สามีของฉันอุ่นเตียง!

"กะเหรี่ยง นี่คือบัตรธนาคารของฉัน และรหัสผ่านคือ 131224 คุณสามารถใช้เพื่อซื้ออะไรก็ได้ที่จำเป็น"

สองสามชั่วโมงต่อมา ชาวกะเหรี่ยงยังคงนึกถึงสิ่งที่สามีใหม่ของเธอพูดเมื่อเขาส่งบัตรเครดิตธนาคารให้เธอในตอนเช้า

จริงๆ แล้ว เธอรู้เรื่องสามีของเธอน้อยมาก

นอกจากข้อเท็จจริงที่ว่าชื่อของเขาคือเควิน ไคล์ เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย แม้แต่สมาชิกในครอบครัวของเขาเป็นใคร

ชาวกะเหรี่ยงไม่ทราบว่าเธอมีความกล้าที่จะแต่งงานกับผู้ชายที่เธอพบเพียงสองครั้งได้อย่างไร

10 วันก่อน ด้วยความช่วยเหลือจากเฟย์ รีด เพื่อนสนิทของเธอ คาเรนได้พบกับเควินเป็นครั้งแรกในการนัดบอด

เธอไม่มีความหวัง อย่างไรก็ตาม เธอได้รับบาดเจ็บเมื่อสามปีก่อน และเธอไม่มีสิทธิ์วิจารณ์อีกต่อไป แต่ยอมสละตัวเองเพื่อรับเลือก

เธอมาก่อนวันที่นัดบอด 15 นาที

เนื่องจากเธอไม่มีคุณสมบัติที่ดี เธอจึงทำได้ดีกว่าในด้านอื่นๆ โดยหวังว่าจะสร้างความประทับใจ

ถ้าเธอแต่งงานกับผู้ชายที่เหมาะสมได้ เธอก็จะทำให้พ่อแม่สบายใจได้

ผู้ชายเข้ามาตรงเวลา

ชุดสูทและรองเท้าของผู้ชายนั้นเป็นทางการมาก ซึ่งทำให้เธอรู้สึกว่าเขามองว่าการนัดบอดครั้งนี้สำคัญแค่ไหน ซึ่งทำให้เธอประทับใจครั้งแรกกับเขา

วิธีการทักทายของเขาก็ธรรมดามาก "คุณคาเรน เดลี่ สวัสดี ฉันเควิน ไคล์"

มันเป็นประโยคที่ธรรมดามาก แต่เนื่องจากเสียงของเขามีเสน่ห์มาก มันจึงทำให้ชาวกะเหรี่ยงรู้สึกพอใจอย่างผิดปกติและประทับใจชายผู้นี้มากกว่าเมื่อก่อน

หลังจากพูดคุยกันสั้น ๆ พวกเขาแลกเปลี่ยนหมายเลขโทรศัพท์และจากไป

เนื่องจากชาวกะเหรี่ยงเคยนัดบอดมาหลายครั้งแล้ว เธอจึงไม่ได้ถือเอาการนัดบอดนี้อย่างจริงจัง

เธอคิดว่าการนัดบอดครั้งนี้จะจบลงแบบเดียวกับเมื่อก่อน โดยไม่คาดคิด เธอได้รับโทรศัพท์จากเควินในอีกสองวันต่อมา

น้ำเสียงของเขาสุภาพเหมือนเมื่อก่อน “คุณคาเรน คืนนี้คุณว่างไหม”

คืนนั้นเควินชวนเธอไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารอิตาเลียน

ชาวกะเหรี่ยงไม่ชอบความอึดอัดของนัดบอด พวกเขาพูดคำไม่กี่คำที่ร้านอาหาร ระหว่างมื้ออาหาร เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อยและไม่ได้กินอะไรมาก

เดิมทีเธอต้องการหาเหตุผลที่จะจากไปแต่เนิ่นๆ ขณะที่เธอลังเล เควินก็พูดขึ้นก่อนว่า “คุณคาเรน ฉันมีเวลาวันพุธหน้า แล้วเราจะไปรับทะเบียนสมรสของเราดีไหม”

“อะไรนะ คุณต้องการใบรับรองอะไร” คาเรนตกใจกับคำพูดของเควิน

“ทะเบียนสมรส” เขาพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาไม่ได้ทำเสียงเหมือนว่าเขาล้อเล่นเลย

“ทะเบียนสมรส?” กะเหรี่ยงยังคงไม่เชื่อในสิ่งที่เธอได้ยิน เธอวางมือบนต้นขาของเธอแล้วบีบแรงๆ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ฝันไป จากนั้นเธอก็มองชายตรงหน้าเธออย่างจริงจัง

เควินมีคิ้วรูปดาบหนา ดวงตาที่สดใส และใบหน้าที่สวยงาม เขาดูสะดุดตาจนคนอื่นมองเห็นเขาในทันทีท่ามกลางฝูงชน

สีหน้าและทัศนคติของเขาเคร่งขรึม และเขาดูไม่เหมือนคนหุนหันพลันแล่น นี่เป็นเพียงครั้งที่สองที่พวกเขาได้พบกัน แต่เขาบอกว่าเขาต้องการแต่งงานกับเธอ?

