บทนำ
ถูกโกงจนหมดตัวในชีวิตก่อน เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง…กลับมาอยู่ในยุค 80 พร้อมสถานะนางร้ายที่ใครก็เหยียบย่ำ
ผืนนาแปลงสุดท้ายของครอบครัวสามี กำลังจะถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตาแต่คราวนี้…เธอจะไม่ยอมอีกแล้ว! จากหญิงสาวที่เคยอ่อนแอกลายเป็นคนที่กล้าสู้ทุกอย่างทั้งคำดูถูก การใส่ร้าย และอำนาจมืด
พร้อมสามีที่เคยถูกมองว่าไร้ค่าและแม่สามีที่ค่อย ๆ เปลี่ยนใจ
พวกเขาจะพลิกผืนนาแห้งแล้งให้กลายเป็นแผ่นดินทองและทำให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ว่า…ใครกันแน่ที่ไม่ควรถูกแตะต้อง
บท 1
ตอนที่ 1
ผืนนาที่ไม่มีวันยอมปล่อย
เสียงอื้ออึงดังลอยเข้ามาในความมืดมิด ราวกับคลื่นที่ซัดกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุด“ผู้หญิงแบบนี้ยังมีหน้ามาอยู่ในหมู่บ้านอีกหรือ”
“แต่งงานกับคนตระกูลหลิวแล้วก็ยังไม่สำนึก!”
“น่าอายจริง ๆ…”เสียงพูดคุยปะปนกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังอยู่รอบด้าน หนักแน่นจนเหมือนกดทับลมหายใจ
หานเยว่ฉีลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก ภาพตรงหน้าพร่าเลือน ก่อนจะค่อย ๆ ชัดขึ้นเป็นลานดินกว้างที่รายล้อมด้วยบ้านไม้เก่า ๆ สีซีดจาง กลิ่นดิน กลิ่นฟาง และกลิ่นเหงื่อของผู้คนปะปนกันจนแน่นอก
แสงแดดร้อนจัดส่องลงมาตรงศีรษะ ร่างกายหนักอึ้งราวกับถูกทุบตีมาหลายวัน ความทรงจำไม่ใช่ของตนเองไหลบ่าเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็วผู้หญิงคนนี้…ชื่อเดียวกับตนเอง
หานเยว่ฉี หญิงสาวที่ขึ้นชื่อเรื่องนิสัยร้าย ชอบเอาเปรียบคนอื่น เอะอะโวยวาย และพยายามจับผู้ชายดี ๆ มาแต่งงานเพื่อยกระดับตัวเอง
วันนี้…คือวันที่ถูกจับแต่งงานกับชายหนุ่มคนหนึ่ง หลิวเอ้อกว่าง ชื่อที่ฟังดูธรรมดาจนแทบไม่มีใครเหลียวมอง แต่กลับเป็นเสาหลักของบ้านหลังหนึ่งที่กำลังจะพังลงและผืนนา…แปลงสุดท้ายของครอบครัวเขา กำลังจะถูกยึด
หานเยว่ฉีสูดลมหายใจลึก ความรู้สึกหนาวเย็นแล่นผ่านแผ่นหลัง ไม่ใช่เพราะอากาศแต่เป็นเพราะความทรงจำอีกชุดหนึ่ง…ของตัวเองในโลกเดิมเอกสารปลอม หุ้นส่วนที่ทรยศทรัพย์สินทั้งหมดที่หายไปในคืนเดียว ความสิ้นหวังที่ไม่มีแม้แต่ที่ยืนภาพนั้นยังชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานปลายนิ้วของหานเยว่ฉีกำแน่นโดยไม่รู้ตัวครั้งหนึ่งเคยพลาดเพราะเชื่อใจคนผิด
แต่ครั้งนี้“ฟื้นแล้วหรือ”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้ตัว
หานเยว่ฉีเงยหน้ามองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ตรงหน้า เสื้อผ้าธรรมดาแต่สะอาดสะอ้าน ผิวกร้านแดด สายตานิ่งลึกเหมือนบ่อน้ำที่มองไม่เห็นก้น
หลิวเอ้อกว่างสามี…ตามพิธีสายตาของเขามองลงมา ไม่มีความอ่อนโยน ไม่มีความรังเกียจมีเพียงความนิ่งเฉยราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า
หานเยว่ฉีไม่ตอบทันทีเพียงมองเขากลับอย่างเงียบงันความทรงจำของเจ้าของร่างบอกชัดผู้ชายคนนี้ไม่ชอบตนเองและก็สมควรเพราะหญิงคนเดิมไม่เคยทำอะไรดีให้ครอบครัวนี้เลย
“ถ้าลุกไหวก็ลุก” หลิวเอ้อกว่างพูดเสียงเรียบ “ยังมีเรื่องต้องจัดการ”คำพูดสั้น กระชับ ไม่มีคำปลอบใจแต่กลับทำให้หานเยว่ฉีรู้สึกบางอย่างอย่างน้อย…ไม่ใช่คำดูถูก
หญิงสาวค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้น ความเจ็บแล่นขึ้นมาตามแขนขา แต่เธอกลับไม่แสดงออกสายตาของผู้คนรอบด้านยังคงจับจ้องบางคนกระซิบบางคนหัวเราะบางคนมองด้วยความสะใจ
บทล่าสุด
#58 บทที่ 58 ตอนที่ 58 เมื่อผืนนากลายเป็นบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#57 บทที่ 57 ตอนที่ 57 เมื่อทุกปมถูกคลี่คลาย และอนาคตเริ่มมีรูปร่าง
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#56 บทที่ 56 ตอนที่ 56 เมื่อชัยชนะเริ่มเป็นรูปธรรม
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#55 บทที่ 55 ตอนที่ 55 เมื่อผลลัพธ์เริ่มงอกงาม
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#54 บทที่ 54 ตอนที่ 54 หัวใจเลือกกันโดยไม่ถอย
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#53 บทที่ 53 ตอนที่ 53 เมื่อความจริงถูกลากขึ้นสู่แสง
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#52 บทที่ 52 ตอนที่52 มองเธอ
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#51 บทที่ 51 ตอนที่ 51 เมื่อไม่ถอยอีกต่อไป
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#50 บทที่ 50 ตอนที่ 50 คืนที่ไฟลุก และหัวใจไม่ถอย
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#49 บทที่ 49 ตอนที่ 49 เมื่อเงาที่ซ่อนอยู่เริ่มขยับ และหัวใจเริ่มไม่อาจถอย
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













