บทนำ
วันหนึ่ง หยกได้พบกับลูกค้าคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลมาก เขามาหาเธอด้วยความเครียดและต้องการรู้ชะตาชีวิตของตัวเอง และหยกได้ทำการดูดวงชะตาให้เขาและพบว่าเขาจะต้องเผชิญกับอันตรายที่ใหญ่หลวง ต้องทำตามคำแนะนำของเธอถึงจะผ่านไปได้ แต่เมื่อเธอบอกคำทำนายนี้เขากลับไม่พอใจและคิดว่าเธอเป็นเพียงนักต้มตุ๋น
“คุณต้องทำตามที่ฉันแนะนำแล้วชีวิตของคุณจะดีกว่าเดิม”
“หึ ห้ามออกจากบ้านเป็นเวลาเจ็ดวันงั้นเหรอวิธีการหลอกเด็กชัด ๆ แกมันก็แค่หมอดูเก๊ คิดว่าจะหลอกเอาเงินจากคนอย่างฉันได้เหรอนังเด็กเมื่อวานซืน หมิง! เก็บกวาดซะอย่าให้ใครรู้ว่าฉันมาที่นี่”
“ครับเจ้านาย”
“เฮ้อ ได้เวลาเป็นอิสระแล้วสินะหยก”
“มีอะไรจะสั่งเสียมั้ยสาวน้อย”
“หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงขอชาติหน้าช่วยให้ฉันมีพ่อแม่ที่รัก ฐานะร่ำรวยนั่งกินนอนกินไม่ต้องลำบากเหมือนชาตินี้ทีเถิด สาธุ”
“ปุ! ตุบ!”
“โอ๊ยยยย!! ฉันไม่ได้ขอชีวิตแบบเดิมนะ อ๊ากกกกกก!!!”
บท 1
จ่างเกาเร่งฝีเท้าของตนให้เร็วขึ้นอีกเนื่องจากไม่อาจชักช้าได้ จนกระทั่งถึงจวนตระกูลกวนจึงเดินตรงไปยังห้องหนังสือ ที่เจ้านายของตนมักใช้เวลาอยู่ที่นั่นเพื่อทำงานเสมอ
“ก๊อก ๆ ๆ นายท่านขอรับข้าน้อยจ่างเกา”
“หืม จ่างเการึรีบเข้ามาและเล่าให้ข้าฟังที ว่ามีความเคลื่อนไหวอันใดเกิดขึ้นบ้าง” ใต้เท้ากวนนั่งทำงานรอก็แทบไม่มีสมาธิในการทำงาน
“เรียนนายท่านเป็นไปตามที่พวกท่านคาดการณ์ไว้ เมื่อฉือตานถิงได้ทราบเรื่องของคุณชายน้อยเหลียง นางกับสาวใช้ก็รีบไปที่จวนตระกูลเหลียง ทำทีนำยาบำรุงไปฝากและอยากเข้าเยี่ยมคุณชายน้อย แต่ถูกใต้เท้าเหลียงกับเหลียงรุ่ยหานคิดหาข้ออ้างไว้ได้ หลังจากขอเข้าเยี่ยมไม่สำเร็จนางจึงขอตัวกลับจวน และมีคำสั่งให้สาวใช้คนสนิทไปส่งข่าวกับใต้เท้าเจิง เกี่ยวกับตำหนักทำนายดวงชะตาของคุณหนูเจียง ส่วนตระกูลเหลียงนางจะให้คนของใต้เท้าฉือลงมือเองขอรับ” นี่เป็น
ครั้งแรกที่จ่างเกาพูดได้ยาวกว่าทุกครั้ง
“นี่นางจิตใจอำมหิตถึงกับจะสังหารคนตระกูลเหลียง ไม่พอยังสมรู้ร่วมคิดกับสำนักพยากรณ์ ให้อีกฝ่ายส่งคนไปสังหารคุณหนูเจียงอีกคน ครั้งนี้สำนักพยากรณ์คงเหลือเพียงชื่อเสียแล้วกระมัง” ใต้เท้ากวนคาดไม่ถึงว่าฉือตานถิงจะร่วมมือกับสำนักพยากรณ์ได้
