บทนำ
เพราะเรื่องบนเตียงบ้าระห่ำเกินไป เธอจึงต้องถอยห่างจากเขาบำบัดอาการเสพติดของตัวเอง
กำลังไปได้ดีแล้วแท้ๆ แต่อีกคนดันไม่ยอมจบด้วย ก่อกวนวุ่นวายจนกลายเป็นเรื่องอลหม่านขึ้นมา
บัดซบ! นายจะเอายังไงกับฉัน?
คู่ขาคนเก่าไม่เลิกตามรังครวญ ซ้ำร้ายยังมาทำให้ผู้ชายหล่อโปรไฟล์ดีทั้งหลายหนีหายอีก
หลอกหลอนเก่งขนาดนี้ เธอจะไปไหนรอด
#หมาน้อยของเธอ
บท 1
ไม่มีใครอยู่รอดปลอดภัยถึงเจ็ดวัน น้อยที่สุดสามสิบนาที นานที่สุดสี่สิบแปดชั่วโมง คำกล่าวอันน่าตื่นตะลึงนี้ทำลายล้างไม่ได้ แต่ละคนล้วนมีจุดจบเดียวกันหมด
“เลิกกันนะ”
ไปต่อไม่ไหวก็แยกทาง ต่างคนต่างค้นหาสิ่งใหม่ ที่ทำอยู่ถือเป็นผลดีต่อทุกฝ่าย ทำไมต้องมาเจอเหตุการณ์ซ้ำซ้อนน่าเบื่อด้วย ร้องไห้หาพระแสงอะไรกัน! นายเป็นผู้ชายนะ
“ไม่เลิก ซันไม่เลิก ซันรักแคลคนเดียว รักมากที่สุด ให้ตายก็ไม่เลิก”
ชายหนุ่มหน้าตาดีส่ายศีรษะพัลวัน น้ำตาอันทรงคุณค่าไหลริน เขารักของเขา ใครจะยอมให้เธอทิ้งง่ายๆ
“เฮ้อ! แม่งเอ๊ย!ซัน อย่าทำตัวน่ารำคาญได้ไหม รักมากกับผีอะไร ฉันตกลงเป็นแฟนนายเมื่อวานเองนะ”
“เมื่อวานหรือวันไหนก็มีความหมาย เรารักแคล ไม่ยอมเลิกหรอก”
“จิ๊ คิดว่าตัวเองดีกว่าคนอื่นหรือไง ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้เลย” ถ้ายังงอแงเหมือนเด็ก อย่าหาว่าเจ๊ไม่เกรงใจ แม่จะซ้อมให้น่วมสักที
บุหรี่ที่โดนเผาไปจนเกือบหมดหล่นลงพื้น ควันสีขาวกลิ่นฉุนลอยละล่อง หญิงสาวผู้รักอิสระ ไม่ผูกมัด ไม่ใฝ่หาความสัมพันธ์ยั่งยืน ขณะนี้หัวคิ้วขมวดย่นเข้าหากันราวกับจะผูกเป็นปมเดียว
ชอบง่ายลืมง่าย ใครๆ ก็บอกว่าเธอเป็นอย่างนั้น แต่ไม่ใช่เลย ความจริงคือผู้ชายที่กำลังคร่ำครวญอยู่อ่อนหัดเกินไป
แค่ได้สัมผัสก็รู้ว่าไม่รอด รสนิยมของเธอมีความเฉพาะกลุ่มและเจาะจง หากเขาตรงตามที่ต้องการ แล้วจะบอกเลิกเพื่ออะไร
“ไปซะ ใครถามก็บอกว่านายทิ้งฉัน”
น้ำเสียงที่กล่าวอ่อนโยนลงหลายส่วน สงบได้ก็จะสงบ แต่เหมือนเรื่องมันจะไม่จบง่ายๆ
ชายหนุ่มเจ้าน้ำตาคุกเข่าลงกับพื้นถนน สองมือกอดขาของแครอลไม่ยอมปล่อย “ซันไม่ทิ้งแคล ซันรักแคล”
"แม่งโว้ย!ฉันหัวร้อนติดไฟแล้วนะเว้ย! นายจะใสซื่อทำเหมือนพึ่งเคยมีความรักทำไม กับแฟนคนก่อนก็บอกเลิกเขา บอกเลิกสาวๆ มาไม่ใช่น้อย ทีอย่างนี้ดันพูดไม่รู้เรื่อง"
หลังผับใหญ่มีคนออกมาสูบบุหรี่จำนวนหนึ่ง ส่วนมากเป็นผู้ชาย พอได้เห็นฉากน้ำเน่าสะเทือนใจก็ไม่เข้าไปยุ่ง เพียงมองห่างๆ พร้อมกับสอดส่องดูว่าสองคนคู่รักหักร้างเป็นใคร และเมื่อพวกเขาสังเกตดีๆ ก็จำได้ในทันที
“นั่นน้องแครอลใช่ไหม ตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกนะเนี่ย”
“คนกอดขาเหมือนจะเป็นนักแสดงหนังวัยรุ่นที่ชื่อซันเลย ไอ้หมอนี่มันเพลย์บอยกินผู้หญิงไปทั่ว อย่าบอกว่านางฟ้าของฉันตกหลุมพรางมันนะ”
“เฮอะๆ ใครเป็นเหยื่อก็อย่าพึ่งตัดสิน น้องแครอลไม่ใช่กระต่ายน้อยใสซื่อนะเว้ย เสือเหมือนกัน อย่างพวกเราไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”
พลั่ก!
เสียงคนโดนเตะเข้าเต็มรัก ร่างที่ทรงสง่างอตัวจุกเพราะความเจ็บปวด ไม่สั่งสอนสักทีไม่ดีขึ้นเลย ต้องให้ลงไม้ลงมือถึงจะชอบ
และแม้ว่าจะเป็นอย่างนั้น แต่ชายหนุ่มผู้คลั่งไคล้ก็ยังไม่ยอมล่าถอยง่ายๆ เขาตะโกนไล่หลังเธอไป ทั้งรักทั้งโกรธจนผู้คนรอบข้างเวทนาไปหมด
“แครอล เลิกกับฉันมันง่ายนักเหรอวะ เธอเห็นฉันเป็นของเล่นใช่ไหม ฉันไม่มีวันเลิกเด็ดขาด แครอล!”
เสียงคร่ำครวญห่างออกไปเรื่อยๆ ดูแปลกแตกต่างสำหรับหลายคน แต่กับหญิงสาวลูกครึ่งไทยรัสเซียอย่าง แคโรไลน์ ซันวาทอเรย์ นั้นไม่ใช่
หนึ่งในงานอดิเรกยามว่างของเธอคือการสั่งสอนผู้ชาย โดยเฉพาะพวกเพลย์บอยที่คิดว่าตัวเองแน่ หลอกฟันสาวไปทั่วแล้วทิ้ง ลองได้มาเจอกัน จะรู้ว่าใครของจริง
แครอลส่งข้อความเข้าไปในกลุ่มเลิฟแฟม วันนี้เหนื่อยหน่ายไม่ใช่น้อย จำเป็นต้องได้รับการปลอบประโลมจากพี่ๆ ทั้งหลายสักหน่อย
แครอล : แคลกำลังขึ้นไปนะคะ ทุกคนมากันหรือยัง
ขนมผิง : มาแล้วคนดี ตอนนี้แคลอยู่ที่ไหน ไม่ต้องเสียใจนะ มีพี่กับเพื่อนเราอยู่ ผู้ชายห่วยแตก เลิกไปเลย
มิ่งขวัญ : อย่าไปให้ท้ายนางค่ะพี่ขนมผิง
มะเมี่ยว : พี่อยู่ได้ไม่เกินเที่ยงคืนนะคะ ถ้าไม่ใช่น้องแคล พี่ไม่สู้ชีวิตขนาดนี้แน่
ลอร่า : แต่ละคน ผัวรักผัวหวงซะจริง
ขนมผิง : ตัวเองยังเอาไม่รอด อย่ามาแขวะคนอื่น
ลอร่า : อย่าขายกันค่ะขนมผิง ผัวฉันไม่โหดเท่าผัวเธอก็แล้วกัน
เหล่าพี่สาวและเพื่อนรักต่างก็ส่งข้อความเข้าแชทสนทนาเลิฟแฟมกันอย่างคึกคัก เวลานี้ประมาณสองทุ่ม คนมีคู่ย่อมกระวนกระวายเป็นธรรมดา
ไม่เหมือนเธอเลย โดดเดี่ยวเปลี่ยวใจเป็นที่สุด
ประตูห้องวีไอพีชั้นสองของผับเปิดออก สาวสวยสวมรองเท้าส้นสูงสีแดงสดก้าวฉับๆ เข้าไปซบอยู่ในอ้อมอกอบอุ่น
ก่อนหน้านั้นพยายามบิ้วอารมณ์ตัวเองให้เหมือนคนโดนทิ้งแล้ว แต่ไม่ง่าย เพื่อนรักอย่างมิ่งขวัญยังไม่ยอมเชื่อ หากพี่สะใภ้ผลักไสไม่ไยดี ต่อจากนี้เธอจะออดอ้อนใคร
“ไม่เป็นไรนะ หักอกหนุ่มๆ มาก็ช่าง พี่เข้าใจ”
ขนมผิงไม่ให้ท้ายแล้วใครจะให้ แครอลปู้ยี้ปู้ยำคนอื่นสมใจ หากวันไหนจบไม่ง่ายเหมือนที่ผ่านมา ขนมผิงต้องรับผิดชอบ
“แคลรักพี่ขนมผิงค่ะ คนนี้บอกเลิกยากมาก แคลเหนื่อยใจเหลือเกิน”
คบกันไม่ทันข้ามวัน แถมตัวเองยังไม่มีแม้แต่น้ำตา แต่งเติมเข้าไปหน่อยใครจะรู้
กอดออดอ้อนขนมผิงเสร็จก็ไปกอดลอร่าต่อ พี่สาวคนนี้ชำนาญเรื่องผู้ชายที่สุด
“พี่ลอร่า แคลเตะแฟนเก่าไปหนึ่งที แคลผิดมากไหมคะ”
ลอร่าลูบเส้นผมหนานุ่มของรุ่นน้องสาวสวยอ้อยอิ่งก่อนจะพูดว่า “เตะครั้งเดียวน้อยไป ถ้าเรื่องมากก็น่าจะซ้อมเลย”
“แคลทำน้อยไปจริงๆ ค่ะ ผู้จัดการไอ้หมอนั่นขอว่าห้ามต่อยหน้า แคลระวังแล้ว แค่เตะเอง”
“โอ๋น้องสาว ไว้แก้ตัววันหลังเนอะ”
บทล่าสุด
#145 บทที่ 145 ตอนที่71 ครอบครัวพร้อมหน้า มีภรรยาเป็นตัวเป็นตน (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#144 บทที่ 144 ตอนที่70/3 หน้าที่การงาน (3)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#143 บทที่ 143 ตอนที่70/2 หน้าที่การงาน (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#142 บทที่ 142 ตอนที่70/1 หน้าที่การงาน (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#141 บทที่ 141 ตอนที่69/2 รวบหัวรวบหาง (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#140 บทที่ 140 ตอนที่69/1 รวบหัวรวบหาง (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#139 บทที่ 139 ตอนที่68 บุกถ้ำเสือ (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#138 บทที่ 138 ตอนที่67 บุกถ้ำเสือ (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#137 บทที่ 137 ตอนที่66/4 ปัญหาคาราคาซัง (7)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#136 บทที่ 136 ตอนที่66/3 ปัญหาคาราคาซัง (6)
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักไม่หลอก
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