จากนั้นเสียงแม่เหล็กลึกของชายคนนั้นก็มาถึงหูของเธออีกครั้ง “ฉันคิดว่าคุณก็เหมือนกับฉัน ไปนัดบอดโดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างครอบครัว แต่งงานและมีลูก และใช้ชีวิตที่ 'ธรรมดา'”

“ใช่ ฉันคิดอย่างนั้น แต่เราเพิ่งเจอกันครั้งที่สอง คุณไม่คิดว่าเร็วเกินไปเหรอ?” กะเหรี่ยงกล่าวว่า เธออยากมีครอบครัวเป็นของตัวเอง แต่เธอไม่คิดว่ามันจะรีบร้อนขนาดนี้

"มันเร็วไปหน่อย" เควินพูดต่อด้วยท่าทางสงบ “หลังจากการพบกันครั้งแรก ฉันกลับไปคิดอยู่สองวัน เธอทำให้ฉันรู้สึกดี ส่วนตัวรู้สึกว่าบุคลิกของเราไม่ขัดแย้ง ฉันเลยอยากลอง ."

คาเรนขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่มีความสุขเล็กน้อย “ในความคิดของฉัน การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล็ก ลองไหม ถ้ามันไม่ได้ผล แสดงว่าคุณต้องการ...”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เควินก็ขัดจังหวะเธอ “คุณคาเรน พวกเราโตแล้ว แน่นอนว่าเราไม่เคยโหยหาความรักที่ไม่มีอยู่จริงเลย เราทุกคนรู้ว่าเราต้องการอะไร”

คาเรนไม่ตอบและมองเขาต่อไป

บนพื้นผิว ชายคนนี้สงบและไม่สดใส เขาจะเป็นสามีที่ดี

อย่างไรก็ตาม เธอสามารถมอบชีวิตที่เหลือให้กับชายผู้นี้ที่เธอเพิ่งพบเพียงสองครั้งได้หรือไม่?

จริงๆ?

เมื่อเห็นเธอลังเล เควินก็เสริมว่า “บางทีฉันอาจจะใจร้อนที่ไม่สนใจความรู้สึกของคุณ ถ้าคิดว่าฉันเหมาะสมก็กลับไปคิดดูเถอะ ฉันจะรอสายจากคุณ”

หลังจากกลับถึงบ้านในวันนั้น ชาวกะเหรี่ยงก็ครุ่นคิดเรื่องนี้ทั้งคืน

เธอยอมรับว่าความคิดเห็นบางส่วนของเธอคล้ายกับของเควิน ตัวอย่างเช่น เธอยังเชื่อว่าไม่มีรักแท้ในโลก

หลังถูกทำร้ายอย่างสุดซึ้ง เธอก็ไม่เชื่ออีกต่อไปว่าโลกนี้มีความรัก

หลังจากคืนที่นอนไม่หลับ กะเหรี่ยงโทรหาเควินในเช้าวันรุ่งขึ้นและบอกเขาว่าเธอเห็นด้วยกับข้อเสนอที่เรียกว่าของเขา

ในตอนบ่าย ชาวกะเหรี่ยงนำหนังสือเดินทางมาด้วยและไปจดทะเบียนสมรสที่ศาลากลางกับเควิน

เมื่อพวกเขารวบรวมพวกเขาและเดินออกจากศาลากลางด้วยกัน เธอก็รู้สึกสับสน

ว่ากันว่าการแต่งงานเป็นเครื่องหมายแห่งชีวิตใหม่สำหรับผู้หญิง แต่ตอนนี้ดูเหมือนง่ายเหลือเกิน ใช้เพียง 9 ดอลลาร์สำหรับใบรับรองที่ตอนนี้หมายความว่า Karen Daly เป็นของ Kevin Kyle ตามกฎหมาย

กะเหรี่ยงจึงย้ายไปอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเควิน

คืนนั้นเควินทำตัวเป็นอัศวิน เขาริเริ่มที่จะออกจากห้องนอนหลักเพื่อให้เธอพักผ่อนตามลำพังในขณะที่เขานอนหลับในอีกห้องนอนหนึ่ง

กะเหรี่ยงไม่เคยคาดหวังว่าเควินจะมอบบัตรธนาคารให้กับเธอก่อนที่เขาจะทำงานในวันนี้

พวกเขาไม่รู้จักกันดีพอ เขามั่นใจได้อย่างไรว่าจะมอบทรัพย์สินทั้งหมดของเขาให้กับเธอ?

“กะเหรี่ยง นักข่าวจากสื่อรออยู่ข้างใน กรรมการและหัวหน้าคนใหม่กำลังจะมาเร็ว ๆ นี้ ทำไมคุณถึงมึนงงในเวลานี้?”

เสียงเข้มของผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ เอ็มมา วิลสัน ขัดจังหวะการฝันกลางวันของคาเรน เธอรีบดึงความคิดของเธอกลับคืนมาและพูดด้วยใบหน้าที่ตรงไปตรงมาว่า “ผู้จัดการวิลสัน ฉันขอโทษ ฉันจะตั้งใจฟัง”

เอ็มม่ามองดูคาเรนและพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวว่า “คาเรน แม้ว่าเธอจะเป็นพนักงานจากฝ่ายขาย ผู้จัดการของคุณก็ส่งคุณไปช่วยฝ่ายประชาสัมพันธ์ ตื่นได้แล้วอย่ามาลากฉันลงนะ” กับคุณ."

คาเรนเม้มปากและพยักหน้า “ผู้จัดการวิลสัน ฉันแค่ฟุ้งซ่าน มันจะไม่เกิดขึ้นอีก”

เอ็มม่ามองที่คาเรนอีกครั้งแล้วมองออกไป เธอปรบมือและเรียกพนักงานหลายคนที่รับผิดชอบส่วนต้อนรับมาด้วย

“ทุกคน พยายามให้ดีที่สุด เราต้องจัดงานแถลงข่าววันนี้อย่างราบรื่น เราไม่สามารถจ่ายความผิดพลาดใดๆ ได้” ขณะพูด เอ็มม่าเหลือบมองพนักงานทุกคน