บทนำ
บท 1
"คนนี้เหรอจ๊ะหลานชายป้าวาทที่จะมาขออาศัยที่นี่ระหว่างเรียนมหาลัย"
"ค่ะคุณผู้หญิง เจ้าโชนกราบขอบคุณคุณผู้หญิงซะสิ" ประโยคแรกป้าวาทตอบคำของคุณหญิง แต่ประโยคต่อมาป้าวาทหันมาพูดกับผมที่นั่งพับเพียบกับพื้นอยู่ข้างๆ
"ขอบคุณครับคุณผู้หญิง" ผมยกมือไหว้คุณผู้หญิงไป ซึ่งตอนแรกที่เห็นผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณผู้หญิงจะอายุสี่สิบสองแล้ว เพราะริ้วรอยของกาลเวลานั้นไม่ปรากฎเลยซักนิด นี่ถ้าป้าวาทแกไม่บอกอายุผมไว้ก่อน ผมคงคิดว่าอายุยี่สิบปลายๆ เลยด้วยซ้ำ
"ชื่อโชนใช่ไหม? "
"ครับ"
"หน้าตาก็ดี ท่าทางก็เรียบร้อย แล้วนี่เห็นป้าวาทบอกว่าได้โควต้านักฟุตบอลมหาลัยด้วยเหรอ? "
"ครับ"
"เจ้าโชนมันเรียนมหาลัยเดียวกับคุณหนูด้วยนะคะ" ป้าวาทรีบพูดเสริมขึ้นมา
"จริงเหรอ? งั้นก็ดีซิจะได้คอยดูแลยัยหนูตอนที่อยู่มหาลัยด้วย รายนั้นน่ะนุ่มนิ่มไม่ค่อยจะทันคนซักเท่าไหร่" ขนาดแม่ยังสวยแบบนี้แล้วลูกสาวล่ะจะสวยใสไร้เดียงสาขนาดไหน ชักอยากจะเห็นแล้วซิ
"ใครไม่ทันคนคะคุณแม่" ผมหันไปตามเสียง ก่อนจะเห็นสาวสวยรูปร่างอวบอิ่มแน่นกระชับทุกสัดส่วนในชุดนักศึกษาฟิตเปรี๊ยะแถมเรียวขาขาวที่โผล่พ้นกระโปรงสีดำที่สั้นแค่คืบก็ทำเอาผมถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ
ให้ตายเหอะดูยังไงก็ไม่มีวี่แววว่าจะไม่ทันคนเลยซักนิด
"อ้าวหนูดีกลับมาพอดีเลย มารู้จักกับหลานชายป้าวาทซะซิลูก" ผมมองตามทุกย่างก้าวของคุณหนูอย่างลืมตัวเพราะสองเต้ากลมๆ คู่นั้นมันกระเพื่อมขึ้นลงจนผมกลัวว่ากระดุมเสื้อเม็ดเล็กๆ นั้นจะเอาไม่อยู่
ฟึ่บ!
คุณหนูเลือกที่จะนั่งลงบนโซฟาตัวที่อยู่ตรงหน้าผมแล้วก็เอาหมอนอิงขึ้นมาวางบนตัก ก่อนที่จะโน้มตัวลงมาทักผม
"หวัดดีนะ เรียกเราหนูดีก็ได้" จริงๆ ผมควรจะมองหน้าคุณหนูนะแต่สายตาผมกลับไม่ได้สนใจอะไรนอกจากร่องอกขาวๆ ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมมือไปคว้าเท่านั้น
"อ้าวเจ้าโชนเป็นไปอะไรน่ะ มั่วแต่นั่งเหงื่อแตกอยู่นั่นแหละคุณหนูอุตส่าห์ทักแกก่อนนะ" ป้าวาทบ่นอุบ นั้นแหละผมจึงดึงสติตัวเองกลับมาได้
"คะ..ครับ ผมชื่อโชน เป็นหลานป้าวาทครับ คะ..คุณหนูดี" กว่าจะพูดจบประโยคก็แทบจะกัดลิ้นตัวเองตาย
"คิกๆ หลานป้าวาทเป็นคนตลกดีจังนะคะ" คุณหนูดีหันไปพูดกับป้าวาทพลางแยกขาสองข้างออกจากกันทำให้ระดับสายตาผมปะทะเข้ากับชั้นในสีขาวที่ปกปิดเนินเนื้อสามเหลี่ยมอวบอิ่ม
อ่อย! นี่คุณหนูกำลังอ่อยผมชัดๆ ผมเริ่มขยับตัวบ้างเพราะตอนนี้เจ้าท่อนแข็งกลางเป้ามันเริ่มตอบสนองกับภาพตรงหน้าจนอึดอัดและปวดหนึบ แล้วยิ่งผมมันเป็นคนประเภทที่ไวต่อเรื่องแบบนี้อยู่แล้วด้วยยิ่งทรมาน
แม่งอยากเข้าห้องน้ำฉิบหายเลยตอนนี้!!
"อ้าวๆ ตัวสั่นใหญ่แล้วเจ้าโชน ไม่สบายรึป่าว? " ป้าวาทขยับตัวมาใกล้ผมพลางเอามือมาแตะหน้าผากผม ในขณะที่คุณหนูก็ขยับขาชิดติดกันเหมือนเดิมเลยไม่ได้เห็นอย่างที่ผมเห็น
"สงสัยจะเหนื่อยจากการเดินทางมั้ง ถ้าอย่างนั้นป้าวาทก็พาหลานไปพักก่อนเถอะ" คุณผู้หญิงเอ่ยขึ้นมาอย่างเป็นห่วง ช่างเป็นคนดีจริงๆ บางทีผมกลับคิดว่าคนที่ไม่ทันคนน่าจะเป็นคุณผู้หญิงซะมากกว่า
ทันทีที่ถึงห้องพักผมก็รีบอ้างกับป้าวาทว่าปวดท้อง ป้าวาทเลยบอกทางไปห้องน้ำของคนรับใช้ให้ ซึ่งอยู่ข้างหลังห้องที่ผมพักนั่นเอง
ปัง!
ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องน้ำเรียบร้อยผมก็รีบปลดกระดุมแล้วรูดซิปกางเกงยีนส์ตัวเองลงมา ก่อนจะงัดท่อนเอ็นแข็งเป็นลำในบ็อกเซอร์ออกมาสูดอากาศ ผมใช้ปลายนิ้วบดบี้ไปที่ปลายหัวหยักที่กำลังมีน้ำเยิ้มออกมา
"ซี๊ดดด.. เสียวฉิบ" ผมครางเบาๆ เพราะกลัวว่าใครจะบังเอิญมาได้ยิน พลางจินตนาการไปถึงความอุ่นภายในปากเล็กๆ ของคุณหนูที่กำลังดูดเม้มท่อนเอ็น
"อะ.. อะ.. คะ.. คุณหนู ตอดแรงๆ อีกซิ" ผมเร่งขยับมือขึ้นลงเร็วๆ แรงๆ จนตอนนี้ปลายหัวหยักเป็นสีแดงก่ำโคตรน่ากลัว ขาสองข้างสั่นเทาจนแทบจะยืนไม่ไหวเลยต้องใช้อีกมือยันผนังห้องน้ำเอาไว้
ผับ.. ผับ.. ผับ.. เสียงมือกระทบหน้าขาดังขึ้นตามจังหวะที่ไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ
"อะ.. อะ.. กูจะแตกแล้ว หนูดี ผัวจะแตกแล้วเมียจ๋า อะ..อ่า.. ซี๊ดดดด!! " ในที่สุดตัวของผมก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปลายเท้าเขย่งขึ้นสูง นิ้วจิกไปบนกำแพงจนเจ็บ
"อะ.. ออกแล้ว.. อ่าาาส์!! " สิ้นเสียงผมสายธารสีขาวก็พุ่งกระฉูดลงไปในชักโครกเยอะมาก ผมพยายามบีบไล่น้ำรักให้ออกจากท่อจนหมด ก่อนจะทำความสะอาดท่อนเอ็นที่เริ่มอ่อนตัวลงมาบ้างแล้ว
ผมเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ชุ่มเหงื่อ ซึ่งพอป้าวาทเห็นแกก็เลยบอกให้ผมไปนอนพักผ่อนซะจะได้ตื่นมาจัดข้าวของได้
ขนาดแค่คิดยังเหนื่อยขนาดนี้แล้วถ้าเป็นของจริงล่ะจะมันส์ขนาดไหน
บทล่าสุด
#41 บทที่ 41 เฮียดิวกินเด็ก 1 : หนึ่งวันพันเหตุการณ์ [ดิวxโบว์]
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#40 บทที่ 40 END แพ้ทางเด็ก 5 : ติวรักทั้งคืน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#39 บทที่ 39 แพ้ทางเด็ก 4 : ของจริงมันต้องแบบนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#38 บทที่ 38 แพ้ทางเด็ก 3 : ของแบบนี้ต้องพิสูจน์
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#37 บทที่ 37 แพ้ทางเด็ก 2 : บอกหน่อยเดี๋ยวตั้งใจเรียน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#36 บทที่ 36 แพ้ทางเด็ก 1 : พี่ใจไม่ดีเหมือนหน้าตานะครับ [หมอต้าร์xคัพเค้ก]
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#35 บทที่ 35 END ผมไม่เด็กนะครับ 5 : ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ NC25+
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#34 บทที่ 34 ผมไม่เด็กนะครับ 4 : แตกใน NC+++
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#33 บทที่ 33 ผมไม่เด็กนะครับ 3 : ตุ๊กตายาง NC25+
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#32 บทที่ 32 ผมไม่เด็กนะครับ 2 : เบ๊บ! โตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













