บทนำ
VS
ชลธาร เนตรนภัทร ชีวิตของเธอแสนจะธรรมดาและปกติราบเรียบมาตลอดยี่สิบสามปีเต็ม เหมือนสายน้ำเย็นชุ่มฉ่ำสมกับชื่อของเธอนั่นแหละ ทว่าจำต้องเปลี่ยนมาเป็นน้ำมันเดือดพล่านเมื่อต้องมาปะทะกับหนุ่มนักธุรกิจเขี้ยวลากดิน แต่หล่อล่ำเหลือร้าย แถมยังชอบคลุกวงในเป็นที่หนึ่ง ทำเอาสาวน้อยด้อยประสบการณ์รักหัวใจหวิวไหวอยู่เนืองๆ เขาเข้ามาปั่นป่วนชีวิตของเธอจนไม่หลงเหลือความราบเรียบและเย็นฉ่ำอีกต่อไป เลือดนักสู้ที่มีอยู่ในตัวซึ่งเธอไม่เคยคิดจะขุดขึ้นมารบรากับใครมาก่อนในชีวิต หากผู้ชายชื่ออัคคี วัชรเกียรติเวคินจะได้รู้ซึ้งถึงมันเป็นคนแรก
บท 1
หนุ่มร่างใหญ่นัยน์ตาคมกริบสีควันบุหรี่เกือบดำ เขามีผมดำสนิทและผิวขาวจัด แต่เค้าโครงหน้าบอกชัดว่ามีเลือดตะวันตกผสมอยู่ในตัวแน่นอน มาดนิ่งๆ บวกกับชุดสูทสีเทาเข้มเรียบหรูที่ประดับอยู่บนเรือนกายกำยำทำให้ชายหนุ่มดูสง่าน่าเกรงขาม รูปร่างหน้าตาโดดเด่นแล้วยังบุคลิกชวนชมซะขนาดนี้จึงไม่แปลกที่สาวน้อยสาวใหญ่จะแอบมองกันตาปรอย หากคนตกเป็นเป้าสายตากลับไม่สนใจจะเหลือบแลไปมองใครหน้าไหนทั้งสิ้น
เขากำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้สบายๆ พลางทอดสายตาคมๆ ติดจะดุคู่นั้นมองออกไปนอกผนังกระจกอยู่ภายในห้องอาหารบนชั้นหนึ่งของตึกหรู ที่ทำการของบริษัทรับเหมาก่อสร้างและตกแต่งภายในแห่งหนึ่งด้วยหน้าตาเรียบเฉย ไม่มีใครคาดเดาอารมณ์ออก โต๊ะที่ชายหนุ่มนั่งอยู่ติดถนน มีเพียงกระจกบานใหญ่กั้นเอาไว้แค่นั้น ทำให้สามารถมองเห็นผู้คนซึ่งกำลังเดินผ่านบนทางเท้า และรถราที่สัญจรไปมาอยู่บนท้องถนนได้อย่างชัดเจน
ทว่าดูเหมือนคนมองจะไม่สนใจอะไรจริงจัง แค่กวาดตาผ่านๆ เท่านั้น กระทั่งดวงตาคมกริบมองกราดไปกระทบเข้ากับร่างอรชรซึ่งกำลังก้าวลงมาจากรถเมล์ที่โฉบมาจอดตรงป้ายหน้าตึกแบบรีบๆ และคุณเธอคงจะรีบจัดไปหน่อยจึงสะดุดฝาท่อบนทางเดินจนถลาหน้าแทบคะมำ แต่เคราะห์ดีที่เจ้าตัวยังยั้งเท้าเอาไว้ได้ทัน ก่อนสาวเจ้าจะรีบตั้งหลักพลางหันซ้ายแลขวาดูว่ามีใครเห็นบ้าง เมื่อคิดว่าไม่มีใครสนใจมองถึงได้เชิดหน้าเดินฉับๆ อีกครั้ง
ปากหยักได้รูปของคนเห็นเข้าโดยบังเอิญจึงกระตุกยิ้มออกมาอย่างอดขำไม่ได้ และเผอิญร่างเล็กหากดูระหงสมส่วนก็เดินเร็วๆ ตรงรี่ผ่านมาทางที่ชายหนุ่มกำลังนั่งอยู่เสียด้วย แต่ฉับพลันคุณเธอก็เบรกเท้ากึก หันหน้าขวับเข้าหาผนังกระจก มาหยุดเผชิญหน้ากับคนแอบมองพอดิบพอดี เธอยกมือเรียวบางลูบผมดำสลวยหยักศกเล็กน้อยที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงของตนเองลวกๆ จากนั้นก็ขยับเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่บนตัวให้เข้าที่เข้าทางต่อ
เนื่องด้วยผนังกระจกฉาบอลูมิเนียมกันแสงแดดและความร้อนชั้นดีทำให้มองทะลุได้เพียงด้านเดียว ถ้าไม่เขม้นมองอย่างจริงจังคนที่อยู่ด้านนอกไม่เห็นคนที่อยู่ภายในตัวอาคารอย่างแน่นอน มันจึงเปิดโอกาสให้คนนั่งอยู่ข้างในตึก ระยะไม่ถึงสองฟุต และมีเพียงบานกระจกขวางกั้น พินิจคนที่ยึดผนังเป็นกระจกเงาชั่วคราวยืนจัดเสื้อผ้าหน้าผมอยู่ตรงหน้าได้อย่างชัดๆ ถนัดตา
