Bro.น้องครับ

Bro.น้องครับ

Yaygoh · เสร็จสิ้น · 187.0k คำ

251
ยอดนิยม
1.4k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ผมตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ
และก็เป็นผู้ชายแท้ทั่งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน
ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน
แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว


ตะวันกดล็อกข้อมือทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่น มันหอบหายใจ จ้องผมด้วยสายตาคาดโทษก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้เอ่ยเสียงขรึม “กูเตือนมึงแล้วนะ”
ผมหรี่ตาลงจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมของตะวัน นึกขำมันในใจ มันเอาอะไรมามั่นใจว่าจะควบคุมผมได้
แรงที่กดตรงข้อมือผมเยอะมากก็จริงแต่คนอย่างผมไม่มีทางจนตรอกง่ายๆ แบบนี้หรอก ผมออกแรงอยู่ใต้ร่างตะวันไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถพลิกกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ กดมันคว่ำหน้ากับเตียงแล้วจับแขนบิดไว้ข้างหลัง
“อ๊ากก ไนท์… พี่ผมเจ็บ”

ตะวัน : ไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเคยรังเกียจเข้าไส้จะทำให้ผมรักหัวปักหัวปำได้
ไนท์ : ผมแค่อ่อยเด็กมันเล่นแต่สุดท้ายร่างพังทุกวัน

บท 1

“....”

กูทำเหี้ยอะไรลงไปเนี่ย

ผมเอามือลูบหน้าตัวเอง เดินตัวเบาโหวงออกจากห้องที่ไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองหรือย้อนกลับมาอีกเป็นครั้งที่สอง หลังจากได้สัมผัสกับประสบกามเอ๊ยประสบการณ์ที่ลืมไม่ลง ถึงจะรู้สึกดีแต่ก็กระดากใจที่จะยอมรับว่ามันเป็นเรื่องปกติ พอผมตั้งสติได้ก็มานึกเสียใจเอาทีหลัง เอาแต่ตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไมปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น ทำไมไม่ยับยั้งชั่งใจ ทำไมต้องหน้ามืดไปมีเซ็กส์กับผู้ชายทั้งๆ ที่ผมก็ไม่ได้อดอยากปากแห้งอะไรขนาดนั้น

ปึ้ก!

ผมเตะผนังลิฟต์อย่างอารมณ์เสีย ทีแรกก็ว่าจะใช้หมัดต่อยแต่กลัวเจ็บเลยใช้เท้าแทน

ออกจากลิฟต์ ผมเดินกระฟัดกระเฟียดมารอแท็กซี่ที่หน้าคอนโด อารมณ์คุกรุ่นไม่ได้ลดลงเลย ผมเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดไล่ดูข้อความของแฟนอย่างรู้สึกผิดแกมเคว้งที่แอบนอกใจไปมีอะไรกับคนอื่น แถมคนอื่นที่ว่ายังเป็นเพศผู้เหมือนกันอีก แม่งเอ๊ย แค่คิดก็โกรธตัวเองจนไม่รู้จะโกรธยังไงแล้ว ถ้า ‘บีบี’ แฟนผมรู้เข้าจะมองผมด้วยสายตายังไง ไม่อยากนึกภาพเลย

ระหว่างที่ผมกำลังใจลอย โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทีแรกนึกว่าบีบี... พอดูดีๆ กลับเป็นชื่อเพื่อน

เอิร์ธ

ไอ้เวรนั่นโทรมาทำอะไรดึกๆ ดื่นๆ วะ ผมขมวดคิ้ว กดรับสายด้วยความรู้สึกไม่ชอบมาพากล

“เออ ว่าไงเอิร์ธ”

[...กูอยู่หน้าคณะ มึงมาหากูที]

ได้ยินแบบนั้นผมถึงกับชะงัก “มึงไปทำไรตรงนั้นตอนตีสองวะ ไม่กลัวผีหลอกหรือไง”

[สัส กูไม่เล่น]

มันตอบกลับมาเสียงขุ่น ผมหน้าหงาย อุตส่าห์จะเปลี่ยนบรรยากาศที่กำลังขมุกขมัวนี่สักหน่อยแต่ปลายสายกลับเครียดกลับมาซะนี่

“แล้วมึงไปทำอะไรที่คณะเอาดีๆ” ผมปรับน้ำเสียงจริงจัง

[มาแล้วเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง]

“....”

พูดจบมันก็วางสายไปเลย อะไรของแม่งวะทำเป็นมีลับลมคมใน ผมหัวเสียนิดหน่อยแต่เพราะรู้สึกตงิดๆ ว่ามันต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างเกิดขึ้นกับไอ้เอิร์ธแน่ๆ ไม่งั้นมันไม่โทรมาเอาป่านนี้หรอก

ผมนั่งแท็กซี่มาที่มหาลัย ถึงจะดึกดื่นค่อนคืนแต่มหาลัยก็ยังมีคนอยู่ประปราย ผมเดินเข้ามาในตึก กวาดสายตามองหาเป้าหมายไม่นานก็เจอ ไอ้เอิร์ธนอนฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะ ข้างตัวมีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่วางอยู่

เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย ผมครุ่นคิดพลางสะกิดมันให้ตื่น

“เฮ้ย! เอิร์ธ... ตื่น!”

“หือ... ตะวัน? มาแล้วเหรอ” มันงัวเงีย ลืมตาขึ้นมองด้วยสายตาปรือๆ ผมชะงัก... เห็นหน้ามันตอนเบลอๆ แบบนี้แล้วมันแปลบๆ ที่ใจยังไงไม่รู้ว่ะ มะไม่หรอกน่า ผมรีบไล่ความรู้สึกที่เกือบๆ จะเรียกว่าหวั่นไหวออกจากใจแล้วมองหน้ามันด้วยสายตาจริงจังกว่าเดิม

“แล้วนี่มึงไปไหนมา”

ระหว่างที่ผมกำลังสับสนกับอารมณ์ของตัวเองไอ้เอิร์ธก็ยิงคำถามใส่

“กูไปกินเหล้ากับบีบี” ผมมองตอบสายตามันอย่างลนลาน ไม่รู้ละอายใจเรื่องที่แอบไปมีอะไรกับผู้ชายหรือเรื่องที่เห็นหน้าไอ้เอิร์ธแล้วรู้สึกแปลกๆ ก็ไม่รู้ แต่เมื่อก่อนผมไม่เคยรู้สึกอะไรกับมันเลยนะ สาบานได้ หรือนี่จะเป็นผลพวงจากที่ผมไปเอากับผู้ชายมา แบบนี้ก็ฉิบหายสิ

“รถมึงล่ะ?” เอิร์ธถามด้วยสีหน้าที่ยังไม่ตื่นดี เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าสายตามันเซ็กซี่ขนาดไหน อึก... กูเป็นเชี่ยอะไรอีกแล้วเนี่ย

“กูให้บีบีเอาไปใช้” ผมตอบตามจริง เพราะก่อนจะไปตกล่องปล่องชิ้นที่คอนโดไอ้เวรนั่น ผมไปเที่ยวผับกับบีบีแล้วบังเอิญเข้าไปพัวพันกับเรื่องทะเลาะวิวาทของคนอื่นก็เลยเอากุญแจรถให้บีบีกลับไปก่อน จากนั้นผมก็ไหลยาวจนมาอยู่ตรงหน้าไอ้เอิร์ธนี่แหละ

“ว่าแต่มึงมาทำอะไรตรงนี้ แล้วนั่นกระเป๋าอะไร” ผมยิงคำถามกลับไป

“กู...” ไอ้เอิร์ธทำหน้าเลิ่กลั่ก ท่าทางอึกอักเหมือนไม่รู้จะตอบผมยังไงดี

“ทะเลาะกับพี่กันต์อีกแล้วเหรอ”

พอเห็นมันกระบิดกระบวนไม่ยอมบอกผมก็โพล่งออกไปอย่างไม่คิดอะไรมาก แต่ไอ้เอิร์ธกลับทำหน้าเหือดแห้งเหมือนปลาขาดน้ำขึ้นมาทันที

“....”

ดันเดาถูกซะงั้น ผมมองท่าทางเงียบนิ่งของไอ้เอิร์ธแล้วก็รู้สึกผิดตงิดๆ เหมือนยิ่งพูดยิ่งทำมันสะเทือนใจ แต่ว่าก็ว่าเถอะ พี่น้องทะเลาะกันถึงขั้นต้องเก็บกระเป๋าออกจากห้องเลยเหรอวะ

หลังจากถามไถ่จนรู้เรื่องราวคร่าวๆ ผมพาไอ้เอิร์ธกลับมาที่ห้องตามระเบียบ ทำไงได้ มีแต่ต้องหนีบมันกลับห้องเท่านั้นแหละ ดึกป่านนี้จะให้ผมไล่มันไปไหนอีก แถมไอ้เพื่อนรักคนนี้ยังหอบกระเป๋ามาด้วย เห็นชัดๆ ว่าหนีออกจากบ้าน เฮ้อ ถึงผมจะหนักใจที่จู่ๆ ก็ต้องเปิดห้องให้เพื่อนเข้ามาอยู่ด้วย แต่ก็ไม่ถึงกลับแย่ซะทีเดียวเพราะผมสามารถใช้มันเป็นข้ออ้างเพื่อเลี่ยงการเผชิญหน้ากับบีบีได้ เนื่องจากว่าตอนนี้จิตใจผมยังไม่เข้าที่เข้าทาง (หลังจากไปทำเรื่องอย่างว่ากับผู้ชายมา) การให้ไอ้เอิร์ธมาอยู่ด้วยถือว่าผมเองก็ได้ประโยชน์เหมือนกัน

ทว่าผมคิดแบบนั้นได้ก็แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ เพราะยังไม่ทันข้ามวัน ไม่สิ ต้องพูดว่าตดยังไม่ทันหายเหม็น ก็มีไอ้บ้า เอ๊ย! พี่กันต์ (พี่ชายไอ้เอิร์ธ) บุกมาตามหาคนถึงห้อง แถมยังสารภาพรักกันแบบไม่อายฟ้าดิน เล่นเอาผมเสียวไปทั้งไขสันหลัง ขนหัวลุกยุบยับ แม้แต่ยืนเฉยๆ ยังขาทรุดแล้วทรุดอีก ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มีบุญหรือบาปไม่แน่ใจเป็นสักขีพยานรักให้กับพี่น้องต่างสายเลือดคู่นี้ [1]

เป็นคืนที่มีแต่เรื่องจริงๆ ปัญหาของผมจิ๊บจ๊อยไปเลยเมื่อเทียบกับสองคนนี้

หลังจากพี่กันต์ซมซานกลับห้องเพราะง้อไอ้เอิร์ธไม่สำเร็จ ผมถึงได้มองสำรวจมันด้วยความตั้งอกตั้งใจเป็นครั้งแรก อืม... จะว่าไปหุ่นมันก็... ช่างเถอะ ผมหยุดความคิดตัวเองแล้วทิ้งตัวลงนอน เหม่อมองเพดานคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ตวัดมองไอ้เอิร์ธที่ยังนั่งกอดเข่าซึมอยู่มุมห้อง

ไหวไหมวะนั่น ผมอดเป็นห่วงมันไม่ได้แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรมากกลัวทำให้มันรู้สึกแย่กว่าเดิม เลยได้แต่เอ่ยเตือนๆ บอกให้มันรีบนอน มีอะไรเอาไว้ค่อยคิดต่อพรุ่งนี้ แน่นอนว่าประโยคหลังผมบอกตัวเองด้วย

เฮ้อ...

หรือผมจะเล่าเรื่องที่เพิ่งไปฟัดกับผู้ชายให้มันฟังดีวะ มันจะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวมาก แต่คิดอีกทีไม่เล่าดีกว่า... เพราะยังไงซะคนที่ผมเพิ่งกอดมาก็เป็นเพื่อนพี่กันต์ เดี๋ยวจะยุ่งยากใจกันเปล่าๆ ทางที่ดีอย่าให้ใครรู้เลย ผมเองก็ตั้งใจจะลืมอยู่แล้ว ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นไปแหละดีแล้ว

[1] รายละเอียดเต็มๆ ของเอิร์ธกับพี่กันต์อยู่ในเรื่อง Bro.น้องครับ

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

1.7m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

692.7k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

416.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

439.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

380.4k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

583.2k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

170.5k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

314.1k การดู · กำลังอัปเดต · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

188.5k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

292.9k การดู · กำลังอัปเดต · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

197.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด