บทนำ
ผมก็หวังว่าคุณจะเข้าใจในตัวผม
หัวใจของผมมันมีให้เธอเพียงคนเดียว ผมทำทุกอย่างเพื่อเธอ
แต่อยู่ ๆ เธอก็มาทิ้งผมไปอย่างไม่ไยดี ทิ้งไปแบบไม่หวนกลับ เธอไม่แคร์ผมที่ทั้งรัก ทั้งห่วงเธอมาโดยตลอด เธอใจร้ายกล้าทิ้งผมที่สัญญากันดิบดีว่าจะไม่ปล่อยมือ
เพราะเธอ เธอทำให้ผมเกลียดเธอ ผมเกลียดทุกอย่างที่เป็นเธอ
และผมเลือกจะทิ้งทุกอย่างเพราะ ‘สิ้นหวัง’
แต่แล้วป๊าผมก็บัญชาคำสั่งให้ผมกลับไปทำทุกอย่างตามคำสั่งท่าน
ป๊าที่ผมขัดอะไรไม่ได้สักอย่าง ถ้าหากท่านได้ออกคำสั่ง ผมนั้นต้องทำตาม
บท 1
(WARM TALK)
“อื้ม แรงกว่านี้สิคะหมอ เค้าอยากได้แบบรุนแรงกว่านี้ อื้ม...” ผมปิดเสียงเว้าวอนของเธอด้วยจูบที่แสนอ่อนโยนของผม จากนั้นผมก็สอดท่อนเอ็นเข้าออกที่รูสวาทของเธออย่างเนิบนาบ เพราะกลัวเธอจะเจ็บ
“หมอ... อื้อ ทำไมหมอไม่...” เธอเอื้อนเสียงกระเส่าเมื่อผมนั้นถอนจูบออก
“ก็กลัวเกลเจ็บไง เค้าไม่อยากให้เกลเจ็บ” ผมลูบที่อกอวบอิ่มของเธออย่างเบามือ ด้วยความที่กลัวว่าเธอนั้นจะเจ็บ
“แต่เกลอยากให้หมอเย-โหดน้า... หมอขา หมอ อ๊ะ แบบนั้นแหละหมอ อื้อ หมอขา... เกลเสียว เกลเสียวอ่าส์” พอเธอเว้าวอนมากขึ้นผมก็อดไม่ได้ที่จะทำตามที่เธอนั้นร้องขอ เพราะสายตาของเธอมันยั่วยวนกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของผมให้พลุ่งพล่าน
แต่ผมก็ยั้งแรงไว้ เพราะกลัวเธอจะเจ็บและตกใจ ผมอยากทะนุถนอมเธอไว้ให้ดีที่สุด
“ซี้ด... อื้ม โหดกว่านี้ก็แหกแล้วนะครับฮันนี่” ผมว่าและบีบที่เต้าของเธอแรงขึ้น
“ก็เอาให้แหกไปเลย เค้าอยาก...อ๊ะ!” เมื่อเธอร้องขอ ผมก็กระแทกแรงกว่าเดิม สอบสะโพกใส่กายเธอไม่ยั้ง
“อ๊ะ! แบบนั้นแหละหมอ แบบนั้นเลย อื้อ เค้าเสียว เค้าเสียวอ่า อื้ม จะไม่ไหวแล้ว หมอขา หมอ... อื้อ” เธอกำลังจะถึงจุดสุดยอด
“รอเค้าก่อนสิเกล เกลครับ เกลสวยที่สุดรู้ไหม ซี้ด...” ผมว่าและกระแทกใส่กายเธอแรง ๆ พร้อมกับมือที่กำหน้าอกของเธอ ผมอยากจะกำให้แหลกคามือ และกระแทกให้มันแหกไปเลย
แต่เพราะผมรักเธอถึงต้องข่มอารมณ์แบบนั้นไว้
“วอร์มรักเกลนะ รักเกลมากรู้ไหม” ผมจูบที่กลีบปากอวบอิ่มหลังจากที่หลั่งน้ำกามใส่เครื่องป้องกันในกายเธอ
“รู้สิคะ มิเกลก็รักหมอวอร์มนะคะ” เธอฉีกยิ้มสวย
“บินกี่โมงนะ เค้าลืม” ผมถามพลางลุกออกจากายของเธอ
“สองทุ่มค่ะ แล้วรีบตามเกลไปนะ” เธอให้คำตอบและลุกยืนเปลือยกายสวยต่อหน้าผม
“เค้าต้องคิดถึงเกลมากแน่ ๆ เลย” ผมสวมกอดเธอเมื่อคิดว่าเราต้องห่างกันอีกแล้ว
“ไม่งอแงสิคะ เดี๋ยววอร์มก็ตามเค้าไปแล้วไง ห่างแค่เจ็ดวันเอง” เธอหันมาฉีกยิ้มที่แสนสดใสให้ผม
“หนึ่งนาทีเค้าก็จะขาดใจแล้วครับ” ผมจูบลงที่หน้าผากของเธอ
“อ้อนยังไงเค้าก็ไม่เลื่อนไฟล์ทบินหรอกนะ” เธอพูดอย่างรู้ทัน
“ทำไมใจร้ายจังครับ”
“ไม่ได้ใจร้าย เค้าพูดจริง ๆ วอร์มเข้าใจเค้าใช่ไหม”
“เข้าใจสิ เค้าก็แค่ลองอ้อนดูก็แค่นั้น”
“เอาไว้เจอกันที่เมืองไทยนะคะ” เธอแตะจูบที่ปากผม
“ต้องเจออยู่แล้ว เกลเป็นแฟนเค้านะ”
“อาบน้ำด้วยกันไหมคะคุณหมอวอร์ม” เธอส่งสายตาเชิญชวน
“เค้าไม่เคยปฏิเสธเกลอยู่แล้ว” ผมอุ้มเธอขึ้น แล้วพาเธอมายังห้องน้ำ จากนั้นเราสองคนก็สวีทกันในห้องน้ำอีกรอบ
ตัวผมนั้นชื่อว่า ‘วอร์ม’ ผมเป็นลูกชายแท้ ๆ ของป๊าคงคา ซึ่งตอนนี้ผมอยู่อเมริกา เพราะท่านส่งผมมาเรียนที่นี่ และกำหนดกฎเกณฑ์ให้ผมนั้นเรียนหมอ
ผมไม่รู้เหตุผลหรอก แค่ท่านบอกให้เรียน ผมก็เรียนตามคำสั่ง เพราะทุกอย่างที่ท่านให้ผมนั้นมักจะเป็นเรื่องดีเสมอ แม่ของผมบอกแบบนั้น
และมันไม่มีความจำเป็นอะไรที่ผมนั้นต้องขัด เนื่องจากสมองที่ชาญฉลาดของผม การเรียนหมอจึงไม่ใช่เรื่องยากสักนิด
ส่วนบรรดาพี่ ๆ ของผมแต่ละคนนั้นต่างมีความสุขกันดี พวกเขาทุกคนกลายเป็นคนดี และมีความเป็นผู้ใหญ่สูง ต่างผมที่เป็นเด็กที่เพิ่งจะโต กว่าจะผ่านชีวิตแบบพวกพี่ ๆ คงอีกนาน
อีกทั้งตอนนี้ป๊าและพี่ ๆ ของผมวางมือจากธุรกิจมืดมานานหลายปีมาก พวกอริและคู่แข่งจึงเบาบางลง และการต่อสู้ห้ำหั่นกันจึงลดน้อย
น่าเสียดายที่ผมนั้นเกิดไม่ทันช่วงนั้น ไม่งั้นคงมีอะไรสนุก ๆ ให้ทำเยอะแยะ
ผมมีผู้หญิงที่ผมรัก เธอคนนี้ชื่อ ‘มิเกล’ เธอมาเรียนหมอที่นี่เหมือนกับผม และบังเอิญเราพักห้องใกล้กัน
ทำให้เราสองคนสานความสัมพันธ์กันอย่างง่ายดาย เนื่องจากเรารู้จักกันมาก่อนที่ผมจะมาอยู่ที่อเมริกา เพราะเธอคือลูกสาวบุญธรรมของอาหมอเพื่อนของป๊าผม
เราตกลงคบกันโดยที่คนทางบ้านไม่รู้เรื่องอะไร ผมก็แค่อยากจะเซอร์ไพรส์ตอนกลับไทยก็แค่นั้น
ผมกับมิเกลเรารักกันมากเพราะเราใกล้ชิดกันตลอด
มันไม่ใช่เวลาน้อยสำหรับผมสักนิด เพราะผมกับเธอคบกันเป็นแฟนมาสี่ปีแล้ว
เธอกลับไปหาครอบครัวบ่อย ต่างจากผมที่ขี้เกียจกลับ เพราะเบื่อการเดินทาง
เธอแทบจะเป็นลมหายใจของผมเลยก็ว่าได้ จะว่าผมเวอร์ก็ได้นะ
แต่ชีวิตที่ขาดเธอของผมนั้น ถ้ามันเกิดขึ้นจริง ๆ ผมแทบจะมองไม่เห็นแสงสว่างเลยล่ะ
เพราะทั้งชีวิตของผม มีเธอเป็นลมหายใจไปแล้ว
แต่เห็นผมไม่กลับไทยแบบนี้ ผมก็มีเพื่อนร่วมแก็งค์ที่เมืองไทยนะครับ เพราะเราติดต่อกันผ่านโซเชียล และเป็นเพื่อนที่โรงเรียนสมัยที่ผมเรียนอยู่ที่ไทยก่อนที่จะมาอยู่อเมริกา
ก็ต้องบอกว่าเพื่อนแต่ละคนของผมนั้นมีเอกลักษณ์ประจำตัว
และไม่ได้คบกันแบบมั่วซั่วแน่นอน
เพราะแต่ละตัวนั้นโคตรแสบ และคงจะหาความดียากพอสมควร
บทล่าสุด
#113 บทที่ 113 Special [Warm & Morphine] 4
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#112 บทที่ 112 Special [Warm & Morphine] 3
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#111 บทที่ 111 Special [Warm & Morphine] 2
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#110 บทที่ 110 Special [Warm & Morphine] 1
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#109 บทที่ 109 crazy doctor 78(2)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#108 บทที่ 108 crazy doctor 78
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#107 บทที่ 107 crazy doctor 77
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#106 บทที่ 106 crazy doctor 76
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#105 บทที่ 105 crazy doctor 75(2)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#104 บทที่ 104 crazy doctor 75
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
เจ้าสาวนอกปรารถนา
จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ‘สามคนผัวเมีย’ ในบ้านหลังนี้ซะ!
วันนี้หญิงสาวจึงต้องตัดสินใจ เธอจะยอมก้มหน้ารับความอดสู หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและเดินออกจากกรงขังไร้รักแห่งนี้ด้วยตัวเอง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักไม่หลอก
รักระรินใจ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
บ่วงรักจำเลยแค้นรุ่นพี่ไร้ใจ
ม่านหมอก
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













