ไม่รักก็(หย่า)อย่าทำเป็นรัก

(สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานของเรานะครับ ขอบคุณที่เป็นคนรักและภรรยาที่แสนดีของผมมาโดยตลอด

รัก จาก ณภัทร์)

มาริสานั่งอ่านข้อความที่ถูกเขียนไว้บนการ์ดใบเล็กๆที่ถูกส่งมาพร้อมกับช่อดอกกุหลาบสีแดงขนาดใหญ่ เธอทำเพียงระบายยิ้มบางๆให้กับข้อความเหล่านั้น

“สุขสันต์วันครบรอบของเรานะคะ คุณภัทร์” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบและแผ่วเบา เหมือนต้องการจะพูดให้ตัวเองได้ยินเพียงคนเดียว หากแต่ความจริงแล้วเธอเองก็ต้องการพูดประโยคนี้กับสามีของตัวเองเช่นกันเพียงแต่

“คุณภัทร์คะ วันนี้รีบกลับบ้านนะคะเพราะวันนี้เป็นวัน...” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสดใสพร้อมใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มหวาน แต่แล้วรอยยิ้มนั้นต้องจางหายไปเมื่อสามีอันเป็นที่รักพูดแทรกด้วยประโยคต่อมา

“คงรีบกลับไม่ได้หรอกครับริสา ช่วงนี้ผมงานยุ่งมาก คุณก็รู้ดีนี่ครับ” เสียงพูดเขาติดไปทางไม่พอใจ พร้อมกับยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มต่ออย่างไม่สนใจว่าภรรยาจะมองเขาด้วยสายตาหมองเศร้ามากเพียงใด

“ริสารู้ค่ะว่าคุณภัทร์งานยุ่ง แต่ว่า...”

ครืด เมื่อรู้สึกว่านั่งอยู่ต่อก็มีแต่จะต้องมาฟังอะไรที่ระคายหู แก้วกาแฟถูกวางลง ตามด้วยร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมเสียงถอนหายใจอย่างแรงเหมือนคนกำลังไม่พอใจกับอะไรบางอย่าง และแน่นอนว่ามาริสารู้ว่าสิ่งที่ทำให้สามีของเธอเริ่มอารมณ์ไม่ดีก็คือ ตัวเธอเอง

“ในเมื่อรู้อยู่แล้ว ก็ไม่ควรจะพูดต่อนะครับ ผมจะเลิกงานตอนไหนจะกลับบ้านเมื่อไหร่มันก็เป็นเรื่องของผม...น่าเบื่อ!”

คำว่า น่าเบื่อ ถูกส่งมากระทบเข้าใบหน้าของมาริสาเต็มๆ หญิงสาวได้แต่นั่งบีบมือของตัวเองไว้แน่น และเลือกที่จะไม่พูดอะไรออกไปอีก หากคำพูดของเธอมันน่าเบื่อสำหรับเขา เธอก็ควรจะหยุดพูด และเปลี่ยนเป็นส่งยิ้มนั่งมองเขาเดินออกจากโต๊ะรับประทานอาหารไป

“วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของเรา” ประโยคนี้คือสิ่งที่เธอตั้งใจจะพูดกับสามี ทว่าไม่ได้มีโอกาสที่จะได้พูดมันออกไป

วันครบรอบแต่งงานหนึ่งปีของเรา วันครบรอบครั้งแรกที่เธอกับเขาได้ใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกันในฐานะสามีและภรรยา

เขาจะจำมันได้ไหม เขาให้ความสำคัญกับมันบ้างหรือเปล่า วันนี้เป็นวันพิเศษสำหรับเธอแล้วสำหรับเขาล่ะ เขามองว่ามันพิเศษเหมือนกันกับเธอไหม คำถามเหล่านี้ยังคงเป็นคำถามที่มาริสานั่งถามตัวเองมาตลอดทั้งวัน จนกระทั่งหัวหน้าแม่บ้านเดินถือช่อดอกกุหลาบดีแสงสดเข้ามาหาเธอ

ช่อดอกไม้แสนสวยที่เธอควรจะดีใจเมื่อได้เห็นมัน ข้อความสุขสันต์วันครบรอบแต่งงานที่เธออ่านแล้วควรจะมีความสุข ทว่ามาริสาไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย เพราะเธอรู้ว่าช่อดอกไม้ช่อนี้กับข้อความบนการ์ดใบนี้ไม่ได้ถูกส่งมาจากสามีของเธอ แต่เป็นเลขาของณภัทร์ที่เป็นคนจัดการทำแทนทั้งหมด

เธอไม่ชอบกุหลาบสีแดงและมีแค่สามีของเธอที่รู้เรื่องนี้ เว้นแต่ว่าเขาจะลืม และใช่ เธอคิดว่าเขาคงลืมแน่ๆ ไม่ใช่เรื่องที่เธอไม่ชอบกุหลาบสีแดง แต่เขาลืมวันครบรอบแต่งงานของเรา

“ดอกกุหลาบสีแดงสวยมากเลยค่ะคุณริสา แหมคุณภัทร์ก็เอาใจภรรยาเป็นเหมือนกันนะคะเนี่ย” ป้าตา หัวหน้าแม่บ้านของบ้านหลังนี้เอ่ยขึ้นขณะยืนมองมาริสานั่งเหม่ออยู่บนโซฟาในห้องรับแขก ใบหน้าของเธอเศร้าหมองมากเห็นแล้วรู้สึกสงสารหญิงสาวสุดหัวใจ

‘โถคุณริสา เข้มแข็งไว้นะคะ’ ป้าตาได้แต่ส่งกำลังใจไปให้คุณผู้หญิงของเธอ เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่คนในบ้านหลังนี้จะทำให้มาริสาได้ ทุกคนในบ้านต่างรู้ถึงความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไประหว่างณภัทร์กับมาริสาหลังจากแต่งงานกันได้ไม่นาน แต่สาเหตุเกิดจากอะไรนั้นยังไม่มีใครรู้

นั่นรวมถึงมาริสาด้วย มาริสา โรเซนต์เบิร์ก หรือที่ถูกต้องคือ มาริสา กิตติเบญจารักษ์ หรือ ริสา อายุ31ปี เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของอาเธอร์และมิรันดา โรเซนต์เบิร์ก มีพี่ชายฝาแฝดที่อายุห่างจากเธอหนึ่งปี เบเนดิกต์และเอ็มเจ โรเซนต์เบิร์ก

ถึงเธอจะเป็นลูกคนเล็กแต่มาริสาออกเรือนก่อนพี่ๆ วันนี้เมื่อหนึ่งปีที่แล้วคือวันแต่งงานของเธอกับณภัทร์ กิตติเบญจารักษ์ เธอแต่งงานพร้อมจดทะเบียนสมรสกับณภัทร์ในวันเดียวกัน

ณภัทร์ เป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เขาทำงานเก่งมากและเป็นคนที่มีความรับผิดชอบต่องานของตัวเองสูงมากๆเช่นกัน หน้าตาหล่อเหลาเบ้าหน้าฟ้าประทาน บวกกับบุคลิกที่ดูดีอยู่ตลอดเวลา แถมยังเป็นเจ้าของธุรกิจเรือยอร์ชที่กำลังมาแรงที่สุดในช่วงนี้ ด้วยโปรไฟล์ที่สมบูรณ์แบบ ทำให้มีสาวๆหมายตาอยากจะเป็นคนรักของเขากันทั้งนั้น

ต่อให้มีผู้หญิงเข้ามาเสนอตัวโปรยเสน่ห์กับเขามากแค่ไหน ณภัทร์ไม่เคยสนใจหญิงสาวคนไหนอย่างออกนอกหน้าเลยสักคน ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไม่เจอผู้หญิงที่เพอร์เฟกต์ คนที่คู่ควรจะเป็นคนข้างกายของเขา จนกระทั่งได้มาเจอ มาริสา หญิงสาวที่เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัติที่ณภัทร์ปรารถนา เธอสวยงามราวกับเทพธิดา การศึกษาดีเลิศและที่สำคัญกว่านั้นมาริสาคือลูกสาวของตระกูลนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงโด่งดัง โรเซนต์เบิร์ก ตระกูลที่ใครๆต่างอยากทำธุรกิจด้วยทั้งนั้น

แต่ณภัทร์หวังสูงกว่านั้น แค่เกี่ยวข้องทางธุรกิจมันธรรมดาเกินไป จะต้องเป็นลูกเขยสิ ถึงจะเหมาะสมกับคนอย่างเขามากกว่า และการใช้เสน่ห์ของตัวเองเข้าหามาริสาก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถของณภัทร์ เขาทำให้เธอตกหลุมรักได้ไม่ยาก