ใบหน้าขาวใสรูปไข่ของสาวเจ้าประกอบไปด้วยดวงตาเรียวดำขลับงามซึ้งกระจ่างใสราวกับตากวาง จมูกเล็กโด่งสวยเชิดงอนนิดๆ บ่งบอกลักษณะว่าเจ้าตัวคงเอาเรื่องอยู่ไม่น้อย ปากสีชมพูรูปกระจับอิ่มเต็มซึ่งคนมองอยู่ในขณะนี้บอกได้เลยว่าน่าจูบเป็นที่สุด เครื่องหน้าทุกชิ้นที่ช่างรับกันเหมาะเจาะถูกแต่งแต้มเอาไว้อย่างเบาบาง หากมันกลับน่ามองที่ใครได้เห็นก็ต้องเถียงไม่ออกว่าไม่สวย แถมดูมีเสน่ห์จนยากจะถอนสายตา แม้แต่คนที่ได้ยลโฉมน้องนางเต็มสองตาอยู่ในเวลานี้ยังจ้องเสียนิ่งค้างด้วยความลืมตัว
ไม่เพียงเท่านั้นก่อนที่เธอจะผละจากไปยังฉีกยิ้มสวยๆ อวดฟันขาวราวม่านไข่มุกให้ผนังกระจกทิ้งทาย ทำให้คนนั่งอยู่หลังกระจกอีกด้านอดคลี่ยิ้มบางๆ ตามไปด้วยไม่ได้ ใช่ว่าชายหนุ่มจะไม่เคยเจอผู้หญิงสวยเสียเมื่อไร ที่ล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ทุกวันนี้ก็งามหยดกันหมดแทบทุกคน แต่ส่วนมากจะสวยศัลยกรรมและอาบสีสันเกือบทั้งสิ้น สวยใสธรรมชาติสรรสร้างได้น่าประทับใจขนาดนี้เขายังไม่เคยประสบพบพักตร์มาก่อน
ดวงตาคมกริบเคลื่อนตามร่างเพรียวบางที่เดินกระฉับกระเฉงดูมีชีวิตชีวาก้าวเข้ามาในตัวตึก จนกระทั่งผลุบหายเข้าไปในลิฟต์ ดูจากการแต่งตัวอันแสนสุภาพเรียบร้อยของเจ้าหล่อน เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวพอดีตัว กระโปรงทรงเอสีดำยาวเสมอเข่า และรองเท้าคัทชูสีดำเข้าชุด พร้อมหอบแฟ้มพลาสติกสีชมพูอันน่ารัก กอปรกับหน้าตาดูอ่อนวัยสวยใสที่ได้ประจักษ์ ทำให้ชายหนุ่มคาดเดาได้ไม่ยากว่าคุณเธอถ้าไม่มาสมัครงานก็ต้องมาสัมภาษณ์งานเป็นแน่
แม่สาวงามทรามวัยนางนั้นพ้นไปจากสายตานานแล้ว แต่ยิ้มละมุนละไมยังไม่จางหายไปจากเรียวปากได้รูปของคนแอบมอง ซึ่งไม่ทราบว่าคนยิ้มจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่า เพราะน้อยครั้งมากที่ชายหนุ่มจะหลุดยิ้มเพิ่มสีสันให้แก่ชีวิตเช่นนี้ออกมา และน้อยคนนักที่จะทำให้เขายิ้มเช่นนี้ได้ จึงทำให้คนโผล่มาเห็นอดที่จะล้อเลียนไม่ได้
“โอ๊ะ! วันนี้สงสัยพายุจะพัดถล่มบริษัทของฉันซะแล้วมั้งเนี่ย เสือยิ้มยากอย่างอัคคี วัชรเกียรติเวคินยิ้มหวานเลยว่ะเฮ้ย!”
บทล่าสุด
#98 บทที่ 98 ตอนที่100(The end)
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#97 บทที่ 97 ตอนที่99
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#96 บทที่ 96 ตอนที่98
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#95 บทที่ 95 ตอนที่97
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#94 บทที่ 94 ตอนที่96
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#93 บทที่ 93 ตอนที่95
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#92 บทที่ 92 ตอนที่94
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#91 บทที่ 91 ตอนที่93
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#90 บทที่ 90 ตอนที่92
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#89 บทที่ 89 ตอนที่91
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
สัญญารักประธานร้าย
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"













