บทนำ
บท 1
บทที่ 1 พัชรา สตั๊นท์เกิร์ลแสนสวย
พัชราสตั้นท์เกิร์ลสาวสวย เธอเป็นเด็กกำพร้าโตมาด้วยสองขาของตัวเอง แต่ก็ไม่เคยลืมว่าตัวเองนั้นโตมาจากที่ไหน ทุกครั้งที่มีค่าจ้างหรือได้เงินจากการทำงาน พัชราหรือพัชจะแบ่งเงินให้บ้านเด็กกำพร้าเสมอ ทำให้เธอไม่ได้มีเงินเก็บมากมาย ทรัพย์สินที่ได้จากน้ำพักน้ำแรงคงจะเป็นคอนโดที่เธออยู่ตอนนี้กับรถยนต์อีกหนึ่งคันที่ใช้สำหรับเดินทางไปทำงาน
เธอนั้นมีคนรักที่คบหากันมาตั้งแต่เรียนมหาลัย ทั้งสองคนตกลงกันว่าอีกสองปีค่อยแต่งงานกัน ไม่ว่ากฤษณ์ต้องการอะไรขอแค่เอ่ยปากพัชราก็จะคอยหามาให้ ถึงแม้ว่าเธอจะมีคอนโดเป็นของตัวเองและผ่อนหมดแล้ว แต่เธอก็ยังคงต้องผ่อนคอนโดของคนรักและรถที่เขาใช้อยู่ แต่เธอก็ไม่โง่พอที่จะซื้อหรือผ่อนเป็นชื่อของคนรัก ทรัพย์สินทั้งสองอย่างยังคงเป็นชื่อของเธอเอง
วันนี้เธอเลิกงานเร็วเพราะคิวของนางเอกที่เธอต้องแสดงแทนนั้นยกเลิกไป ทำให้ตอนนี้เธอว่างจึงเลือกที่จะไปหาคนรัก ช่วงนี้เธอได้รับข่าวสารมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ และยังมีผู้ประสงค์ดีหรือร้ายไม่รู้ส่งภาพคนรักและเพื่อนสนิทที่เรียนมหาลัยมาให้ ทั้งสองคนเดินจูงมือขึ้นคอนโดหลายครั้ง และเหมือนเช่นวันนี้ที่เธอได้รับภาพนั้นอีกแล้ว
“เก๋วันนี้ว่างหรือเปล่า” พัชราถามเพื่อนสนิทสตั้นท์เกิร์ลอีกคนที่ทำงานด้วยกัน
“ว่างสิ ว่าแต่แกมีอะไรหรือเปล่า” เก๋เพื่อนสนิทอีกคนในอาชีพถามด้วยความสงสัย
“ฉันจะชวนไปคอนโดของพี่กฤษณ์สักหน่อย ฉันได้ภาพพวกนั้นมาอีกแล้ว แกดูสิ” พัชรายื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนดู เก๋มองแล้วตาโต ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ไอ้วีเหรอ
“แกใจเย็นๆ นะโว้ยไอ้พัช ไอ้วีมันกล้าหักหลังเพื่อนขนาดนี้เลยเหรอ แกก็ช่วยมันมาเยอะ ยิ่งไอ้กฤษณ์หากมันทำจริงฉันว่ามันไม่ใช่ลูกผู้ชายแล้ว เชี้ยแบบนี้เลิกไปเถอะ มันคงจะอ้างอีกแหละว่ามันพลาดมันเหงา เพราะแกไม่ยอมมันเสียที” ไม่ใช่ว่าแฟนของพัชไม่เคยทำผิด แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนของเธอยอมได้ยังไง หากเป็นเธอนะเลิกไปนานแล้ว
“บางทีคนเรามันก็มีความอดทนนะ ฉันเข้าใจผู้ชายมันต้องมีเรื่องอย่างว่า ในเมื่อฉันยังไม่พร้อมที่จะให้ กฤษณ์ต้องการก็ไปหาจากที่อื่น แต่ไม่ใช่กับเพื่อนสนิทของพวกเราแบบนี้ ในเมื่อกล้าที่จะทำ ทั้งสองคนก็ต้องพร้อมรับผลของการกระทำทั้งหมด”
“พัชฉันถามจริง แกรักไอ้กฤษณ์มันรึเปล่า ทำไมดูเหมือนแกไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้มันอีกแล้ว” เก๋มองไม่เข้าใจ ถ้าหมดรักทำไมไม่เลิกให้มันจบๆ ไป มีดารานักแสดงตั้งหลายคนตามจีบ พัชราเพื่อนของเธอ แต่ยายนี่ไม่สนใจใคร บางทีก็มีนักธุรกิจมาชอบมาตามจีบมันยังไม่สน แต่กลับมาปักใจไอ้รุ่นพี่กฤษณ์ที่คบกันมาตั้งแต่เรียนมหาลัย ไม่รวยไม่ว่า ทำงานแต่ละที่ไม่เคยเกินสี่เดือน แถมยังมาเป็นภาระเพื่อนของเธออีก
“ถามว่ารักไหม ฉันตอบแกไม่ได้เหมือนกันว่ะเก๋ แต่ถ้าถามว่าตอนนี้ตัดใจได้ไหม คงตอบว่าร้อยเปอร์เซ็นต์ ก่อนเลิกขอจัดหนักสักรอบ ไม่งั้นฉันจะชวนแกมาด้วยทำไม ฉันเอาแกมาห้ามไม่รู้เหรอ กลัวว่าจะหนักมือไปทั้งสองคนนั้นจะตายเสียก่อน”
พัชราหันมาหัวเราะร่า ถ้าถามว่ารักไหม เธอคงจะตอบว่าหมดใจไปนานแล้ว ดีเหมือนกันตัดขาดครั้งนี้เธอจะขายคอนโดขายรถเก็บเงินเข้ากระเป๋าสบายใจเฉิบดีกว่า
“อ้าว พาฉันมาเป็นกรรมการหรอกเหรอ นึกว่าจะให้ร่วมด้วย ถ้าไอ้วีมันกล้าหักหลังแก ฉันก็ขอสักตุบสองตุบก็แล้วกัน ยิ่งวันนี้เลิกกองโดยยังไม่ได้ทำงานคันไม้คันมือเหลือเกิน” เมื่อพูดจบสองสาวได้พากันหัวเราะ
ลั่นรถ ขับรถมาไม่นานทั้งสองก็มาถึงที่หมาย
พัชราเดินขึ้นลิฟต์มาชั้นสิบสาม เมื่อมาถึงหน้าห้องเธอจึงไขประตูเข้าไป และไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงครวญครางของทั้งสองคน สงสัยคงจะรีบมากห้องนอนก็ไม่ได้ปิด
พัชราจึงเปิดโทรศัพท์โหมดวิดีโอแล้วยื่นมือไปอัดภาพไว้โดยที่ตัวเธอนั้นไม่ได้มอง แต่เชื่อเถอะทั้งภาพทั้งเสียงชัดแจ๋ว เธอยืนถ่ายประมาณสิบนาที คิดว่าได้ทั้งหน้าตาและท่าทางครบหมดแล้ว จึงเดินมานั่งรอกับเก๋ ทั้งสองคนนั่งเล่นเกมกันอย่างมีความสุข ไม่ได้สนใจเลยว่าในห้องนอน ทั้งสองคนเริ่มบรรเลงเพลงรักกันอีกครั้งแล้ว
จนในห้องพายุรักสงบลง สองสาวก็เล่มเกมจบพอดี กฤษณ์พันผ้าขนหนูมาผืนเดียวเดินออกมากินน้ำ แต่สายตากลับเห็นคนรักและเพื่อนของเธอส่งยิ้มมาให้
“พัช มาได้ไงไหนบอกว่าวันนี้มีงานไม่ใช่เหรอ” กฤษณ์ถามเสียงสั่นพร้อมกับหน้าซีดจนพัชราอดยิ้มมุมปากไม่ได้
“มาเกือบสองชั่วโมงแล้ว ว่าแต่เสร็จแล้วใช่ไหม เราจะได้คุยกัน” พัชราไม่มีท่าทางว่าจะเสียใจกลับส่งยิ้มหวานไปให้
“มันไม่ใช่อย่างที่พัชคิดนะ”
“พี่กฤษณ์ขา ไหนบอกว่าจะมาเอาน้ำไงคะ ทำไมออกมานานจังเลย วียังกินพี่ไม่อิ่มเลยนะคะ หรือว่าวันนี้พี่ยอมแพ้แล้ว”
วีณาหรือวีเพื่อนสนิทของทั้งพัชราและเก๋ สุนิสา เดินออกมาด้วยน้ำเสียงยั่วยวน แต่พอเห็นเพื่อนสนิททั้งสองคนนั่งอยู่ที่โซฟา วีณาไม่มีท่าทางตกใจแต่กลับเดินไปคล้องแขนของกฤษณ์อย่างผู้ชนะ กฤษณ์เองพยายามแกะมือของวีณาออก เพราะเขายังไม่ได้เคลียร์กับคนรัก แต่ในใจนั้นคิดว่าคนอย่างพัชรายังไงก็ต้องยอม ผู้หญิงคนนี้ง้อไม่ยาก
“เอาล่ะ ในเมื่อออกมาพร้อมหน้าพร้อมตา แบบนี้ เราก็มาคุยกันเสียที พี่กฤษณ์ช่วยเก็บของออกไปจากที่นี่ด้วยนะ เก๋แกไปหากุญแจรถให้หน่อย ฉันจะเอารถไปขายเหลืออีกสองงวดก็ผ่อนหมดแล้ว ไปปิดที่เหลือแล้วได้เงินก้อนมาฉันจะพาแกไปเที่ยว”
