บทนำ
Vs
สาวสวยรวยเสน่ห์ที่เพิ่งพ้นรั้วมหาวิทยาลัยมาได้สามเดือน และยังหางานย่ำต๊อกอยู่เกือบทุกวันอย่าง ลักษิกา ปรีชาการณ์ จำต้องมาสวมบทคุณแม่จำเป็นกะทันหัน ทว่าแค่ชีวิตที่ต้องปากกัดตีนถีบก็ยุ่งวุ่นวายพอตัวอยู่แล้ว ดันมีหลานมาฝากผีฝากไข้ด้วยอีกคน เกรงว่าจะไม่รอดเอาได้ ภารกิจพิชิตใจพ่อของลูกจึงเริ่มขึ้น แต่ใครจะไปคิดว่าพ่อของลูกชายกำมะลอ นอกจากรวยหูดับแล้ว เขายังหล่อลากกระชากใจ หุ่นก็เซ็กซี่ขยี้ใจ ไม่พอพ่อคุณยังขยันอ่อยขยันหยอดอยู่เนืองๆ ประหนึ่งขายขนมครกเป็นอาชีพหลักทำธุรกิจเป็นอาชีพเสริมก็ไม่ปาน ใครมันจะไม่หวั่นไหวบ้าง
บท 1
อีกสิบห้านาทีจะเที่ยงคืน เป็นเวลาที่ควรจะนอนหลับฝันหวานอยู่บนที่นอนนุ่มๆ หากลักษิกา ปรีชาการณ์กำลังพาร่างในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ก้าวเข้าไปในผับแห่งหนึ่งด้วยความเร่งรีบ หลังจากได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสาวให้ช่วยมาพาตัวพี่ชายที่กำลังเมาอาละวาดอยู่ในผับแห่งนี้กลับบ้าน เนื่องจากเพื่อนของเธอยังติดอยู่บนรถแท็กซี่ซึ่งกำลังขับไปส่งลูกค้า บอกทิ้งท้ายแค่ว่าเสร็จแล้วจะมาสมทบ
พอเข้ามาในผับ จากที่คิดว่าพี่ชายเพื่อนคงจะอาละวาดโวยวายเสียงดังตามประสาคนเมาธรรมดา ทว่ารู้สึกเหตุการณ์จะหนักหนากว่าที่เธอคิด เพราะขณะนี้บุรินทร์กำลังดึงคอเสื้อของผู้ชายคนหนึ่งพร้อมกับง้างหมัดกะจะชกเต็มที่ โดยมีสาวน้อยนางหนึ่งส่งเสียงกรี๊ดๆ สลับกับร้องห้ามอยู่ใกล้ๆ อย่างคนลนลานทำอะไรไม่ถูก ลักษิกาจึงรีบถลาเข้าไปยื้อแขนพี่ชายเพื่อนเอาไว้ได้ทันเวลาเฉียดฉิว
“พี่บุ้งอย่า! นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
“ลักษ์ ปล่อยพี่! พี่จะฟาดปากไอ้ชั่วนี่สักที ที่มันกล้าดีมายุ่งกับแฟนของพี่"
“ไม่ใช่นะคะ พี่รบเป็นพี่ชายแบม ครอบครัวเรารู้จักกัน พี่บุ้งฟังแบมบ้างสิ”
“เป็นพี่ชายงั้นเหรอ แบมกับพี่คบกันมาตั้งสี่ห้าปี พี่ก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าแบมมีพี่ชาย พี่ชายร่วมโลกน่ะสิ แล้วแบมยังกอดมันต่อหน้าพี่อีก"
“โว้ย! ก็บอกว่าเป็นพี่ชายยังไงล่ะ เมาแล้วก็กลับบ้านไปเลยพี่บุ้ง”
สาวน้อยที่พยายามแก้ต่างความเข้าใจผิดของแฟนหนุ่มเป็นรอบที่ร้อยเริ่มมีน้ำโหจึงขึ้นเสียงให้บ้าง ทว่ามันกลับสุมไฟโทสะให้กับคนเมาเข้าไปใหญ่ และเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง ไม่ยอมฟังใครทั้งนั้น
“ที่ไล่พี่กลับ เพราะแบมจะได้จิ๊จ๊ะกับไอ้หมอนี่ได้สะดวกใช่ไหม”
“จิ๊จ๊ะกะผีอะไรเล่า พี่บุ้งพูดไม่รู้เรื่อง เมาหนักแล้วรู้ตัวบ้างหรือเปล่าเนี่ย”
เมื่อเห็นว่าสองหนุ่มสาวคงเถียงกันไปอีกนานไม่รู้จักจบสิ้น ลักษิกาจึงรีบห้ามทัพ
“พี่บุ้งพอได้แล้ว เมาก็กลับบ้านเถอะนะ ไป! เดี๋ยวลักษ์พากลับ”
“พี่ไม่กลับ! แบมทำแบบนี้กับพี่มันหยามหน้ากันชัดๆ คืนนี้พี่กับไอ้เฮงซวยนี่มันต้องตายกันไปข้างหนึ่ง ปล่อยพี่ลักษ์!”
ลักษิกายังสงสัยว่าคืนนี้ใครกันแน่ที่จะตาย เพราะคนเมาที่บอกจะเอาเรื่องให้ได้ไม่ดูสารรูปของตัวเองตอนนี้บ้างเลย ยืนโอนเอนแทบจะปักหลักไม่ไหวอยู่แล้ว หากฝ่ายตรงข้ามทั้งสูงและหนากว่าบุรินทร์หลายนิ้ว เค้าโครงหน้า ตลอดจนสีตาของคู่กรณีบอกชัดว่ามีเลือดตะวันตกอยู่ในตัว ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มถึงได้สูงใหญ่ได้ขนาดนี้ ดีอยู่หน่อยที่เขายังนิ่ง ไม่อารมณ์ร้อนตามแรงยั่วยุของบุรินทร์ แสดงว่าอีกฝ่ายยังมีสติและคงไม่เมาสักเท่าไร หรืออีกทีก็ไม่เมาเลย
หน้าตาคมคายของหนุ่มลูกครึ่งนั้นนิ่งเฉย และกลอกตามองบนอยู่เป็นพักๆ อย่างคนเบื่อหน่ายหรือเอือมระอากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พอชายหนุ่มสลัดคอเสื้อออกจากอุ้งมือของบุรินทร์ ทั้งเธอกับบุรินทร์ถึงกับเซแซดๆ ไปหลายก้าว เพราะตั้งหลักไม่ทัน และบอกให้รู้ว่าฝ่ายถูกหาเรื่องคงมือหนักใช่ย่อย ก่อนเขาจะหันไปเอ่ยกับสาวน้อยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ด้วยเสียงเรียบๆ ขรึมๆ
“เราน่ะกลับบ้านได้แล้วไป คุยกับคนเมาก็เหมือนคุยกับหมาบ้า มันไม่ฟังใครหรอก ตอนนี้น่ะมันพร้อมจะกระโจนกัดไม่เลือกหน้าอย่างเดียวเท่านั้นแหละ”
ทว่าประโยคนี้ของหนุ่มหน้านิ่งกลับสะกิดต่อมโทสะของคนเมาจนแทบทะลุองศา บุรินทร์เงื้อหมัดถลันเข้าหาคนพูดทันที พร้อมๆ กับลักษิกากับแฟนสาวของบุรินทร์ก็รีบกระโจนเข้าหาคนกำลังโมโหเดือดอย่างตกใจ เพื่อหวังจะช่วยยื้อยุดและห้ามปราม หากก่อนใครจะทันได้คาดคิด ชายหนุ่มที่ตั้งหลักรับมืออยู่นานแล้วก็ยกเท้าถีบบุรินทร์มาเต็มๆ ยอดอกอย่างไม่ออมแรง เหมือนคนเก็บกดอารมณ์มานาน แล้วได้ปลดปล่อยออกมาสุดฝ่าเท้ากระนั้น จนร่างบุรินท์กับนุสราแฟนสาวเซถลาหงายหลังไปนอนเค้เก้อยู่บนพื้นไม่เป็นท่า
ในขณะที่ลักษิกากลับคว้าตัวบุรินทร์พลาด เธอพุ่งเข้าไปหาร่างหนาของเจ้าของฝ่าเท้าหนักๆ นั้นเข้าอย่างจัง อารามไม่ทันได้ตั้งตัวบวกกับแรงปะทะทำให้ชายหนุ่มรีบคว้าร่างที่ปลิวเข้ามาหาแล้วเสียหลักเซถอยหลังไม่เป็นกระบวน ดีที่มีโซฟาตัวยาวซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังรองรับ ไม่อย่างนั้นเธอกับเขาคงได้ลงไปนอนกองกับพื้น ไม่จุกก็เจ็บไม่ต่างกับคู่นั้นเป็นแน่
ชายหนุ่มผู้ตกเป็นฝ่ายนอนหงายอยู่เบื้องล่างพยายามสะบัดหน้า เพราะเขารู้สึกว่ากำลังจะหายใจไม่ออก เนื่องด้วยแรงอัดแน่นที่อยู่บริเวณใบหน้าหนักหน่วงเอาการ หากมันไม่เป็นผล เนื่องจากกายอวบอิ่มที่โถมมาทับร่างเขาอยู่ทั้งตัวยังไม่ยอมขยับ และดูเหมือนคุณเธอจะตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาจึงจำต้องใช้สองมือดันร่างเธอออกห่าง ซึ่งก็พอดีกับร่างนุ่มๆ ผละขึ้นมาอย่างคนเพิ่งรู้สึกตัว แล้วก้มลงมองสองมือของเขาขวับ ก่อนแม่คุณจะกรีดร้องออกมาดังลั่น
“อ๊ายยย! ไอ้โรคจิต ไอ้คนลามก เอามือออกจากหน้าอกของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”
ในขณะที่เจ้าของฝ่ามือใหญ่ที่ขยุ้มสองเนินเนื้ออวบอัดเอาไว้เต็มๆ อุ้งมือยังตั้งตัวไม่ติด สองมือของคุณเธอก็กระหน่ำเข้าใส่ทั้งแผงอกและใบหน้าของเขามาชนิดไม่ยั้งและไม่เลือกที่ โดยที่คนถูกทับเอาไว้ทั้งตัวยังทำอะไรได้ไม่ถนัด หนำซ้ำแก้มสากยังถูกฝ่ามือเล็กซัดมาเต็มแรงทิ้งท้ายจนชายหนุ่มหน้าหัน แล้วรีบดีดร่างนิ่มนวลลุกหนีไปตั้งหลักอย่างว่องไว
หากก่อนที่เรื่องมันจะชุลมุนไปมากกว่านั้นก็มีสาวร่างบางในชุดทะมัดทะแมงเข้ามาขัดตาทัพเสียก่อน
“เฮ้ย! ไอ้ลักษ์ เป็นไงบ้างแก”
สาวผู้มาใหม่รีบปรี่เข้าไปพยุงร่างพี่ชายที่นอนกองอยู่บนพื้น ซึ่งขณะนี้สติสตังแทบไม่เหลือแล้ว ได้แต่นอนครางอยู่เบาๆ หากคนเมาก็ตัวใหญ่และหนักเกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ บางๆ จะดึงให้ลุกไหว เธอจึงหันมาเรียกเพื่อนสาวที่ยังยืนนิ่งอึ้งอยู่ที่เดิมให้ช่วย
“ไอ้ลักษ์! ยืนทื่ออยู่ทำไมล่ะ มาช่วยกันแบกร่างไอ้พี่บุ้งออกไปจากผับเร็วเข้า”
ลักษิกาสะดุ้งแล้วรีบตะลีตะลานหันไปช่วยเพื่อนพยุงร่างคนเมาให้ลุกขึ้น จากนั้นก็พากันลากออกไปจากผับอย่างทุลักทุเล โดยมีแฟนสาวของคนเมาวิ่งตามหลังไปติดๆ เรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นภายในระยะเวลาไม่ถึงสองนาที ซึ่งเร็วมาก เชื่อได้เลยว่านักท่องราตรีที่อยู่ในผับบริเวณโต๊ะใกล้ๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น อาจจะเห็นว่ามีคนทะเลาะกัน แต่ก็ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุอย่างแน่นอน
ส่วนทางด้านคู่กรณีกำลังมึนจากนมจากเต้าซึ่งเขารู้ซึ้งดีว่าไซซ์ไม่ธรรมดาที่ถูกอัดมาซะเต็มหน้าแทบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ใครมันจะไม่มึนบ้าง แถมแม่คุณยังมีแจกตบทิ้งท้ายอีกหนึ่งที ฝ่ามือเล็กๆ นั้นหนักหน่วงใช่เล่น กว่าเขาจะตั้งสติและรีบลุกก้าวตามสามสาวออกไป ก็ได้เห็นแค่ท้ายรถแท็กซี่อยู่ไกลลิบโน่นแล้วละ
ชายหนุ่มเตะกระป๋องเบียร์ที่ทิ้งเกลื่อนอยู่หน้าผับระบายอารมณ์ นี่มันวันซวยอะไรของเขาวะเนี่ย มาเหยียบเมืองไทยวันแรกหลังจากไม่ได้กลับมาหกปีเต็มก็เจอดีซะแล้ว มาผับกะจะเข้ามาหาเหล้าดื่มแก้เบื่อแก้เซ็งซะหน่อย จู่ๆ แม่สาวน้อยชื่อแบมนั่นก็ตรงปรี่มาทักทายเหมือนกับรู้จักกันมาสักสิบชาติ ทั้งที่เขาก็เพิ่งเคยเห็นหน้าคุณเธอนี่แหละ จากสรรพนามที่สาวเจ้าใช้เรียก พี่รบอย่างนั้น พี่รบอย่างนี้ เข้าใจว่าคงรู้จักกับคนเป็นน้องชาย เขาก็เลยตามน้ำไปก่อน พอออกปากจะเลี้ยงเหล้า แม่คุณก็ดีใจยกใหญ่ประหนึ่งถูกแจ็กพอต เล่นโผมากอดซะเต็มเหนี่ยว ก่อนแฟนหนุ่มของคุณเธอจะโผล่มาเจอแล้วเกิดเรื่องทั้งหมดนั่น
