บทนำ
บท 1
“ผมตามหาคุณ แต่คุณกลับเดินหนีผมแบบนี้ ช่วยบอกผมหน่อยเถอะว่าระหว่างเรามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”คิ้วหนาเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปม นัยน์ตาคู่คมมองจ้องแฟนสาวนั้นฉายแววเจ็บปวดอย่างไม่ปิดบัง
หยางซีห่าวบินจากประเทศจีนอย่างเร่งด่วนเพื่อมาตามหาคนรักที่นับจากวันที่พาเธอไปพบกับครอบครัวเธอก็เปลี่ยนไปจนผิดสังเกต ครั้นเมื่อเธอบินกลับบ้านที่ประเทศไทยก็ขาดการติดต่อไปราวกับต้องการหลบหน้าเสียอย่างนั้น
“ฉันขอบคุณนะคะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ตลอดเวลาเกือบสองปีคุณดีกับฉันมากจริง ๆ”ลมหนาวแกะมือหนาที่กำลังจับรั้งข้อมือเธออยู่ให้ปล่อยออก ใบหน้าสวยหวานอาบย้อมไปด้วยหยาดน้ำตาจนเปรอะเปื้อนไปทั่วแก้มขาว
เธอจำต้องตัดสัมพันธ์ในครั้งนี้ทั้งที่ยังรัก เพราะเธอไม่อาจเห็นแก่ตัวครอบครองเขาได้อีกต่อไป หลังจากกลับมาจากประเทศจีนซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขาเธอก็ตระหนักรู้แล้วว่า สิ่งที่ฝ่ายญาติของแฟนหนุ่มต้องการเธอไม่อาจมอบให้เขาได้
“ผมไม่เลิก คุณตอบผมมาสิว่ามันเพราะอะไร?”หยางซีห่าวตอบกลับแฟนสาวอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะรั้งร่างบางมากอดไว้แน่น ภายในอกบีบรัดรุนแรง ดวงตาแดงก่ำ หยาดน้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบแก้มสากหยดแล้วหยดเล่า
“ฉันไม่ใช่ผู้หญิง!! และฉันไม่สามารถมีลูกให้คุณได้”เสียงหวานตะโกนตอบเขาอย่างสุดกลั้น เธอสะอื้นไห้อย่างหนักในอ้อมแขนของคนที่เธอรักมากที่สุดรองจากแม่บังเกิดเกล้า
หยางซีห่าวเมื่อถูกความจริงจู่โจมเข้าอย่างจังก็คล้ายกับร่างกายชาหนึบ สองแขนแกร่งที่โอบรัดร่างเล็กของคนรักคลายออกอย่างเชื่องช้า
ร่างบางเมื่อหลุดจากพันธนาการก็ถอยห่างออกไป ก่อนมือเรียวขาวจะหยิบบัตรประชนชนในกระเป๋าเงินยื่นให้คนรักเพื่อยืนยันความจริง
มือหนาสั่นเทารับเอาการ์ดสีฟ้ามาถือไว้ ดวงตาแดงก่ำไล่มองไปยังคำนำหน้าของแฟนสาวอย่างไม่อยากเชื่อ เมื่อถูกความจริงกระแทกเข้ามาในหัวอย่างจังร่างทั้งร่างถึงกับชาหนึบ ใบหน้าหล่อตี๋ซีดเผือดตะลึงงัน
“ทีนี้คุณคงเข้าใจฉันแล้วนะคะ ฉันขอให้คุณเจอรักที่ดี…ลาก่อนซีห่าว”ลมหนาวบอกลาคนรักครั้งสุดท้ายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ภายในอกรู้สึกราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบรัดหัวใจเธอจนแทบหายใจไม่ออก
เธอมองหน้าอดีตคนรักเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะถอยออกห่างแล้วหมุนตัวเพื่อเตรียมจะเดินจากไปแต่โดยดี
“ไม่ใช่ผู้หญิงแล้วยังไง มีลูกไม่ได้แล้วยังไง ก็ผมรักคุณไปแล้ว คุณจะทิ้งผมไปง่าย ๆ แบบนี้งั้นเหรอลมหนาว?”เสียงทุ้มต่ำประกาศกร้าวลั่นลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าขึ้นชื่อของเมืองหลวง
ลมหนาวได้ยินเต็มสองหู ทุกถ้อยคำที่เขากล่าวเธออดดีใจไม่ได้จริง ๆ แต่ภายภาคหน้าหากเธอยังยืนยันที่จะอยู่ข้างเขา สุดท้ายก็จะมีปัญหาตามมาไม่จบไม่สิ้น เธอไม่อาจเห็นแก่ตัวได้จึงเลือกเดินไปข้างหน้าอย่างเร่งรีบโดยไม่หันกลับไปมองอดีตคนรักอีกเลย
ปรี๊นนนนนนนน!!!
