BAD GUY ถึงร้ายก็จะรัก

BAD GUY ถึงร้ายก็จะรัก

Sweet_Moon · เสร็จสิ้น · 120.6k คำ

786
ยอดนิยม
786
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

นางเอกตามพระเอกจนสงสัยว่าทำไมถึงตามติดขนาดนั้น โดยที่พระเอกจำนางเอกไม่ได้ว่าตัวเองเคยช่วยชีวิตนางเอกเอาไว้และพระเอกเป็นรักแรกของนางเอก จึงอยากตอบแทนเขาไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตามแต่แม้กระทั่งตกเป็นของเขา เธอก็ยินยอม... เพราะเขาคือรักแรกและรักสุดท้ายของเธอ

บท 1

BAD GUY : INTRO

แฮ่กๆ

“อีกนิดเดียว”

ตุ้บๆ

“เจอแล้ว...”

ฉันหยุดชะงักตัวเองทันทีที่มาแอบอยู่ที่หลังตึกแห่งหนึ่ง หลังจากวิ่งตามรถบิ๊กไบค์สีแดงคันใหญ่ราคาที่บ่งบอกว่าหลายล้านอยู่ ตอนนี้เจ้าของรถที่สวมหมวกกันน๊อคกำลังดับเครื่องยนต์ที่หน้าผับแห่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าดังที่สุดในย่านของนักท่องเที่ยววัยรุ่น ไฮโซและเซเล็บต่างๆ เจ้าของเลือนผมสีดำสนิทซอยละต้นคอ ใบหน้าหล่อคมคาย ริมฝีปากเหยียดตรง ดวงตาคมที่แสนจะเจ้าเล่ห์ มือหนายกขึ้นยีทรงผมตัวเองให้เข้าที่ เขามีใบหน้าที่หล่อมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา ต้นคอขวาของเขาคือสิ่งเดียวที่ฉันจำได้ คือรอยสักรูปนกกางปีกอย่างสวยงาม แต่เป็นนกประเภทไหนฉันก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ทว่าความสูงของเขาที่น่าจะเกิน 180 ซม. นั่นทำให้ฉันต้องมองตัวเองที่ตัวเตี้ยเหลือเกิน ถ้ายืนเปรียบเทียบกับเขา ร่างหนาถอดเสื้อแจ็กเก็ตสีดำออก ก่อนจะกระชับเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมลงถึงสามเม็ด และมันดูเท่มากๆ เลยด้วย ใบหน้าหล่อของเขากวาดสายตามองไปทั่ว กระทั่งมาสบตากับฉัน

เฮือก

“จะเห็นหรือเปล่านะ?” ฉันหอบหายใจเหนื่อยที่ได้สบตากับเขา ดวงตาที่มีแววความหยิ่งของเขา ฉันตัดสินใจชะโงกหน้าไปดูอีกครั้งก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่เขาไม่ได้สนใจอะไร นอกซะจากจะหยิบบุหรี่มาจุดสูบและเดินตรงเข้าไปในผับ เพียงแค่นี้ก็ทำให้ฉันยิ้มออกมาแก้มปริ และเดินออกจากหลังตึกไปตามทางเพื่อไปทำงานของตัวเอง

“เข้างานสายอีกแล้วนะ ‘เนปจูน’ ”

“ขอโทษค่ะพี่ไอติม พอดีหนูท้องเสียก็เลย... มาช้านิดหน่อย”

“ไม่เป็นไร รีบๆ ไปทำงานได้แล้ว”

พี่ไอติมสาวสวยเจ้าของร้านเค้กมองฉันอย่างดุๆ และไล่ฉันให้ไปเตรียมตัวทำงาน ฉันรีบวิ่งเข้าไปหลังร้านและเปิดล๊อกเกอร์ของตัวเองเพื่อเก็บของใช้ส่วนตัวและที่สำคัญมันมีของสำคัญบางอย่างที่ฉันพกติดตัวมาตลอด มันอยู่ในนี้ อยู่ในกล่องของขวัญขนาดเล็กที่ฉันเก็บไว้อย่างดี

“ดีใจจังที่ได้เจอกับพี่อีกครั้งนะคะ”

ย้อนกลับไปเมื่อ 5 ปีก่อน...

กึก

“หือ?”

“เอาไปสิ ฉันให้” ฉันเงยหน้ามองผู้ชายตรงหน้าที่ยืนน้ำอัดลมมาให้ ในขณะที่ฉันกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆ ตู้น้ำอัตโนมัติ แต่ทว่าใครหลายคนที่เดินผ่านไปมาไม่มีใครสนใจฉันสักคน แต่เขาคนนี้... กลับยื่นน้ำมาให้ และที่สำคัญมันคือน้ำอัดลมที่เป็นโซดาไม่ใช่จำพวกน้ำอัดลมที่กินเข้าไปแล้วกัดกระเพาะ ฉันเงยหน้าสบตากับเขา ดวงตาคมที่มีแววตาหยิ่งกับใบหน้าหล่อที่ฉันไม่มีวันลืมเลย ใช่ ใบหน้าและรอยสักที่บ่งบอกว่าเขาคนนี้คือคนที่ฉันจะไม่มีวันลืม

“ให้หนูเหรอ?”

“อืม... กินซะสิ”

“...” เขาพูดบอก ฉันเลยยื่นมือไปหยิบน้ำอัดลมกระป๋องนั่นที่ต่อชีวิตให้ฉัน ในขณะที่ฉันกำลังอ่อนแอและไม่มีแรงแม้แต่จะลุกเดิน เขาคือคนที่ยื่นมันมาให้ฉัน ในขณะที่ฉันกำลังกระดกโซดาในกระป๋องจนหมดเขาก็ยื่นอะไรบางอย่างมาให้ฉันอีกครั้งจนฉันงุนงง

“เธออายุเท่าไหร่?”

“สิบห้า”

“อ่อนกว่าฉันสามปีงั้นเหรอ?”

“พี่อายุสิบแปด...”

“ใช่ อ่ะเอาไป จะเอาไปทำอะไรก็ได้นะ มันอาจจะช่วยเธอได้” มือหนาจับมือฉันและวางของบางอย่างลง จนฉันมองของสิ่งนั่นด้วยสีหน้างงหนักเข้าไปใหญ่ เงยหน้าสบตากับเขาอีกครั้ง ใบหน้าหล่อก็ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน จนฉันเผลอจ้องรอยยิ้มของเขาอย่างหลงใหล สีหน้าของฉันคงจะทำให้เขารู้ว่า ต่อให้เขาให้มันกับฉัน อาจจะไม่มีวันได้คืนก็ไดเ... แต่ความมีน้ำใจของเขาที่หยิบยื่นมาให้ ทุกอย่างในตัวของเขาฉันจะจำไปตลอดชีวิต แม้แต่คำพูดของเขาต่อจากนี้

“เอาไว้ถ้ามีโอกาสเจอกันอีกครั้ง ค่อยตอบแทนฉันก็แล้วกัน”

กลับมาปัจจุบัน

ฉันหลับตาลงและหยิบกล่องที่มีของชิ้นนั้นอยู่ด้านในมาแนบกับแก้มตัวเอง ทุกอย่างที่เป็นเขา ฉันไม่เคยลืม และไม่ลืมด้วยว่า <strong>ฉันรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เราสบตากัน</strong>ผู้ชายคนนั้นที่ฉันไม่เคยรู้จักแม้แต่ชื่อของเขา จำได้เพียงแค่ใบหน้าที่หล่อเหลาและรอยสักที่ต้นคอ ฉันเจอเขาครั้งแรกเมื่อสามเดือนที่แล้ว เขามาที่นี่ และเขาจำฉันไม่ได้สักนิด มีแต่ฉันที่จำเขาได้ เขาดูเปลี่ยนไปมากราวกับคนละคน หมายถึงว่า เขาดูดี ดูหล่อและดูโตขึ้น ก็แหงล่ะสิ ตอนนั้นเขาอายุสิบแปด ช่วงเวลานั้นก็ผ่านมาห้าปีแล้ว พี่เขาก็ต้องอายุมากขึ้น อาจจะอายุยี่สิบสี่ปี และแน่นอนว่าฉันในตอนนั้นอายุสิบห้า  แต่ตอนนี้ก็โตอายุยี่สิบปีพอดี

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันใจหายนิดหน่อยคือ เขามีแฟนแล้ว ใช่... พี่เขามีแฟนแล้ว แถมแฟนของเขายังสวยและน่ารักอีกต่างหาก ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันก็เจอเขากับแฟนของเขา แต่พอระยะเวลาหลังจากนั้น ฉันก็ไม่ค่อยเห็นพี่เขามาที่นี่อีก ฉันตามเขามาตลอดก็ไม่เห็นเขาไปไหนมาไหนกับแฟนคนนั้นอีกเลย ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่จะอะไรก็ช่าง สำหรับฉันแล้วการได้ตามพี่เขาอยู่ห่างๆ ได้เห็นแผ่นหลังของเขามันก็คือความสุขของฉันแล้วจริงๆ

“เนปจูน ออกมาได้แล้ว”

“ค่ะๆ พี่ไอติม เนปจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ”

ฉันเอากล่องนั่นเก็บไว้อย่างดี พร้อมกับยิ้มออกมาอีกครั้ง ที่วันนี้ได้เจอพี่เขา แถมยังสบตากับเขาอีกต่างหาก...

ร้านเค้กที่ฉันทำงานอยู่ เป็นร้านเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักของฉัน แต่ทว่าเรื่องบังเอิญที่ว่าของฉันมันเกิดขึ้นเพราะตามหาพี่เขา จนรู้ว่าพี่เขาอยู่คอนโดที่ติดระดับหรู และที่สำคัญมันห่างไกลจากร้านที่ฉันทำงานมากเลยทีเดียว ฉันต้องเทียวไปเทียวมา เพื่อได้เจอพี่เขา ไม่สิ ต้องพูดว่าแอบตามพี่เขาต่างหาก เพราะบางวันฉันก็ไม่เจอพี่เขา แต่ก็รู้มาอย่างว่าพี่เขาเข้าผับที่ถัดจากร้านเค้กไปไม่เยอะประจำ ดังนั้นฉันถึงได้ไปยืนรอพี่เขาทุกครั้งที่พี่เขากลับ บางวันฉันยืนรอเกือบทั้งวันกว่าจะได้เห็นเขา แต่ก็ไม่มีอะไรมาขัดขวางหรือทำให้ฉันเหนื่อยหรอกนะ ทุกอย่างที่ฉันทำ มันก็เพราะอยากจะใกล้ชิดกับพี่เขาให้มากกว่านี้ แต่เขากลับจำฉันไม่ได้ แล้วฉันจะหน้าด้านไปบอกเขาเหรอ? ถ้าเขาบอกว่าจำไม่ได้และไม่รู้จัก ลืมไปแล้วล่ะ ฉันคิดว่าฉันไม่เอาดีกว่า ตามพี่เขาอยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีล่ะ

แกร๊ง

“ยินดีต้อน...!!”

“ไหนมึงบอกว่าไม่อยากจะมากินเค้กร้านนี้แล้วไงไอ้ ‘ฟีนิกซ์’ ”

“มึงอย่าพูดมากไอ้ริค ถ้าไม่ติดว่าไอ้น๊อคไม่อยู่นะ กูไม่ชวนมึงมาหรอก พูดมากจริงๆ”

“กูพูดมากอะไร ก็แค่กลัวว่ามึงจะทำใจไม่ได้ที่ถูกใบหม่อนบอกเลิกก็แค่นั้น ที่แห่งความทรงจำไม่ใช่หรือไง?”

“ทรงจำอะไร? กูกับใบหม่อนมีความทรงจำกันบนเตียงเท่านั้นเว้ย”

“บนเตียง? อ่อเหรอบนเตียง แต่ก็ทิ้งมึงไปสนุกบนเตียงกับคนอื่น หุๆ”

“ไอ้ริค” ฉันยืนมองเขาด้วยสีหน้าตกใจอย่างถึงขีดสุด ทำไมถึงได้มาที่ร้านล่ะ? เขาหายไปนานมากเลยนะ และอะไรกันที่เพื่อนเขาพูด เลิกกับแฟนคนนั้นเหรอ? ฉันมองพี่ ‘ฟีนิกซ์’ ใช่ฉันรู้จักชื่อพี่เขาแล้ว พี่เขาชื่อฟีนิกซ์ ชื่อเท่ชะมัดเลยแหะ พี่เขาเดินไปนั่งที่โต๊ะพร้อมกับเพื่อนของเขาที่หน้าตาออกตี๋ๆ แต่ดูหล่อไม่ต่างจากเขาสักเท่าไหร่

“เนป ไปรับออเดอร์ลูกค้าสิ”

“อ่ะ ค่ะๆ” พี่ไอติมมองฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจ ก็ไม่พอใจได้ไงเล่า คนกำลังตกใจนี่นา เพิ่งจะแอบตามไปไม่กี่ชั่วโมงนี่เองนะ ปุปปับก็มาให้เห็นหน้าอีกครั้ง ทั้งที่พี่เขาไม่ได้มาที่นี่นานมากแล้ว ฉันเดินไปหยุดข้างโต๊ะมองใบหน้าของพี่ฟีนิกซ์ที่กำลังดูเมนูอยู่อย่างหงุดหงิด

“มึงเอาอะไรไอ้ริค”

“เอาโกโก้เย็นแล้วกัน และก็เค้ก... ไม่ดีกว่ามาการอง กูเอามาการอง”

“อืม ฉันเอาลาเต้เย็นและก็เค้กครีมสด เอาสตอเบอรี่ลูกโตๆ เลยนะ” ฉันมองใบหน้าหล่อของพี่ฟีนิกซ์ที่เงยหน้าสบตากับฉัน แน่นอนว่าฉันมือสั่นไปหมด จนผิดๆ ถูกๆ ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวไม่ต่างจากมือของฉันมีแต่เหงื่อชุ่มไปหมด ให้ตายเหอะ ถึงจะเคยมารับออเดอร์กับพี่เขาในตอนนั้น แต่ก็ไม่ได้เกร็งและสั่นขนาดนี้นะ

“น้องเป็นอะไร?”

“อะ ปะ เปล่าค่ะ ขอทวนเครื่องดื่มที่สั่งนะคะ มีโกโก้เย็นกับมาการอง และก็ลาเต้เย็นกับเค้กบลูเบอรี่...”

“ครีมสด”

“อะ เอ๋?”

“ฉันสั่งเค้กครีมสด สตอเบอรี่ลูกโตๆ” พี่ฟีนิกซ์เอียงคอมองฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจ จนฉันหลับตาลงและยกมือยีผมตัวเอง บ้าจริง เนปจูนแกทำบ้าอะไรของแกเนี่ย!! แบบนี้พี่ฟีนิกซ์ก็ไม่พอใจกันพอดีสิ เขาจับจ้องมองใบหน้าของฉันด้วยความสงสัยพร้อมกับยกมือลูบไปที่ปลายคางของตัวเอง

“เฮ้ ฉันว่าฉันเคยเห็นเธอที่ไหนนะ?”

“มะ ไม่เคยค่ะ”

“หือ?”

“สั่งแล้วเรียบร้อย รอสักครู่นะคะ” ฉันรีบหมุนตัวหนีเขาทันที แค่สบตากับแค่แวบเดียว พี่เขาจะจำได้ขนาดนั้นเชียวเหรอ? ไม่นะๆ ฉันยกมือตีหัวตัวเองและหันไปมองพี่ฟีนิกซ์ที่ตอนนี้หันไปคุยกับเพื่อนเขาต่อแล้ว กระทั่งฉันบอกให้พนักงานอีกคนไปเสิร์ฟแทนและตัวฉันก็แอบไปหลบอยู่ที่หลังร้าน ยกมือทาบกับหัวใจตัวเองอยู่แบบนั้น พร้อมกับยิ้มออกมากับสิ่งที่ตัวเองได้พบเจอและได้รู้เกี่ยวกับตัวของเขา ถึงแม้จะเล็กน้อยก็ตามที

“อย่างน้อยหนูก็รู้จักชื่อพี่แล้ว พี่ฟีนิกซ์”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

658.8k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

655k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก

เกลียดรัก

460.8k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

452.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

367.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

240.3k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

317.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

836.4k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

309.5k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

519.9k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

433.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง