แลกรักสลับสวาท

แลกรักสลับสวาท

นิยายเซตนี้ประกอบด้วย แลกรักสลับสวาท และสวาทร้ายซ่อนรัก

โปรดใช้วิจารณญาณก่อนดาวน์โหลด

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

เราเตือนท่านแล้ว

         ‘จันทร์เจิด’ เป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น ขับเคลื่อนด้วยตัณหาราคะและเซ็กส์ร้อนแรงทั้งเรื่อง นักอ่านท่านใดที่ไม่ชื่นชอบอีโรติกแบบแรงถึงใจ  โปรดกรุณาหลีกเลี่ยง แม้แต่การดาวน์โหลดตัวอย่างมาอ่าน เพราะว่าเนื้อหากว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของนิยายเรื่องนี้เป็นฉากเลิฟซีนล้วนๆ หากนักอ่านท่านใดที่ชื่นชอบนิยายแนวนี้... ขอจงมีแต่ความสุขซาบซ่านสำราญอารมณ์ในการอ่าน

สงวน​ลิขสิทธิ์​ตาม​พระ​ราช​บัญญัติ พ.ศ.2537

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

          “แลกรักสลับสวาท”

ชายผู้ประสบปัญหาเกี่ยวกับ ‘เรื่องบนเตียง’ จนทำให้ชีวิตคู่ระหว่างเขากับภรรยาต้องล่มสลาย ได้กล่าวเอาไว้ว่า

         “Women say that size doesn’t matter but I have yet to meet a woman that owns a 3 inch vibrator”

ซึ่งแปลได้ว่า... ผู้หญิงพูดว่าขนาดไม่สำคัญ... แต่ผมก็ยังไม่เคยเจอผู้หญิงที่เป็นเจ้าของไวเบรเตอร์ขนาดสามนิ้วสักคน

ปมปัญหาชีวิตคู่

“ดา... มาทำอะไรที่นี่”

         ‘อรทัย’ ร้องถาม ‘ดาริกา’ ซึ่งคบหาเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน ขณะเดินสวนกันที่ลานจอดรถบริเวณด้านหน้าที่ว่าการอำเภอแห่งหนึ่งโดยบังเอิญ

         “เอ่อ.. มะ... มาทำเรื่องหย่าจ้ะ ฉันกับ ‘มอร์แกน’ ตัดสินใจแล้วว่าจะแยกทางกัน”

         คนถูกถามอึกอัก ด้วยมันเป็นเรื่องที่เธอเองก็เพิ่งตัดสินใจกะทันหัน เมื่อคืนนี้เอง จึงยังไม่อยากให้ใครรู้ แต่ดูเหมือนว่าคงหลีกเลี่ยงไม่ได้เสียแล้ว

         “หย่า! อะไรนะ?”

         อรทัยตกใจเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง ใครจะเชื่อว่าครอบครัวของเพื่อนรักซึ่งภายนอกดูอบอุ่นรักใคร่กันดีจนเพื่อนฝูงบางคนนึกอิจฉา หากลึงลงไปในความสัมพันธ์... กลับซ่อนปัญหาถึงขั้นทำให้ต้องหย่า

         แต่จะแปลกอะไรที่ครอบครัวของดาริกาประสบปัญหาเช่นนี้ เพราะของครัวของเธอเองก็เจอ ‘ปัญหา’ ถึงขั้นต้องหย่าร้างเช่นกัน และช่างเป็นเรื่องบังเอิญเหลือเกิน ที่ต้องมาหย่าในวันเดียวกัน

         “เสียใจด้วยนะดา”

         อรทัยเอื้อมมือไปแตะที่แขนของเพื่อนรักเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ เธอรู้ดีว่าถ้าเลือกได้คงไม่มีสามีภรรยาคู่ไหนอยากหย่าร้าง แต่ถ้าปัญหานั้นแก้ไม่ได้... การหย่าก็อาจจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด

         “แล้วเธอล่ะอร... มาทำอะไรที่นี่”

         ดาริกาถามบ้าง

         “ฉัน... เอ่อ มาหย่าเหมือนกัน เพราะว่าอรกับคุณ ‘อาทิตย์’ ตกลงกันแล้วว่าเราจะแยกกันอยู่”

         อรทัยตัดสินใจบอกเรื่องที่ทำให้หล่อนครุ่นคิดเป็นกังวลมาตลอดสัปดาห์ หลังจากเผชิญปัญหามานานนับปี

         “อุ๊ย... ทำไมบังเอิญอย่างนี้... ”

         ดาริกาทำท่าตกใจ อรทัยชำเลืองไปยังร้านกาแฟซึ่งแลเห็นอยู่ไม่ไกลจากลานจอดรถ ก่อนจะชักชวนกันไปนั่งคุยปรับทุกข์ ด้วยตอนนั้นยังเช้าอยู่มาก คงอีกพักใหญ่ๆ กว่าที่สามีของสั้งสองจะเดินทางมาถึง

ภายในร้านกาแฟเล็กๆ ซึ่งตกแต่งได้อย่างลงตัว ร่มรื่นไปด้วยต้นลีลาวดี ออกดอกสีขาวสะพรั่งไปทุกกิ่งก้าน ช่วยบดบังแสงแดดยามเช้าที่สาดเข้ามาทางผนังกระจกด้านข้าง

“ประเดี๋ยวมอร์แกนคงมา”

ดาริกาเอ่ยถึงสามีของเธอซึ่งเป็นชาวต่างชาติ

“สักพักคุณอาทิตย์ก็คงมาถึงเหมือนกัน”

อรทัยมักจะเรียกสามีว่า ‘คุณ’ จนติดปาก เพราะว่าอาทิตย์แก่กว่าเธอถึงหนึ่งรอบอายุ เขาเป็นคนไทยเชื้อสายจีน รูปร่างสันทัดสมส่วน

“ตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมที่จะหย่ากัน”

ดาริกาถามเพื่อนรัก

“ใช่จ้ะ... ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้ว... เพิ่งคุยกับคุณอาทิตย์จริงๆ จังๆ ก็เมื่อวานนี้เอง”

อรทัยตอบเสียงเศร้า

“คุยกัน... อย่างนี้แสดงว่าไม่ได้หย่าเพราะทะเลาะกันใช่ไหม”

ดาริกาสงสัย

“เปล่า... คุณอาทิตย์เป็นผู้ใหญ่ใจดี เขาเป็นคนใจเย็นมาก ตั้งแต่อยู่กันมาฉันกับเขาแทบไม่เคยทะเลาะกัน”

อรทัยบอกไปตามตรง บางครั้งภายหลังจากสามีภรรยาหย่ากันก็ไม่จำเป็นต้องวางตัวเป็นศัตรูกันเสมอไป แม้ไม่เหลือความเป็นสามีภรรยา... แต่มิตรภาพดีๆ ก็ยังมีอยู่

“อ้าว!... แล้วทำไมจะหย่ากันล่ะ”

ดาริกาอยากรู้

“มีหลายๆ อย่างที่เราเข้ากันไม่ได้”

อรทัยตอบเลี่ยงๆ เธอไม่อยากสาธยายลึกลงไปในรายละเอียด เมื่อสำนึกขึ้นได้ว่าบางอย่างสมควรเก็บไว้เป็นความลับส่วนตัวมากกว่า

“แล้วเธอล่ะ... ทำไมตัดสินใจหย่ากับมอร์แกนล่ะ”

อรทัยนึกอยากรู้เหมือนกัน ว่าเหตุใดดาริกาจึงตัดสินใจจบชีวิตคู่กับมอร์แกนซึ่งเป็นหนุ่มต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่ หล่อเหลาเสียจนเพื่อนๆ นึกอิจฉา

“ก็เข้ากันไม่ได้หลายๆ อย่าง... ”

ดาริกาตอบเสียงเศร้า เธอรู้ว่าการแต่งงานไม่ใช่บทสุดท้ายของความรักที่สุกงอม หากแท้จริงแล้วมันคือการเริ่มต้น ‘ความอดทน’ ในการครองคู่ของคนสองคนต่างหาก และวันนี้ความอดทนของเธอมาถึงที่สุดแล้ว