“นายท่านจะทำอย่างไรต่อไปกับเรื่องนี้ขอรับ เพราะมีสำนักพยากรณ์เข้ามาเพิ่มท่านคงจัดการได้ไม่ง่ายเป็นแน่” หากไม่มีหลักฐานจริง ๆ คงยากจะทำลายสำนักนี้ลงได้
“เจ้ารอข้าประเดี๋ยว เรื่องของสำนักพยากรณ์คงต้องให้ใต้เท้าฟู่ลงมือ ส่วนข้ากับใต้เท้าถงจะจัดการเรื่องของฉือตานถิง ข้าจะเขียนจดหมายแล้วเจ้านำไปมอบให้กับใต้เท้าฟู่โดยเร็ว” ใต้เท้ากวนนึกถึงอำนาจในมือของฟู่หลงเหยียน ที่สามารถยื่นขอตรวจสอบการทำงานของขุนนางทุกคนได้ มีหรือฮ่องเต้จะไม่อนุญาตหากมีการสงสัยเกิดขึ้น
“ขอรับนายท่าน”
ใต้เท้ากวนลงมือเขียนจดหมายบอกข้อมูลที่จ่างเกาได้มา ลงในกระดาษตรงหน้าของตนผ่านการตวัดพู่กันไปมา ไม่นานจดหมายก็พร้อมส่งถึงฟู่หลงเหยียนแล้ว ใต้เท้ากวนสั่งให้จ่างเกาตามไปที่กรมอาญา หลังจากส่งจดหมายถึงมือของฟู่หลงเหยียน
เมื่อมีคนวางแผนคิดสังหารขุนนางในเมืองหลวง จะเป็นเรื่องเล็กได้อย่างไรใต้กวนบอกกล่าวกับหมิ่นฮูหยิน และกำชับสาวใช้คนสนิทให้ดูแลนางแทนไปก่อน เนื่องจากตนเองมีงานสำคัญต้องไปจัดการ รถม้าตระกูลกวนจึงได้วิ่งตรงไปยังกรมอาญาทันที
ครั้งนี้จ่างเกาใช้ม้าในการไปส่งจดหมายยังตระกูลฟู่ เมื่อส่งมันถึงมือฟู่หลงเหยียนแล้ว ก็ควบม้าตามไปสมทบกับเจ้านายที่กรมอาญา
ส่วนคนรับจดหมายได้คลี่กระดาษเพื่ออ่านข้อความด้านใน เพียงสายตาคมกวาดมองตามตัวอักษรที่เรียงรายตรงหน้า ก็บังเกิดความโกรธเกรี้ยวทันทีทันใด แม้แต่เฉินอู่ที่รอรับใช้ยังต้องรีบก้มหน้า ไม่กล้าสบตาที่คล้ายจะสังหารคนของฟู่หลงเหยียน
“ปัง!!! นางกล้าดีอย่างไรถึงอยากให้สำนักพยากรณ์ ส่งคนไปสังหารจิ่นเอ๋อร์ของข้า นางเอาความกล้านี้มาจากที่ใด!!” ฟู่หลงเหยียนนึกอยากจะนำตัวของฉือตานถิงมาเฉือนเป็นชิ้น ๆ
“นายน้อยจะมีเรื่องอันใดเกิดขึ้นกับคุณหนูเจียงหรือขอรับ แล้วสำนักพยากรณ์เข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างไร? ขอรับ” เฉินอู่ยังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่เจ้านายพูดเท่าใดนัก
“หึ เจ้าลองอ่านจดหมายที่คนของใต้เท้ากวนนำมาส่งให้ข้าดูสิ” ตอนนี้ฟู่หลงเหยียนพยายามระงับความโกรธขั้นสุด
เฉินอู่ค่อย ๆ ขยับตัวเข้ามาหยิบจดหมายขึ้นอ่าน และเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงว่า คุณหนูในห้องหออย่างฉือตานถิง จะถลำลึกให้กับเรื่องของความรักที่ผิดหวังจนกู่ไม่กลับเช่นนี้
“นายน้อยนี่มัน!!! หากแม่ทัพใหญ่กับคุณชายเจียงทราบเรื่อง ไม่บุกไปทำลายสำนักพยากรณ์หรอกหรือขอรับ ทำไมนางถึงได้โยงมาหาเรื่องคุณหนูเจียงได้” เฉินอู่ไม่อยากนึกภาพสองพ่อลูกตระกูลเจียง ไปบุกสำนักพยากรณ์หากคิดส่งคนมาทำร้ายอวี้จิ่นเลยจริง ๆ
“เพราะเรื่องการทำนายที่แม่นยำของจิ่นเอ๋อร์ คงไปถึงหูของใต้เท้าเจิงที่ดูแลสำนักพยากรณ์แล้ว ต่อจากนี้ไปผู้คนจะหันไปนับถือนางแทน ด้วยความเมตตาที่นางไม่เรียกร้องเงิน นอกจากผู้คนจะมอบให้ตามกำลังที่มี และสิ่งที่นางทำนาย ล้วนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตของทุกคน แม้แต่ในอนาคตจะเป็นอย่างไรนางยังมองเห็น แต่สำนักพยากรณ์ทำได้เพียงการคาดเดา และเล่นแร่แปรธาตุให้เกิดความอัศจรรย์ลับหลังผู้คนเท่านั้น ถ้าหากเป็นเจ้าจะเชื่อถือผู้ใดมากกว่ากันเล่าเฉินอู่” ไม่ช้าก็เร็วสำนักพยากรณ์ย่อมลงมือกับอวี้จิ่น เพียงแต่ครั้งนี้ฉือตานถิงช่วยเร่งให้มันเกิดเร็วขึ้นเท่านั้น
“หากเป็นข้าน้อยย่อมเชื่อถือคุณหนูเจียงมากกว่าสิขอรับ ตอนที่อยู่ในตำหนักของคุณหนูเจียง บ่าวเห็นมีวัตถุมงคลในตะกร้า ยังคิดว่าจะทำบุญกับคุณหนูเจียงสักเล็กน้อย นำมาพกติดตัวไว้น่ะขอรับ แหะ ๆ ๆ” ไม่ใช่แค่เฉินอู่คนเดียวที่อยากได้แต่อู๋จิ้งก็อยากได้เช่นกัน
“ในเมื่อใต้เท้ากวนกับใต้เท้าถงรับจัดการตระกูลฉือ เช่นนั้นสำนักพยากรณ์ย่อมเป็นข้าที่ต้องลงมือ ครั้งนี้พวกเราจะยังไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น ประเดี๋ยวเจ้านำจดหมายของข้าไปส่งให้อาหยวน เรื่องในจวนก็ให้อาหยวนและตงลู่ช่วยกันจัดการ แต่จะไม่สังหารคนร้ายทั้งหมดพวกเราจะปล่อยให้มันหลบหนี และรอเวลาเข้าจับกุมตัวยังสำนักพยากรณ์ทีหลัง” ฟู่หลงเหยียนคิดว่าแยกกันทำงานย่อมจับคนร้ายได้คาหนางคาเขา
“รับทราบขอรับนายน้อย”
ด้านในสำนักพยากรณ์เจิงจิ้นสือกำลังเดือดดาล จากเรื่องที่ไต้ลี่เล่าให้ฟังเกี่ยวกับการทำนายดวงชะตาของอวี้จิ่น
“บัดซบ!! เป็นแค่บุตรสาวแม่ทัพใหญ่นั่งกินนอนกินก็ดีอยู่แล้ว นางจะวิ่งแจ้นออกมาเปิดตำหนักอะไรนี่ด้วยเหตุใดกัน” เจิงจิ้นสือเป็นหัวหน้าผู้รับผิดชอบสำนักพยากรณ์แห่งนี้
“ใต้เท้าเจิงหากยังมีนางอยู่การกอบโกยเงินทอง จากพวกเชื้อพระวงศ์หรือเหล่าขุนนางและคหบดีทั้งหลาย ก็จะหายไปจนพวกเราไม่มีเงินเหล่านั้นมาเสพสุขอีกแล้วนะ” ไช่จิวซือเป็นนักพยากรณ์ที่ทุกคนคิดว่าทำนายได้แม่นยำ อันที่จริงเขาจะอ่านตำราในหัวข้อที่แต่ละคนอยากให้ทำ จากนั้นค่อยพูดตามตัวอักษรในตำราออกไป ซึ่งตัวของไช่จิวซือมิได้มีความสามารถในการพยากรณ์แต่อย่างใด
“ใต้เท้าเจิงคุณหนูเป็นห่วงพวกท่านถึงให้บ่าวมาส่งข่าว ยามนี้ในเมืองหลวงทุกคนเอาแต่พูดถึงเรื่องของคุณหนูเจียง ที่สำคัญพรุ่งนี้ยังมีคนที่ถือหมายเลขลำดับไว้ในมือ จะไปต่อแถวรอที่หน้าตำหนักของนางแต่เช้าด้วยเจ้าค่ะ หากท่านยังปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปแล้วละก็ คงไม่มีใครมาจ้างพวกท่านไปทำพิธีที่จวนอีกแล้วนะเจ้าคะ” ไต้ลี่ไม่ลืมสุมไฟให้ลนก้นใต้เท้าเจิง
“หึ ฝากขอบใจคุณหนูของเจ้าด้วยเรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง เจ้ารีบกลับไปก่อนเถิดระวังอย่าให้ใครพบเห็นเข้าใจไหม”
“บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
คล้อยหลังไต้ลี่ หัวหน้าอย่างใต้เท้าเจิงจึงมีคำสั่งกับคนของตน เพื่อจัดการอวี้จิ่นและตำหนักของนางในคืนนี้ทันที
“ซาโฉว! จี๋เสียง!”
“ขอรับใต้เท้า”
“คืนนี้พวกเจ้าสองคนพาลูกน้องไปสังหารนางเด็กนั่นเสีย จากนั้นเผาทำลายตำหนักของนางด้วย ข้าไม่อยากเห็นมันให้เป็นเสนียดสายตา”
“รับทราบขอรับใต้เท้า!”
ทั้งซาโฉวและจี๋เสียงสุขสบายเพราะใต้เท้าเจิงมานาน ฉะนั้นไม่ว่าเจ้านายจะสั่งให้ทำเรื่องชั่วช้าเพียงใด พวกเขาสองคนย่อมไม่คัดค้านอย่างแน่นอน แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ที่จะมีสำนักพยากรณ์ของแคว้นจ้าว ความโสมมที่ซุกซ่อนเอาไว้มานานจะถูกเปิดเผยต่อผู้คนเสียที
ณ จวนตระกูลเจียง
ภายในห้องรับแขกที่คนในครอบครัวยังนั่งพูดคุยกันต่อ มีเพียงฮูหยินผู้เฒ่าที่ขอตัวกลับเรือน เพื่อไปนอนพักกลางวัน เมื่อผู้เป็นย่าไม่อยู่เจียงหยวนจึงถามคำถามกับอวี้จิ่น เกี่ยวกับยาที่ช่วยทำให้เหลียงจื่อซวนฟื้นจากการหลับใหล และอวี้จิ่นก็ยินดีตอบคำถามพี่ชายของตน เนื่องจากนางคิดว่ารอให้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางกว่านี้จะบอกเรื่องมิติกับทุกคน
