บทนำ
บท 1
"ป๋าโฮปขาา"เสียงใสๆของเด็กสาวดังมาจากหน้าบ้านก่อนที่ร่างนั้นจะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาแล้วกระโดดเกาะชายหนุ่มแน่น
"อึ๊บบบ....ไม่ใช่เด็กแล้วนะเรา"
"หนูนานาหน้ายังเด็กอยู่เลยค่ะยังไม่โตเลย.."เด็กสาวพูดเสียงอู้อี้อยู่ข้างหูของชายหนุ่ม
"ลงก่อนนะครับทำแบบนี้มันไม่ดี"
"หนูนานาไม่ลงค่ะหนูนานาอยากอยู่แบบนี้ป๋าโฮปอุ้มหนูนานาเข้าไปด้านในหน่อยสิคะ"
"ก็ได้ค่ะ"ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาก่อนจะพาร่างของเด็กสาวเข้าไปในบ้านท่ามกลางสายตาของแม่บ้านหลายคน แต่ก็ไม่ได้มีใครตกใจหรือแปลกใจอะไรเลยเพราะเด็กสาวทำแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้วจนแม่บ้านพากันชินหมดแล้ว
"ถึงแล้วค่ะหนูนานาลงได้แล้วนะคะ"
"ก็ได้ค่ะ"เด็กสาวยอมลงแต่โดยดี ก่อนจะทำหน้าบูดบึ้งถอยตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างแรง
"เป็นอะไรไปคะ"
"หนูนานาเพิ่งนึกขึ้นได้ค่ะ...เพื่อนที่โรงเรียนของหนูนานาบอกว่าหนูนานาโตแล้วหนูนานาจะต้องมีแฟน..จะมาทำตัวติดป๋าโฮปแบบนี้ไม่ได้เพราะป๋าโฮปก็ต้องมีแฟนเหมือนกัน"
"มันก็จริงอย่างที่เพื่อนหนูว่านะคะ...หนูนานาโตแล้วจะมาทำตัวติดกับป๋าแบบนี้ไม่ได้นะคะ"
"หนูนานายังไม่โตค่ะหนูนานายังเด็กอยู่เลย ป๋าโฮปจะให้หนูนานาโตและหนูนาก็จะได้ไม่ต้องตัวติดกับป๋าโฮปและป๋าโฮปก็จะไปมีแฟนใช่ไหมคะ"เด็กสาวพูดพร้อมกับทำแก้มป่องๆยกแขนขึ้นมากอดอกเอาไว้
"เปล่านะคะ...ป๋าไม่ได้จะมีแฟนแต่ป๋าแค่บอกว่าหนูนาโตแล้วเดี๋ยวใครจะมองหนูนานาไม่ดีเอา"
"ก็ช่างคนมองสิคะหนูนานาไม่ได้สนใจสักหน่อย"
"แล้วไม่กลัวเขาว่ากระทบไปถึงพ่อและครอบครัวของหนูนานาเหรอ"
"...."
"เห็นไหม...หนูนานาก็กลัวเหมือนกันป๋าก็กลัวแบบนั้นกลัวว่าจะมีคนมาพูดถึงหนูนานาในทางที่ไม่ดี"
"ลูกน้องของป๋าก็มีนี่คะสั่งลูกน้องของป๋าไปจัดการเลย"
"หนูนานาฟังป๋าดีๆนะคะ ที่ป๋ามีลูกน้องเยอะไม่ใช่ว่าป๋ามีเอาไว้ทำในเรื่องที่ไม่ดีนะคะป๋ามีลูกน้องเอาไว้ทำงานค่ะ"
"ก็หนูนานาเคยเห็นในหนังนี่คะ....คนที่มีลูกน้องเยอะเวลาใครทำอะไรให้ไม่พอใจก็จะสั่งให้ลูกน้องไปจัดการ"
"หนังก็ส่วนหนังนะคะแยกแยะกันให้ออก"
"ค่ะป๋าโฮป"
"เอาล่ะค่ะ...ไปอาบน้ำทานข้าวแล้วพักผ่อนนะคะป๋าจะไปทำงาน"
"โห่...ป๋าอะ...อะไรก็ ทำงาน ทำงานทำงาน ไม่เห็นสนใจหนูนานาบ้างเลยอย่างนี้หนูนาเรียนจบแล้วไปเรียนต่อกับพ่อที่เกาหลีดีกว่า"เด็กสาวพูดจบก็คว้ากระเป๋าขึ้นไปบนห้องของตนทันที ชายหนุ่มจึงรีบเดินตามขึ้นไปเมื่อเห็นเด็กสาวนั้นกำลังงอน
"หนูนานาขา...อย่าเพิ่งงอนคุณป๋าสิคะคุณป๋าทำงานก็เพื่อจะเก็บเงินพาหนูนานาไปเที่ยวไงคะ"
"ป๋าโฮปไม่ต้องมาพูดเลยค่ะ...ป๋าโฮปไม่เคยสนใจหนูนานาเลยปล่อยให้หนูนานาอยู่กับแม่บ้านอย่างเดียว"
"ก็ป๋าต้องทำงานนี่คะ"
"ค่ะ....ป๋าโฮปไปทำงานเถอะค่ะหนูนานาจะไปอาบน้ำแล้ว"
"พี่หนูนางอนป๋าเหรอคะ"
"เปล่าค่ะ....หนูนานาไม่ได้งอน"เด็กสาวตอบกลับไปถึงปากเธอจะพูดออกไปแบบนั้นแต่มันตรงข้ามกับการกระทำของเธอมากเลย
"นี่เหรอคนไม่ได้งอน....แล้วป๋าจะต้องทำยังไงดีล่ะหนูนานะถึงจะหายงอนป๋า"
"ป๋าโฮปอยากให้หนูนานาหายงอนจริงๆเหรอคะ....หนูนานามีวิธีค่ะ"
"....."ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันพลางมองใบหน้าของเด็กสาวด้วยความสงสัย
"ป๋าโฮปต้องพาหนูนานาไปที่ทำงานด้วยหนูนานาทีถึงจะหายงอน"
"ไม่ได้นะคะที่ทำงานป๋ามันอันตราย...มันเป็นร้านเหล้าคนเมามากมายเลย..."ชายหนุ่มรีบปฏิเสธทันที
"ถ้าอย่างนั้นหนูนานาก็ไม่หายงอนป๋าโฮปหรอกค่ะ"เด็กสาวตอบกลับไปก่อนจะทำท่าเหมือนจะปิดประตูใส่หน้าของชายหนุ่มแต่กลับถูกแขนแกร่งดันเอาไว้ก่อน
"ก็ได้ค่ะ...ป๋าพาหนูนานาไปด้วยก็ได้...แต่ต้องสัญญากับป๋าก่อนว่าจะไม่ดื้อไม่ซน"
"หนูนานะสัญญาค่ะ...รักษาสัญญาด้วยเกียรติของลูกเสือเลย"เด็กสาวทำท่าเหมือนกับทหารกำลังเคารพหัวหน้า
"โอเคๆ...ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะห้ามใส่ชุดโป๊ด้วย"
"โอเคค่ะ"เด็กสาวรีบวิ่งเข้าไปในห้องพร้อมกับคว้าผ้าขนหนูวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปนั่งรอในห้องของเธอ
10 นาทีผ่านไป
เด็กสาวใช้เวลาในการอาบน้ำเร็วมากเธอนุ่งผ้าขนหนูออกมาหน้าอกของเธอถูกผ้าขนหนูคลุมได้เพียงครึ่งเดียวเพราะมันใหญ่เกินวัยของเธอมาก ชายหนุ่มมองภาพนั้นก่อนจะกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอด้วยความยากลำบาก
เด็กสาวเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวก่อนจะเดินออกมา
"ไปกันค่ะหนูนานาเสร็จเรียบร้อยแล้ว"ชุดที่เธอใส่เป็นเพียงชุดกระโปรงสีโอรส แต่พอได้อยู่บนเรือนร่างของเธอมันกลับสวยอย่างบอกไม่ถูก
"ค่ะ...ไปกัน"ชายหนุ่มมองภาพนั้นอย่างไม่ละสายตาชุดมันรัดที่หน้าอกของเด็กสาวจนล้นออกมา