“จัดไปเพื่อนรัก แกน่ารักที่สุดเลย” สุนิสารับคำเพื่อน ก่อนจะรีบเดินไปหยิบกุญแจรถในห้องนอนและเอามายื่นให้เพื่อนรักของเธอ
“พัช พัชทำแบบนี้หมายความว่ายังไง พัชจะไล่พี่แล้วยังยึดรถของพี่ได้ยังไง คอนโดพี่ก็ช่วยผ่อนเหมือนกันนะ”
“เหรอ ผ่อนเท่าไหร่ต่อเดือน เดือนละห้าร้อยเดือนละพันว่างั้น แต่ไม่ว่าจะช่วยเท่าไหร่ แต่อย่าลืมว่าคอนโดและรถนั้นชื่อฉัน ทุกครั้งพี่ก็ให้เงินสดตลอด แล้วมีหลักฐานอะไรว่าพี่ช่วยผ่อน”
“ส่วนเธอยายวี เงินที่เธอยืมฉันไปเจ็ดแสนช่วยคืนมาด้วยภายในสามวัน ไม่งั้นฉันแจ้งความ อย่าลืมนะว่าแกทำสัญญาและเอาบ้านของน้าชายแกมาค้ำไว้ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าน้าชายแกจะรู้เรื่องหรือเปล่า แต่มีทั้งสัญญาและคลิปเสียงที่ฉันอัดไว้ รับรองคุกอย่างเดียว ถ้าคิดว่าฉันทำอะไรไม่ได้ก็ลองดู”
“แกทำแบบนี้หมายความว่ายังไงยายพัช เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่เหรอ” วีณาเมื่อคิดเรื่องหนี้สินและโฉนดบ้านที่แอบขโมยของน้ามาเธอกลัวจนตัวสั่น
“แกกับฉันคงไม่ใช่เพื่อนกันมานานแล้ววี แกอย่าคิดว่าภาพของแกและพี่กฤษณ์ที่ส่งมาในเครื่องฉันนั้น ฉันจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น แต่ที่ฉันปล่อยผ่านฉันอยากรู้ว่าพวกแกทั้งสองคนจะมีจิตสำนึกบ้างไหม แต่เปล่าเลย ยังเลือกที่จะทำผิดซ้ำซากเหมือนเดิม
ในเมื่อแกไม่เห็นฉันเป็นเพื่อน ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเห็นแกเป็นเพื่อนเช่นกัน อย่าลืมนะฉันให้เวลาแกสามวันเท่านั้น” พัชราบอกเสียงเรียบ เธอไม่โกรธแต่ขยะแขยงมากกว่า ส่วนวีณาเมื่อได้ยินคำพูดทั้งหมดจึงพุ่งเข้าไปหาพัชราจนลืมไปว่าเพื่อนสนิทคนนี้ของเธอนั้นทำงานอะไร
บทล่าสุด
#150 บทที่ 150 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#149 บทที่ 149 จุดจบของถานหมิงเย่ว
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#148 บทที่ 148 ช่วยเหลือ
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#147 บทที่ 147 จับตัว
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#146 บทที่ 146 วางแผนจับตัว
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#145 บทที่ 145 อารมณ์อ่อนไหวของคุณแม่
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#144 บทที่ 144 สุดท้ายปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#143 บทที่ 143 ภาวะฉุกเฉิน / สั่งเสีย
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#142 บทที่ 142 ทำผิดต้องชดใช้
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#141 บทที่ 141 ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













