บทนำ
เพราะเกิดมาจากความไม่ตั้งใจ ชีวิตของเขาจึงถูกบงการให้ผ่านพบความบัดซบไร้ศักดิ์ศรี ต้องดิ้นรนหลบหนีสุดฤทธิ์ ยอมทำทุกวิธีแม้กระทั่งต้องกลายเป็นคนคุก ภายใต้ใบหน้าแย้มยิ้มเป็นมิตร ซุกซ่อนหล่อหลอมคนที่เลือดเย็นและไร้หัวใจ เขาเกลียดความอ่อนแอและความพ่ายแพ้ทุกชนิด
ทว่า โชคชะตากลับเหวี่ยงสาวน้อยหน้าใสผู้แสนอ่อนแอและอ่อนต่อโลกมาตรงหน้า แววตาหวาดหวั่นปนเว้าวอนที่มองสบ ตรึงสายตาจนไม่อาจเมินหนี
เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี ขย้ำทึ้งกลืนกินให้สิ้นหวาน หรือพันธนาการไว้อุ่นเตียง
“ระวังหน่อย”
ปลายกระบอกปืนถูกกุมจับ ร่างสูงขยับเข้าใกล้อีกนิด ส่วนปลายนั้นก็กดลงตรงแผงอกข้างซ้าย
“บทเรียนแรก”
เธอตาโตมองผู้ชายที่แย้มมุมปากยิ้มทั้งที่วัตถุอันตรายจ่อหัวใจ กลายเป็นเธอที่มือสั่นมากขึ้นจนเกือบจะทำปืนร่วง
“ถ้าคิดจะเล่นงานใคร หนูต้องมั่นใจว่ามันจะลุกขึ้นมาเอาคืนไม่ได้”
ชลวัสกำปลายปืนแน่น ขณะที่ตาไม่ละจากดวงหน้าหวานที่มีแววตาตื่นตระหนก
“โดยเฉพาะผู้ชายแบบพี่...” เขาก้มลงหา ปลายจมูกแทบจะเบียดกัน “...พัลลภา”
เจ้าของชื่อผงะ หากเขาไม่ปล่อยให้เธอผละห่างเกินสองเซนติเมตรด้วยการใช้มืออีกข้างเหนี่ยวลำคอเล็ก...ตรึงไว้ ประกบปากจิ้มลิ้มด้วยริมฝีปากอย่างแนบเน้นเอาเรื่อง...
บท 1
“ลูกพี่! ทางนี้!”
เสียงเรียกเจือความดีใจไม่ทำให้เจ้าของร่างสูงสมาร์ตที่กำลังก้าวผ่านประตูบานเลื่อนของสถานีตำรวจหยุดชะงัก หน้าคมสันหล่อเหลาฉาบความเหนื่อยหน่าย ตาคมกล้าระเรื่อแดงเล็กน้อย ใช่ว่าเกิดจากการดื่ม มันมาจากอาการนอนไม่พอ
ด้วยความโดดเด่นทั้งรูปร่างและหน้าตา ชายหนุ่มจึงเรียกความสนใจจากใครหลายคนที่อยู่ในที่นั้น เขารับรู้แต่ไม่สนใจ
ชลวัสเบนทิศไปยังหนุ่มรุ่นน้องที่ยืนเกาะลูกกรงเหล็ก พอเห็นหน้าเขา มันทำหน้าดีใจราวกับเด็กสิบสี่ทั้งที่อายุมันยี่สิบสี่ปีแล้ว
เขาเดินไปหยุดหน้าลูกกรงเหล็ก ถอนหายใจยาว ขึงตาด่าหน้ายิ้ม ๆ ที่ยังมีร่องรอยฟกช้ำดำเขียว สาเหตุที่ทำให้มันเข้ามาอยู่ในมุ้งสายบัว
“อย่าเพิ่งโมโห ช่วยวินก่อน วินไม่อยากอยู่ในนี้ รอลูกพี่ตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ”
“กูผิด” คิ้วเข้มเลิกสูง กดเสียงต่ำถามพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
ถนนในเมืองหลวงรถติดตายชัก ยิ่งในช่วงเช้าแบบนี้
“วินเปล่าพูดแบบนั้น ช่วยวินออกไปก่อน”
“นี่มึงจนหรือมึงโง่วะ แล้วก็เลิกแทนตัวเองว่าวินสักที แม่ง! หลอนรูหูฉิบหาย”
“น่าป๋าชล อย่าเพิ่งบ่น ช่วยกันก่อน ผมไม่อยากอยู่ในนี้”
“คู่กรณีมึงล่ะ”
ชลวัสด่าทางสายตาอีกครั้ง กวาดตามองผ่าน ในห้องขังนั้นมีผู้ชายอีกสองคนแต่ดูแล้วไม่ใช่คู่วิวาทของไอ้วินแน่ ส่วนห้องขังอีกห้องเป็นเด็กผู้หญิงที่นั่งกอดเข่าก้มหน้าก้มตาแนบตัวติดผนังปูนราวกับจะแทรกตัวเป็นเนื้อเดียวกับมัน
“พวกมันถูกปล่อยตัวไปแล้ว” วินทกรตอบ ที่เขายังอยู่ก็เพราะเอกสารสำคัญต่าง ๆ หายไปพร้อมกระเป๋าสตางค์ตอนมีเรื่องกัน
วินทกรไปทำงานตามคำสั่งผู้เป็นลูกพี่ซึ่งก็คือชลวัส ทำงานเสร็จเขาแวะผ่อนคลายอารมณ์ที่ผับแห่งหนึ่ง นั่งไม่นานมีสาวสวยเข้ามาพูดคุยด้วย ก่อนจะมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้ามาหาเรื่องว่าเขาสีเด็กมัน เรื่องชกต่อยจึงเกิดขึ้น เขาถูกการ์ดของผับรวบมาโยนไว้ที่โรงพักจึงต้องโทร.ตามชลวัส เนื่องจากกระเป๋าก็หาย ไม่มีเงินติดตัวสักบาทเดียว
“มึงอย่าบอกใครนะว่าเป็นลูกน้องกูถ้าจะโง่ขนาดนี้”
ชลวัสทำเสียงรำคาญใจ ถึงมันไม่เล่าเขาก็พอมองภาพออก ร่างสูงหันไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ประจำการวันนี้ พูดคุยไม่กี่คำ ก่อนถูกเชิญไปยังห้องทำงานบนชั้นสองของคนที่ยศใหญ่กว่าร้อยเวร
ไม่นาน วินทกรก็ได้รับการปล่อยตัว
“ซู้ด...อา... อิสรภาพนี่มันสดชื่นจริง ๆ”
ชายหนุ่มสูดอากาศเข้าปอดด้วยอาการเบิกบานหลังได้ออกมายืนรับแสงแดดหน้าอาคารหลังเล็ก แม้สิ่งที่สูดเข้าไปจะเต็มไปด้วยควันจากท่อไอเสีย กลิ่นควันจากรถเข็นปิ้งย่างที่อยู่บนทางเท้าหน้าสถานีเขาก็คิดว่ามันสดชื่นเหลือเกิน
“หากาแฟให้ลูกพี่สักแก้วดีกว่า เผื่อจะอารมณ์ดี”
ดูสภาพก็รู้ว่าชลวัสนอนไม่พอ ก่อนที่เขาจะถูกตบกะโหลกจากเรื่องไม่เป็นเรื่องที่ตนสร้างไว้ต้องหาทางเอาใจลูกพี่ไว้ก่อน
“ขอบคุณสารวัตรมากนะครับ”
“เรื่องทะเลาะวิวาทแค่นี้เอง ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ”
“งั้นผมไม่รบกวนเวลาแล้วนะครับ” ชลวัสยกมือไหว้ชายวัยสี่สิบเศษด้วยรอยยิ้มดุจที่ทำเป็นนิจ
ต่อหน้าบุคคลทั่วไป เขาคือหนุ่มอารมณ์ดี
ฝ่ายหลังยกมือรับไหว้แทบไม่ทัน
นั่นเพราะสารวัตรรับรู้ดีว่าหนุ่มฉกรรจ์ตรงหน้าเป็นใคร
ชลวัส เดโช... ผู้ช่วยและมือขวาคนสนิทของ ปฏิพัทธ์ ธนา เจ้าของกิจการโรงแรมหรู ผับ บาร์ แหล่งบันเทิงสุดพิเศษหลากหลายประเภท อาทิเช่น สนามแข่งรถหรูริมทะเล ร้านอาหารที่มีบริการพิเศษ กระทั่งกาสิโนหรูหราครบวงจรอีกหลายแห่ง รับเฉพาะลูกค้าวีไอพีและวีวีไอพีระดับประเทศ เขาและเพื่อนหลายคนเป็นสมาชิกอยู่ด้วยเช่นกัน
ผู้ที่ทำกิจการระดับนี้ได้นอกจากจะมีอำนาจทั้งเงินและกำลังแล้ว ยังมีแบ็กกราวนด์ที่แข็งแกร่งคอยสนับสนุนด้วยซึ่งตัวเขาเองไม่รู้ว่าเป็นใคร
หากเลือกได้ สารวัตรไม่มีทางอยากเป็นปรปักษ์กับ ชลวัส เดโช แน่นอน
ร่างสูงสมาร์ตเดินลงบันไดอย่างไม่เร่งร้อน กาแฟที่สารวัตรจัดให้เรียกความสดชื่นพอควร พอลงมาถึงชั้นหนึ่ง เสียงแว้ดแหวของผู้หญิงก้องมาตามทางเดินเล็กๆ แทรกด้วยเสียงปรามของร้อยเวร
“สมใจมึงรึยัง นังเด็กไม่รักดี!”
“หนูอยากออกไป ฮือๆ หนูไม่อยากอยู่ในนี้ ไม่อยากติดคุก ฮือๆ”
“ไม่อยากติดคุก! แล้วอีตอนแทงเขา มึงทำไมไม่คิด มึงรู้มั้ย ถ้าแทงสูงอีกนิดจะเป็นยังไง ข้อหาพยายามฆ่าใครจะช่วยมึงได้หา! กูอยากจะตีมึงให้ตายคามือจริงๆ”
“อย่าครับ หยุดๆ ห้ามทะเลาะวิวาท ห้ามเสียงดังครับ ที่นี่โรงพัก”
“ก็แล้วมันน่าโมโหมั้ย อีเด็กเวรนี่ เลี้ยงเสียข้าวสุก คุณตำรวจดำเนินคดีให้ถึงที่สุดเลยนะ ฉันจะแจ้งความข้อหาพยายามฆ่า ให้มันติดคุกตลอดชีวิตไปเลย เด็กไม่รักดี นังเด็กเนรคุณ!”
เสียงแว้ดแหวนั้นไม่ได้ลดความดังลง
ชลวัสเองก็คงปล่อยให้เรื่องราวพวกนั้นผ่านหู หากว่าไม่กวาดตามองผ่านไปทางห้องขังแล้วสะดุดดวงหน้าเปียกน้ำตาของเด็กสาวหลังลูกกรง คนที่เขาเห็นเธอนั่งกอดเข่าเจ่าจุกกับผนังคนนั้น
“หนูไม่อยากติดคุก...ฮือๆ หนูอยากออกไป...” เธอสะอึกสะอื้นไม่ดังนัก หากน้ำตาไหลไม่ขาดสาย มือเล็กๆ ที่มีรอยเปื้อนเลือดแห้งกรังยื่นผ่านช่องว่างลูกกรงออกมาไขว่คว้าตัวหญิงอีกคนที่หน้าตาบึ้งตึง เธอก้าวเข้าใกล้ห้องขัง ตีแขนเรียวเล็กนั่นเสียงดัง ก่อนจะกระชากตัวเด็กสาวกระแทกลูกกรงแล้วยื่นมือเข้าไปตบตีไม่เลือกที่ขยุ้มทึ้งผมยาวหยัก ศีรษะเด็กสาวกระแทกลูกกรงหลายครั้ง เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งต้องรีบเข้าไปห้าม
บทล่าสุด
#127 บทที่ 127 Chapter 127 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#126 บทที่ 126 Chapter 126
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#125 บทที่ 125 Chapter 125
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#124 บทที่ 124 Chapter 124
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#123 บทที่ 123 Chapter 123
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#122 บทที่ 122 Chapter 122
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#121 บทที่ 121 Chapter 121
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#120 บทที่ 120 Chapter 120
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#119 บทที่ 119 Chapter 119
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#118 บทที่ 118 Chapter 118
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