แต่นั่นยังพอให้อภัยเพราะมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ที่เขาจะจองเวรคือยัยอึ๋มนั่นต่างหาก เอานมมาฟาดหน้าเขาแล้วจากไปยังไม่พอ แม่เจ้ายังด่ามาให้เป็นกระบุง แถมตบปิดท้ายอีกฉาดใหญ่ อย่าให้เจอตัวนะแม่คุณ ขย้ำอย่างเดียวมันคงน้อยไป พ่อจะฟัดไม่เลี้ยงเลยคอยดู! คาดโทษเสร็จชายหนุ่มก็ก้าวกลับเข้าไปในผับอีกครั้ง เพราะกำลังรู้สึกเซ็งหนักกว่าเดิม ต้องใช้เหล้าดีกรีแรงๆ ช่วยบรรเทาอย่างเร่งด่วน
บทล่าสุด
#88 บทที่ 88 ตอนที่91(The end)
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#87 บทที่ 87 ตอนที่90
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#86 บทที่ 86 ตอนที่89
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#85 บทที่ 85 ตอนที่88
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#84 บทที่ 84 ตอนที่87
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#83 บทที่ 83 ตอนที่86
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#82 บทที่ 82 ตอนที่85
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#81 บทที่ 81 ตอนที่84
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#80 บทที่ 80 ตอนที่83
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#79 บทที่ 79 ตอนที่82
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
แสร้งรักเมียหย่า
เธอยอมบอกลาผู้ชายที่รัก และยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เพียงเพื่อแลกกับ ‘อิสระ’ ที่พ่อกับแม่สัญญาว่าจะคืนให้หลังจากนี้
แต่เมื่อถึงวันนัดหมาย...
ผู้ชายที่นั่งรอเธออยู่กลับไม่ใช่คิมหันต์
“เอ่อ ... คุณไม่ใช่คิมหันต์”
“แล้ว ...?”
‘เหมันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ลูกชายคนกลางที่หายไปจากครอบครัวนานกว่าหกปี และถูกเรียกตัวกลับมาเพียงเพราะพี่ชายปฏิเสธการแต่งงาน
เมื่อเธอต้องแต่งเพื่อรักษาผลประโยชน์ของครอบครัว
ส่วนเขาต้องแต่งเพราะเป็นเพียง ‘ตัวแทน’ ของใครอีกคน
การแต่งงานที่ไม่มีความรักตั้งแต่แรก
จึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับข้อตกลงของคนสองคน
โดยไม่มีใครรู้ว่า เมื่อถึงวันที่ทุกอย่างสิ้นสุดลง
ใครกันแน่ ... ที่จะยังแสร้งทำเป็นว่าไม่รัก
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ทาสรัก บำเรอชีกห์
เธอคือสาวใช้คนสนิทของภรรยาชีกห์การิม แค่แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอยังไม่กล้า
แล้วจะให้เธอยืนเปลื้องผ้าต่อหน้าเขาเนี่ยนะ?!
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