“จิ่นเอ๋อร์น้องพี่ คือว่า..เจ้ายาเม็ดที่ใช้รักษาให้กับหลานชายใต้เท้าเหลียง มันคือยาอันใดหรือถึงได้มีสรรพคุณวิเศษยิ่งนัก พี่ใหญ่ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นยาจากสมุนไพรที่นำกลับมาให้เจ้า” แม้จะเป็นสมุนไพรชั้นดีเพียงใดก็ไม่น่าปรุงยาวิเศษได้หากไม่ใช่เทพเซียน
“พ่อกับแม่ก็คิดว่ามันเป็นเรื่องอัศจรรย์เกินไป ที่ยาสมุนไพรจะปรุงออกมามีสรรพคุณชุบชีวิตคนได้เช่นนี้ หรือว่าจิ่นเอ๋อร์มีเรื่องลำบากใจที่ยังบอกพวกเราไม่ได้หรือไม่ลูกพ่อ” ที่แม่ทัพใหญ่ถามบุตรสาวเช่นนี้ เนื่องจากมีหลายอย่างที่เป็นจุดน่าสงสัย
“ท่านพ่อฉลาดปราดเปรื่องสมกับเป็นแม่ทัพใหญ่ ข้ายอมรับว่ายังมีบางเรื่องที่บอกพวกท่านตอนนี้ไม่ได้เจ้าค่ะ เรื่องนี้สำคัญมากขอเวลาให้ข้าอีกสักนิดนะเจ้าคะ เมื่อถึงเวลาจะบอกทุกอย่าง และให้พวกท่านได้เห็นกับตาด้วยเจ้าค่ะ” หากต้องบอกสิ่งที่นางครอบครองอยู่ในยามนี้ นางคิดว่ายังเร็วเกินไปแม้จะมองเห็นความรักความจริงใจ แต่รอเวลาที่เหมาะสมมากกว่านี้จะดีกว่า
“เรื่องนี้พวกเราย่อมเข้าใจเจ้าเป็นอย่างดีนะจิ่นเอ๋อร์ พวกเรารอเจ้ามาได้นับสิบปี ไฉนเลยกับเวลาที่เจ้าขอพวกเราจะมอบให้เจ้าไม่ได้ ทำในสิ่งที่เจ้าต้องการต่อไปเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม แม่เชื่อว่าพวกเราจะได้เปิดใจคุยกันอีกครั้ง” จางฮูหยินย่อมเข้าใจอวี้จิ่นระยะเวลาเพียงสั้น ๆ ไม่สามารถบอกว่าทุกอย่างในยามนี้จะราบรื่นไปตลอด
“ขอบคุณพวกท่านที่เข้าใจเจ้าค่ะ”
แต่ยังไม่ทันได้พูดถึงเรื่องตระกูลเหลียงต่อ พ่อบ้านเจียงได้นำจดหมายเข้ามามอบให้เจียงหยวน โดยบอกว่าจดหมายนี้มาจากสหายของเขา
“ตึก ตึก ตึก นายท่านบ่าวขออภัยที่มารบกวน เพียงแต่ว่าเมื่อกี้เฉินอู่ ได้นำจดหมายจากคุณชายฟู่มาส่งให้คุณชายขอรับ” พ่อบ้านเจียงรายงานพร้อมยื่นจดหมายไปตรงหน้าให้กับเจียงหยวน
“ขอบใจพ่อบ้านเจียงท่านไปทำงานต่อเถิด”
“ขอรับคุณชาย”
ทุกคนพร้อมใจกันไม่ส่งเสียงรอให้เจียงหยวนเปิดอ่านจดหมาย จากสีหน้าที่ยิ้มแย้มก่อนหน้ากลายเป็นบึ้งตึง คิ้วดุจกระบี่ขมวดมุ่นอย่างเคร่งเครียด พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงแผดลั่นอย่างลืมตัว
“สตรีชั่วช้า!!! จิตใจมืดบอดจนยากจะรักษาแล้วจริง ๆ”
“อาหยวน!! อาหยวน!! พี่ใหญ่!!”
