ด้วยรักที่(ไม่อยาก)รัก

ทฤษฎีความรักของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ในความต่างก็ยังมีความเหมือน มันเหมือนตรงที่ว่า ถ้ารักแล้วไม่ไขว่คว้า ผลที่ได้คือแห้ว และที่สำคัญมากกว่านั้น ถึงไม่สวย เริ่ด เชิด จิกกล้องแตกเหมือนแม่ชม แต่ก็ไปคาน(ส์)ได้เหมือนกัน!

หน้าร้อน อากาศก็ร้อนจนปรอทจะแตก อยู่ในเมืองพอหายใจหายคอได้ก็ต้องอยู่ในห้องที่มีเครื่องปรับอากาศเย็นชุ่มฉ่ำ ไอ้การจะออกไปนั่งจิบชายามบ่ายใต้ร่มไม้นั่นมีแค่ฝรั่งเมืองหนาวเท่านั้นแหละที่ทำได้ ส่วนเมืองไทย มีหวังออกไปนั่งสักชั่วโมงคงต้องเตรียมชาม เตรียมกาละมังไปช้อนเอาร่างกลับเข้าไปขึ้นรูปใหม่ในห้องแอร์

ดังนั้นหยุดยาวทั้งที อะไรจะดีและเข้ากับหน้าร้อนไปมากกว่าการไปทะเล!

และนั่นก็เข้าทาง...

สาวน้อยแรกแย้มหน้าตาผ่องแผ้วกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เธอนั่งหลบแดดใต้ร่มมะพร้าวหน้าชายหาดของบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของครอบครัว สายตาทอดมองออกไปในท้องทะเลสีฟ้าสดใส แสงสะท้อนของน้ำกับแดดไม่ได้ทำให้เธอตาพร่าเท่ากับผู้ชายกล้ามสวย หุ่นดีน่ากัดวัยยี่สิบปลายๆ ซึ่งกำลังยกมือขึ้นลูบน้ำออกจากหน้า หลังถูกผู้ชายวัยไล่เลี่ยกันผลักให้ล้มลงไปในทะเล

คนผลักนิสัยไม่ดีนั่นพี่ชายเธอ หุ่นก็งั้น ๆ แต่ดันชอบถอดเสื้อโชว์ซิกซ์แพ็กที่ใกล้ ๆ จะกลายเป็นวันแพ็ก

ส่วนคนถูกผลักน่าสงสารคือพี่ธาร เขาสวมแว่น ผิวขาว หน้าหวาน หุ่นดีย์-ดี ยิ่งเสื้อที่สวมเปียกน้ำแนบเนื้อยิ่งเซ็กซี่ แน่นอนว่าเขาไม่ใช่พี่ชายของเธอ แค่เป็นพี่ข้างบ้านสุดหล่อ เพอร์เฟกต์ นิสัยดี คำพูดคำจาหวานหู

จรรย์ธรเหม่อมองชายหนุ่มในอุดมคติตาปรอย... ผู้ชายของเธอ

คนมองเหม่อสะดุ้งน้อย ๆ เรียกสติกลับมาเมื่อผู้ชายสองคนวิ่งขึ้นชายหาดตรงเข้ามาหา รอยยิ้มอบอุ่นของพี่ธารทำตาพร่า หัวใจเธอเต้นระรัว และสิ่งที่ต้องรีบทำด่วนคือยิ้มหวาน ๆ ส่งให้เขาโดยมองผ่านพี่ชายของตัวเองไป!

หน้าร้อนที่บ้านพักตากอากาศหลังนี้มีแค่เราสามคน

ชายหนุ่มตัวโตคิ้วเข้มผู้ไม่สวมเสื้อถอนหายใจ เมื่อน้องสาวคนเดียวไม่มีพี่ชายในสายตา จรรย์ธรเป็นพวกสองมาตรฐาน พี่แท้ ๆ ถูกจัดให้อยู่ในลำดับล่างสุด แต่ไอ้ธารหน้าหวานสูงส่งเหมือนเทวดาก็ไม่ปาน

“อะแฮ่ม!” เขากระแอมเมื่อหญิงสาวชายหนุ่มมือต่อมือยามส่งน้ำในขวดให้กัน น้องสาวเขาสะดุ้ง เอียงอายดึงมือกลับในขณะที่เพื่อนสนิทของเขาแค่ยิ้มๆ สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด

“น้ำตาลติดคอ” พูดจบ จีรัณก็หันหลังให้พวกหวานพร่ำเพรื่อ เขายกมือเท้าสะเอวและดื่มน้ำไปอึกใหญ่

พ่อแม่เขาจะตามมาในเย็นวันนี้ พร้อมกับมารดาและพ่อของธารณ์ ผู้ใหญ่ท่านติดธุระจึงไม่ได้มาพร้อมกัน

พวกเราอาศัยอยู่บ้านข้างกัน เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ตัวเขาเองก็เพิ่งจะรู้ว่าน้องสาวเขาแอบแอ๊วเพื่อนข้างบ้านมานานแล้ว ที่สำคัญแอ๊วไปแอ๊วมา ไอ้ธารก็ดันยอมโดนเด็กหลอก ตกลงคบกันจริงจังมีแววว่าถ้าคบกันยืดจนเรียนจบ เขาคงได้มันเป็นน้องเขย!

แก่แดดจริงจริ๊ง น้องสาวใครก็ไม่รู้!

“พี่ธารตาแดงหมดเลย แสบตามากไหมคะ ไปล้างตาหน่อยไหมบุ้งพกยาล้างตามาด้วยนะคะ”

จีรัณเหล่มองเมื่อได้ยินเจื้อยแจ้วของน้อง ตอนนี้ธารณ์นั่งลงข้างจรรย์ธรแล้ว ชายหนุ่มยังยืนมองน้องกับเพื่อนแบบนั้น และได้คิดว่าพักนี้น้องสาวเขาดูอ้วนขึ้นนิด ๆ มีน้ำมีนวลไม่ดูผอมแห้งแรงน้อยเหมือนก่อนหน้านี้

“ไม่เป็นไรค่ะ นิด ๆ หน่อย ๆ แค่นี้เอง แล้วบุ้งไม่ไปเล่นน้ำหรือคะ”

จรรย์ธรหลบตาคนถาม ยิ้มบาง “ไม่ค่ะ บุ้งอาย” ท่าทางเอียงอายก่อนช้อนตาขึ้นมอง

“อายทำไมคะ”

สิ้นเสียงถามของธารณ์จีรัณก็อดแทรกไม่ได้ “เออ อายทำไมวะ”

“แหม” สาวน้อยหลบตาอีกหน “ก็... บุ้งอ้วนออกค่ะพักนี้” เหมือนจะเขินจัด แต่อากัปกิริยานั่นหยุดกึกเมื่อสบตากับพี่ชาย “มองแบบนี้ จะพูดอะไรเหรอพี่บี๋”

จีรัณกลอกตา “เปล๊า!”

“เสียงสูง” น้องสาวยังไม่คาใจ แต่กระนั้นก็ไม่ได้เอามาเป็นอารมณ์ เธอมองพี่ชายตาแป๋ว “ไม่เป็นไร พี่บี๋นั่งลงก่อนสิ บุ้งมีเรื่องจะบอก” เมื่อจีรัณทำเฉย เธอก็สำทับ “พี่บี๋สำคัญจริง ๆ และนั่งฟังดีกว่ายืนฟังเชื่อบุ้ง” ประโยคต่อมาหลบตามองพื้น “มันแบบว่าสำคัญมาก ๆ บุ้งเลือกจะบอกพี่บี๋พร้อมกับพี่ธาร” เธอช้อนตามองคนนั่งเคียงอีกครั้ง “เลยนะคะ”

จีรัณยอมลงให้เขานั่งลงข้างเพื่อนสนิทที่โตด้วยกันมา

“เอ้ามีอะไรก็ว่าไป”

“แหม-ม-ม-ม-ม” น้องสาวมองค้อน แต่พอธารณ์ย้ำถาม

“ข่าวดีที่ว่าข่าวดีอะไรเหรอคะบุ้ง”

จรรย์ธรสะเทิ้นอายม้วนตัวบิดเป็นเลขแปดจนเหมือนจะขาด ธารณ์ยังยิ้มอย่างคนอารมณ์ดี ส่วนจีรัณกลอกตามองฟ้า เขาเท้ามือไปกับพื้นทรายถอนหายใจอย่างปลงตก

“คือ...”

หญิงสาวเม้มริมฝีปากก้มหน้างุด ก่อนคว้าเอากระเป๋าผ้าที่วางบนเสื่อขึ้นมา จีรัณชะโงกมองอย่างอยากรู้ ธารณ์เองก็ตั้งใจฟังจริงจังจนกระทั่ง...

“บุ้งท้อง”

สองคำที่มาพร้อมแท่งสีขาวสามสี่แท่งถูกดึงออกมาวางบนเสื่อ ส่งผลให้ทุกอย่างตกอยู่ในภวังค์ จีรัณกะพริบตาถี่ ๆ ส่วนธารยิ้มค้างก้มลงหยิบที่ตรวจครรภ์ขึ้นมามือไม้สั่น เขามองที่ตรวจเลิ่กลั่ก ก่อนจะถูกสาวเจ้าเชยคางให้มองใบหน้าสวย ๆ ที่ยื่นเข้ามาจนชิด

“เรากำลังจะมีลูกด้วยกันแล้วนะคะพี่ธาร!”

คนจะเป็นพ่อยังอึ้งอยู่ จึงได้ยินแต่เสียงสาวเจ้าดังจ้อย ๆ ส่วนตัวพี่ชายอ้าปากค้าง หน้าซีด เหงื่อแตกเต็มตัว

อยู่ดี ๆ เรื่องก็วิ่งเข้ามาหา นอกจากกลัวว่าพ่อแม่จะจับเขาถ่วงน้ำเพราะปล่อยให้น้องไปแรดจนได้ลูกมาคน ตอนนี้ที่สงสัยเป็นอย่างมากก็คือ ทั้ง ๆ ที่จีรัณตัวติดกับธารณ์จนถูกแซวว่าเป็นแฟนกันแท้ ๆ อยู่ด้วยกันทุกวันวันละเกือบสิบแปดชั่วโมง บุ้งศรีเอาเวลาไหนไปหลอกล่อเพื่อนกวางตัวน้อยของเขา จนตัวเองท้องป่องได้ละเนี่ย!

และไม่วายไอ้น้องตัวดีก็ยังตอกฝาโลงซ้ำ

“พี่บี๋ดีใจมากล่ะสิท่าจะได้เป็นลุงแล้วนะ ลุงบี๋!”

จรรย์ธรกระหยิ่มยิ้มย่อง เลิกสนใจพี่ชายและหันมามองแค่ใบหน้าของชายคนรัก

สีหน้าของธารณ์แดงก่ำ ดูยังอึ้ง และตกตะลึงอยู่ไม่น้อย

หญิงสาวยิ้มตอบและโผเข้ากอดเขา เธอซุกหน้าเข้ากับอกกว้างเมื่อเขากอดรัดเธอไว้แน่น

ความสุขอัดอยู่เต็มอกข้างซ้ายที่อวบอิ่มขึ้นมาของเธอ

ในที่สุด ชีวิตของเธอก็แฮปปี้เอ็นดิ้ง!