บทนำ
“คิดดีแล้วหรอ…ถึงได้กล้าเดินเข้ามาหาฉัน?”
“ทำไมไดต้องคิดให้ปวดสมองด้วยคะ?”
“ไอ้เดมมันไม่เคยเตือนเธอรึไง..?”
บท 1
คฤหาสน์ตระกูล บูเกต์
ตึกๆๆๆ!!!
“นั้นพี่จะไปไหนคะพี่เดม!” เสียงฝีเท้าเล็กกระทบลงกับพื้นหินอ่อนสีขาวมุกดังขึ้นถี่ๆ ก่อนเสียงหวานใสราวกับระฆังแก้วจะตะโกนลั่นคฤหาสน์หลังใหญ่…เพื่อต้องการส่งสาส์นไปให้ถึงพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเองโดยเฉพาะ!
“=_=หัดทำตัวให้เป็นผู้หญิงเรียบร้อยบ้างเถอะว่ะได”เสียงทอดถอนหายใจดังขึ้นบ่งบอกถึงความเบื่อหน่ายกับเสียงดังกล่าวได้เป็นอย่างดี ก่อนนาทีต่อมาเดมเคร์จะจำใจหยุดปลายเท้าหนาของตัวเองลง..แล้วส่งมือข้างหนึ่งขึ้นไปกระชากแว่นกันแดดสีดำออกจากใบหน้าหล่อเหลาเอาการของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ จากนั้นก็ไม่รอช้าที่จะหมุนตัวกลับไปเท้าเอวตำหนิยัยลิงน้อยประจำคฤหาสน์ตระกูลบูเกต์อย่างไม่ไว้หน้า และแน่นอนว่าเหตุการณ์รับฝีปากของเดมเดร์กับไดอาน่ามักจะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง..จนกระทั่งทุกคนในคฤหาสน์ถึงกับชินชากับสงครามย่อมๆนี้ไปแล้ว ไม่ต่างจากเคนโซ่น้องชายคนสุดท้องที่นอนเกือกกลิ้งอยู่บนโซฟารับแขก..และเจ้าตัวเพียงผงกศีรษะขึ้นมาดูการโต้วาทีระหว่างพี่ชายกับพี่สาว และเพื่อให้ได้อรรถรสเจ้าตัวก็ไม่ลืมที่จะหยิบเอาถังป๊อปคอร์นรสชีสของโปรดโยนเข้าปากอย่างเพลินๆ
“โธ่คุณพี่ขาา~~ ไดเป็นคุณหนูตระกูลมาเฟียนะคะ!..ไม่ใช่คุณหนูแห่งบ้านทรายทอง! จะให้ไดนั่งพับเพียบร้อยพวงมาลัยไหว้พระทุกวันเลยรึไงคะ!”และก็เข้าอีหรอบเดิมของคุณหนูคนสวยประจำตระกูลบูเกต์..ที่นอกจากจะไม่สลดแล้วยังเท้าเอวแจกแจงความเป็นมาของครอบครัวมาเฟียยักษ์ใหญ่ของตัวเองอย่างละเอียดยิบ! พร้อมกันนั้นก็กรีดกรายปลายเล็บที่พึ่งทำมาสดๆร้อนๆ..ประกอบคำพูดของตัวเองจนทุกคนเห็นภาพเป็นฉากๆ! ‘ซึ่งความสามารถของเจ้าตัวนั้น..น่าส่งเสริมให้มุ่งไปบนเส้นทางดารานักแสดง..เพราะมันคงจะรุ่งโรจน์ในสายงานไม่ใช่น้อย!’
“แต่เธอก็ไม่ควรกระโดกกระเดกเป็นชะนีทุกวันแบบนี้ก็ได้นะได..ฉันรำคาญหูรำคาญตา..!”เดมเคร์กระแทกลมหายใจออกอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน..ก่อนจะเอ่ยปากตำหนิไดอาน่าอย่างตรงไปตรงมา เพราะทุกวันนี้เขาเหนื่อยกับภาระหน้าที่ของตัวเองไม่พอ..ยังต้องเก็บแรงมาสู้รบตบมือกับยัยแสบที่สมองไม่เต็มเต็งคนนี้ทุกครั้งที่เขาจะออกจากคฤหาสน์อีกด้วย!
ตึกๆๆๆ!!!
“งื้ออ~ แรงมาก!..เป็นคำพูดคำจาที่แรงมากเลยค่ะพี่เดม!”สิ้นคำด่าที่แสบร้าวไปถึงกระเพาะอาหารนั้น!..ไดอาน่าก็บีบน้ำตาพร้อมกับกระทืบเท้าสองสามที ก่อนจะกลับมาสมทบเป็นนางพญา..เท้าเอวตะเบ็งเสียงตัดพ้อพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเองต่อ โดยที่ใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตานั้น..ไม่มีความรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองแม้แต่น้อย!
“เฮ้อ!..ฉันเบื่อจะพูดจาไร้สาระกับเธอแล้วนะได”จวบจนกระทั่งเดมเดร์ต้องกระแทกลมหายใจออกมาอย่างเบื่อโลก จากนั้นก็ยกมือขึ้นเหนือศรีษะประกาศยอมแพ้..พร้อมกับพูดกับไดอาน่าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายกับชีวิตเต็มทน และแน่นอนว่าท่าทีเบื่อโลกของพี่ชายนั้นทำเอาไดอาน่าถึงกับส่งเสียงในลำคอระหงอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตากระเบื้องยังคงทอประกายของความมุ่งมั่นในสิ่งที่ต้องการรู้..จากนั้นก็ไม่รอช้าที่ปรี่เข้าไปคว้าแขนล่ำของที่ชายเอาไว้อย่างรวดเร็ว!
หมับบบ!!!
“=+=งั้นพี่เดมก็รีบตอบไดมาก่อนสิคะ!..ว่าพี่เดมกำลังจะออกไปไหน? ไดจำตารางงานของพี่ได้นะคะพี่เดม..และรู้ด้วยว่าวันนี้พี่เดมไม่ได้มีคุยงานหรือส่งสินค้าที่ไหน”ใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตาเงยขึ้นไปเค้นถามพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเองยาวเหยียด โดยไม่ลืมที่จะหยิบยกเอาตารางชีวิตของพี่ชายที่พึ่งไปรบเร้าขอจากบอดี้การ์ดมา..เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าได้ใช้มันเป็นข้ออ้างในการออกไปข้างออกดึกๆดื่นๆ
“_*_เธอเป็นแม่ฉันรึไงวะ..จู้จี้จุกจิกฉิปหายเลยว่ะได!”ไม่พ้นที่เธอจะต้องถูกพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเอง..เหน็บแนมกลับด้วยคำพูดที่เจ็บแสบไปถึงกระดูกดำอีกรอบ!
“รำคาญหูงั้นก็รีบตอบไดมาก่อนสิคะ!..เพราะไดก็ขี้เกียจคุยกับพี่เดมแล้วเหมือนกัน!”ไดอาน่าพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกสุด..ก่อนจะกระตุกแขนล่ำของเดมเดร์ยิกๆ แล้วเดินหน้าเค้นเอาคำตอบจากอีกฝ่ายอย่างไม่หมดความอดทนง่ายๆ..โดยท้ายประโยคนั้นก็ไม่ลืมที่จะบอกว่าตัวเองก็ขี้เกียจคุยกับพี่ชายกวนใจไม่ต่างกัน
“..ไปเที่ยว!”ความวุ่นวายของน้องสาวที่ไม่รู้จักโต..ทำเดมเคร์ตัดสินใจตอบคำถามไดอาน่าออกไปเพื่อให้เรื่องมันจบโดยเร็ว เพราะรู้ดีว่าหากเจ้าตัวไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการคงไม่ยอมให้เขาออกจากคฤหาสน์เป็นแน่! ‘รู้สึกคิดผิดที่กลับคฤหาสน์ในวันนี้จริงๆ!’ เดมเคร์ได้แต่ตำหนิตัวเองที่เลือกกลับบ้านวันนี้อยู่ภายในใจ..เพราะความเป็นจริงเขาไม่สามารถย้อนเวลากลับไปเลือกใหม่ได้อีกแล้ว!
“_*_ไปเที่ยวกับใครคะ..กลุ่มพันธมิตร?”แต่เรื่องกลับไม่จบง่ายๆเมื่อยัยจอมแสบเท้าเอวเค้นถามต่อ..ราวกับต้องการทราบรายละเอียดยิบย่อยของการดำเนินชีวิตของเขาในแต่ละวัน สายตาที่เจ้าตัวใช้มองมาไม่ต่างจากแม่ไก่พองขนขู่ราชสีห์ฟ่อฟเลยสักนิด! เดมเดร์นึกหมั่นไส้อยากจะเอื้อมมือไปเขกขมับบางสักทีสองที..เพราะหลังๆมานี้ไดอาน่าเริ่มจะทำตัวเป็นมารดาเข้าไปทุกวันแล้ว
“=*=…เปล่า…ไอ้‘เจโรม’ ”จนในที่สุดเดมเคร์ก็ไม่สามารถทนความจุ้นจ้านวุ่นวายของไดอาน่าได้..นั้นจึงทำให้เดมเคร์กรอกตามองบนก่อนจะตอบคำถามน้องสาวจอมแสบสับออกไปในที่สุด!
กึกกก!!! เพียงได้ยินชื่อที่หลุดออกมาจากปากของผู้เป็นพี่ชายบังเกิดเกล้า..ไดอาน่าก็รู้สึกเสมือนเวลารอบตัวพลันหยุดลงเสียวินาทีนั้น! พร้อมกันนั้นใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของชื่อก็ลอยเข้ามาในหัว..รอยยิ้มมีเสน่ห์ที่กระชากหัวใจเธอไปตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยนั้น!..มันกำลังทำเธอไม่เป็นตัวเอง!
พรึบบบ!!!
“0.0!..งั้นไดไปด้วย!”ไวเท่าความคิดไดอาน่ารีบโพล่งปากขอติดสอยห้อยตามตูดผู้เป็นพี่ชายไปเที่ยวด้วยทันที! โดยที่ในสมองนั้นรีบคิดแผนการเจ้าเล่ห์มากมายเพื่อที่จะได้เข้าใกล้ชายผู้นั้น..ตามที่หัวใจดวงนี้เรียกร้องและต้องการมาตลอดเกือบยี่สิบปี!
และในที่สุด!..วันนี้ก็เป็นฤกษ์งามยามดีที่เธอได้คิดคำนวณมาเป็นอย่างดีแล้ว ว่าจะลงมือเปิดฉากรักของเธอกับเขาอย่างสง่าผ่าเผย..ให้สมกับเป็นลูกคุณหนูแห่งตระกูลมาเฟียยักษ์ใหญ่
“ฝันไปเถอะ!!!…กลับขึ้นไปนอนให้แม่นมตบตูดซะยัยแสบ!”แต่แล้วความฝันทั้งหมดก็พังทลายลงด้วยความคำพูดปฏิเสธของพี่ชายบังเกิดเกล้า! ที่นอกจะไม่ยอมให้เธอติดสอยห้อยตามตูดไปด้วยแล้ว..ยังมีหน้ามาไล่ตะเพิดให้เธอขึ้นไปนอนให้แม่นมตบตูด ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วอายุของเธอตอนนี้..แตะเลขยี่สิบห้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!
“อร้ายยย!!…ไดโตแล้วนะคะพี่เดม! พูดแบบนี้ไดอายคนอ่านเขานะ!”ใบหน้าหวานบูดบึ้งเป็นปลายจวัก..ก่อนจะกระทืบเท้าเร้าๆต่อว่าพี่ชายในสายเลือดของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะคำพูดของเดมเดร์นั้นล้วนทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกของเหล่าแม่บ้านและบอดี้การ์ด พ่วงด้วยไอ้น้องชายตัวดี..ที่นั่งกำลังนั่งกินขนมมองความโมโหของเธอเป็นเพียงละครตลกสำหรับเจ้าตัว
“โตแต่ตัวนะสิ!..ถ้าไม่อยากให้ฉันฟ้องแด๊ดกับมัมก็จงเชื่อฟังซะ!” เดมเดร์กรอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายกับชีวิตที่มีน้องสาวเป็นดั่งมารดาร่างสอง สายตาคมกริบหลุบมองนาฬิกาข้อมือเพียงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนจะรีบตัดจบบทสนทนาสุดหน้าเบื่อลง..เมื่อเวลานัดหมายของเขากับเพื่อนสนิทใกล้จะเดินทางมาถึงแล้ว!
ตึกๆๆๆ
“งื้อๆๆๆ..ไอ้พี่บ้า!..มารหัวใจจริงๆเลย!”
ไล่หลังพี่ชายบังเกิดเกล้าที่เดินจากไปแล้ว..ไดอาน่าก็ทำได้แค่ระบายอารมณ์โมโหของตัวเองลงกับพื้นหินอ่อนจนแทบทรุด! ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราแม้จะไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้มอยู่..แต่ก็ไม่สามารถทำให้ความสวยงามราวกับตุ๊กตากระเบื้องนี้ลดน้อยลงไปแต่อย่างใด ไดอาน่าเบ๊ะปากขึ้นก่อนจะตะโกนต่อว่าต่อขานพี่ชายบังเกิดเกล้าทิ้งท้ายอย่างเหลืออดเหลือทน..นั่นเพราะเจ้าตัวได้ทำแผนการของเธอพังยับเยินตั้งแต่วันแรก!!
บทล่าสุด
#119 บทที่ 119 ตอนพิเศษ 4 ผู้ชายทั้งสอง..เป็นคนของคุณหนูมาเฟีย จบบริบูรณ์❤️
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#118 บทที่ 118 ตอนพิเศษ 3 เพศลูก
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#117 บทที่ 117 ตอนพิเศษ 2 ชายที่คลั่งรัก NC20++
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#116 บทที่ 116 ตอนพิเศษ 1 หวานขึ้นทุกนาที
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#115 บทที่ 115 ตอนที่ 115 ผู้ชายคนนี้..เป็นของคุณหนูมาเฟียแล้วค่ะ ❤️THE END
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#114 บทที่ 114 ตอนที่ 114 งานวิวาห์สุดอลังการ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#113 บทที่ 113 ตอนที่ 113 ชุดแต่งงานเพียงหนึ่งเดียวในโลก
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#112 บทที่ 112 ตอนที่ 112 พร้อมหน้าพร้อมตา
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#111 บทที่ 111 ตอนที่ 111 พี่ไม่ได้อ่อน
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#110 บทที่ 110 ตอนที่ 110 สงสัยลูกเอาคืนพ่อแทนแม่
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》
เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













