ซีรีส์รวมเรื่องสั้น

นิยายเรื่อง หนูแซ่บกับลุงคนเดียว เล่ม 1

พัฒน์ สลาธีรกร หนุ่มใหญ่วัย 42 ลองทอดสายตามองดูในวัยละอ่อนชื่อว่าทัดดาวชลันตา ชื่อเสียงที่ผู้เป็นยายเขารักนักรักหนาเพราะเป็นหลานสาวของเพื่อนรักที่เสียชีวิตไปแล้ว ยายเขาจึงนำทัดดาวมาชุ่มชื้นเลี้ยงดูภายใต้ชายคาเดียวกันนานนับปี

“เจ้านายครับ” ท่านเรียกเจ้านายหนุ่มๆ ที่กำลังมองตาไม่เหมือนเดิม

“เรียกทำไมไอ้ยอด”

“เจ้านายมองอะไรอยู่ครับ”

“จะรู้ไปทำไม”

“ผมอยากรู้นี่ครับ”

“แล้วแกก็คิดว่าฉันมองอะไรล่ะ”

“มองนมครับ”

“ใช่มองนมเฮ้ย! ไอ้บ้าสามารถควบคุมนมเด็กได้” พัฒน์เป็นเรื่องปกติตบกระดูกลูกน้องในทันที

“โอ๊ย! ตบหัวผมทำไม”

“ฐานที่แกกักใส่ร้ายฉัน”

ทำให้หัวไม่กล้าพูดจาใส่ร้ายเจ้านายอีกจนในที่สุดความจริงก็คือที

“แล้วแกจะยืนหาหอกอะไรอยู่ต่อไปสิฉันจะเข้าไร่ไปทำงานอีกครั้งยืนมองนมเด็ก... อยู่ได้” คนพูดยังเหลือบไปมองดูหน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราเสียไม่ได้

“ครับอาจารย์” ส่วนใหญ่มักจะตาปริบๆ สงสัยเจ้านายของเขาจะขึ้นคานเลยอารมณ์เหมือนพวกวัยทองที่เมนูนั้นจะออกจากตัว

“เจ้านายครับ”

“อะไรของแก”

“ทำไมเจ้านายไม่ชอบคุณหนูดาวครับ”

“ใครบอกแกว่าคุณไม่ชอบเขา”

“เจ้านายมีท่าทีไม่ชอบ” ขับรถไปเหลือบมองเจ้านายไป

“เด็กมันชอบยั่วผู้ชายในบางครั้งไม่ได้ คุณยายก็เข้าข้างตลอด”

“ผมไม่รู้ว่าคุณหนูดาวไม่ได้ดึงดูดผู้ชายคนนี้เลย” เพื่อแสดงความคิดเห็น

“พูดมากขับรถไปเถอะ รำคาญแกจริงๆไอ้ยอด” คนพูดมองออกไปข้างนอกรถด้วยใบหน้าบึ้งตึงได้แต่เกาหัวเจ้านายเลยจริงๆจริงๆ

พัฒน์ทำงานอยู่ในไร่จนถึงเวลาพักตามปกติซึ่งปกติแล้วคนงานจะเอาปิ่นโตมาให้เขามักจะรับประทานอาหารที่บ้านเพราะว่าจะใช้เวลาไม่นานและจะได้เร่งงานในไร่เสร็จ

ดูของหนุ่มๆ ที่ดังอยู่บ่อยๆ บ้านพักมักจะชอบใจอะไรสักอย่างทำให้พัฒน์ต้องออกไปชะเง้อคอมองแล้วมันก็ทำให้นึกถึงใจเป็นอันมากจะเห็นเพียงเล็กน้อยทัดดาวของเขา...

นั่นสิ! ของคุณยายกำลังยิ้มหวานให้กับคนงานหนุ่มๆ

พัฒน์เดินอาดๆ อีกครั้งที่บ้านเขารีบคว้าจักรยานไปสำรวจอีกด้านแล้วดึงมือน้อยๆให้เดินในบ้านด้วยท่าทีเร่งร้อน

“ลุงพัฒน์จะดึงหนูดาวทำไมคะหนูดาวเดินจนขาขวิดได้”

“ไม่ต้องพูดเลยทัดดาวแล้วนี่แต่งตัวอะไรหูขวางตาชะมัด” พัฒน์ทำเสียงเหมือนกันเลย

ทัดดาวยิ้มยิงฟันส่งไปให้เขาจะด่าไม่โกรธ

“ยิ้มอะไร” พัฒน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุๆ

“ยิ้มให้ลุงพัฒน์ค่ะเพราะลุงพัฒน์กำลังแสดงความรักกับหนูดาวไงคะ” เธอยิ้มอีกเลอร์จนพัฒน์ถึงกับตาพร่าไปและอาจเป็นไปได้ว่าสติทำหน้าขรึมใส่เธอ

“รักในสิ่งที่จาบอกว่าเจ้อระเหยไหล” พัฒน์ถึงกับหน้าแดง ยายเด็กนี่รู้ว่าจะแอบรักการละต้องทำขรึมเข้าไว้

“คุณยายทวดสอนว่าผู้ใหญ่ดูไม่ดีในผู้ใหญ่รักอีกแล้วลุงพัฒน์ก็กำลังแสดงความรักกับหนูดาวอยู่เลยคะ” เธอยิ้มหวานทำเอาพัฒน์ถึงบางอ้อ

“แล้วแต่งตัวอะไรแบบนี้” เขาทำเสียงดุใส่มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่ชอบเสื้อผ้าทีเธอสวมใส่เลย

คนหัวใจละอ่อนกับเด็กถึงกับต้องเบือนหน้าหนีในทันที

“ เขียนแบบนี้คือแบบไหน” คำแปลคำถามที่ทำให้พัฒน์ต้องหันกลับมามองเขาทบทวนช่วงขาเรียวสวยแล้วเบือนหน้าหนีอีกครั้ง

“ใส่เสื้อผ้าแต่งตัวอะไรแบบนี้ไม่ได้มองเลยสักนิด” แต่งแบบนี้มองคนเดียวยังดีกว่าเสียอีก

“ใครๆ คะอยากจะแต่งกันแบบนี้นี่” เธอคิดว่าตัวเองไม่ได้มองว่ามันผิดตรงไหนที่แต่งตัวแบบนี้

“แล้วนี่มาทำไม” พัฒน์คร้านจะไม่เชื่อกับเด็กเลยเอ่ยถาม

“หนูดาวเอาปิ่นโตมาลุงพัฒน์ค่ะ” เธอยื่นปิ่นโตสีหวานอย่างเป็นทางการ

“ปิ่นโตอะไรเธอ” พัฒน์หน้าแดงมองปิ่นโตพิก้ารูปหมูในตัวของวัยละอ่อนในยื่นมือไปรับมาถือเพราะความหอมของข้าวมันลอยมาโปรตีนจมูกเข้าอย่างจัง

“ลุงพัฒน์ไม่ชอบเหมือนกับที่หนูชอบชอบนะคะปิ่นโตสีชมพู แน่นอนว่าหมูด้วย” เธอรีบไปที่หยิบจานในด้านต่างๆ ในห้องครัวเล็กๆ ของพัฒน์มาวางในที่ที่ต้องใช้ไม้ที่ใช้สำหรับการสังเกต

“ทำอะไรน่ะ”

“จะจัดโต๊ะอาหารให้ลุงพัฒน์นะคะ แล้วหนูดาวจะฝากท้องกับลุงพัฒน์ด้วยค่ะ”

“ที่บ้านไม่มีข้าวกินหรือไง”

“คุณยายทวดไม่อยู่ค่ะไปทำธุระในเมืองเพื่อให้หนูดาวจัดปิ่นโตให้ลุงพัฒน์ด้วยหนูดาวก็เลยตามมาร้านอาหารเที่ยงกับลุงพัฒน์น่ะค่ะ” เธอบอกเขาก่อนจะยิ้มแฉ่งร้านอาหาร

“ก็กินสิ” พัฒน์มองจนจัดจานอาหารเงียบๆ ในที่สุดเธอก็หันมายิ้มหวานอีกครั้งหนึ่งเบือนหน้าหนีรอยยิ้มของเด็กแล้วใจสั่นทุกทีสิน่า

“วันนี้หนูดาวทำกับข้าวมากมายเลยค่ะ คุณยายทวดบอกว่าลุงพัฒน์ชอบกินหอยหนูดาวเลยทำหอยมาให้หลายเมนูเลยค่ะ” คำแปลของหลายคนทำให้พัฒน์ถึงกับสำลักในทันที

“แค่กๆๆ” เขายกน้ำขึ้นดื่มก่อนจะตบอกเพียงเล็กน้อยหูตาแดง...

“ลุงพัฒน์สำลักใหญ่แล้ว” ทัดดาวรีบลูบหลังลูบให้กลิ่นหอมของสาวน้อยทำให้พัฒน์ถึงกับหน้าแดงแพลนมือออกโดยไว

“ฉันก็ได้แล้ว”

“หอยของหนูดาวอร่อยที่สุด”

“กระเทียมกินหอยเธอจะรู้ได้อย่างไรว่าอร่อยหรือไม่อร่อยเธอต้องเชื่อกินก่อนสิ” ใส่ในที่ยายเด็กนี่ยั่วเขาอย่างแน่นอน พัฒน์คิดในใจ

“ก็นี่ไงคะหอยของหนูดาวฉันชอบหอยผัดฉ่าหอยลวกน้ำจิ้มรสเด็ดสูตรของคุณยายทวด หอยลายผัดน้ำพริกเผา” เธอทำหน้างงใส่เขาลงไปมากทีเดียวปริบๆอย่างเด็ดขาด

“หอยชนิดนี้คุณสามารถเลือกได้” พัฒน์ทำท่าว่าเคะออโต้เรย์เด็กมันยั่วยวนร้านอาหารที่ไม่ต้องเสียอีก

“ใช่ค่ะ แล้วลุงพัฒน์จะซื้อหอยอะไรคะ”

“ก็จะหอยอะไรล่ะก็หอยแครงลวกไงหอยแครงลวกไม่มี” เขาเฉไฉไม่ให้เธอรู้ว่ากำลังคิดลามกอยู่

“ หอยแครงลวกไม่มีจริงๆ ด้วยค่ะ หนูดาวไม่ได้ทำมาแต่ลุงพัฒน์จะกินหอยแครงลวกระบบควบคุม” ทัดดาวถามเขาตาบๆ

“เห้อ...” พัฒน์ถอนใจเขาอยากกินหอยเด็กที่นี่

“ลุงพัฒน์ถอนใจทำไมคะกับข้าวไม่อร่อยหรือไม่ถูกปากคะ”

“เปล่า” เขาตอบก่อนจะติดตามต่อตักกับข้าวอย่างตรงไปตรงมา

“ลุงพัฒน์ชิมอันนี้สิ” เธอตักไข่ปูอย่างใส่ใจ

“รู้มั้ยว่าชอบกินไข่”

“คุณยายทวดบอกค่ะว่าลุงพัฒน์ชอบกินไข่ปู”

“ไข่ไม่หยุดที่จะชอบนะ”

“ไข่อะไรคะ”

“ อะแฮ่ม” เขากระแอมกระไอยกน้ำขึ้นดื่ม

“ทำไมต้องมาชวนพูดเรื่องลามกด้วย”

“หนูดาวพูดเรื่องลามกในที่ใด” อย่าทำตาปริบๆ

“เป็นเด็กเป็นเล็กถามมากจริงๆ” เขาทำเสียงดุใส่ อย่างเห็นได้ชัดเลยแฉ่งโดยตรงหน้าใสสดใสไม่เครียดไม่ทุกข์ไม่กังวลจิตใจและลักษณะภายนอกที่ทำให้ยิ้มตามได้

“ลุงพัฒน์คะ”

“อะไร

“หนูถามจริงๆ คะสิ”

“ถามมาสิอยากจะถามอะไร”

“ลุงพัฒน์ไม่ชอบหนูดาวหรือว่าโกรธอะไรหนูดาวมาหาคะ”

“ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ” เขาเลิกคิ้วขึ้นมองในขณะที่เอ่ยถามการกินอาหารที่สามารถทำให้เจริญอาหารไม่น้อย

“ก็ลุงพัฒน์ชอบทำหน้าบึ้งใส่หนูดาวบางทีก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่หนูดาวน่ะค่ะ”

“เปล่า”

“อะไรเปล่าคะ”

“ไม่ได้โกรธอะไร”

“โล่งใจไปทีค่ะหนูดาวคิดไปว่าอาจจะทำอะไรให้ลุงพัฒน์โกรธ”

“เห็นผู้ชายมาหาบ่อยๆ” เขาว่าจะไม่พูดแต่มันหลุดปากไปแล้ว

“ผู้ชายมาหาบ่อย ๆ คะกัน อ้อ... เพื่อนของหนูดาวเช่นกันค่ะสำหรับการเรียนในระดับปลาย” ในกรณีที่มีการสูญเสียกนั้นคุณตาคุณยายของการมาด่วนจากอีกอย่างหนึ่งจึงมาอยู่ที่ไร่ของเขาแทนด้วยว่าผู้เป็นยายให้มาจะได้ดูแลกันไม่จำเป็นที่ญาติพี่น้องของทัดดาวก็ไม่มีใครสนใจจะดูแลเพราะครอบครัวของทัดดาวเป็นหนี้เป็นสิน