บทนำ
บท 1
“มาร์คัสคะ เราเพิ่งสนุกกันไปนิดเดียวเองนะคะ คุณจะรีบไปไหน” เสียงหวานปนประชดประชันของนางแบบสาวหุ่นเซ็กซี่นามว่าเอลลีน่าเอ่ยถามชายหนุ่มลูกครึ่งอิตาลี-ไทย ที่กำลังก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วย แม้จะอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตากับกางเกงสแล็คผ้าเนื้อดีที่ดูเรียบง่าย แต่ก็ไม่อาจปกปิดรัศมีของความหล่อเหลาและภูมิฐานของเขาได้เลยแม้แต่น้อย แววตาของเธอฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจนที่ความสุขของเธอต้องถูกขัดจังหวะลงอย่างกะทันหัน
“ขอโทษนะลีน่า ผมมีธุระด่วนจริงๆ” มาร์คัสตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะอ่อนโยน แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเร่งรีบ มือหนากำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดสุดท้ายอย่างลวกๆ โดยไม่แม้แต่จะหันมาสบตาคู่สนทนา ความคิดทั้งหมดของเขามุ่งไปที่เรื่องเร่งด่วนที่กำลังรออยู่ข้างหน้า
“จะมีธุระอะไรสำคัญกว่าเรื่องบนเตียงของเราอีกเหรอคะที่รัก” เอลลีน่าไม่ยอมแพ้ เธอผุดลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายเปลือยเปล่าที่เย้ายวนใจ เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่น่าปรารถนา ก่อนจะเดินเข้าไปเบียดอกอวบอิ่มแนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขา แขนเรียวระหงคล้องไปยังลำคอแกร่งอย่างออดอ้อนและประจบประแจง หวังจะรั้งเขาไว้ด้วยเสน่ห์ของเรือนร่างที่เธอรู้ดีว่ามาร์คัสเคยหลงใหล
“ผมต้องบินไปเมืองไทยด่วน จัสมินมีเรื่องให้ช่วย” มาร์คัสตอบอย่างหนักแน่น พยายามรักษาระยะห่างจากร่างที่แนบชิดเข้ามา ดวงตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มฉายแววกังวลเมื่อเอ่ยถึงชื่อน้องสาวเพียงคนเดียวของเขา
“โธ่!....ก็นึกว่าเรื่องอะไร น้องสาวคุณก็คงโทรมาฟ้องเรื่องสามีอย่างเคยนั่นแหละ ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรสักหน่อย เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้นี่คะ” เอลลีน่าพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดและไม่พอใจ
หญิงสาวเป็นคู่ควงของมาร์คัสมานานพอที่จะรู้เรื่องราวความสัมพันธ์ของเขากับน้องสาวดี เธอรู้ว่าจัสมินมักจะโทรมาฟ้องพี่ชายเรื่องความเจ้าชู้ของสามีอยู่บ่อยๆ ในความคิดของเอลลีน่า นี่ไม่ใช่เรื่องด่วนหรือสำคัญอะไรเลยสักนิดที่มาร์คัสจะต้องทิ้งเธอไปในตอนนี้ เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกลดความสำคัญลงอย่างไม่ยุติธรรม
“สำหรับผม ทุกเรื่องของจัสมินคือเรื่องสำคัญที่สุด” มาร์คัสตอบด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แววตาของเขาดูไม่พอใจที่เอลลีน่าดูถูกความรู้สึกของเขาที่มีต่อน้องสาว คำพูดของเธอเหมือนจุดไฟโทสะในใจเขาให้ลุกโชนขึ้นมาทันที
“นี่คุณเห็นน้องสาวของคุณสำคัญกว่าเรื่องของเราอีกเหรอคะมาร์คัส” เอลลีน่าถามกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย เธอรู้สึกเจ็บปวดและน้อยใจที่มาร์คัสไม่เห็นความสำคัญของเธอเท่าที่ควร เธอต้องการคำยืนยันว่าเธอมีความหมายต่อเขา แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเย็นชา
“ลีน่า คุณรู้จักผมมานาน ก็น่าจะรู้นะครับว่าใครสำคัญที่สุดในชีวิตผม” มาร์คัสพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด ชีวิตของมาร์คัสเหลือเพียงน้องสาวเพียงคนเดียวคือจัสมิน ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ถ้าจัสมินบอกว่าอยากให้ไปหา ชายหนุ่มก็พร้อมที่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อไปหาเธอให้เร็วที่สุด ความรักที่เขามีให้น้องสาวนั้นลึกซึ้งและไม่มีอะไรมาทดแทนได้
“ถ้าคุณไปตอนนี้ เราก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก ลีน่าเบื่อเต็มทนแล้วนะคะ เมื่อไหร่คุณจะเลิกตามใจน้องสาวสักที เธอโตแล้ว คุณควรให้เธอทำอะไรด้วยตัวเองบ้างนะคะ” เอลลีน่าพูดอย่างขัดใจและตัดพ้อ เธอพยายามใช้ไม้แข็งเพื่อรั้งเขาไว้ หวังว่าคำขู่ของเธอจะทำให้มาร์คัสเปลี่ยนใจและหันมาสนใจเธอมากขึ้น เธอรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการที่ต้องเป็นรองน้องสาวของชายหนุ่มมาตลอด
หญิงสาวอยากให้เขาเห็นความสำคัญของเธอบ้าง จึงพูดแบบนั้นออกไป เธอหันหลังให้กับชายหนุ่มอย่างงอนๆ หวังว่าการขู่ไปแบบนั้น มาร์คัสคงจะยอมเปลี่ยนใจและวิ่งเข้ามาง้อเธอ แต่เอลลีน่าคิดผิดถนัด เพราะนอกจากเขาจะไม่สนใจคำพูดของเธอแล้ว มาร์คัสยังเดินออกไปจากห้องนอนพร้อมกับตะโกนสั่งลูกน้องด้วยเสียงดังลั่นและเด็ดขาด ราวกับว่าการตัดสินใจของเขาไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้อีกแล้ว ความหวังของเอลลีน่าพังทลายลงในพริบตา
“แพทริค อย่าลืมเอาเช็คค่าเสียเวลาให้เธอด้วย ส่วนห้องนี้ผมยกให้ จากนี้เราคงไม่ต้องเจอกันอีก” เสียงของมาร์คัสก้องกังวานไปทั่วห้องนอน คำพูดของเขาเย็นชาและไร้เยื่อใย ราวกับว่าความสัมพันธ์ที่ผ่านมาไม่มีความหมายใดๆ เลยสำหรับเขาแม้แต่น้อย
“มาร์คัส กลับมาคุยกันก่อน ลีน่าขอโทษ” เอลลีน่ารีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันกายอย่างลวกๆ แล้ววิ่งตามผู้ชายตัวโตออกจากห้องนอนด้วยความตกใจและเสียใจ เธอไม่คิดว่ามาร์คัสจะใจแข็งได้ถึงเพียงนี้ แต่เธอก็ต้องหยุดชะงักอยู่ที่ห้องรับแขก เพราะนอกจากมาร์คัสจะไม่หันกลับมามองเธอเลยแม้แต่น้อยแล้ว การ์ดร่างใหญ่ของเขายังยืนขวางทางเธออยู่ถึงสองคน
ชายหนุ่มไม่สนใจเสียงเรียกของคู่นอนเลยแม้แต่น้อย ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเขาคิดว่าเอลลีน่าเป็นคนที่เข้าใจเขามากที่สุด เขาควงเธอนานกว่าใคร แต่ทุกอย่างมันก็จบลงในพริบตา เพราะใครก็ตามที่พูดถึงน้องสาวของเขาในทางที่ไม่ดี เขาก็ไม่มีทางเก็บคนคนนั้นไว้ข้างกาย ความรักที่เขามีให้น้องสาวนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าความสัมพันธ์ชั่วคราวใดๆ
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#82 บทที่ 82 คลั่งรักมิรันดา nc
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#81 บทที่ 81 ชีวิตที่เลือก
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#80 บทที่ 80 ละทิ้งตัวตน
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#79 บทที่ 79 รสสวาทที่ห่างหาย nc
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#78 บทที่ 78 ตกหลุมรักอีกครั้ง nc
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#77 บทที่ 77 ฉันมีสามีแค่คนเดียว
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#76 บทที่ 76 หาคำตอบ
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#75 บทที่ 75 ยิ่งใกล้ยิ่งใช่
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026#74 บทที่ 74 ยินดีที่ได้รู้จัก
อัปเดตล่าสุด: 5/25/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เจ้าพ่อมาเฟีย
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เซต หลงเด็ก
ซื่อสัตย์เหมือนหมา จูงจมูกง่ายเหมือนควาย
กูนี่ไงเป็นทั้งหมาทั้งควายของเธอ!!
"เมื่อคืนถามเสี่ยว่าอะไรจำได้ไหม?"
"เมื่อคืน?"
"หลินบอกว่าอยากได้เสี่ยเป็น...ผัว"
"บ้า!!! เสี่ยว่านอย่าถือคนเมาเลยเนอะเราเป็นพี่น้องกันแบบนี้น่ะดีแล้ว!!" ให้ตายเถอะนี่เธอพูดอะไรออกไปเนี่ย แล้วดูหน้าเขาดิห่างกันไม่ถึงคีบด้วยซ้ำ ทุกครั้งที่ลมหายใจอุ่นกระทบแก้มหัวใจก็เต้นแรงยิ่งกว่ากลองยาวอีก
ใครอยากเป็นพี่น้องเล่าแต่ปากมันไวเกิน!!
"หนักนะ!"
"รู้ไหมว่าพี่น้องก็เอากันได้"
เรื่อง เฮียเฟยแสนดี
เพราะทุกอย่างมีการแข่งขันเสมอ ไม่เว้นแม้แต่...ความรัก
เพราะมาทีหลังงั้นเหรอเลยต้องยอมแพ้ หรือ เพราะมันมาก่อนถึงได้ไม่มีสิทธิ์
หึ...น่าตลกสิ้นดี!
ต่อให้ต้องใช้ร้อยเล่ห์มารยา สารพัดวิธีล่อลวง ปั่นหัวให้เลิกกัน สุดท้ายคือ...นำเสมอตัวเองเข้าไปแทนที่ตรงนั้นและจะทำแบบไม่ลังเล
ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าการแอบรักแฟนคนอื่นมันเป็นเรื่องไม่ดีเลยแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธีแก้ปัญหาซะหน่อย ก็แค่...แย่งมาเป็นแฟนตัวเองเสียให้สิ้นเรื่อง
"เฮียเฟยมาคนเดียวเหรอคะ?"
"หนูก็มาคนเดียวเหมือนกัน...ใช่ไหม?"
"แล้วเห็นคนอื่นมาด้วยเหรอคะ?"
"มานั่งดื่มกับเฮียสิจะได้ไม่เหงา"
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