เอี๊ยดดดดดดด!!
“กรี๊ดดดดด!! อึกกก!”
“ลมหนาว!!”
ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างแทรกซึมไปทุกอนูโดยเฉพาะบริเวณกลางลำตัว ร่างบางล้มลงท่ามกลางสายตาตื่นตกใจของคนที่เห็นเหตุการณ์ เธอรีบร้อนหนีออกมาโดยไม่มองทางให้ดี สุดท้ายจึงถูกรถชนเข้าอย่างจัง
ลมหนาวมองภาพเหตุการณ์วุ่นวายรอบตัวด้วยดวงตาพร่าเลือน เธอเจ็บจนไม่สามารถขยับร่างกายส่วนใดได้ แม้แต่จะส่งเสียงร้องก็ยังทำไม่ได้ พลันเลื่อนสายตาไปเล็กน้อยก็พบกับอดีตคนรักที่เธอพึ่งกล่าวตัดสัมพันธ์กำลังทรุดกายร่ำไห้อย่างหนักอยู่ข้างเธอ มือข้างหนึ่งยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู ความวุ่นวายตรงหน้าทำให้เธอสับสนมึนงง สติที่มีอยู่น้อยนิดค่อย ๆ เลือนหายและดับวูบไปพร้อมกับความเจ็บปวดในที่สุด
“เขารักหล่อนมากนะ ไม่อยากสมหวังหรือ?”เสียงหญิงชราข้างกายถามขึ้น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยผุดยิ้มเบาบาง พลางมองภาพเหตุการณ์อุบัติเหตุเบื้องหน้าราวกับเห็นจนชินตา
“สำคัญด้วยหรือคะ? ในเมื่อตอนนี้หนูตายแล้ว”ลมหนาวมองร่างของตนเองที่ชุ่มไปด้วยเลือด มุมหน้าผากมีเลือดอาบย้อม คนรักที่ร้องไห้ปานจะขาดใจอยู่ข้างร่างไร้วิญญาณของเธอราวกับคนเสียสติ
“ถ้าขอพรได้สามข้อ หล่อนอยากขออะไรล่ะ”หญิงชราท่าทางใจดีเหลือบมองวิญญาณข้างตนด้วยแววตาของผู้ใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยเมตตา
วิญญาณสาวมีสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำสนิททอดมองไปยังเบื้องหน้าเห็นภาพคนรักที่กอดร่างไร้ลมหายใจของเธอเอาไว้แนบอก
ซีห่าวเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งมาก ตลอดเวลาไม่ว่าจะเจอเรื่องเลวร้ายเพียงใดเขาไม่เคยแสดงความอ่อนแอ หรือร่ำไห้ปานจะขาดใจเช่นนี้ให้เธอเห็นเลยสักครั้ง
“ฉันอยากเป็นผู้หญิงจริง ๆ และครองคู่กับเขาตลอดไป”พรข้อแรกเอื้อนเอ่ยออกมาหลังจากหยุดคิดเพียงชั่วครู่ เธอตอบคุณยายไปโดยไม่ได้คาดหวัง
ในเมื่อเธอหมดลมหายใจจากโลกนี้ไปแล้ว…ยังจะหวังอะไรได้อีก
“อีกสองข้อที่เหลือล่ะ?”
“เก็บไว้ก่อนได้ไหมคะคุณยาย ฉันยังคิดไม่ออก”
ลมหนาวส่งยิ้มจืดเจื่อนให้กับคุณยายใจดีที่ยืนคุยเป็นเพื่อนเธอ ในใจรู้สึกปลดปลงในชีวิตได้บ้างแล้ว มองร่างไร้ลมหายใจของตนเองอย่างแสนเสียดาย
นึกย้อนไปถึงแม่บังเกิดเกล้าอย่างนึกห่วง ทว่าอย่างน้อยเงินประกันที่ทำไว้ก็มากโข หลังจากนี้ขอให้แม่ใช้ชีวิตให้สุขสบายนะคะ ถ้ามีชาติหน้าหนูอยากเกิดมาเป็นลูกแม่และทดแทนบุญคุณของแม่อีก
“พร้อมแล้วสินะ”
“คะ?”
เธอหันไปถามหญิงชราอย่างไม่เข้าใจ ยังไม่ทันได้คิดสิ่งใดกับคำถามนั้นก็มีแรงดึงมหาศาลแล้วสติของเธอก็ดับวูบไปอีกครั้งโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว
“เฮือกกก!!”ลมหนาวตื่นขึ้นมมาในยามดึกสงัด แสงจันทร์ที่ลอดผ่านเข้าบานหน้าต่างที่เปิดไว้ทำให้เธอพอจะมองสภาพบรรยากาศไม่คุ้นตานี้ได้พอสมควร
หัวใจที่เต้นแรงค่อย ๆ กลับมาเต้นในจังหวะปกติหลังจากเริ่มตั้งสติขึ้นมาได้บ้างแล้ว ดวงตาคู่เรียวเหลือบมองสำรวจรอบตัวให้ถ้วนถี่อีกครั้ง
เธอนอนอยู่บนเตียงไม้เก่า ๆ ที่นอนเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นจนรู้สึกคันยุบยิบในจมูก ปลายเท้าพบตู้เสื้อผ้าเก่าสภาพผุพังไม่ต่างจากเตียงนอน ผนังบ้านคาดว่าที่นี่คงเป็นบ้านไม้ที่ไหนสักแห่ง
‘ยายให้พรข้อแรกกับหล่อนแล้ว ต่อจากนี้ใช้ชีวิตให้ดีนะ…ลมหนาว’
เสียงที่แว่วมาตามลมนั้นทำให้ร่างบางรีบหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะมองหาต้นกำเนิดเสียง แต่จนแล้วจนรอดก็พบกับความว่างเปล่า
เธออยู่ในห้องนี้เพียงลำพัง…
แต่เสียงที่ได้ยินเมื่อครู่คือเสียงคุณยายที่ยืนคุยกับเธอข้างถนนไม่ผิดแน่ คุณยายคงสงสารในความอาภัพของชีวิตคู่ของเธอสินะถึงส่งให้เธอมาเกิดใหม่อีกครั้ง แต่จะเกิดใหม่ที่ไหนเห็นทีคงต้องหาคำตอบอีกทีในตอนเช้า เพราะบรรยากาศยามค่ำคืนแถมเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเองขนาดนี้คงไม่เหมาะ
ลมหนาวล้มตัวลงนอนอีกครั้ง แม้จะรู้สึกขัดใจกับเครื่องนอนอยู่บ้าง ทว่าอากาศที่นี่ก็เย็นเกินกว่าที่เธอจะนอนโดยไม่ห่มผ้าได้
แต่ก่อนจะหลับตาลงเธอนึกบางอย่างขึ้นมาได้กะทันหัน มือเรียวเล็กลูบคลำไปตามลำตัว ท่อนแขนเรียวเล็ก ข้อมือบางเฉียบ ผิวกายแม้ไม่ได้เนียนละเอียดอย่างลูกคุณหนูแต่ก็ไม่ได้แห้งกร้านจนเกินไป และสิ่งที่ทำให้เธอนิ่วหน้าด้วยความแปลกใจคือ ไฟคู่หน้าที่โตเต็มไม้เต็มมือ
เมื่อไล่สำรวจเนื้อตัวไปจนทั่ว ทรวดทรงที่เด่นชัดว่าเป็นหญิง หน้าอกทรงโตที่ถูกผ้าพันไว้หลายชั้น และพื้นที่สุดท้ายที่เธอไม่มีทางลืมอย่างแน่นอนคือส่วนนั้นที่อยู่กลางกาย มือเล็กค่อย ๆ ยื่นไปแตะส่วนสงวนด้วยหัวใจลุ้นระทึกจนในที่สุดก็คว้าจับไว้อย่างเต็มไม้เต็มมือ
ไม่มี!!! ไม่มีแล้วนี่!!!!
‘ขอบคุณนะคะคุณยายใจดี’
ลมหนาวกล่าวขอบคุณคุณยายเสียงแผ่ว พลางกรีดร้องคนเดียวในใจ เธอได้เกิดใหม่แถมยังเป็นหญิงสาวที่โตเต็มวัยเสียด้วยสิ ใจดวงน้อยพองฟูจนแทบคับอก ก่อนเปลือกตาบางจะค่อย ๆ ปิดลงเพราะความง่วงงุน หญิงสาวนอนหลับไปพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความสุข สุดท้ายเธอก็ได้เป็นผู้หญิงจริง ๆ เสียที…
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 ชีวิตสมบูรณ์แบบ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#64 บทที่ 64 สะสางคววามแค้น
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#63 บทที่ 63 พรข้อสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#62 บทที่ 62 คลอดฉุกเฉิน
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#61 บทที่ 61 เรื่องราววิ่งเข้าหา
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#60 บทที่ 60 เจ้าหัวผักกาดมาแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#59 บทที่ 59 ก่อนวันรวมญาติ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#58 บทที่ 58 เธอคือพี่สะใภ้ของน้อง
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#57 บทที่ 57 คุณควรรับผิดชอบผม
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#56 บทที่ 56 คำขาดของจางเฉียง
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว













