บทนำ
เสียงห้ามปรามไม่เป็นผล เคลลี่ทนไม่ไหว รีบสอดมือข้างหนึ่งรัดเอวหญิงสาว รวบร่างหล่อนมาคว่ำคุกเข่าอยู่บนกระสอบปูนซีเมนต์สามลูกที่วางซ้อนกันอยู่ตรงหน้า ร่างสูงใหญ่รีบขยับมายืนอยู่ทางด้านหลัง นั่งลงยองๆ แล้วดันสะโพกของสาวหมวยให้โย้ไปข้างหน้า รูดกางเกงในของหล่อนลงมาที่ต้นขา กดใบหน้าเข้ามาระหว่างกลีบก้นอวบขาวพร้อมกับระแทกดุ้นลิ้นเข้าใส่กลีบสวาทของหล่อน ปลิ้นทะลักเป็นยวงออกมาระหว่างซอกขาด้านหลัง
“อ๊าย… ”
หมวยร้องคราง สะดุ้งตามจังหวะปลายลิ้นปาดเลียเข้ามาอย่างดุดันเสียงดังแผล่บๆ แจ๊ะๆ
“ซี้ดดด… อูย… เสียวเหลือเกิน”
สาวน้อยซ่านเสียวจนก้นกระดก เคลลี่เงยหน้าปาดลิ้นลากเลียขึ้นๆ ลงๆ ตามแนวยาวของร่องสวาทเป็นพูนูน สอดลิ้นพลิกพลิ้ว ชำแรกเลียสองกลีบสลับแบะบีบไปมาจน บั้นท้ายหล่อนสั่นเกร็งเหมือนเจ้าลงองค์ประทับ สะโพกขยับส่ายไม่หยุด
“อื๊อ… อ๊า… อื๊อ… อ๊า… ”
บท 1
กรรมกร
สอนสวาทคุณหนู สาปพิศวาส ยอดรักของนายหัว หลงสวาทลุงสัปเหร่อ
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
Alejandro
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
เราเตือนท่านแล้ว
กรรมกร
“ยัยหนู… วันนี้ลื้อจะไปดูงานกับเตี่ยมั้ย”
‘เสี่ยอนันต์’ ตะโกนถามอาหมวยผู้เป็นลูกสาว ขณะกำลังจะออกไปตรวจงานก่อสร้างที่ไซต์งานแห่งหนึ่งย่านชานเมือง หลังจากตัดสินใจลงทุนสร้างแมนชั่นความสูงสิบชั้นให้คนเช่า
“ไปค่ะเตี่ย… ”
หมวยตะโกนตอบบิดา แรกเริ่มเดิมทีเสี่ยอนันต์ไม่ได้ทำธุรกิจทางด้านอสังหาริมทรัพย์มาก่อน แกเพิ่งมาทำทีหลัง ในอดีตแกสร้างเนื้อสร้างตัวมาจากกิจการขายข้าวสารที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษชาวจีน
ครั้นเมื่อเริ่มมีฐานะเข้าขั้นเศรษฐีคนหนึ่ง จึงเริ่มหันมาสนใจกิจการอสังหาริมทรัพย์ เริ่มจากสร้างแมนชั่นให้คนเช่า
“ไปค่ะเตี่ย… รอหมวยสักครู่นะ หมวยขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเตี่ย”
หมวยคือลูกสาวคนเดียวที่เสี่ยอนันต์รักและหวงแหนปานแก้วตาดวงใจ หล่อนชะโงกใบหน้าสวยสะดุดตาผ่านกรอบประตูห้องรับแขกเข้ามาบอกบิดา
“เออ… เตี่ยรอ ไปไซต์งานบ่อยๆ ลื้อจะได้ถือโอกาสฝึกงานไปในตัว”
เสี่ยอนันต์กล่าว ด้วยความรักและหวงแหนลูกสาว จึงไม่อยากให้หมวยต้องไปทำงานที่อื่นไกลหูไกลตา เพราะว่าหล่อนเพิ่งเรียนจบทางด้านเลขาฯ มาสดๆ ร้อนๆ ในอนาคตหมวยจะต้องช่วยงานครอบครัว
“พี่หลินจะไปด้วยหรือเปล่าคะเตี่ย”
หมวยชะโงกหน้ากลับเข้ามาถามบิดาอีกครั้ง ‘หลิน’ ที่ถูกถามถึงก็คือพนักงานคนหนึ่งที่เสี่ยอนันต์ผู้เป็นบิดาของหล่อนจ้างมาดูแลบัญชี ทุกวันนี้หลินทำงานอยู่ที่บ้านของเสี่ยอนันต์ซึ่งด้านหลังสร้างเป็นออฟฟิศ ด้วยเสี่ยอนันต์มีธุรกิจย่อยๆ อีกหลายอย่าง ทำให้ต้องมีพนักงานไว้ช่วยทำบัญชี ดูแลเรื่องภาษีและรายรับรายจ่าย ควบงานธุรการไปในตัว
“วันนี้หลินมีงานเยอะ… คงไม่ไป”
เสี่ยอนันต์ตอบแทนคนที่ถูกถามถึง อันที่จริงหมวยพอจะรู้ว่าเสี่ยอนันต์ผู้เป็นบิดาของหล่อนกับหลินมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนไปกว่า ‘นายจ้าง’ กับ ‘ลูกจ้าง’ หากก็ไม่ได้แปลกใจอะไรนัก เพราะว่าบิดาของตนเป็นพ่อม่าย อายุห้าสิบถือว่ายังไม่หมดไฟ และหลินก็เป็นผู้หญิงหน้าตาสะสวย ผิวพรรณอวบขาวเซ็กซี่อย่าบอกใคร คงไม่แปลกที่หน้าอกหน้าใจขนาดสามสิบหกนิ้วและสะโพกดินระเบิดของหลินจะทำให้เสี่ยอนันต์ตัดสินใจรับหล่อนเข้าทำงานในทันทีที่รู้ว่าเป็นม่าย ทั้งที่เพิ่งสัมภาษณ์ได้เพียงไม่กี่คำ
“ลื้อใส่เสื้อผ้าให้มิดชิดนะอาหมวย… ที่นั่นมีแต่พวกกรรมกรหื่นๆ ทั้งนั้น”
เสี่ยอนันต์ร้องเตือนลูกสาวตามประสาผู้ชายเจ้าชู้ ที่มักจะหวงลูกสาวเป็นธรรมดา เพราะในอดีตตัวเองเคยพร่าสวาทสาวๆ มามาก
เมื่อก่อนตอนยังโสดเสี่ยอนันต์มักจะให้แม่เล้าส่งสาวไซด์ไลน์มาบริการสวาทถึงที่ แต่หลังจากได้เจ๊หยกแม่ของ
หมวยเป็นเมียจึงค่อยเพลาลง แต่ภายหลังเจ๊หยกตายจากไป สันดานเจ้าชู้ก็กลับมาอีก พอมีโอกาสเป็นเอา… ไม่ว่าลูกเขาเมียใคร ถ้ายอมถ่างขาให้เสี่ยอนันต์เอาหมด
“รอเดี๋ยวนะเตี่ย… นานหน่อยนะ หมวยว่าจะอาบน้ำด้วย”
หมวยบอกพลางเดินขึ้นบันไดไปยังห้องที่อยู่ชั้นสองของบ้าน เสี่ยอนันต์ได้จังหวะรีบเดินอ้อมมาทางหลังบ้าน เปิดประตูห้องทำงานที่มองผ่านบานกระจกไปเห็นร่างของหลิน นั่งอยู่ที่โต๊ะ
เสี่ยหื่นรีบเดินเข้ามาทางด้านหลังหล่อน โอวเอวแล้วสอดมือขึ้นมาระหว่างซอกแขน ตะล่อมบีบสองเต้าอวบใหญ่อย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดา เพราะแกชอบมาแอบแต๊ะอั๋งจับนม จับนั่นจับนี่ของหลินบ่อยๆ จนเห็นเป็นเรื่องธรรมดา
“ว้าย… เสี่ย… อย่า… ”
หลินร้องห้าม ทำท่าตกใจ ก็ไม่ใช่ว่าเสี่ยไม่เคยทำอะไรแบบนี้
“วันนี้ลื้อจะออกไปข้างนอกกับเสี่ยมั้ย”
ปากชวน มือยังตะล่อมขยำสองเต้าเบาๆ
“ไม่ดีกว่า… หลินต้องปิดบัญชีของเดือนนี้ค่ะ”
จับมือเสี่ยออกจากสองเต้าที่กำลังโดนบีบ ขืนกายออกมาเสียก่อนที่ใครจะมาเห็น
“ตามใจลื้อนะ… งั้นเดี๋ยวตอนกลับเสี่ยจะซื้อขนมมาฝากนะจ๊ะ”
เสี่ยอนันต์เจ้าชู้ ปากหวาน และยังเป็นผู้ชายช่างเอาอกเอาใจ ไม่แปลกที่หลินจะแอบมีใจให้เสี่ยใหญ่เจ้าของบ้านคนนี้ เพราะว่าหล่อนเองก็เป็นแม่ม่าย ย่อมว้าเหว่เป็นธรรมดา แต่ที่ผ่านๆ มาก็ยังไม่เคยมีอะไรลึกซึ้งกับเสี่ย เพราะว่าหลินไม่ยอม ให้แค่บีบบ้างจับบ้าง แต่ยังไม่เคยเกินเลยถึงขั้นสอดใส่ร่วมเพศ
บทล่าสุด
#103 บทที่ 103 ตอนที่ 103
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#102 บทที่ 102 ตอนที่ 102
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#101 บทที่ 101 ตอนที่ 101
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#100 บทที่ 100 ตอนที่ 100
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#99 บทที่ 99 ตอนที่ 99
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#98 บทที่ 98 ตอนที่ 98
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#97 บทที่ 97 ตอนที่ 97
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#96 บทที่ 96 ตอนที่ 96
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#95 บทที่ 95 ตอนที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#94 บทที่ 94 ตอนที่ 94
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