“ในจดหมายบอกเล่าสิ่งใดกันแน่ เจ้าถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเช่นนี้ อาหยวนสงบสติอารมณ์ลงก่อนเถิด” แม่ทัพใหญ่พยายามพูดให้บุตรชายลดความโกรธขึ้งจากอารมณ์รุนแรง บุตรชายของเขาไม่แสดงอารมณ์เช่นนี้ต่อหน้ามารดา นอกจากจะอยู่ในสนามรบฆ่าฟันศัตรูเท่านั้น
“นั่นสิลูกอาหยวนใจเย็นลงก่อนเถิด อย่าทำให้แม่กับน้องตกใจเช่นนี้สิลูก อาเหยียนเขียนสิ่งใดมาบอกกับเจ้างั้นหรือ ถึงได้มีท่าทีโกรธแค้นจนอยากฆ่าใครสักคน” จางฮูหยินเองก็ช่วยสามีพูดกับบุตรชาย เพราะนางกับอวี้จิ่นตกใจกับเสียงของเขาจริง ๆ
“ขออภัยท่านพ่อท่านแม่แล้วก็เจ้าด้วยนะจิ่นเอ๋อร์ แต่เรื่องราวที่อาเหยียนบอกมาในจดหมายฉบับนี้ มันยากจะควบคุมความโกรธไว้ได้จริง ๆ ขอรับ เพราะเรื่องที่จิ่นเอ๋อร์รักษาหลานชายใต้เท้าเหลียง ทำให้คนร้ายตัวจริงเคลื่อนไหวทันทีที่ได้ยินข่าวลือ และนางยังคิดจะลงมือสังหารคนตระกูลเหลียงทั้งหมด”
“ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เสียแล้ว นี่หมายความว่าเรื่องที่อาเหยียนคาดเดาไว้ก็ถูกต้องสินะ แล้วเจ้าจะโกรธไปทำไมกันเล่าอาหยวน?”
“จะไม่ให้ข้าโกรธได้อย่างไรกันขอรับท่านพ่อ ก็สตรีนางนั้นส่งสาวใช้ไปเป่าหูสำนักพยากรณ์ เกี่ยวกับการทำนายดวงชะตาของจิ่นเอ๋อร์ และเรื่องนี้เจิงจิ้นสือไม่มีทางปล่อยให้จิ่นเอ๋อร์มีชีวิตอยู่ต่อไปแน่ขอรับ” เจียงหยวนบอกถึงสาเหตุที่ตนโกรธออกมาอย่างรุนแรง
“หนอยยย! นางกล้าดีอย่างไร!! ถึงกับสุมไฟให้คนมาสังหารบุตรสาวของข้า” แม่ทัพใหญ่ก็ไม่ต่างจากบุตรชายเมื่อได้รู้สาเหตุที่แท้จริง
“คงเป็นเพราะข้าทำให้แผนการของนางไม่สำเร็จกระมังเจ้าคะ หากซวนซวนตายราชบุตรเขยกับองค์หญิงย่อมตรอมใจ”
“แต่พวกมันไม่มีวันทำร้ายจิ่นเอ๋อร์ได้สำเร็จหรอก เนื่องจากอาเหยียนบอกแผนการมาในจดหมายแล้ว ท่านพ่ออ่านดูเถิดข้าคิดว่าแผนนี้เข้าท่ามากทีเดียวขอรับ” เจียงหยวนยื่นจดหมายให้กับบิดาได้อ่าน
“อืม ไม่เลว พวกเราไม่จำเป็นต้องสังหารคนร้ายเสมอไป การจับเป็นบ้างบางครั้งก็มีประโยชน์ต่อการสืบหาผู้อยู่เบื้องหลัง มีกฎหมายก็ใช้กฎหมายลงโทษเสียก่อน แต่ลับหลังใครจะแก้แค้นอย่างไรนั่นเป็นอีกเรื่อง เจ้าก็ทำตามแผนของอาเหยียนเถิด” แม่ทัพใหญ่เห็นด้วยกับแผนการที่ฟู่หลงเหยียนคิดออกมาในครั้งนี้
“จิ่นเอ๋อร์เจ้ากลัวหรือไม่ มีคนคิดปองร้ายเอาชีวิตเจ้าเชียวนะลูกแม่” จางฮูหยินเห็นบุตรสาวนั่งนิ่งไม่เหมือนพวกตนสามคน
“ท่านแม่เจ้าคะทำไมข้าต้องกลัวด้วยเล่า ก็ในเมื่อเรื่องนี้มันย่อมเกิดขึ้นอยู่แล้วนี่นา เพราะความน่าเชื่อถือของสำนักพยากรณ์จะลดลง และผู้คนหันมาพึ่งพาตำหนักทำนายดวงของข้าแทน ขึ้นชื่อว่าเป็นสำนักมีชื่อมานานในราชสำนักพวกเขาไม่ยอมเสียหน้าหรอกเจ้าค่ะ เรื่องนี้ข้ารู้แจ้งอยู่แก่ใจตั้งแต่คิดจะเปิดตำหนักขึ้นแล้ว แต่พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงนะเจ้าคะ ข้ายังมีน้าตงลู่กับพี่เฟยอินพวกเขาสามารถปกป้องข้าได้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ อ้อ พี่ใหญ่หลังจากขับไล่พวกที่ถูกส่งมาลอบสังหาร รบกวนท่านพาข้าไปสำนักพยากรณ์ด้วยนะเจ้าคะ” เรื่องที่เกิดขึ้นกับนางครั้งนี้ไม่ต้องทำนายก็เดาได้ไม่ยาก
“หืม เจ้าจะไปที่นั่นทำไมหรือน้องพี่หรืออยากเห็น ว่าสำนักพยากรณ์เป็นสถานที่เช่นไร?”
“จะคิดเช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ แต่ความจริงคือข้าอยากรู้ว่าคนสำนักนี้ ใช้วิธีอันใดสำหรับการทำนายดวงหรือฤกษ์มงคลต่าง ๆ มากกว่าเจ้าค่ะ”
“ตกลง พี่ใหญ่รับปากเจ้าเช่นนั้นคืนนี้นอกจากตงลู่กับเฟยอิน พี่กับหลี่อี้จะไปอยู่ดูแลเจ้าที่เรือนด้วย ส่วนที่เหลือรบกวนท่านพ่อจัดการด้วยขอรับ” เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เจียงหยวนย่อมไม่ปฏิเสธน้องสาว
“อืม ไว้พ่อจะดูแลส่วนอื่น ๆ เอง ตงลู่ เฟยอิน พวกเจ้าสองคนอย่าได้อยู่ห่างกายบุตรสาวข้าเด็ดขาด ทำตามแผนของอาเหยียนให้ดีก็พอ” แม้จะมั่นใจว่าบุตรสาวจะปลอดภัยแต่แม่ทัพใหญ่ก็ยังต้องย้ำเตือนอีกครั้ง
“ขอรับท่านแม่ทัพใหญ่/เจ้าค่ะท่านแม่ทัพใหญ่” ทั้งสองคนต่างคิดในใจ ตั้งแต่คุณชายเจียงอ่านจดหมายของเจ้านายตน อาการโกรธเกรี้ยวระดับนี้ย่อมเป็นเรื่องคนในครอบครัว ถึงแม่ทัพใหญ่จะไม่ย้ำเตือน พวกตนก็ไม่กล้าละเลยหน้าที่เช่นกัน
“เอาล่ะเมื่อเข้าใจแผนการแล้วตอนนี้ควรแยกย้ายได้ น้องหญิงกลับเรือนไปกับมู่เสียก่อนเถิด จะได้พักผ่อนอีกสักหน่อย เจ้าด้วยนะจิ่นเอ๋อร์ส่วนพ่อกับพี่ชายเจ้ามีงานต้องสะสางเล็กน้อย”
“เจ้าค่ะท่านพี่/เจ้าค่ะท่านพ่อ”
ระหว่างทางเดินกลับเรือนอวี้จิ่นหยิบห่อกระดาษเล็ก ๆ ออกจากกระเป๋ามาสิบห่อยื่นให้องครักษ์ทั้งสอง ที่ทำหน้างุนงงกับสิ่งที่อวี้จิ่นยื่นมาให้ตรงหน้า
“เอ่อ มันคือสิ่งใดหรือขอรับคุณหนู”
“คุณหนูอย่าบอกนะว่าจะให้พวกเราสองคน ไปวางยาพิษคนที่คิดทำร้ายท่านหรือเจ้าคะ?”
“ฮ้าย พวกท่านคิดไปถึงไหนกัน สิ่งนี้คือผงหอมมันสกัดมาจากสมุนไพรหายาก และที่ข้ามอบให้พวกท่านเพื่อใช้สำหรับจับตัวคนร้ายต่างหากล่ะเจ้าคะ ยามที่พวกท่านต่อสู้กับคนร้ายให้สาดผงนี้ออกไป ไม่ว่าคนร้ายจะหลบอยู่ที่ไหนกลิ่นหอมนี้ย่อมช่วยหาตัวได้ไม่ยากเจ้าค่ะ รับไปเร็วเข้า” อวี้จิ่นอธิบายประโยชน์ของผงหอมที่นางยื่นให้กับทั้งสองคน
“โอ้ว ยอดเยี่ยมมากขอรับคุณหนู เช่นนี้ก็ไม่ต้องวิ่งตามให้เหนื่อยแล้วสินะ” ตงลู่นึกถึงยามที่ตนตามจับคนร้ายกว่าจะพบเบาะแสก็ตามจนเหนื่อย
“คิ คิ คิ ไปพักผ่อนกันดีกว่าเจ้าค่ะ ถึงเรือนของข้าแล้วเก็บแรงเอาไว้ต่อสู้กับคนร้ายกันเถิด”
“ขอรับ/เจ้าค่ะ”
ด้านกรมอาญาและศาลต้าหลี่ก็ได้วางแผนรับมือ โดยมีจ่างเกาเป็นหัวหน้านำเจ้าหน้าที่มาคอยเฝ้าสังเกตการณ์ บริเวณรอบจวนตระกูลเหลียง หากพบเจอคนร้ายที่เริ่มลงมือจะส่งสัญญาณทันที เพื่อมิให้มีความสูญเสียเกิดขึ้น
ในเรือนของราชบุตรเขยเหลียงรุ่ยหาน มีองครักษ์ที่ติดตามองค์หญิงสามคอยดูแลอย่างเข้มงวด แม้แต่ยาที่คุณชายน้อยต้องดื่ม ผู้เป็นบิดาต้องทำด้วยตนเองเท่านั้น เนื่องจากเขาต้องระวังทุกย่างก้าว ในยามหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ส่วนคนอื่น ๆ ในจวนได้รับคำสั่งห้ามออกจากเรือน ให้เก็บตัวอยู่เงียบ ๆ เมื่อคนร้ายลงมือเจ้าหน้าที่จะได้จัดการอย่างสะดวก เพราะทุกคนพร้อมใจกันเชื่อฟังเจ้านายเป็นอย่างดี คนร้ายที่ลักลอบบุกเข้าจวนจึงถูกสังหารและถูกจับกุมตัวได้ในที่สุด
บทล่าสุด
#29 บทที่ 29 ตอนพิเศษ 2 แค่สาดผงยาพิษก็ได้สิทธิ์เป็นท่านหญิง
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#28 บทที่ 28 ตอนพิเศษ 1 ญาติผู้พี่กับญาติผู้น้อง
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#27 บทที่ 27 งานแต่งธรรมดาแต่ท่านเทพจะมาทำไมเจ้าคะ
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#26 บทที่ 26 หมั้นหมายอย่างเป็นทางการ
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#25 บทที่ 25 งานมงคลกับคนสารภาพรัก
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#24 บทที่ 24 ขอรางวัลสมรสพระราชทาน
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#23 บทที่ 23 บิดาและพี่ชายกลับมาพร้อมแขกสูงศักดิ์
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#22 บทที่ 22 งานเลี้ยงบุปผาหรืองานเลี้ยงหงเหมิน
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#21 บทที่ 21 ว่าที่พี่สะใภ้ข้าใครก็ห้ามแย่ง
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#20 บทที่ 20 มั่นหน้ามาหาเรื่องถึงถิ่น
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’













