ามาในชีวิต... เขาบอกว่าเธอคือ 'เหยื่อรองรับความแค้น' ที่ต้องชดใช้แทนคนอื่นแต่ในวันที่เธอตัดสินใจจะหันหลังและเดินจากไป... มาเฟียใจร้ายคนเดิมกลับคุกเข่าลงแทบเท้า'วาวา... พี่ขอโทษ ห้ามเลิกรักพี่เด็ดขาดนะ'"

กรุงโรม (มาเฟียหนุ่มเจ้าอารมณ์ ปากแข็ง) และ วาวา (สาวสวยเรียบร้อย)

กรุงโรมต้องการแก้แค้นคนที่ทำร้ายพี่สาว แต่หาตัวไม่เจอ จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาที่วาวาซึ่งเป็นน้องสาวแทน จากปากที่บอกว่าจะทำลายชีวิตเธอ เขากลับดูแลเธอเป็นอย่างดี เป็นแนวพระเอกขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมา

ซายูริ สูญเสียแม่และพี่ชายไปตั้งแต่ยังเด็ก
โชคชะตาผลักดันให้เธอก้าวขึ้นนำ ซูซาคุ
กลุ่มยากูซ่าที่ทรงอิทธิพลในโตเกียว
บททดสอบครั้งนี้หนักหนานัก เพียงไม่กี่วันที่กลายเป็นหัวหน้ากลุ่ม
ชีวิตของเธอก็ตกอยู่ในอันตราย ข้างกายเต็มไปด้วยคนที่จ้องจะหักหลัง
ไม่มีใครเชื่อใจได้
ภายใต้สถานการณ์ที่เลวร้าย
ซายูริยังต้องดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากเงื้อมมือของนักฆ่า
ที่กำลังเล่นตลกกับเรือนร่างของเธอทุกคืน

"โอ้ย!" เสียงหวานร้องขึ้นเมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มก็เบรกรถกระทันหัน ส่งผลให้ใบหน้าเธอชนกับแผ่นหลังเขาอย่างจัง ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บ มือบางยกขึ้นมากุมใบหน้าอัตโนมัติแล้วก้าวลงจากรถมอเตอร์ไซค์ เดินโซเซไปพิงราวสะพาน
"ขะ..ขอบคุณนะที่พาออกมาจากโรงแรม"
"..."?
"นายเอาเบอร์โทรนายมา เดี๋ยวฉันจะโทรนัดนายกินข้าวเป็นการขอบคุณก็แล้วกัน" ปลายฝันยกมือขึ้นมาเสยผมขึ้น แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่ม เธอเอียงคอมองเขาแล้วเงียบไป ด้วยเพราะชายหนุ่มยังไม่ได้ถอดหมวกกันน็อกจึงไม่รู้ว่าเขากำลังมองเธออยู่หรือเปล่า
"..." เขาเปิดหน้ากากบังลมขึ้น ยกมือขึ้นมาชี้หน้าปลายฝัน ก่อนที่เขาจะก้าวลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ เดินตรงไปหาหญิงสาว
"เธอเป็นใคร?"
"ฉะ..ฉัน ฉันเป็นใครนายไม่ต้องรู้หรอก ขอบคุณนะที่พาออกมา แล้วฉันจะตอบแทนบุญคุณนายในไม่ช้า"
"ไม่ต้องตอบแทน เราสองคนไม่ได้มีบุญคุณต่อกัน" เขาปิดหน้ากากบังลมลง แล้วหันหลังเดินกลับไปที่รถ ทว่าในจังหวะนั้นฝ่ามือบางก็คว้าท่อนแขนเขาไว้
"นะ..นายฉันยืมมือถือหน่อยสิ" ปลายฝันคลี่ยิ้มบางๆ เมื่อชายหนุ่มยอมหยุดแล้วหันมามองเธอ เขาแกะมือเธอออกจากแขนเสื้อแล้วหมุนตัวกลับมามองหน้าเธอ
"..." ปลายฝันทำหน้าเลิ่กลั่กเมื่อคนตรงหน้าถอดหมวกกันน็อกออก เธอก้มหน้าหลบสายตา
"เธอเป็นหมอหรือพยาบาล"
"เป็นหมอ เอ๊ะ! นายรู้ได้ยังไง?"