"ป๋าโฮปขาาา...ปิดเทอมนี้ป๋าโฮปจะพาหนูนานาไปเที่ยวไหนดีคะ"
"แล้วหนูนานาอยากไปไหนดีล่ะคะ"
"หนูนานาอยากไปเที่ยวทะเลค่ะ...เพื่อนของหนูนานาบอกว่าปีที่แล้วไปเที่ยวเกาะของจังหวัดภูเก็ตมันสวยมากๆเลยค่ะเพื่อนของหนูนานาถ่ายรูปมาให้ดูด้วยหนูนานาอยากไปจังเลยค่ะ"
"เหรอคะ...ถ้าอย่างนั้นปิดเทอมนี้เราไปเที่ยวทะเลกันนะคะ"
"เย้ๆๆๆ...ป๋าโฮปใจดีจังเลยค่ะ"
"หึๆๆๆๆ"ชายหนุ่มมองเด็กสาวที่กำลังแสดงอาการดีใจออกมาพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ
"แล้วปิดเทอมพ่อจะกลับจากเกาหลีไหมคะ"
"ป๋าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะหนูนานาก็ลองโทรถามดูสิคะ"
"ทำไมพ่อถึงไปทำงานนานจังเลยหลายปีถึงกลับมาหาหนูนานาทีนึง"
"ที่พ่อไปทำงานก็เพราะหาเงินส่งให้หนูนาได้เรียนสูงๆไง...หนูนานาต้องตั้งใจเรียนนะคะ"
"ค่ะ....หนูนานาจะตั้งใจเรียนให้สมกับที่พ่อทำงานหนักส่งหนูนานาเรียนเลย"
"ดีมากค่ะคนเก่ง"
"คริๆๆๆ😁"
บทล่าสุด
#96 บทที่ 96 Episode:63 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#95 บทที่ 95 Episode:62 SM20+
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#94 บทที่ 94 Episode:61 เปลี่ยนบรรยากาศ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#93 บทที่ 93 Episode:60 การกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#92 บทที่ 92 Episode:59 เบาะแส
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#91 บทที่ 91 Episode:58 ความหวัง
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#90 บทที่ 90 Episode:57 ข่าวร้าย
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#89 บทที่ 89 Episode:56 ตกเลือด
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#88 บทที่ 88 Episode:55 เมียกูห้ามยุ่ง
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#87 บทที่ 87 Episode:54 คำขอ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
แสร้งรักเมียหย่า
เธอยอมบอกลาผู้ชายที่รัก และยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เพียงเพื่อแลกกับ ‘อิสระ’ ที่พ่อกับแม่สัญญาว่าจะคืนให้หลังจากนี้
แต่เมื่อถึงวันนัดหมาย...
ผู้ชายที่นั่งรอเธออยู่กลับไม่ใช่คิมหันต์
“เอ่อ ... คุณไม่ใช่คิมหันต์”
“แล้ว ...?”
‘เหมันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ลูกชายคนกลางที่หายไปจากครอบครัวนานกว่าหกปี และถูกเรียกตัวกลับมาเพียงเพราะพี่ชายปฏิเสธการแต่งงาน
เมื่อเธอต้องแต่งเพื่อรักษาผลประโยชน์ของครอบครัว
ส่วนเขาต้องแต่งเพราะเป็นเพียง ‘ตัวแทน’ ของใครอีกคน
การแต่งงานที่ไม่มีความรักตั้งแต่แรก
จึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับข้อตกลงของคนสองคน
โดยไม่มีใครรู้ว่า เมื่อถึงวันที่ทุกอย่างสิ้นสุดลง
ใครกันแน่ ... ที่จะยังแสร้งทำเป็นว่าไม่รัก
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ













